Rapture

It may be at morn, when the day is awaking,

When sunlight thro’ darkness and shadow is breaking.

That Jesus will come in, the fullness of glory,

To receive from the world “His own”

It may be at midday, it may be at twilight, It may be perchance,

that the blackness of midnight will burst into light

in the blaze of His glory.

When Jesus receives “His own.”

While its hosts cry Hosanna, from heaven descending

With glorified saints and the angels attending,

With grace on His brow, like a halo of glory.

Will Jesus receive “His own.”

Oh, joy! Oh, delight! should we go without dying;

” No sickness, no sadness, no dread, and no crying;

Caught up thro’ the clouds, with our Lord, into glory,

When Jesus receives “His own.”

Gecanceld

Ik dacht vorige week een niet nader te noemen fijne Telegram groep te hebben gevonden waar Christenen in gesprek zijn over de eindtijd. De beheerder vond het nodig mij zonder opgaaf van reden, uit het niets, te cancelen. Omdat ik netjes en gefundeerd bezwaar maakte tegen een theorie die beweerde dat “de bruid” dit weekend ging “ontsnappen” . Bruiden ontsnappen namelijk nooit in de Bijbel, zij trouwen gewoon. ‘Christelijke cancelcultuur’ 2.0 Datesetting is fout. Je maakt jezelf en medegelovigen belachelijk. De zoveelste zeperd…  Jammer, het stof afkloppen en door.

Het lijden van de Here Jezus Christus

Rond deze tijd van het jaar staan Christenen stil bij de gevangenneming, het lijden, de dood, en als het enigszins meezit, ook de opstanding van Jezus Christus. Dat laatste zet ik er nadrukkelijk bij, omdat het verhaal van het tv evenement genaamd de Passion bijvoorbeeld, steevast eindigt bij de kruisiging en dood van Jezus. Waar het verhaal beslist niet compleet mee is.

What does Jesus' resurrection mean to you? | Opinions | capjournal.com

Opmerkelijk is dat het lijden van Jezus doorgaans versmald wordt tot de laatste uren van Zijn aardse omwandeling; de gevangenneming in de hof van Gethsemané, de geseling, de gang naar Golgotha en de kruisiging. Dat wordt dan Zijn offer genoemd. Nu wil ik van het onmenselijke karakter van Zijn kruisdood uiteraard niks af doen. Talloze schrijvers en sprekers vertellen in detail hoe gruwelijk en zwaar dat moet zijn geweest. En dan zeker voor Iemand Die, zonder zonde, volmaakt, uit de hemel kwam.

En ja, Hij die zonder zonde was, voor ons tot zonde gemaakt, was ook de enige die dat KON doen, plaatsvervangend voor u en mij het oordeel over de zonde dragen en sterven. God voorzag zo in een perfect, volmaakt offerlam.

Wat mij in toenemende mate bezighoudt is de gedachte dat de hele levenswandel van de Zoon van God hier op aarde een lijdensweg moet zijn geweest. De Bijbel zegt over de menswording van de Here Jezus ondermeer dit:

Filippenzen 2: 5 Want dat gevoelen zij in u, hetwelk ook in Christus Jezus was,
6 Die in de gestaltenis Gods zijnde, geen roof geacht heeft Gode evengelijk te zijn,
7 Maar heeft Zichzelven vernietigd, de gestaltenis eens dienstknechts aangenomen hebbende, en is den mensen gelijk geworden;
8 En in gedaante gevonden als een mens, heeft Hij Zichzelven vernederd, gehoorzaam geworden zijnde tot den dood, ja, den dood des kruises.

‘Heeft Zichzelf vernietigd (lett. ‘ontledigd’, teniet gemaakt), de gestalte van een dienstknecht aangenomen, en is de mensen gelijk geworden. Voor iemand van zulke hoge, volmaakte, hemelse komaf om het maar eufemistisch uit te drukken, moet alleen dát al een lijdensweg zijn geweest. En dan daarna de uiterste consequentie: Heeft Zichzelf vernederd, gehoorzaam geworden tot de dood, ja de kruisdood….

Over die gehoorzaamheid staat ook het volgende

Hebreeën 5: 7 Die in de dagen Zijns vleses, gebeden en smekingen tot Dengene Die Hem uit den dood kon verlossen, met sterke roeping en tranen geofferd hebbende, en verhoord zijnde uit de vreze,
8 Hoewel Hij de Zoon was, (nochtans) gehoorzaamheid geleerd heeft uit hetgeen Hij heeft geleden;
9 En geheiligd zijnde, is Hij allen die Hem gehoorzaam zijn, een Oorzaak der eeuwige zaligheid geworden;

Heeft gehoorzaamheid geleerd uit hetgeen Hij geleden heeft….

