Statenvertaling of BasisBijbel? Waarom herken je het vers niet meer?

Statenvertaling of BasisBijbel? Waarom herken je het vers niet meer?

Waarom 2 Thessalonicenzen 3:5 zo verschillend klinkt

Soms hoor je dat de Statenvertaling moeilijk is en dat ‘een eenvoudigere vertaling, zoals de BasisBijbel, duidelijker zou zijn’. Maar wanneer je een concreet vers vergelijkt, kan het gebeuren dat je het nauwelijks nog herkent.

Dat gevoel is bij 2 Thessalonicenzen 3:5 heel begrijpelijk.

Laten we eerst lezen wat er staat:

“En de Heere richte uw harten tot de liefde Gods, en tot de lijdzaamheid van Christus.” (2 Thessalonicenzen 3:5 STV)

”Laat je door de Heer helpen om van Hem te houden en om net zo vast te houden aan het geloof als Christus.” (2 Thessalonicenzen 3:5 Basisbijbel)

Een korte zin. Maar grammaticaal en theologisch rijk.

Wat staat er werkelijk in het Grieks?

De Griekse tekst luidt:

Ho de kurios kateuthunai humōn tas kardias
eis tēn agapēn tou theou
kai eis tēn hupomonēn tou Christou

Letterlijk:

Dat de Heere uw harten richte
tot de liefde van God
en tot de volharding van Christus.

Hier vallen direct drie dingen op.

Paulus bidt
Het werkwoord “kateuthunai” staat in een wensvorm. Dit is geen opdracht aan gelovigen, maar een gebed. Paulus vraagt dat de Heere Zelf iets doet in hun binnenste.

Het gaat om het hart
Niet om gedrag, niet om prestatie, maar om innerlijke gerichtheid.

Er staan twee genitiefconstructies
“de liefde van God”
“de volharding van Christus”

En juist daar zit het spanningsveld.

De openheid van de genitief

In het Grieks kan “van God” twee kanten op betekenen:

de liefde die God heeft
of
de liefde tot God

Beide zijn grammaticaal mogelijk.

Hetzelfde geldt voor “de volharding van Christus”:

de volharding die Christus Zelf heeft
of
de volharding die gericht is op Christus (het volhardend uitzien naar Hem)

De Statenvertaling vertaalt letterlijk en laat die meerlagigheid staan:

“de liefde Gods”
“de lijdzaamheid van Christus”

Zij maakt geen uitlegkundige keuze.

Veel moderne, vereenvoudigde vertalingen doen dat wel. Zij kiezen bijvoorbeeld voor:

“liefde voor God”
“geduldig zijn zoals Christus”

Maar die keuzes staan niet expliciet in de tekst. Ze zijn interpretatief.

Wat verschuift er inhoudelijk?

Wanneer je vertaalt:

“dat jullie leren om van God te houden en geduldig te zijn zoals Jezus”

dan verandert het accent.

De nadruk verschuift:

van Gods werk in het hart
naar menselijke navolging
van gebed
naar morele aansporing

Paulus bidt hier niet dat de Thessalonicenzen hun best doen.
Hij bidt dat de Heere hun hart richt.

Dat is wezenlijk anders.

Waarom herken je het vers niet meer?

Omdat in een parafraserende vertaling:

de grammaticale openheid wordt ingevuld
de dubbelzinnigheid wordt opgelost
de theologische breedte wordt versmald
het gebedskarakter soms minder scherp doorklinkt

Wat in de grondtekst compact en rijk is, wordt dan uitleggerig en eenduidig.

En dat voelt anders, omdat het ook anders ís.

De diepere kracht van het vers

Paulus bidt dat de Heere hun hart richt:

tot Gods liefde
tot Christus’ volharding

Dat kan betekenen:

leven vanuit Gods liefde
rusten in Gods liefde
volharden zoals Christus
volhardend uitzien naar Christus

De kracht zit in de beknoptheid.

De Statenvertaling bewaart die spanning.
Zij vertaalt wat er staat.
Zij legt niet uit wat er volgens de vertaler bedoeld wordt.

Een eerlijke conclusie

Het verschil tussen de Statenvertaling en een eenvoudigere vertaling is niet alleen taalniveau. Het is een verschil in benadering.

De ene vertaalt zo letterlijk mogelijk en laat theologische diepte staan.
De andere probeert begrijpelijk te maken en moet daarbij keuzes maken.

En zodra er gekozen wordt, wordt er ook geïnterpreteerd.

Wie 2 Thessalonicenzen 3:5 zorgvuldig leest, ontdekt dat het geen oproep is tot harder je best doen, maar een gebed om innerlijke leiding door de Heere.

En dat is precies wat in een letterlijke vertaling helder overeind blijft.

 

Hoe stabiel is de Textus Receptus werkelijk?

Hoe stabiel is de Textus Receptus werkelijk?

Een kritische bespreking van 22 edities en een hardnekkige mythe

Binnen behoudende protestantse kringen wordt vaak met grote zekerheid gesproken over de Textus Receptus (TR). Niet zelden klinkt daarbij de bewering dat de verschillende edities van de TR onderling nauwelijks verschillen vertonen: hooguit wat spelling, misschien een enkel accent, maar niets dat de betekenis of vertaling raakt. Deze claim wordt onder andere uitgedragen door organisaties als de Trinitarian Bible Society en door pleitbezorgers van confessional bibliology of King James Only-achtige posities.

Maar klopt dit beeld wel?

De Amerikaanse theoloog Timothy Decker besloot deze bewering niet langer als vanzelfsprekend te accepteren, maar daadwerkelijk te toetsen. Niet op basis van aannames of traditie, maar door een grootschalige, tijdrovende vergelijking van 22 verschillende edities van de Textus Receptus. De resultaten zijn confronterend – niet omdat zij de betrouwbaarheid van de Bijbel ondermijnen, maar omdat zij een hardnekkige voorstelling van zaken corrigeren.

Aanleiding: een toetsbare claim

De aanleiding voor Deckers onderzoek is eenvoudig maar fundamenteel. TR-verdedigers stellen vaak:

  • dat de Textus Receptus één stabiele teksttraditie vormt;
  • dat verschillen tussen edities minimaal en betekenisloos zijn;
  • dat kritiek op de TR vaak overdreven of ideologisch gemotiveerd is.

Decker vroeg zich af:
is deze claim controleerbaar, en zo ja, houdt zij stand wanneer we de tekst zelf laten spreken?

Zijn antwoord was even simpel als radicaal: dan moeten we de edities naast elkaar leggen en tellen wat er werkelijk staat.

Methode: geen theorie, maar vergelijking

Decker vergeleek 22 representatieve TR-edities, waaronder:

  • alle vijf edities van Erasmus
  • de Complutensische Polyglot
  • meerdere reformatorische edities uit de zestiende eeuw
  • alle belangrijke edities van Stephanus
  • diverse edities van Beza, met bijzondere aandacht voor die van 1598
  • de Elzevier-edities
  • en zelfs een negentiende-eeuwse Oxford-editie

Als vaste referentietekst gebruikte hij Scrivener 1881, die vaak wordt gezien als een gereconstrueerde “klassieke” TR.

Belangrijk: Decker deed geen kritische teksteditie. Hij probeerde niet te bepalen welke lezing “juist” is, maar maakte een diplomatische vergelijking: wat staat er, waar wijkt het af, en hoe vaak?

Focus: de bergrede

Om het project uitvoerbaar te houden, beperkte Decker zich tot één tekstgedeelte: Mattheüs 5–7, de Bergrede. Dat is geen willekeurige keuze:

  • het gaat om een theologisch kernstuk van het Nieuwe Testament;
  • de tekst is sterk gestructureerd;
  • en er zijn bekende plaatsen waar TR-edities uiteenlopen.

In totaal analyseerde hij 111 verzen.

Drie categorieën varianten

Om zijn bevindingen ordelijk te presenteren, verdeelde Decker de verschillen in drie categorieën. Opmerkelijk genoeg baseerde hij deze indeling op de eigen terminologie van TR-verdedigers.

1.Triviale varianten

Spelling, eindletters, orthografie. Deze verschillen zijn onbetwist en worden door niemand problematisch gevonden. Ze zijn relevant voor specialisten, maar hebben geen invloed op betekenis of vertaling. Decker nam ze wel waar, maar telde ze niet mee.

2.Grammaticale varianten

Hier gaat het om zaken als werkwoordstijd, lidwoorden of kleine syntactische verschuivingen. Deze kunnen grammaticaal relevant zijn, maar vallen in vertalingen vaak nauwelijks op. Ook hierover bestaat doorgaans weinig discussie.

3.Betekenisvolle, vertaalbare varianten

Dit is de kern van het probleem. In deze categorie vallen verschillen die:

  • zichtbaar zijn in vertaling;
  • hoorbaar zijn in voorlezing;
  • en soms de interpretatie beïnvloeden.

In de Bergrede alleen al identificeerde Decker 32 van zulke varianten.

Een cruciaal voorbeeld: Mattheüs 6:1

Misschien wel het meest sprekende voorbeeld is Mattheüs 6:1.

Sommige TR-edities lezen:

“Doet uw aalmoezen niet voor de mensen…”

Andere – waaronder Beza 1598 – lezen:

“Doet uw gerechtigheid niet voor de mensen…”

Dit is geen nuanceverschil. Het woord is volledig anders, en het effect is groot:

“Aalmoezen” maakt vers 1 onderdeel van één concreet thema;

“Gerechtigheid” functioneert als overkoepelende inleiding op drie praktijken: aalmoezen, gebed en vasten.

Daarmee verandert niet alleen de woordkeus, maar ook de structuur en uitleg van het hele hoofdstuk.

Nog opvallender:

Beza verdedigt de lezing “gerechtigheid” al jaren in zijn annotaties, maar durft pas in zijn laatste editie de tekst daadwerkelijk te wijzigen. Dat laat zien hoe terughoudend TR-redacteuren waren om af te wijken van de gevestigde traditie – zelfs wanneer zij inhoudelijk overtuigd waren.

Het Onze Vader en hoorbare verschillen

Andere categorie-1-varianten komen voor in het Onze Vader. Denk aan verschillen als:

  • “Onze Vader” versus “Uw Vader”
  • subtiele maar hoorbare verschuivingen in aanspreekvorm

Voorstanders van de TR noemen zulke verschillen vaak “onbeduidend”, maar in vaste, liturgische teksten zijn ze onmiskenbaar merkbaar. Niemand die het Onze Vader uit het hoofd kent, zal zo’n wijziging niet opmerken.

Lidwoorden die interpretatie sturen

Een bijzonder leerzaam punt betreft het gebruik van het Griekse lidwoord in Mattheüs 6. Het wel of niet plaatsen van een lidwoord kan:

  • een voorzetsel veranderen in een bijvoeglijke bepaling;
  • de nadruk verleggen van wat God doet naar wie God is;
  • en daarmee de interpretatie beïnvloeden.

Dit soort verschillen wordt vaak weggezet als “maar één letter”, maar grammaticaal en exegetisch zijn ze allesbehalve onschuldig.

De Complutensische Polyglot: verrassend modern

Een interessante ontdekking is dat de Complutensische Polyglot de doxologie van het Onze Vader niet opneemt, met een verklaring in de kantlijn. De redacteurs stellen dat deze woorden waarschijnlijk uit liturgisch gebruik zijn voortgekomen en later in de tekst zijn terechtgekomen.

Met andere woorden: zestiende-eeuwse geleerden gebruikten al interne argumenten zoals wij die vandaag kennen uit de moderne tekstkritiek. Dat doorbreekt het idee dat “kritisch denken” pas in de moderne tijd is ontstaan.

Wat betekent dit alles?

Deckers conclusie is opmerkelijk evenwichtig:

  • De Textus Receptus is relatief stabiel, zeker in vergelijking met sommige andere teksttradities.
  • Maar zij is niet zo uniform als vaak wordt beweerd.
  • Er bestaan aantoonbaar betekenisvolle verschillen tussen TR-edities.
  • Claims dat deze verschillen “verwaarloosbaar” zijn, houden geen stand.

Belangrijk: Dit raakt geen enkele cruciale leer van het christelijk geloof. Maar het raakt wél de manier waarop we over tekst en overlevering spreken.

Een oproep tot eerlijkheid

Decker probeert TR-verdedigers niet “te ontmaskeren” of te ridiculiseren. Zijn oproep is eenvoudiger en scherper:

Meet met dezelfde maat waarmee je anderen meet.

Wie kritiek heeft op varianten in de kritische tekst, moet bereid zijn dezelfde eerlijkheid toe te passen op de eigen teksttraditie. Niet om geloof af te breken, maar om het te gronden in waarheid in plaats van idealisering.

Dit onderzoek laat zien dat theologische overtuiging en wetenschappelijke eerlijkheid geen vijanden hoeven te zijn. Integendeel: juist waar traditie wordt getoetst aan feiten, ontstaat ruimte voor een volwassen en geloofwaardige bibliologie.

Niet minder eerbied voor de Schrift – maar meer.

lees ook (extern):

https://www.tbsbibles.org/page/ReceivedText

https://www.textusreceptusbibles.com/Editions

https://pneumareview.com/bible-translations-the-three-major-textus-receptus-translations/

https://www.wayoflife.org/reports/which_edition_of_received_text_should_we_use.html

https://grokipedia.com/page/Textus_Receptus

Peter Ruckman en de mythe van feilloos KJV‑Engels

Peter Ruckman en de mythe van feilloos KJV‑Engels

Inleiding

Binnen het gesprek over Bijbelvertalingen neemt de King James Version (KJV) een bijzondere plaats in. Voor velen is zij een geliefde, eerbiedwaardige vertaling; voor een kleinere maar luidruchtige groep is zij zelfs de enige geldige Bijbel. Eén van de meest invloedrijke vertegenwoordigers van dat laatste standpunt was Peter S. Ruckman (1921–2016).

Ruckman stond bekend om zijn felle polemiek, zijn compromisloze verdediging van de KJV en zijn verguizing van vrijwel alle moderne Bijbelvertalingen. Hij presenteerde zichzelf als iemand die de King James Bible beter begreep dan wie ook. Maar klopt dat beeld?

In dit blog laten we zien dat Ruckman juist op een cruciaal punt faalde: zijn begrip van het Engels van 1611. Ironisch genoeg struikelde hij herhaaldelijk over precies die King James‑tekst die hij fanatiek verdedigde.

Ruckman en het KJV‑Only denken

Allereerst is het belangrijk om onderscheid te maken. Niet iedere christen die de KJV verkiest, is een ‘KJV‑Onlyist’ in extreme zin. Veel gelovigen gebruiken de KJV uit liefde voor haar taal, traditie en invloed, zonder te beweren dat andere vertalingen verdorven of demonisch zijn.

Ruckman behoorde echter tot de radicale stroming. Voor hem was de KJV niet alleen een goede vertaling, maar de laatste en volmaakte openbaring van Gods Woord in het Engels. Andere vertalingen waren volgens hem corrupte producten van afvallige geleerden, rooms‑katholieke complotten of zelfs satanische beïnvloeding.

Ironisch genoeg was Ruckman academisch opgeleid. Hij behaalde zijn graad aan Bob Jones University – een instelling die nooit KJV‑Only is geweest. Toch radicaliseerde hij later tot misschien wel de meest extreme KJV‑Only‑stem van de twintigste eeuw.

Het probleem: taalverandering

Het fundamentele probleem in Ruckmans denken is eenvoudig samen te vatten:

Hij las 17e‑eeuws Engels alsof het modern Engels was.

Taal verandert. Woorden behouden soms hun spelling, maar verliezen hun oude betekenis of krijgen een nieuwe lading. Zulke woorden noemen we false friends (valse vrienden). Ze lijken vertrouwd, maar misleiden de lezer.

Moderne Bijbelvertalingen houden hier rekening mee. Ze proberen niet het oude Engels te handhaven, maar de oorspronkelijke betekenis van de Hebreeuwse en Griekse tekst begrijpelijk weer te geven voor hedendaagse lezers.

Ruckman daarentegen ging uit van de aanname dat:

  • de Engelse woorden in de KJV vanzelfsprekend duidelijk zijn;
  • hun betekenis gelijk is aan modern Engels;
  • en dat elke wijziging in moderne vertalingen theologisch verdacht is.

Die aanname blijkt aantoonbaar onjuist.

“Will worship” – een zelfgemaakte leer

In Kolossenzen 2:23 gebruikt de KJV de uitdrukking will worship. Voor moderne lezers klinkt dat als: aanbidding van de eigen wil. Dat is ook precies hoe Ruckman het uitlegde.

Maar in 1611 betekende will worship iets heel anders: zelfbedachte godsdienst, religieuze praktijken die voortkomen uit menselijke voorkeuren in plaats van goddelijke opdracht. Dat is exact wat moderne vertalingen weergeven met termen als self‑made religion.

Ruckman viel moderne vertalingen hier fel op aan, terwijl ze doorgaans inhoudelijk hetzelfde bedoelen als de KJV. Zijn polemiek was gebaseerd op een taalkundig misverstand.

“Mansions” – paleizen of verblijven?

In Johannes 14:2 spreekt de KJV over “many mansions”. Voor Ruckman betekende dit letterlijk: enorme hemelse paleizen van goud. Moderne vertalingen die spreken over “rooms” of “dwelling places” beschuldigde hij ervan de hemelse heerlijkheid af te breken.

Maar in het Engels van de zeventiende eeuw betekende mansion simpelweg verblijfplaats of woonruimte. Niet een luxe villa, maar een plaats om te wonen. Dat is ook precies wat het Griekse woord aangeeft.

Hier verdedigde Ruckman dus niet de KJV‑betekenis, maar een moderne mislezing van een oud Engels woord.

 “Study” – niet lezen, maar ijver

Een klassiek KJV‑Only‑argument draait om 2 Timotheüs 2:15: “Study to shew thyself approved unto God”. Volgens Ruckman is dit het enige expliciete gebod in de Bijbel om de Bijbel te bestuderen, en moderne vertalingen zouden dit gebod verwijderen.

In werkelijkheid betekende study in 1611 niet ‘boeken bestuderen’, maar zich inspannen, ijverig zijn, zich toeleggen op. Dat is ook de betekenis van het Griekse woord.

Moderne vertalingen die spreken over “be diligent” of “do your best” geven de tekst dus correct weer. Ruckman maakte van een taalverandering een leerstellige strijd.

 “Moderation” – geen evenwicht, maar zachtmoedigheid

In Filippenzen 4:5 zegt de KJV: “Let your moderation be known unto all men.” Ruckman bouwde hier complexe eschatologische leer op en zag moderation als een unieke, diepzinnige geestelijke houding die alleen de KJV zou openbaren.

Maar in 1611 betekende moderation eenvoudig mildheid, redelijkheid, toegeeflijkheid. Precies datgene wat moderne vertalingen weergeven.

Opnieuw werd een verouderd Engels woord de basis voor een kunstmatige doctrine.

“Replenish” – opnieuw vullen of gewoon vullen?

Genesis 1:28 spreekt over het “replenish the earth”. Voor moderne lezers klinkt dit alsof de aarde al eens gevuld was en opnieuw gevuld moest worden. Ruckman gebruikte dit om te speculeren over een pre‑adamische wereld.

Maar in 1611 betekende replenish simpelweg vol maken, overvloedig vullen. Het voorvoegsel re‑ had een versterkende functie, geen herhalende.

De KJV bedoelt hier dus exact hetzelfde als moderne vertalingen: de aarde bevolken.

 Een dieper probleem: alles wordt doctrine

Een voormalige Ruckman‑volgeling merkte iets fundamenteels op: binnen Ruckmanisme moest elke KJV‑formulering doctrinaire betekenis hebben. Zodra moderne vertalingen een woord anders weergaven, werd dat gezien als het verbergen van geestelijke waarheid.

Maar veel van die verschillen zijn geen theologie, maar taalgeschiedenis.

Door taalverandering te negeren, werd de KJV niet beschermd maar juist misbruikt.

De grote ironie

De grote ironie is dit:

Ruckman viel moderne vertalingen aan omdat ze zouden afwijken van de KJV, terwijl hijzelf herhaaldelijk afweek van wat de KJV‑vertalers werkelijk bedoelden.

Wie de King James Bible werkelijk wil eren, moet haar lezen:

  • met historisch besef,
  • met aandacht voor taalontwikkeling,
  • en zonder angst voor de grondtalen.

Conclusie

Peter Ruckman presenteerde zich als de ultieme verdediger van de King James Bible, maar werd juist door zijn onbegrip van zeventiende‑eeuws Engels structureel misleid. Zijn polemiek tegen moderne vertalingen was vaak gebaseerd op false friends en taalkundige misverstanden.

De les is helder en relevant, ook voor het debat rond de Statenvertaling:

Liefde voor een oude Bijbelvertaling vraagt niet om ontkenning van taalverandering, maar om eerlijkheid over wat woorden toen betekenden.

Dat is geen verzwakking van het Schriftgezag – het is er juist een vorm van respect voor.

lees ook:

Van Ruckman naar SV1637

Extreme opvattingen op het christelijke erf: “Ruckmanisme”.

Ten ways to avoid Ruckmanism

KJV only-ism en haar pleitbezorgers

Galaten 2:16-20 – Geloof in Christus of geloof van Christus? (Statenvertaling vs. NBV/HSV)

Galaten 2:16-20 – Geloof in Christus of geloof van Christus? (Statenvertaling vs. NBV/HSV)

Een vergeten spanning tussen tekst en vertaling

 

Galaten 2:20 is één van de meest geciteerde verzen uit de brief aan de Galaten. Tegelijk is het ook één van de meest ingrijpend vertaalde teksten. Wat in de Griekse grondtekst bewust open blijft, is in moderne vertalingen vaak theologisch dichtgetimmerd.

De vraag die zich opdringt is eenvoudig, maar explosief:

Leeft Paulus door zijn geloof in Christus — of door het geloof van Christus?

Wie de Statenvertaling naast de HSV en NBV legt, ziet dat hier méér gebeurt dan stijlverschil.

De tekst naast elkaar

Statenvertaling (1637)

“… en hetgeen ik nu in het vlees leef, dat leef ik door het geloof des Zoons Gods, Die mij liefgehad heeft en Zichzelf voor mij heeft overgegeven.”

Herziene Statenvertaling

“… en wat ik nu leef in het vlees, leef ik door het geloof in de Zoon van God, Die mij heeft liefgehad en Zichzelf voor mij heeft overgegeven.”

NBV21

“… leef ik door het geloof in de Zoon van God, die mij heeft liefgehad en zich voor mij heeft overgeleverd.”

Het verschil zit in één klein woordje:

  • des (SV)
  • in (HSV / NBV)

Maar dat woordje maakt meteen alle verschil.

Wat staat er in de grondtekst?

De Griekse formulering luidt:

ἐν πίστει ζῶ τῇ τοῦ υἱοῦ τοῦ θεοῦ

Letterlijk:

“Ik leef door geloof — van de Zoon van God.”

Het woord τοῦ (tou) is een genitief: van.

Er staat geen voorzetsel dat „in” zou betekenen.

De grammaticale spanning: objectief of subjectief?

In het Grieks kan een genitief twee kanten op:

Objectieve genitief

geloof in de Zoon van God

De Zoon is het object van het geloof.

Subjectieve genitief

geloof / trouw van de Zoon van God

De Zoon is het subject — het gaat om Zijn geloofsgehoorzaamheid.

Belangrijk: de tekst zelf dwingt niet tot een keuze.

Wat doet de Statenvertaling?

De Statenvertaling:

  • vertaalt letterlijk
  • bewaart de dubbelzinnigheid
  • laat de lezer zelf nadenken

De vertalers wisten uitstekend dat πίστις + genitief meerdere betekenissen kan hebben. Zij hebben dat niet opgelost, maar doorgegeven.

Dat is geen zwakte, maar teksttrouw.