Waarom dat nodig was vinden we hier

Hebreeën 2:14 Overmits dan de kinderen des vleses en bloeds deelachtig zijn, zo is Hij ook desgelijks derzelve deelachtig geworden, opdat Hij door den dood tenietdoen zou dengene die het geweld des doods had, dat is den duivel,
15 En verlossen zou al degenen die met vreze des doods door al hun leven der dienstbaarheid onderworpen waren.
16 Want waarlijk, Hij neemt de engelen niet aan, maar Hij neemt het zaad Abrahams aan;
17 Waarom Hij in alles den broederen moest gelijk worden, opdat Hij een barmhartig en een getrouw Hogepriester zou zijn in de dingen die bij God te doen waren, om de zonden des volks te verzoenen.
18 Want in hetgeen Hij Zelf verzocht zijnde geleden heeft, kan Hij dengenen die verzocht worden, te hulp komen.

Het was dus noodzakelijk dat Hij mens werd, verzocht zou worden, zou lijden en sterven om ons, ellendige zondaren tegemoet te kunnen komen. Hij is overal doorheen gegaan, voor ons…..alle ongeloof, afwijzing, tegenspraak, lastering, bespotting, en uiteindelijk die gruwelijke kruisdood…

Voor ons.

Daarom durf ik de stelling aan, dat Zijn hele leven een lijdensweg is geweest, een opoffering. Hij, uiteindelijk voor ons gestorven. Niet maar voor onze zonden, maar zelfs in onze plaats.

Zoals eerder gezegd is het verhaal hier niet mee af. Want was Hij niet opgestaan, dan was ons geloof tevergeefs, en waren wij nog in onze zonden, zegt de apostel Paulus onomwonden:

1 Korinthe 15: 13 En indien er geen opstanding der doden is, zo is Christus ook niet opgewekt.
14 En indien Christus niet opgewekt is, zo is dan onze prediking ijdel, en ijdel is ook uw geloof;
15 En zo worden wij ook bevonden valse getuigen Gods; want wij hebben van God getuigd, dat Hij Christus opgewekt heeft, Dien Hij niet heeft opgewekt, zo namelijk de doden niet opgewekt worden.
16 Want indien de doden niet opgewekt worden, zo is ook Christus niet opgewekt.
17 En indien Christus niet opgewekt is, zo is uw geloof tevergeefs, zo zijt gij nog in uw zonden.
18 Zo zijn dan ook verloren die in Christus ontslapen zijn.

De hele Schrift getuigt er echter van dat God zou omkijken naar de mens, en beloofde meteen ná de zondeval in Genesis dat er een Verlosser zou komen. En God heeft zoals altijd Zijn belofte gehouden.

Ik wens iedereen die dit leest alvast een opgewekt en daarom vrolijk Pasen!

De opname van de Gemeente

Book page image

Nieuw in de bibliotheek

Zondermeer is de “opname van de Gemeente” een van de meest besproken
onderwerpen onder degenen die uitzien naar de “dag dat ik Hem ontmoeten
mag”. Er wordt veel over “de opname” gesproken, geschreven en zelfs op film
gezet. Uiteraard staat het moment van deze gebeurtenis in de belangstelling;
de Bijbel laat ons immers niet in het ongewisse over de tijd waarin wij nu verkeren.

Is het voor, tijdens of na de Grote Verdrukking dat wij “de Heer tegemoet
zullen gaan in de lucht”?

Deze discussies omtrent het hoe en het tijdstip, vertroebelen helaas vaak waar het echt over zou moeten gaan.

Wat is “de opname” eigenlijk? Hoe ziet “de opname” eruit en wie zijn erbij betrokken?

Waartoe dient deze gebeurtenis? Deze vragen vergen Bijbelstudie, omdat er alleen in het
bovenstaande vers gesproken wordt over “opgenomen worden in de wolken”.

De andere Schriftgedeelten wijzen ons echter heel duidelijk waar het echt om gaat.

Dat is “onze openbaring voor de rechterstoel van Christus”.

Die zaligheid met eeuwige heerlijkheid, brengt met zich mee dat wij het aardse lichaam in
een “flits” zullen afleggen ten gunste van een veranderd en verheerlijkt hemels
lichaam. Daarmee mogen wij verder in de positie waarin wij sinds onze wedergeboorte gezet zijn.

Dit onvergankelijke leven ín Christus, ín de hemel, zal bij de
wederkomst van Christus uit de lucht, getoond worden aan Israël en de volken.

Corona, kerkbezoek en galbulten

Al enige jaren volg ik regelmatig de video’s van ds. Robbert Veen. De manier waarop hij de charismatische waanzin op een groeiend deel van het “christelijke erf” bespreekt  (Charismania) vind ik persoonlijk onnavolgbaar . Ook wist hij feilloos de rotte plekken van de “There is More” organisatie bloot te leggen.

Ik legde een paar dagen terug weer eens mijn oor te luisteren op Youtube  en donderde bijna van mijn stoel. Als buitenkerkelijk gelovige ben ik in de ogen van ds. toch wel zeer slecht af.

Had uiteraard al geen corona nodig om uit ‘de kerk’ weg te blijven. Maar krijg spontaan flinke galbulten als het verhaal over deze boeg gegooid wordt.