Wat doen HSV en NBV?

Zowel HSV als NBV:

  • kiezen één uitleg
  • voegen het woord “in” toe
  • sluiten de subjectieve lezing uit

Dat is dus geen letterlijke vertaling, maar een vertaalkeus. De meest voor de hand liggende keuze bij deze constructie is “van”‘

De context van Galaten 2:20

Let op wat Paulus direct zegt:

“… Die mij liefgehad heeft en Zichzelf voor mij heeft overgegeven.”

De nadruk ligt volledig op wat Christus gedaan heeft, niet op Paulus’ geloofsbeleving.

Paulus zegt niet:

“omdat ik zo sterk geloof”

Maar:

“omdat Hij Zichzelf gegeven heeft.”

Dat past naadloos bij:

  • Filippenzen 2:8
  • Romeinen 5:19
  • Galaten 3:13

Allemaal teksten waarin Christus’ gehoorzaamheid centraal staat.

Leerstellig gevolg subtiel maar beslissend

Moderne vertalingen

Ik leef door mijn geloof in Christus

Focus:

  • menselijke respons
  • innerlijke geloofsdaad

Statenvertaling (letterlijk gelezen)

Ik leef door Christus’ geloofsgehoorzaamheid

Focus:

  • objectief heil
  • volbrachte gehoorzaamheid
  • zekerheid buiten mijzelf

Dit raakt direct aan de kern van het evangelie.

Waarom hier moeilijk over doen?

Omdat hier de vraag speelt:

Rust mijn leven in Christus op mijn geloven — of op Zijn trouw?

De Statenvertaling laat Paulus spreken zoals hij schrijft.

De moderne vertalingen laten Paulus spreken zoals wij hem graag verstaan.

Even samenvatten

Galaten 2:20 confronteert ons met een ongemakkelijke waarheid:

Soms is de Bijbel preciezer dan onze vertalingen.

Wie eerlijk leest, moet erkennen:

  • “geloof in” staat er niet
  • “geloof van” staat er wél

De vraag is niet of ‘geloof in Christus’ onwaar is.

De vraag moet zijn:

Durven we Paulus te laten zeggen wat hij schreef?

Aanvulling: Galaten 2:16 – dezelfde kwestie, nog scherper

Wie denkt dat Galaten 2:20 een geïsoleerd geval is, vergist zich. Slechts vier verzen eerder gebruikt Paulus exact dezelfde grammaticale constructie, maar dan zelfs driemaal in één vers.

De tekst naast elkaar

Statenvertaling

“… wetende dat de mens niet gerechtvaardigd wordt uit de werken der wet, maar door het geloof van Jezus Christus, zo hebben ook wij in Christus Jezus geloofd, opdat wij zouden gerechtvaardigd worden uit het geloof van Christus, en niet uit de werken der wet.”

HSV / NBV

“… maar door het geloof in Jezus Christus …”

Opnieuw is het verschil klein in woorden, maar groot in betekenis.

De Griekse grondtekst

Paulus schrijft:

διὰ πίστεως Ἰησοῦ Χριστοῦ

Letterlijk:

“door geloof van Jezus Christus”

Er staat opnieuw geen voorzetsel voor “in”. Het is wederom een genitief.

Opvallend detail in Galaten 2:16

Paulus zegt eerst:

“… door het geloof van Jezus Christus”

En daarna:

“… zo hebben ook wij in Christus Jezus geloofd”

Hier maakt Paulus zélf onderscheid tussen:

  • Christus’ geloof / trouw (grond van rechtvaardiging)
  • ons geloven (antwoord daarop)

Dat onderscheid verdwijnt volledig wanneer men beide uitdrukkingen vertaalt als “geloof in”.

Leerstellige scherpte

Als Paulus beide keren hetzelfde had bedoeld, had hij dat eenvoudig kunnen schrijven.

Maar hij doet het niet.

Hij plaatst bewust:

  • πίστις Χριστοῦ → aan de kant van het heil
  • πιστεύειν εἰς Χριστόν → aan de kant van de mens

De Statenvertaling bewaart dit spanningsveld.

Moderne vertalingen vlakken het uit.

Conclusie

Galaten 2:16 en Galaten 2:20 versterken elkaar.

Samen laten zij zien:

  • Paulus’ focus ligt primair op Christus’ gehoorzaamheid
  • ons geloof is antwoord, geen fundament

De vraag wordt daarmee onontkoombaar:

Is rechtvaardiging op grond van mijn geloof — of op grond van Christus’ trouw?

De grondtekst laat die vraag niet wegvertalen.

 

 

De noodzaak van een betrouwbare en begrijpelijke Bijbel

Bijbelvertalingen moeten aan twee essentiële eisen voldoen: betrouwbaarheid en
begrijpelijkheid. De tekst moet trouw blijven aan de oorspronkelijke brontalen
(Hebreeuws, Grieks en Aramees) en tegelijkertijd begrijpelijk zijn voor hedendaagse
lezers. Dit blijft een uitdaging, omdat taal in ontwikkeling is.

Taalontwikkeling

Een belangrijke reden waarom de Bijbel steeds opnieuw vertaald moet worden, is de
evolutie van taal. Een sterk voorbeeld is dat van Abraham Kuyper, die klassiek Grieks sprak
en dacht daarmee een toespraak te kunnen houden in Athene. Maar de aanwezige
Grieken begrepen hem niet, omdat de kloof tussen klassiek Grieks en modern Grieks te
groot is. Ditzelfde principe geldt voor oude Bijbelvertalingen: na verloop van tijd raken ze
verouderd en minder begrijpelijk.
De Bijbel moet in de eigen taal toegankelijk zijn, zodat gelovigen de woorden van God
direct kunnen begrijpen. De Reformatie speelde hierin een cruciale rol. De Katholieke
Kerk hield eeuwenlang vast aan de Latijnse Vulgaat, waardoor veel mensen de Bijbel
niet konden lezen. Reformatoren pleitten voor vertalingen in de volkstaal, zodat
iedereen zelf de Schrift kon bestuderen.

Grieks

Al in de derde eeuw voor Christus werd het Oude Testament in het Grieks vertaald,
bekend als de Septuaginta. Dit gebeurde omdat veel Joden in Alexandrië geen
Hebreeuws meer spraken. Grieks was in die tijd de wereldtaal, net zoals Engels dat nu
is.

De Statenvertaling en eerdere vertalingen

Voor de Reformatie bestonden er al Bijbelvertalingen, zoals de Delftse Bijbel (15e
eeuw). Deze was echter niet vertaald uit de oorspronkelijke talen, maar uit het Latijn. De
reformatoren benadrukten dat vertalingen direct uit de brontalen moesten komen.
Maarten Luther vertaalde de Bijbel in het Duits, en later ontstond de Statenvertaling in
Nederland.
De Statenvertaling was internationaal gezien een late vertaling. Tijdens de Synode van
Dordrecht (1618-1619) werd besloten dat Nederland ook een Bijbelvertaling nodig had
die direct uit de toen beschikbare bronteksten kwam. De Statenvertaling verscheen
uiteindelijk in 1637 en werd dé standaardvertaling voor reformatorische kerken.
Om de vertaling zo betrouwbaar mogelijk te maken, moesten de vertalers:
De oorspronkelijke talen zo nauwkeurig mogelijk vertalen.
Vergelijkingen maken met andere Europese vertalingen (zoals de Franse, Duitse en
Engelse King James Version).
Zoveel mogelijk de stijl en woordvolgorde van de oorspronkelijke tekst behouden.

Problemen bij vertalen: woordbetekenissen en interpretatie

Bij het vertalen gaan er altijd nuances verloren. Sommige woorden hebben meerdere betekenissen.
Het Hebreeuwse woord “eretz” betekent bijvoorbeeld zowel “land” als
“aarde”, afhankelijk van de context. Hierdoor kunnen vertalers soms verschillende
keuzes maken.
Sommige teksten kunnen op meerdere manieren worden gelezen. Bijvoorbeeld:
“De Here deed dagelijks toe tot de gemeente, die zalig worden.”
“De Here deed dagelijks die zalig werden, toe tot de gemeente.”
De plaatsing van de komma verandert hier de betekenis van de zin. Dit laat zien dat
vertalen meer is dan alleen woord voor woord omzetten; interpretatie speelt ook een
rol.

Taalverandering en de noodzaak van modernisering

Sinds de 17e eeuw is de Statenvertaling meerdere keren aangepast om de taal
begrijpelijk te houden. In de 19e eeuw werd bijvoorbeeld “wijf” vervangen door “vrouw”,
omdat “wijf” een scheldwoord werd. Andere woorden die inmiddels verouderd zijn:
“Maagschap” → “familie”
“Betrachten” → “vertellen”
“Vreze des Heren” → “eerbied voor de Heer”
Nederlandse taalverandering gaat sneller dan in Vlaanderen. In België worden woorden
als “wenend” en “bekommerd” nog gebruikt, terwijl ze in Nederland verouderd zijn.
Sommige mensen hebben moeite met aanpassingen in de Bijbeltekst, omdat ze
gewend zijn aan de oude formuleringen. Een oudere generatie zal “Ga uit uw
maagschap” natuurlijker vinden dan “Verlaat uw familiekring”. Maar als te veel woorden
onbegrijpelijk worden, verliest de Bijbel zijn doel.

Het belang van begrijpelijke taal

Een Bijbelvertaling moet niet alleen correct, maar ook leesbaar zijn. Sommige mensen
denken dat de Bijbel moeilijk moet zijn, omdat de boodschap geestelijk is. Maar begrip
van de woorden is iets anders dan het begrijpen van de boodschap. Iemand kan de
Bijbel in het Hebreeuws lezen en toch de kern van het geloof missen.
Erasmus was een briljante taalkundige, maar Luther verweet hem dat hij de diepste
betekenis van de Bijbel niet begreep. Het intellectueel begrijpen van een tekst is dus
niet genoeg; de Bijbel moet het hart raken. Maar dit betekent niet dat de tekst
onbegrijpelijk mag zijn.
Om de Bijbel voor iedereen toegankelijk te houden, moeten vertalingen regelmatig
worden herzien. Een te oude vertaling kan ervoor zorgen dat mensen afhaken omdat ze
de taal niet meer begrijpen. Dit is vergelijkbaar met het verschil tussen oud Engels en
modern Engels – de tekst kan te ver afstaan van het hedendaagse taalgebruik.

Evenwicht tussen trouw en toegankelijkheid

Bijbelvertalingen moeten balanceren tussen trouw aan de brontekst en begrijpelijkheid
voor de lezer. De Statenvertaling is een meesterwerk, maar de taal van de 17e eeuw is
niet meer voor iedereen toegankelijk. Vernieuwingen in de vertaling zijn nodig om de
Bijbel voor nieuwe generaties leesbaar te houden, zonder de kernboodschap te
veranderen.
Elke aanpassing zal weerstand oproepen, maar taal verandert nu eenmaal. Het doel
blijft dat iedereen de woorden van God kan begrijpen en ervaren, in een taal die aansluit
bij het dagelijks leven.

Waar komt de term “Textus Receptus” vandaan?

De term Textus Receptus ontstond als een reclameslogan van de Nederlandse uitgevers Bonaventura en Abraham Elzevier in de uitgave van het Griekse Nieuwe Testament uit 1633. De volledige Latijnse zin in de voorwoordtekst luidde:

“Textum ergo habes, nunc ab omnibus receptum: in quo nihil immutatum aut corruptum damus.”

Vertaald betekent dit: “Je hebt dus de tekst die nu door allen wordt ontvangen: waarin we niets veranderd of verdraaid geven.”

Dit was bedoeld als een marketingstrategie om hun editie van het Griekse Nieuwe Testament als de standaardtekst te promoten. Hoewel de term oorspronkelijk alleen naar deze specifieke uitgave verwees, werd Textus Receptus later een algemene benaming voor de reeks Griekse teksten waarop onder andere de King James Version (1611) en de Statenvertaling (1637) gebaseerd waren.

De Textus Receptus zelf was geen oorspronkelijke tekst, maar een verzameling Griekse manuscripten, voor het eerst samengesteld en gepubliceerd door Desiderius Erasmus in 1516. Zijn werk werd later aangepast en verbeterd door andere drukkers en geleerden zoals Robert Estienne (Stephanus) en Theodore Beza.

“Textus Receptus”was dus oorspronkelijk een reclameslogan, maar de term werd later gebruikt om een groep nauw verwante Griekse teksttradities aan te duiden.

Een betrouwbare Bijbel: tekstoverlevering

Hoe betrouwbaar is de tekst van de Bijbel die we vandaag in handen hebben? Door de eeuwen heen zijn er verschillende manuscripten en vertalingen ontstaan, die soms van elkaar verschillen. Dit artikel onderzoekt de tekstgeschiedenis van de Bijbel, de verschillen tussen oude en nieuwe vertalingen, en wat dit betekent voor de betrouwbaarheid van de Schrift.

Hoe ontstonden verschillen in de Bijbeltekst?

In de eerste eeuwen na Christus werd de Bijbel met de hand gekopieerd door schrijvers (scribes). Dit leidde tot:

-Spelfouten en kleine varianten – Bijvoorbeeld verschillende schrijfwijzen van een woord.

-Onopzettelijke fouten – Kopiisten sloegen soms een regel over of voegden per ongeluk een woord toe.

-Bewuste aanpassingen – Sommige scribes maakten kleine correcties om de tekst duidelijker of doctrinair sterker te maken.

Hierdoor ontstonden verschillende teksttradities met variaties.

 

Voorbeeld: Het slot van Marcus (Marcus 16:9-20)

In de oudste manuscripten eindigt Marcus 16 bij vers 8.

Latere handschriften bevatten een langer slot, waarin Jezus zijn discipelen opdraagt te evangeliseren en waarin wonderen worden genoemd, zoals slangen oppakken en gif drinken zonder schade.

Moderne bijbelvertalingen zoals de NBV zetten dit lange slot tussen haakjes, omdat het waarschijnlijk een latere toevoeging is.

Wat betekent dit? Dit soort verschillen tonen aan dat sommige verzen later in de Bijbel zijn opgenomen en dat tekstkritiek nodig is om de oorspronkelijke woorden van de apostelen te achterhalen.

De belangrijkste teksttradities van het Nieuwe Testament

Byzantijnse Tekst (Textus Receptus) – Basis voor de Statenvertaling & KJV

Deze teksttraditie bevat toevoegingen en correcties die in latere manuscripten zijn ontstaan.

Vormt de basis voor de Statenvertaling (SV) en de King James Version (KJV).

Bevat verzen die in de oudste manuscripten ontbreken, zoals Johannes 5:4 (de engel die het water beroert) en Johannes 8:1-11 (de overspelige vrouw).

Alexandrijnse Tekst – Basis voor moderne vertalingen

Gebaseerd op oudere manuscripten, zoals de Codex Sinaiticus (4e eeuw) en Codex Vaticanus (4e eeuw).

Laat veel van de latere toevoegingen weg en wordt beschouwd als nauwkeuriger.

Wordt gebruikt in moderne vertalingen zoals de Nieuwe Bijbelvertaling (NBV) en Nestlé-Aland tekstkritische edities.

 

Teksttraditie                                           Kenmerken                                                                                                Gebruikt in

Byzantijnse Tekst (Textus Receptus)       Latere toevoegingen, grammaticale correcties, uitgebreidere tekst        Statenvertaling, KJV

Alexandrijnse Tekst                                 Korter, ouder, waarschijnlijk dichter bij het origineel                               NBV, Nestlé-Aland, HSV

 

De oudere teksten zoals de Alexandrijnse traditie zijn waarschijnlijk betrouwbaarder, terwijl de Statenvertaling en KJV extra verzen bevatten die oorspronkelijk niet in de Bijbel stonden.

 

Welke Bijbelverzen zijn mogelijk later toegevoegd?

Hier zijn twee bekende passages die waarschijnlijk later zijn toegevoegd:

Johannes 5:4 – De engel die het water beroert

In de Statenvertaling en KJV staat dat een engel neerdaalde en het water beroerde, waardoor de eerste die in het water kwam, genezen werd.

❌ Dit vers ontbreekt in de oudste manuscripten.

✅ Moderne vertalingen laten het weg of zetten het tussen haakjes.

 

Johannes 7:53 – 8:11 – De overspelige vrouw

Dit beroemde verhaal waarin Jezus zegt: “Wie zonder zonde is, werpe de eerste steen” komt niet voor in de oudste Griekse handschriften.

❌ Het is waarschijnlijk een latere toevoeging door een kopiist.

✅ Sommige manuscripten plaatsen het zelfs in Lucas in plaats van Johannes.

Wat betekent dit?

Deze passages bevatten geen nieuwe leer, maar ze laten zien dat sommige teksten later aan de Bijbel zijn toegevoegd.

 

Is de Bijbel nog steeds betrouwbaar?

Ja! Ondanks deze verschillen blijft de kernboodschap van de Bijbel volledig intact.

De leer over Jezus, redding door genade en de opstanding worden in alle manuscripten bevestigd.

Geen enkele leerstellige waarheid hangt volledig af van een betwist vers.

 

Dus geen paniek

Gebruik meerdere vertalingen, zoals de Statenvertaling, HSV en NBV.

Lees de Bijbel met kennis van de tekstgeschiedenis, zodat je begrijpt waarom sommige verzen ontbreken of tussen haakjes staan.

Vertrouw op de kern van het evangelie, die in alle manuscripten consistent is.

Welke vertaling moet je gebruiken?

Dit hangt af van je doel:

-Wil je een traditionele vertaling? → Statenvertaling of Herziene Statenvertaling (HSV).

-Wil je een nieuwe vertaling? → Nieuwe Bijbelvertaling (NBV) of Nestlé-Aland Grieks NT.

-Wil je de oorspronkelijke tekst bestuderen? → Interlineaire Bijbel met Grieks-Hebreeuwse teksten.

 

Oudere teksten zoals de Alexandrijnse traditie zijn waarschijnlijk betrouwbaarder.

De Statenvertaling en KJV bevatten toevoegingen die oorspronkelijk niet in de Bijbel stonden.

Geen enkele Bijbelvertaling is perfect, maar de boodschap blijft altijd intact.

De Bijbel blijft het Woord van God. De overlevering van de tekst is een complex proces geweest.

Tekstkritiek helpt ons om dichter bij de oorspronkelijke woorden van de apostelen te komen.

Ten ways to avoid Ruckmanism

YouTube player

De video bespreekt de interne verdeeldheid binnen de King James Only-beweging, met een nadruk op het onderscheid tussen de mainstream aanhangers en de “fringe” (randgroep) binnen deze stroming. De “fringe” bestaat uit extremere figuren zoals Peter Ruckman, Gail Ripplinger en David Daniels, die complottheorieën promoten en de King James Version (KJV) als een door God geïnspireerde tekst beschouwen die zelfs de oorspronkelijke Hebreeuwse en Griekse teksten zou corrigeren.

Belangrijke punten uit de video

Elke groep heeft een “fringe”

  • Zowel politieke als religieuze groepen proberen zich te distantiëren van hun radicalere leden.
  • Binnen de KJV Only-beweging worden figuren zoals Mitch Knapp, Peter Ruckman en Gail Ripplinger als problematisch beschouwd door de mainstream

Extreme overtuigingen binnen de fringe

  • Peter Ruckman geloofde dat de KJV superieur was aan de oorspronkelijke bijbelteksten, en strooide met complotten.
  • Gail Ripplinger beweerde dat moderne bijbelvertalingen deel uitmaken van een New Age-complot om het christendom te ondermijnen.
  • David Daniels (van Chick Publications) houdt vast aan het idee dat de KJV zelf geïnspireerd is, in tegenstelling tot de mainstream, die stelt dat alleen de originele manuscripten door God geïnspireerd zijn.

Het probleem met ‘dubbele inspiratie’

  • Mainstream KJV-aanhangers verwerpen de dubbele inspiratie-theorie (het idee dat God de Engelse vertaling opnieuw heeft geïnspireerd), maar ze doen vaak uitspraken die deze theorie onbewust ondersteunen.
  • Bijvoorbeeld beschouwen veel pastors en professoren binnen KJV-kringen de tekstkeuzes van de KJV-vertalers als foutloos, wat in de praktijk neerkomt op het idee dat de KJV perfect is en niet herzien mag worden.

De invloed van Peter Ruckman

  • Ruckman was een vijandige en agressieve prediker die vaak beledigend was naar andere christenen.
  • Veel mainstream KJV-aanhangers proberen afstand te nemen van zijn ideeën, maar tegelijkertijd gebruiken ze nog steeds argumenten die impliciet zijn invloed tonen.

De noodzaak van duidelijke definities

  • Mark Ward stelt dat mainstream KJV-aanhangers zorgvuldiger moeten omschrijven wat ze bedoelen met termen als “bewaard”, “intact” en “zuiver” als ze over de KJV spreken.
  • Vaak worden deze termen op zo’n manier gebruikt dat het lijkt alsof de KJV perfect is, wat de deur openzet naar de fringe-ideologieën.

Tekstkritiek en de KJV

  • De KJV is gebaseerd op een verzameling Griekse manuscripten bekend als de Textus Receptus (TR), maar er zijn verschillende edities van de TR die onderling verschillen.
  • Veel KJV-aanhangers beschouwen de KJV als perfect, maar ze kunnen niet goed uitleggen waarom de keuzes van de KJV-vertalers superieur zijn aan bijvoorbeeld de keuzes van andere vertalers die de TR gebruikten.

Misleidende tegenstelling tussen ‘geloof’ en ‘rationele studie’

  • Sommige KJV-verdedigers stellen dat geloof moet bepalen welke bijbelversie correct is, in tegenstelling tot rationele tekstkritiek.
  • Mark Ward wijst erop dat God ons verstand heeft gegeven om teksten te bestuderen en dat blind vertrouwen in één specifieke vertaling gevaarlijk kan zijn.

Mark Ward benadrukt verder dat mainstream KJV-aanhangers meer weerstand moeten bieden tegen extreme ideeën binnen hun beweging. Hij wijst op de inconsistenties in hun argumentatie en pleit ervoor dat ze duidelijker moeten definiëren wat ze bedoelen met termen als ‘bewaard’ en ‘zuiver’. Ook moedigt hij aan om kritisch na te denken over de invloed van extremisten zoals Ruckman en Riplinger.

KJV parallel Bible

Among the 5,000+ Greek manuscripts of the New Testament that we still have, there are differences. But unless you read Greek, you cannot know for yourself what these differences are. You have to take someone else’s word for it.

Until now. Using the KJV Parallel Bible, English speakers can see for themselves the differences between the two major textual traditions. This site compares:

  • Scrivener’s Textus Receptus, the Greek text underlying the KJV, and…
  • The Critical Text, the Greek text underlying most modern Bible translations.

Finally, English readers can see for themselves what all the fuss is about in the debate over the KJV and the Greek New Testament. (Link)

 

Which TR is the perfectly preserved one?

YouTube player

In de video wordt uitgelegd dat de Textus Receptus (TR) niet één enkele, foutloze tekst is, maar een verzameling van verschillende edities met varianten. De spreker bekritiseert de King James Only-beweging en stelt dat veel aanhangers de verschillen tussen TR-edities negeren, terwijl ze tegelijkertijd moderne tekstkritiek verwerpen.

Laten we deze claims toetsen aan historische bronnen, tekstkritiek en academisch onderzoek.

Is de Textus Receptus (TR) een enkele, foutloze tekst?

Claim: De TR is geen enkele tekst, maar bestaat uit meerdere edities die onderling verschillen.

Klopt. De TR is een verzameling edities van het Griekse Nieuwe Testament, gepubliceerd tussen de 16e en 17e eeuw. Belangrijke edities zijn:

  1. Erasmus (1516-1535) – gebaseerd op slechts 6-12 manuscripten, grotendeels uit de 12e-15e eeuw.
  2. Stefanus (1546-1551) – introduceerde versnummers in 1551.
  3. Beza (1565-1604) – werd gebruikt voor de King James Version (KJV).
  4. Elsevier (1633) – introduceerde de naam “Textus Receptus”.