 

Zie ook: “kerkbezoek” – Genade.info

Is the Church the Bride of Christ?

By Sir Robert Anderson

“Is the Church the Bride of Christ?” Let us begin by correcting our terminology. In the Patmos visions
we read of “the Bride, the Lamb’s wife”; but “the Bride of Christ” is unknown to Scripture. The first
mention of the Bride is in John 3:29. In a Jewish marriage the “friend of the bridegroom “answered to our
“groomsman.” His most important duty was to present the bride to the bridegroom. And this was the
place which the Baptist claimed. His mission was to prepare Israel to meet the Messiah, “to make ready a
people prepared for the Lord” (Luke 1:17).

With the close of the Baptist’s ministry, both the Bride and the Lamb disappear from the New Testament
until we reach the Patmos visions. In Revelation 21 the Angel summons the Seer to behold “the Bride,
the Lamb’s wife”; and he showed him “the Holy Jerusalem descending out of heaven from God.” The
twelve gates of the city bear the names of the twelve tribes of the children of Israel, and in its twelve
foundations are “the names of the twelve Apostles of the Lamb.” And the foundations are “garnished
with all manner of precious stones. For “it is the city that hath the foundations, whose builder and maker
is God,” (Hebrews 11:10) the city for which Abraham looked, when he turned his back upon the then
metropolis of the world.

These Apostles of the Bride are not the Apostles who were given after the Ascension for the building up
of the Body of Christ — the Apostles of this Christian dispensation, chief among whom was Paul. They
are the twelve Apostles of the Lord’s earthly ministry to Israel, who shall sit on twelve thrones, judging
the twelve tribes of Israel (Matthew 19:28). They are the Apostles of the Lamb. And “the Lord God
Almighty and the Lamb” are the temple of this city; and the Lamb is the light thereof. Every part of the
description and of the symbolism tends to make it clear that this city represents a relationship and a glory
pertaining to the people of the covenant.

And now we can understand why it is that it is called the Bride of the Lamb, and never the Bride of Christ.

Meer lezen

Niet de Bruid

Overgenomen van Sylvia Arlaar—- https://alleengeloof.nl/roomse-kerk-niet-de-bruid/

Ik zag de Roomse kerk als de Bruid van Christus. Ik geloofde wat de voorganger mij vertelde. Inmiddels kan ik vele plaatsen in de Bijbel aanwijzen om eenvoudig aan te tonen dat dat absoluut geen Waarheid is. Sterker nog; het is een leugen. Ik weet nu dat de Roomse kerk niet de Bruid is. Wij als gelovigen, als wedergeborenen, zijn Eén met Christus. Wij delen in Hem in elke geestelijke zegening in de Hemel. Hij als Hoofd, wij Zijn Lichaam; tesamen de Bruidegom. Hoe kunnen wij dan zijn bruid zijn?

ISRAËL (12 STAMMEN) ZAL  STRAKS DE BRUID ZIJN

De enige ware Bruid is straks, na haar wedergeboorte, vrouwe Israël, de twaalf stammen. Israël de Bruid, met als Bruidegom de Heere Jezus Christus en Zijn Lichaam, de Gemeente (de Gemeente = alle wedergeboren mensen ongeacht van welke kerk!) Nagenoeg elke bruiloft in de Bijbel verwijst naar het geopenbaarde Koninkrijk van de Heere Jezus Christus. Met een gelovig Israël als Zijn Bruid.

BRUILOFT IN DE BIJBEL IS TYPOLOGISCH EEN BEELD VAN GEMEENSCHAP

Het beeld van een maaltijd, een avondmaal, danwel een bruiloft komt vaker voor in het Nieuwe Testament. Het woord voor maaltijd en voor bruiloft is gewoonlijk hetzelfde.  De vertalers hebben daar problemen mee: zullen wij het vertalen met maaltijd of met bruiloft? Het is hetzelfde woord, omdat het woord de aanduiding is van gemeenschap, ofwel het tot stand brengen van gemeenschap.

MAALTIJD EN BRUILOFT IS HETZELFDE

Aanzitten aan dezelfde tafel is de uitdrukking van verbondenheid. Men eet van hetzelfde voedsel, men heeft deel aan hetzelfde Leven. Men drinkt dezelfde wijn. Men is ééns broods deelachtig, kortom de maaltijd is gemeenschap.  Een bruiloft brengt precies hetzelfde. Het is hetzelfde woord. Een bruiloft in de Bijbel is meestal niet een bruiloft maar alleen een maaltijd. U zult bij al die maaltijden waarover de Heere Jezus spreekt de bruid missen. Die komt er niet in voor. Een bruidegom komt maar een enkele keer voor en meestal niet. De vrouw, de bruid, is Israël, danwel het gelovig overblijfsel uit Israël.

ZIE O.A. OPENBARING 3

Lees ook: https://www.genade.info/wp-content/uploads/2020/06/BruidenBruidegom.pdf