Er zijn ten minste 28 verschillende TR-edities, en sommige varianten zijn nooit systematisch vergeleken.

De KJV-vertalers gebruikten meerdere TR-edities en namen soms afwijkende lezingen over.

De TR is niet gebaseerd op de oudste manuscripten (zoals de Codex Sinaiticus en Codex Vaticanus, beide uit de 4e eeuw).

Klopt. De TR is een verzameling van verschillende edities, niet één foutloze tekst.

Zijn de verschillen tussen TR-edities significant?

Claim: TR-edities verschillen van elkaar, soms op belangrijke punten.

Onderzoekers hebben duizenden verschillen tussen TR-edities vastgesteld, waaronder:

  • 1 Johannes 5:7 (“Komma Johanneum”) – niet in de oudste Griekse manuscripten, maar toegevoegd door Erasmus onder druk van de katholieke kerk.
  • Openbaring 22:19 (“Boek des levens” vs. “Boom des levens”) – Erasmus moest hier een Latijnse tekst terugvertalen naar het Grieks omdat hij geen Grieks manuscript had.
  • Handelingen 9:6 (“Heer, wat wilt Gij dat ik doe?”) – deze zin komt niet voor in de oudste Griekse manuscripten, maar is in de TR opgenomen.
  •  De KJV-vertalers kozen soms voor lezingen die in geen enkele TR-editie stonden, wat betekent dat geen enkele TR perfect overeenkomt met de KJV.

Scrivener (1881) reconstrueerde een TR die de keuzes van de KJV-vertalers weerspiegelde, maar dit betekent dat de “officiële” TR pas ná de KJV werd vastgesteld.

Klopt. Er zijn significante verschillen tussen TR-edities, en de KJV-vertalers kozen soms unieke lezingen.

Accepteren KJV-aanhangers verschillen tussen TR-edities, maar verwerpen ze moderne tekstkritiek?

Claim: KJV-aanhangers beschouwen verschillen tussen TR-edities als onbelangrijk, maar verwerpen kleine verschillen in moderne vertalingen.

  • Veel KJV-aanhangers zeggen dat de TR perfect is, maar specificeren niet welke editie ze bedoelen.
  •  Sommige KJV-voorstanders gebruiken Scrivener’s TR (1881), maar dit was een reconstructie achteraf.
  • Kleine varianten binnen de TR worden vaak genegeerd, terwijl kleine verschillen tussen de TR en moderne vertalingen fel worden bekritiseerd.

Veel KJV-aanhangers wijzen moderne tekstkritiek af, zelfs als de verschillen klein zijn.

Klopt.  KJV-aanhangers accepteren kleine verschillen binnen de TR, maar verwerpen soortgelijke varianten in moderne vertalingen.

Is de TR de meest betrouwbare Griekse tekst?

Claim: De TR is niet gebaseerd op de oudste en meest betrouwbare manuscripten.

De TR is gebaseerd op middeleeuwse manuscripten (12e-15e eeuw), terwijl modernere edities (zoals de Nestle-Aland) oudere en bredere manuscriptbewijzen gebruiken.

De oudste Griekse manuscripten (zoals de Codex Vaticanus en Codex Sinaiticus) zijn niet gebruikt in de TR, omdat Erasmus hier geen toegang toe had.

Moderne tekstkritiek gebruikt duizenden manuscripten, terwijl Erasmus slechts een handvol gebruikte.

Klopt. De TR is niet gebaseerd op de oudste en meest betrouwbare manuscripten.

Is de KJV de enige Bijbel die God heeft gegeven?

Claim: KJV-aanhangers beweren vaak dat de KJV de enige Bijbel is die door God is gegeven

Voor de KJV bestonden al eeuwenlang andere vertalingen die door God gebruikt werden, zoals:

  • De Septuaginta (Griekse vertaling van het Oude Testament, 3e eeuw v.Chr.)
  • De Latijnse Vulgaat (382 n.Chr.), gebruikt door Augustinus en de Middeleeuwse Kerk.
  • De Lutherbijbel (1522), die de Reformatie in Duitsland stimuleerde.

God heeft wereldwijd verschillende vertalingen gebruikt, niet alleen de KJV.

Klopt niet. God heeft meerdere vertalingen door de geschiedenis heen gebruikt.

✔️ De Textus Receptus (TR) is niet één enkele foutloze tekst, maar een aantal edities met onderlinge verschillen.
✔️ De King James Version (KJV) is gebaseerd op meerdere TR-edities. Er is geen “perfecte” TR die  één op één overeen komt met de KJV.
✔️ Er zijn duizenden verschillen tussen TR-edities, waarvan sommige theologisch relevant zijn.
✔️ KJV-aanhangers accepteren varianten binnen de TR, maar verwerpen kleine verschillen in nieuwe vertalingen, wat inconsequent is.
✔️ De TR is niet gebaseerd op de oudste manuscripten, terwijl moderne tekstkritiek betrouwbaardere bronnen gebruikt.
✔️ De KJV is niet de enige Bijbel die door God is gebruikt – eerdere en latere vertalingen vervullen ook een belangrijke rol.

De video geeft een goed onderbouwd beeld. De claim dat de KJV de enige perfecte Bijbel is, klopt niet.

Een goede vertaling is het wel. Als je hem gebruikt des te beter.

Zie ook: How Different Are the TR and the Critical Text? See for Yourself in English.

Zie ook: Which TR? Stephanus vs. Beza – KJV Parallel Bible

De claim dat de King James Version “de meest betrouwbare Bijbel is” nader bekeken #slot

Gail Riplinger valse beschuldigingen

Vorige deel De claim dat de King James Version “de meest betrouwbare Bijbel is” nader bekeken #5

Een van de meest invloedrijke personen binnen de KJV-only beweging is Gail Riplinger, auteur van o.a. New Age Bible Versions (1993).

Riplinger beweert dat moderne vertalingen satanisch zijn en een “New Age-agenda” promoten.

Echter, haar boek bevat veel fouten, misleidende citaten en foutieve redeneringen.

Bijvoorbeeld:

  1. Ze citeert mensen uit hun context en verdraait wat ze echt bedoelen.
  2. Ze verwart B.F. Westcott (de Bijbelgeleerde) met W.W. Westcott (een occultist uit een latere periode).
  3. Ze claimt dat de KJV de “eenvoudigste” Bijbel is volgens leesbaarheidsonderzoeken, terwijl in werkelijkheid de taal van de KJV verouderd en moeilijk te begrijpen is.

Geleerden uit verschillende christelijke stromingen hebben haar werk volledig ontkracht. Dr. James White, een Calvinsitische  Bijbelgeleerde en auteur van The King James Only Controversy, noemt Riplingers werk:

“Het meest slordige en oneerlijke boek over tekstkritiek dat ooit is geschreven.”

Valse beschuldigingen tegen nieuwe vertalingen

Sommige KJV-only aanhangers beweren dat nieuwe vertalingen doctrines zoals de goddelijkheid van Christus verzwakken. Maar dit is niet waar.

Voorbeelden van waar de KJV juist zwakker is dan moderne vertalingen:

  1. Titus 2:13
    • KJV: “…the great God and our Saviour Jesus Christ.”
    • NIV: “…our great God and Savior, Jesus Christ.” (Correcte grammaticale constructie)

→ De KJV maakt het mogelijk om “God” en “Jezus” als twee afzonderlijke figuren te zien, terwijl moderne vertalingen duidelijker maken dat Jezus “onze grote God en Redder” is.

  1. 2 Petrus 1:1
    • KJV: “…the righteousness of God and our Saviour Jesus Christ.”
    • NIV: “…the righteousness of our God and Saviour Jesus Christ.”

→ De KJV maakt onderscheid tussen “God” en “Jezus”, terwijl de moderne vertalingen duidelijk bevestigen dat Jezus zowel God als Redder is.

  1. Romeinen 9:5
    • KJV: “…Christ came, who is over all, God blessed forever.”
    • NIV: “…Christ, who is God over all, forever praised!”

→ De KJV maakt het onduidelijk of Jezus hier God wordt genoemd, terwijl de moderne vertaling dit sterker benadrukt.

Dit laat zien dat moderne vertalingen de goddelijkheid van Christus juist duidelijker maken dan de KJV.

Goede en slechte Bijbelvertalingen

Er zijn veel goede en betrouwbare Bijbelvertalingen, maar er zijn ook slechte en misleidende versies.

Goede vertalingen:

+English Standard Version (ESV) – Betrouwbare en nauwkeurige weergave van de oorspronkelijke tekst.
+New International Version (NIV) – Een evenwichtige vertaling, leesbaar en accuraat.
+New American Standard Bible (NASB) – Zeer nauwkeurig, vooral voor diepgaande studie.
+New King James Version (NKJV) – Een modernere versie van de KJV met verbeterde leesbaarheid.

Slechte of misleidende vertalingen:

-The Message (MSG) – Geen vertaling, maar een vrije parafrase met theologische aanpassingen.

-The Clear Word (CWB) – Een Adventistische parafrase die extra woorden toevoegt aan de tekst.

-New World Translation (NWT, Jehovah’s Getuigen) – Een sektarische vertaling die bewust teksten verdraait om de leer van de Jehovah’s Getuigen te ondersteunen.

De NIV, ESV en NASB zijn betrouwbaarder dan de KJV, omdat ze gebruikmaken van de beste beschikbare manuscripten.

Lessen uit de geschiedenis

Sommige KJV-only aanhangers zeggen dat alleen de KJV herleving en opwekking heeft gebracht, maar dit is historisch gezien niet waar.

  • Veel ketterijen en valse leringen ontstonden toen de KJV dominant was, zoals de Mormonen, de Jehovah’s Getuigen en extreme charismatische bewegingen.
  • Charles Spurgeon, de “Prins der Predikers”, waarschuwde in de 19e eeuw al tegen de “downgrade” in geloofsopvattingen, ondanks het feit dat de KJV wijdverbreid werd gebruikt.
  • De Reformatie vond plaats vóór de KJV, toen de Bijbel in het Latijn en vroege Engelse vertalingen beschikbaar was.

Dit toont aan dat herleving niet afhangt van één bepaalde vertaling, maar van gehoorzaamheid aan Gods Woord in welke betrouwbare vertaling dan ook.

Tot slot

  1. De KJV is een belangrijke historische vertaling, maar bevat fouten en onnauwkeurigheden.
  2. De Textus Receptus is niet de beste Griekse tekst, want er zijn oudere en betere manuscripten beschikbaar.
  3. Westcott en Hort waren geen ketters, maar betrouwbare tekstgeleerden.
  4. Gail Riplinger en andere KJV-only aanhangers verspreiden onjuiste informatie.
  5. Moderne vertalingen zoals de NIV, ESV en NASB zijn accuraat en betrouwbaar.
  6. De keuze voor een Bijbelvertaling zou moeten afhangen van nauwkeurigheid en leesbaarheid, niet van traditie.

“De beste Bijbel is degene die je leest en begrijpt!”

De KJV-only en Statenvertaling alléén controverse ontzenuwd

Deze video, en morgen nog het slot in de reeks “De claim dat de King James Version “de meest betrouwbare Bijbel is” gaan zo langzamerhand een afsluiting vormen van het onderwerp KJV -only en Statenvertaling alléén op deze website. Ik heb me er de afgelopen tijd intensief mee bezig heb gehouden. Er zullen nog wat posts volgen in de reeks “Checklist “vervalste Bijbels” van sv1637.org”, maar daarna ben ik wel een beetje klaar met het onderwerp. De presentatie van deze video is wellicht wat té ADHD, met sommige woorden die ik zelf anders zou kiezen, maar de inhoud stáát.

YouTube player

De video is een kritische bespreking van KJV Only-isme en de overtuiging dat de King James Version (KJV, 1611) en de Statenvertaling (SV, 1637) de enige geïnspireerde bijbelvertalingen zijn. De spreker weerlegt veelgebruikte argumenten en benadrukt waarom dit standpunt problematisch is.

In deze analyse behandelen we de volgende aspecten:

  1. Wat is KJV Only-isme?
  2. Welke argumenten gebruikt de video tegen KJV Only?
  3. Factcheck van de belangrijkste claims.
  4. Beoordeling van de argumentatie en de sterkte van de video.

1. Wat is KJV Only-isme?

KJV Only-isme is de overtuiging dat de King James Version (1611) de enige door God geïnspireerde Engelse bijbelvertaling is. Dit idee wordt vaak ook toegepast op de Statenvertaling (1637) in Nederland.

🔹 Belangrijke kenmerken van deze overtuiging:

  • Alle andere vertalingen zijn corrupt en zouden teksten verwijderen of verdraaien.
  • God heeft de KJV (of Statenvertaling) bewaard en geïnspireerd, waardoor deze perfect en foutloos zou zijn.
  • Moderne vertalingen zoals de NIV, ESV en NBV zijn beïnvloed door satanische krachten of een theologisch complot.

🔹 Bekende voorstanders van KJV Only-isme:

  • Gail Riplinger (New Age Bible Versions – beschuldigt moderne vertalers van samenwerking met de Antichrist).
  • Righteous Remnant NL & Jezus Weende (Nederlandstalige KJV/SV Only-kanalen).
  • Mark Verhoeven (Belgische KJV Only-aanhanger met de website Verhoevenmark.be).

2. Welke argumenten gebruikt de video tegen KJV Only-isme?

De video stelt dat KJV Only-isme onhoudbaar is en weerlegt dit met de volgende punten:

A. De Bijbel ondersteunt KJV Only-isme niet

  • Er is geen enkel vers in de Bijbel dat zegt dat één specifieke vertaling de enige juiste is.
  • De inleiding van de King James Version (1611) vermeldt expliciet dat vertalen mensenwerk is en dat taal verandert.
  • De Statenvertaling bevat voetnoten met alternatieve vertalingen, wat aangeeft dat verschillende interpretaties mogelijk zijn.

📌 Analyse:
Correct – De Bijbel claimt nergens dat een specifieke vertaling perfect is. Dit ondermijnt het fundament van KJV Only-isme.

B. De Textus Receptus (TR) is gebaseerd op een beperkte tekstbasis

  • De KJV en Statenvertaling zijn gebaseerd op de Textus Receptus (TR), die slechts 10-12 late Griekse manuscripten gebruikt.
  • Moderne vertalingen gebruiken de kritische tekst, samengesteld uit 5.700+ Griekse manuscripten, waaronder oudere en betrouwbaardere bronnen.

📌 Analyse:
Correct – De Textus Receptus is gebaseerd op een beperkt aantal middeleeuwse manuscripten (10e-11e eeuw), terwijl moderne vertalingen duizenden manuscripten gebruiken, waarvan sommige dateren uit de 2e-4e eeuw.

📌 Bronnen:

  • Nestle-Aland 28 (kritische tekst met de breedste manuscriptbasis).
  • Bruce Metzger – The Text of the New Testament (toonaangevend werk over tekstkritiek).

C. KJV Only-aanhangers beweren onterecht dat moderne vertalingen teksten verwijderen

  • KJV-aanhangers beweren dat moderne vertalingen teksten weglaten, zoals:
    • Johannes 5:7 (“Comma Johanneum”)
    • Markus 16:9-20 (“Lang einde van Markus”)
    • Johannes 8:1-11 (Overspelige vrouw)
  • In werkelijkheid komen deze passages niet in de oudste manuscripten voor.
  • Moderne vertalingen markeren deze passages eerlijk als twijfelachtig en plaatsen ze vaak in voetnoten.

📌 Analyse:
Correct – De genoemde teksten zijn waarschijnlijk latere toevoegingen en komen niet voor in de oudste Griekse manuscripten (zoals Codex Sinaiticus en Vaticanus, 4e eeuw).

📌 Bronnen:

  • Metzger’s Commentary on the Greek New Testament – verklaart waarom deze teksten als later worden beschouwd.
  • Codex Sinaiticus & Vaticanus (4e eeuw) – deze vroege manuscripten bevatten de genoemde verzen niet.

D. KJV Only-aanhangers negeren dat de KJV zelf herzien is

  • De oorspronkelijke King James Version (1611) bevatte de apocriefe boeken (zoals 1 & 2 Makkabeeën).
  • De KJV die vandaag wordt gebruikt, is een herziene versie uit 1769, met spellings- en tekstaanpassingen.
  • Statenvertaling-aanhangers verwerpen moderne bijbelvertalingen, maar gebruiken wel een geüpdatete versie van de Statenvertaling (1762 & 1773).

📌 Analyse:
Correct – De KJV en Statenvertaling zijn meerdere keren aangepast om taal en spelling te moderniseren. Dit ondermijnt het idee dat alleen de 1611-versie perfect is.

📌 Bronnen:

  • Facsimile van de originele 1611 KJV – toont de apocriefe boeken en spellingsverschillen.
  • Geschiedenis van de Statenvertaling – toont herzieningen in 1762 en 1773.

3. Beoordeling van de video: Hoe sterk zijn de argumenten?

Sterke punten van de video:

  • De spreker onderbouwt zijn standpunten goed met feitelijke informatie.
  • Hij benadrukt het belang van tekstkritiek en de bredere manuscriptbasis van moderne vertalingen.
  • Hij weerlegt populaire KJV Only-argumenten helder en zonder complottheorieën.

⚠️ Zwakke punten van de video:

  • Geen verwijzingen naar academische bronnen. Hoewel de argumenten correct zijn, zou het gebruik van werken van tekstcritici zoals Bruce Metzger of Daniel Wallace de video sterker maken.
  • Soms emotionele toon. De spreker gebruikt termen als “sectarisch” en “walgelijke valse beschuldigingen”, wat KJV-aanhangers kan afschrikken in plaats van overtuigen.

4. Eindconclusie: Is KJV Only-isme houdbaar?

🚫 Nee, KJV Only-isme is geen houdbaar standpunt.

  • Er is geen Bijbelse basis voor het idee dat de KJV of Statenvertaling de enige juiste vertaling is.
  • De Textus Receptus is gebaseerd op een beperkt aantal late manuscripten, terwijl moderne vertalingen een bredere en oudere manuscriptbasis gebruiken.
  • KJV-aanhangers misleiden wanneer ze beweren dat moderne vertalingen teksten weglaten. In werkelijkheid bevatten sommige KJV-teksten later toegevoegde verzen.
  • De KJV en Statenvertaling zijn zelf herzien, wat het argument dat alleen de 1611/1637-versies zuiver zijn ondermijnt.

📌 Advies: Gebruik meerdere vertalingen en raadpleeg tekstkritische bronnen als je een dieper begrip van de Bijbel wilt krijgen.

De claim dat de King James Version “de meest betrouwbare Bijbel is” nader bekeken #5

De Textus Receptus en de oude manuscripten

Vorige deel De claim dat de King James Version “de meest betrouwbare Bijbel is” nader bekeken #4

De King James Version (KJV) is gebaseerd op de Textus Receptus (Latijn voor “Ontvangen Tekst”). Dit is een Griekse tekst van het Nieuwe Testament, samengesteld door Desiderius Erasmus in de 16e eeuw.

De Textus Receptus werd later aangepast door Robert Estienne (Stephanus) en Theodore Beza en vormde de basis voor de KJV en andere vroege Engelse Bijbels.

Veel aanhangers van de KJV-only beweging beweren dat de Textus Receptus de beste en meest betrouwbare Griekse tekst is, maar dit is een misvatting.

Problemen met de Textus Receptus

  1. Gebaseerd op late manuscripten
    Erasmus had slechts een handvol Griekse manuscripten tot zijn beschikking, en de meeste waren uit de 12e eeuw of later. Tegenwoordig hebben we veel oudere manuscripten die dichter bij de oorspronkelijke teksten liggen.
  2. Handmatig gekopieerde fouten
    De Griekse manuscripten die Erasmus gebruikte, bevatten fouten die in de Textus Receptus zijn opgenomen en later in de KJV terechtkwamen.
  3. Toevoegingen aan de tekst
    Zoals eerder besproken, bevat de KJV versregels die in geen enkele Griekse manuscripten vóór de Middeleeuwen te vinden zijn, zoals 1 Johannes 5:7-8 (de “Comma Johanneum”).
  4. Erasmus vulde ontbrekende delen in met de Vulgaat
    Bij het samenstellen van de Textus Receptus miste Erasmus een aantal verzen, met name het laatste deel van Openbaring. Om dit op te lossen, vertaalde hij deze verzen vanuit het Latijn terug naar het Grieks, wat resulteerde in unieke woorden en zinsconstructies die nergens anders in Griekse manuscripten voorkomen.

Modernere manuscripten en hun betrouwbaarheid

Sinds de tijd van Erasmus zijn veel oudere manuscripten ontdekt, waaronder:

  • Codex Sinaiticus (4e eeuw)
  • Codex Vaticanus (4e eeuw)
  • Codex Alexandrinus (5e eeuw)

Deze vroege manuscripten worden door moderne vertalers als betrouwbaarder beschouwd omdat ze dichter bij de oorspronkelijke geschriften liggen.

Moderne vertalingen zoals de NIV, ESV en NASB maken gebruik van deze oudere bronnen en zijn daarom in veel opzichten nauwkeuriger dan de KJV.

Waarom houden sommige mensen vast aan de KJV?

Veel KJV-only aanhangers beweren dat moderne vertalingen corrupt zijn en dat alleen de KJV betrouwbaar is. Hun argumenten zijn vaak gebaseerd op verkeerde informatie of misvattingen.

  1. “Moderne vertalingen verwateren de Bijbel”

Sommigen wijzen erop dat moderne vertalingen verzen “weglaten” die in de KJV staan. Bijvoorbeeld:

  • Handelingen 8:37 ontbreekt in veel moderne vertalingen.
  • Mattheüs 17:21 en Markus 9:44, 46 zijn niet in alle moderne vertalingen opgenomen.

Echter, deze verzen ontbreken in de oudste en beste Griekse manuscripten. Dit betekent dat ze waarschijnlijk later zijn toegevoegd en niet oorspronkelijk in de Bijbel stonden.

  1. “Westcott en Hort waren ketters”

Sommige KJV-only aanhangers bekritiseren de theologen Brooke Foss Westcott en Fenton John Anthony Hort, die in de 19e eeuw een nieuwe Griekse tekst samenstelden.

Er wordt beweerd dat Westcott en Hort spiritisten of vrijmetselaars waren en daarom een corrupte Griekse tekst produceerden. Echter, deze beschuldigingen zijn ongegrond en worden vaak uit hun verband getrokken.

  1. “God heeft de KJV geïnspireerd”

Sommige KJV-only gelovigen beschouwen de KJV als een geïnspireerde vertaling, net als de oorspronkelijke Bijbelse geschriften. Dit idee is theologisch problematisch omdat geen enkele vertaling perfect is.

Conclusie over de Textus Receptus en de KJV

De King James Version is een prachtige en historische vertaling, maar ze is niet de meest nauwkeurige versie van de Bijbel.

  • De Textus Receptus is gebaseerd op beperkte en late manuscripten.
  • Oudere manuscripten laten zien dat sommige passages in de KJV waarschijnlijk toevoegingen uit de Middeleeuwen zijn.
  • Moderne vertalingen maken gebruik van betere en oudere bronnen.

Dit betekent niet dat de KJV een slechte vertaling is, maar het is niet de enige of de meest betrouwbare vertaling.

Voor een zo nauwkeurig mogelijke Bijbelstudie is het raadzaam om:

  1. Meerdere vertalingen te gebruiken (bijv. KJV, ESV, NIV, NASB).
  2. De Griekse en Hebreeuwse teksten te raadplegen waar mogelijk.
  3. De historische context te begrijpen waarin verschillende manuscripten zijn geschreven en gekopieerd.

De overtuigingen van Westcott en Hort

Veel aanhangers van de KJV-only beweging bekritiseren Brooke Foss Westcott en Fenton John Anthony Hort, omdat hun Griekse tekst uit 1881 de basis vormde voor veel moderne Bijbelvertalingen. Er wordt beweerd dat Westcott en Hort liberale theologen waren of zelfs betrokken waren bij spiritisme.

Maar deze beschuldigingen zijn vaak gebaseerd op verkeerde informatie of misinterpretatie van hun brieven en geschriften.

Wat geloofden Westcott en Hort echt?

  • Ze geloofden in de goddelijke inspiratie van de Schrift.
  • Ze erkenden dat de Bijbel kleine tekstvarianten bevat, maar geloofden dat een grondige studie van oude manuscripten zou helpen om de meest originele tekst te reconstrueren.
  • Ze verwierpen niet de doctrines van Jezus’ goddelijkheid of de Drie-eenheid, zoals sommige KJV-only aanhangers beweren.

Westcott schreef over de Bijbel:
“De Schrift is het Woord van God, geschreven door mensen onder leiding van de Heilige Geest.”

Hort schreef over de goddelijkheid van Christus:
“Jezus Christus is onze Heere en onze God.”

Deze citaten tonen aan dat zij orthodoxe christenen waren en geen ketters, zoals soms wordt beweerd.

“Gods Woord is niet gebonden aan één enkele vertaling, maar spreekt tot ons door Zijn boodschap in elke betrouwbare vertaling.”

Volgende en laatste deel De claim dat de King James Version “de meest betrouwbare Bijbel is” nader bekeken #slot

De claim dat de King James Version “de meest betrouwbare Bijbel is” nader bekeken #4

Fouten in de KJV

Vervolg van De claim dat de King James Version “de meest betrouwbare Bijbel is” nader bekeken #3

Velen geloven dat de King James Version de meest nauwkeurige vertaling van de Bijbel is. Hoewel de KJV een meesterwerk is op het gebied van taal en literaire schoonheid, bevat deze desondanks verschillende fouten en onnauwkeurigheden.

Een van de meest bekende fouten in vroege edities van de KJV is de zogenaamde “Bileam’s ezel”-fout in Numeri 22:30. In plaats van te vertalen dat de ezel tegen Bileam sprak, drukte een foutieve drukeditie het verkeerd af en stond er: “En de ezel zei tegen de priester.”

Een andere bekende fout was de beruchte “Zondige Bijbel” uit 1631, waarin Exodus 20:14 luidde: “Gij zult overspel bedrijven.” (in plaats van “Gij zult geen overspel bedrijven.”). Drukkers Robert Barker en Martin Lucas werden zwaar beboet en verloren hun vergunning om te drukken.

Naast deze redactionele fouten bevat de KJV ook vertaalfouten, die vaak worden genegeerd door voorstanders van KJV-only

Een paar voorbeelden

  1. Handelingen 12:4 – “Easter” in plaats van “Passover”

KJV: “And when he had apprehended him, he put him in prison, and delivered him to four quaternions of soldiers to keep him; intending after Easter to bring him forth to the people.”

Het Griekse woord hier is πασχα (pascha), wat overal elders in de KJV correct als Passover (Pascha) wordt vertaald. Maar in Handelingen 12:4 werd het ten onrechte weergegeven als Easter (Pasen).

Dit is fout, aangezien Pasen een christelijk feest is wat pas eeuwen later ontstond. Het woord Easter in deze context is een verkeerde vertaling.

  1. Openbaring 22:19 – “Book of life” in plaats van “Tree of life”

KJV: “And if any man shall take away from the words of the book of this prophecy, God shall take away his part out of the book of life, and out of the holy city, and from the things which are written in this book.”

De Griekse manuscripten zeggen echter “tree of life” (boom des levens), niet “book of life”. Ook de meerderheidstekst zegt het zo.

Veel nieuwe vertalingen verbeteren dit:

  • NIV: “God will take away from that person any share in the tree of life and in the Holy City, which are described in this scroll.”
  • ESV: “God will take away his share in the tree of life and in the holy city, which are described in this book.”

De fout in de KJV is waarschijnlijk het gevolg van een kopiist die de Latijnse Vulgaat volgde in plaats van de oorspronkelijke Griekse manuscripten.

  1. Jesaja 14:12 – “Lucifer” in plaats van “Morning Star”

KJV: “How art thou fallen from heaven, O Lucifer, son of the morning! how art thou cut down to the ground, which didst weaken the nations!”

De KJV gebruikt hier Lucifer, een Latijns woord dat niet voorkomt in de Hebreeuwse tekst. Het Hebreeuwse woord הֵילֵל (helel) betekent “morgenster” of “schitterende ster”.

Moderne vertalingen geven dit correct weer:

  • NIV: “How you have fallen from heaven, morning star, son of the dawn!”
  • ESV: “How you are fallen from heaven, O Day Star, son of Dawn!”

De fout in de KJV leidde tot een wijdverbreide misvatting dat Lucifer een naam voor satan zou zijn.

  1. 1 Johannes 5:7-8 – De “Comma Johanneum” toevoeging

KJV: “For there are three that bear record in heaven, the Father, the Word, and the Holy Ghost: and these three are one. And there are three that bear witness in earth, the Spirit, and the water, and the blood: and these three agree in one.”

De vetgedrukte woorden in vers 7-8 staan niet in de oudste Griekse manuscripten. Dit deel werd pas in de Middeleeuwen toegevoegd aan enkele Latijnse manuscripten en vond zo zijn weg naar de KJV.

Moderne vertalingen corrigeren dit:

  • NIV: “For there are three that testify: the Spirit, the water and the blood; and the three are in agreement.”
  • ESV: “For there are three that testify: the Spirit and the water and the blood; and these three agree.”

Dit is een van de bekendste toevoegingen in de KJV. In de meerderheidstekst ontbreekt dit.

De bovenstaande voorbeelden laten zien dat ook de KJV niet zonder fouten is. Hoewel het een belangrijke en invloedrijke vertaling is, betekent dit niet dat het de meest nauwkeurige is.

Veel KJV-only aanhangers beweren dat de KJV door God geïnspireerd is en zonder fouten, maar de feiten tonen aan dat:

  1. De KJV door mensen werd vertaald en geredigeerd.
  2. Er herzieningen nodig waren om eerdere fouten te corrigeren.
  3. Sommige vertalingen in de KJV onnauwkeurig zijn in vergelijking met de oudste beschikbare manuscripten.

Dit betekent niet dat de KJV een slechte vertaling is, maar hij is niet perfect en niet de enige betrouwbare Bijbelvertaling.

Moderne vertalingen zoals de NIV, ESV en NASB maken gebruik van oudere en betere manuscripten en zijn daarom vaak nauwkeuriger.

“De beste Bijbel is niet een specifieke vertaling, maar degene die je leest en begrijpt.”

Volgende deel: De Textus Receptus en de oude manuscripten

Checklist “vervalste Bijbels” van sv1637.org gecheckt en geanalyseerd. Romeinen, 1 en 2 Korinthe en Galaten

De “Checklist vervalste Bijbels” afkomstig van Nico Verhoef van SV1637.org gecheckt. Die website is een proponent van de ‘Statenvertaling alléén’ beweging, en beweert onder andere dat alle bijbels die in omloop zijn -behalve dan de Statenvertaling- corrupt, vals of van de duivel zijn. Deze keer het boek Romeinen, de Korinthebrieven en Galaten. Het overzicht van Handelingen staat hier

Hier volgt een gedetailleerde analyse van de genoemde verzen uit Romeinen, waarbij ik de verschillen vergelijk tussen de Statenvertaling (SV 1637), Nieuwe Bijbelvertaling (NBV), Textus Receptus (TR), en de oudste Griekse manuscripten zoals de Codex Sinaiticus en Vaticanus.

  1. Romeinen 1:16 – “van Christus” ontbreekt
  • SV:
    “Want ik schaam mij des Evangelies van Christus niet; want het is een kracht Gods tot zaligheid voor een ieder, die gelooft, eerst den Jood en ook den Griek.”
  • NBV:
    “Ik schaam mij het evangelie niet, want het is een kracht van God tot redding voor ieder die gelooft, eerst voor de Jood en ook voor de Griek.”
  • Waarom?
    • “van Christus” (τοῦ Χριστοῦ) ontbreekt in Codex Sinaiticus en Vaticanus.
    • De kortere lezing komt waarschijnlijk uit de oudste manuscripten, terwijl de langere versie mogelijk een latere verduidelijking is.
  1. Romeinen 5:2 – “door het geloof” ontbreekt
  • SV:
    “Door Welken wij ook de toeleiding hebben door het geloof tot deze genade, in welke wij staan, en roemen in de hoop der heerlijkheid Gods.”
  • NBV:
    “Door Hem hebben wij in geloof toegang gekregen tot deze genade waarin wij staan, en wij roemen in de hoop op Gods heerlijkheid.”
  • Waarom?
    • “door het geloof” wordt soms vertaald met “in geloof” maar nergens weggelaten. Zie ook NBG.
  1. Romeinen 9:28 – “in rechtvaardigheid” ontbreekt
  • SV:
    “Want Hij voleindt het werk en snijdt het af in rechtvaardigheid; want de Heere zal een afgesneden werk doen op de aarde.”
  • NBV:
    “Want de Heer zal zijn vonnis snel en definitief voltrekken op aarde.”
  • Waarom?
    • “in rechtvaardigheid” ontbreekt in de oudste manuscripten.
    • Mogelijk een latere toevoeging om het citaat uit Jesaja 10:22 en 23 completer te maken, daar is sprake van gerechtigheid
  1. Romeinen 11:6 – “En indien het is uit de werken, zo is het geen genade meer; anderszins is het werk geen werk meer” ontbreekt
  • SV:
    “Maar indien het door genade is, zo is het niet meer uit de werken; anderszins is de genade geen genade meer. En indien het is uit de werken, zo is het geen genade meer; anderszins is het werk geen werk meer.”
  • NBV:
    “Maar als het uit genade is, dan is het niet meer op grond van werken, anders zou genade geen genade meer zijn.”
  • Waarom?
    • De tweede zin ontbreekt in de oudste manuscripten.
    • Waarschijnlijk een latere toevoeging om de tegenstelling tussen genade en werken te verduidelijken.
  1. Romeinen 13:9 – “gij zult geen valse getuigenis geven” ontbreekt
  • SV:
    “Want dit: Gij zult geen overspel doen, gij zult niet doden, gij zult niet stelen, gij zult geen valse getuigenis geven, gij zult niet begeren, en zo er enig ander gebod is, wordt in dit woord samengevat, namelijk: Gij zult uw naaste liefhebben als uzelven.”
  • NBV:
    “De geboden ‘Pleeg geen overspel, pleeg geen moord, steel niet, zet niemand iets afhandig’ – of welk ander gebod dan ook – worden samengevat in deze ene uitspraak: ‘Heb uw naaste lief als uzelf.’”
  • Waarom?
    • “gij zult geen valse getuigenis geven” ontbreekt in een aantal oude manuscripten, staat wel in de Sinaiticus.
    • Kan toegevoegd zijn om een completere opsomming te geven van de tien geboden zoals gevonden in Exodus 20:16 en Deuteronomium 5:20.
  1. Romeinen 14:6 – “en dien den dag niet waarneemt, die neemt hem niet waar den Heere” ontbreekt
  • SV:
    “Die den dag waarneemt, die neemt hem waar den Heere; en die den dag niet waarneemt, die neemt hem niet waar den Heere. Die eet, die eet den Heere; want hij dankt God. En die niet eet, die eet den Heere niet, en dankt God.”
  • NBV:
    “Wie een bepaalde dag bijzonder eert, doet dat voor de Heer. Wie eet, doet dat voor de Heer, want hij dankt God. En wie niet eet, laat dat na voor de Heer, en ook hij dankt God.”
  • Waarom?
    • “en dien den dag niet waarneemt, die neemt hem niet waar den Heere” ontbreekt in de oudste manuscripten.
    • Mogelijk later toegevoegd voor evenwicht in de zin.
  1. Romeinen 14:9 – “ook en opgestaan” ontbreekt
  • SV:
    “Want daartoe is Christus ook gestorven, en opgestaan, en weder levend geworden, opdat Hij en over doden en levenden heersen zou.”
  • NBV:
    “Daarom is Christus gestorven en weer tot leven gekomen: om te heersen over de doden en de levenden.”
  • Waarom?
    • “en opgestaan” ontbreekt in Codex Sinaiticus en Vaticanus.
    • Mogelijk een latere toevoeging om het opstandingsaspect van Christus te benadrukken.
  1. Romeinen 14:21 – “of geërgerd wordt, of waarin hij zwak is” ontbreekt
  • SV:
    “Het is goed geen vlees te eten, noch wijn te drinken, noch iets te doen waaraan uw broeder zich stoot, of geërgerd wordt, of waarin hij zwak is.”
  • NBV:
    “Het is goed geen vlees te eten en geen wijn te drinken of iets te doen waaraan je broeder of zuster aanstoot zou kunnen nemen.”
  • Waarom?
    • “of geërgerd wordt, of waarin hij zwak is” ontbreekt in een aantal oude manuscripten.
    • Mogelijk later toegevoegd om Paulus’ argument sterker te maken.
  1. Romeinen 15:29 – “des Evangelies” ontbreekt
  • SV:
    “En ik weet, dat ik als ik tot u zal komen, met een volle zegen des Evangelies van Christus komen zal.”
  • NBV:
    “En ik weet dat wanneer ik kom, ik met de volle zegen zal komen die Christus geeft.”
  • Waarom?
    • “des Evangelies” ontbreekt in de oudste manuscripten.
    • Mogelijk later toegevoegd om de zin explicieter te maken.
  1. Romeinen 16:24 – Hele vers ontbreekt
  • SV:
    “De genade van onzen Heere Jezus Christus zij met u allen. Amen.”
  • NBV:
    Dit vers ontbreekt.
  • Waarom?
    • Ontbreekt in Codex Sinaiticus en Vaticanus.
    • Dit vers lijkt een latere toevoeging als een extra zegenbede.
    • Een vergelijkbare zegenbede komt voor in vers 20, wat erop kan wijzen dat deze zin later is overgenomen.
    • De meerderheidstekst eindigt met vers 24 en laat de verzen 25 tot en met 27 weg

1 en 2 Korinthe

Hier volgt een gedetailleerde analyse van de genoemde verzen uit 1 en 2 Korinthe, waarbij ik de verschillen vergelijk tussen de Statenvertaling (SV 1637), Nieuwe Bijbelvertaling (NBV), Textus Receptus (TR), en de oudste Griekse manuscripten zoals de Codex Sinaiticus en Vaticanus.

  1. 1 Korinthe 1:14 – “Ik dank (God)”
  • SV:
    “Ik dank God, dat ik niemand van u gedoopt heb, dan Crispus en Gajus.”
  • NBV:
    “Ik dank dat ik niemand van jullie heb gedoopt, behalve Crispus en Gajus.”
  • Waarom?
    • Het woord “God” (Θεῷ – Theō) ontbreekt in sommige oude manuscripten.
    • Mogelijk later toegevoegd voor verduidelijking, om te zeggen aan wie Paulus dank zegt.
  1. 1 Korinthe 5:7 – “voor ons” ontbreekt
  • SV:
    “Zuivert dan het oude zuurdesem uit, opdat gij een nieuw deeg moogt zijn, gelijk gij ongezuurd zijt; want ook ons Pascha is voor ons geslacht, namelijk Christus.”
  • NBV:
    “Verwijder het oude zuurdeeg, opdat u vers deeg bent, zoals u al ongezuurd bent. Want ook ons paaslam is geslacht: Christus.”
  • Waarom?
    • “voor ons” ontbreekt in de oudste manuscripten.
    • Mogelijk later toegevoegd om de gedachte te versterken dat Christus voor ons is gestorven.
  1. 1 Korinthe 6:20 – “en in uw geest, welke Godes zijn” ontbreekt
  • SV:
    “Want gij zijt duur gekocht; zo verheerlijkt dan God in uw lichaam en in uw geest, welke Godes zijn.”
  • NBV:
    “U bent immers gekocht en betaald. Eer God met uw lichaam.”
  • Waarom?
    • “en in uw geest, welke Godes zijn” ontbreekt in Codex Sinaiticus en Vaticanus.
    • Mogelijk later toegevoegd om een bredere toepassing te geven.
  1. 1 Korinthe 7:39 – “door de wet” ontbreekt
  • SV:
    “Een vrouw is door de wet verbonden, zolang haar man leeft; maar indien haar man ontslapen is, zo is zij vrij om te huwen, dien zij wil, alleen in den Heere.”
  • NBV:
    “Een vrouw is aan haar man gebonden zolang hij leeft, maar als hij sterft, is ze vrij om te trouwen met wie ze wil, mits in de Heer.”
  • Waarom?
    • “door de wet” ontbreekt in de oudste manuscripten.
    • Mogelijk later toegevoegd om een juridische nuance te geven.
  1. 1 Korinthe 10:28 – “want de aarde is des Heeren en de volheid derzelve” ontbreekt
  • SV:
    “Maar indien iemand tot u zegt: Dit is een afgodsoffer, zo eet het niet, om desgenen wil, die het te kennen gaf, en om des gewetens wil; want de aarde is des Heeren, en de volheid derzelve.”
  • NBV:
    “Maar als iemand zegt: ‘Dit is aan een afgod geofferd,’ eet het dan niet, uit respect voor degene die het gezegd heeft en omwille van het geweten.”
  • Waarom?
    • “want de aarde is des Heeren, en de volheid derzelve” ontbreekt in Codex Sinaiticus en Vaticanus.
    • Deze zin staat al in vers 26 en is misschien per ongeluk herhaald in vers 28
  1. 1 Korinthe 11:24 – “Neemt, eet” ontbreekt en “gebroken voor u”
  • SV:
    “En als Hij gedankt had, brak Hij het, en zeide: Neemt, eet, dat is Mijn lichaam, dat voor u gebroken wordt; doet dat tot Mijn gedachtenis.”
  • NBV:
    “Hij sprak het dankgebed uit, brak het brood en zei: ‘Dit is mijn lichaam voor jullie. Doe dit, telkens opnieuw, om mij te gedenken.’”
  • Waarom?
    • Ontbreekt in de oudste manuscripten.
    • Mogelijk is “neemt eet” toegevoegd om overeen te stemmen met Mattheüs 26:26.
  1. 1 Korinthe 11:29 – “des Heeren” ontbreekt
  • SV:
    “Want die onwaardiglijk eet en drinkt, die eet en drinkt zichzelf een oordeel, niet onderscheidende het lichaam des Heeren.”
  • NBV:
    “Want wie eet en drinkt zonder het lichaam te onderscheiden, roept het oordeel over zichzelf af.”
  • Waarom?
    • “des Heeren” ontbreekt in Codex Sinaiticus en Vaticanus.
    • Mogelijk later toegevoegd om het vers explicieter te maken.
  1. 1 Korinthe 15:47 – “de Heere” ontbreekt
  • SV:
    “De eerste mens is uit de aarde, aards; de tweede mens is de Heere uit den hemel.”
  • NBV:
    “De eerste mens kwam uit de aarde en was stoffelijk, de tweede mens kwam uit de hemel.”
  • Waarom?
    • “de Heere” (ὁ κύριος – ho kyrios) ontbreekt in Codex Sinaiticus en Vaticanus.
    • Mogelijk later toegevoegd om te verduidelijken dat Jezus “de Heere” is.
  1. 1 Korinthe 16:22 – “Jezus Christus” ontbreekt
  • SV:
    “Indien iemand den Heere Jezus Christus niet liefheeft, die zij een vervloeking; Maranatha!”
  • NBV:
    “Als iemand de Heer niet liefheeft, hij zij vervloekt. Maranatha!”
  • Waarom?
    • “Jezus Christus” ontbreekt in de oudste manuscripten.
    • Mogelijk later toegevoegd om de identificatie van “de Heer” specifieker te maken.
  1. 1 Korinthe 16:23 – “Christus” ontbreekt
  • SV:
    “De genade van den Heere Jezus Christus zij met u.”
  • NBV:
    “De genade van de Heer Jezus zij met u.”
  • Waarom?
    • “Christus” ontbreekt in Codex Sinaiticus en Vaticanus.
    • Mogelijk later toegevoegd omdat in vers 24 Christus Jezus staat.
  1. 2 Korinthe 4:6 – “Jezus” ontbreekt
  • SV:
    “Want God, Die gezegd heeft, dat het licht uit de duisternis zou schijnen, is Degene, Die in onze harten geschenen heeft, tot verlichting der kennis der heerlijkheid Gods in het aangezicht van Jezus Christus.”
  • NBV:
    “Want God, die heeft gezegd: ‘Uit de duisternis zal licht schijnen’, heeft in onze harten het licht doen schijnen, zodat wij de luister van God kennen in het gezicht van Christus.”
  • Waarom?
    • “Jezus” ontbreekt in de oudste manuscripten.
    • Mogelijk toegevoegd om duidelijk te maken dat “Christus” Jezus is.
  1. 2 Korinthe 4:10 – “den Heere” ontbreekt
  • SV:
    “Altoos de dood des Heeren Jezus in het lichaam omdragende, opdat ook het leven van Jezus in ons lichaam zou geopenbaard worden.”
  • NBV:
    “Altijd dragen wij het sterven van Jezus in ons lichaam, opdat ook het leven van Jezus zichtbaar wordt in ons lichaam.”
  • Waarom?
    • “den Heere” ontbreekt in Codex Sinaiticus en Vaticanus.
    • Mogelijk toegevoegd om Jezus’ titel als “Heer” te benadrukken.

Galaten

Hier volgt een gedetailleerde analyse van de genoemde verzen uit Galaten, waarbij ik de verschillen vergelijk tussen de Statenvertaling (SV 1637), Nieuwe Bijbelvertaling (NBV), Textus Receptus (TR), en de oudste Griekse manuscripten zoals de Codex Sinaiticus en Vaticanus.

  1. Galaten 3:1 – “dat gij der waarheid niet zoudt gehoorzaam zijn” ontbreekt
  • SV:
    “O gij uitzinnige Galaten, wie heeft u betoverd, dat gij der waarheid niet zoudt gehoorzaam zijn, u, voor wier ogen Jezus Christus tevoren geschilderd is geweest, onder u gekruist zijnde?”
  • NBV:
    “Dwaze Galaten, wie heeft u betoverd? Jezus Christus is toch helder voor uw ogen geschilderd als de gekruisigde?”
  • Waarom?
    • “dat gij der waarheid niet zoudt gehoorzaam zijn” ontbreekt in Codex Sinaiticus en Vaticanus.
    • Mogelijk later toegevoegd om de betekenis explicieter te maken.
  1. Galaten 4:7 – “door Christus” ontbreekt
  • SV:
    “Zo zijt gij dan niet meer een dienstknecht, maar een zoon; en indien gij een zoon zijt, zo zijt gij ook een erfgenaam Gods door Christus.”
  • NBV:
    “U bent dus niet langer een slaaf, maar een kind, en als kind ook erfgenaam, door de wil van God.”
  • Waarom?
    • “door Christus” ontbreekt in de oudste manuscripten.
    • Mogelijk toegevoegd om de rol van Christus in de erfenis te benadrukken.
  1. Galaten 6:15 – “in Christus Jezus” ontbreekt
  • SV:
    “Want in Christus Jezus heeft noch besnijdenis enige kracht, noch voorhuid, maar een nieuw schepsel.”
  • NBV:
    “Want het is volstrekt niet van belang of men besneden is of niet, maar of men een nieuwe schepping is.”
  • Waarom?
    • “in Christus Jezus” ontbreekt in Codex Vaticanus.
    • Sinaiticus en Alexandrinus hebben het wel
    • Statenvertaling is de betere keuze hier
Geverifieerd door MonsterInsights