Overeenkomsten
Predestinatie (uitverkiezing, voorbestemming) is een concept dat zowel in de islam als in het calvinisme een centrale rol speelt. Beide tradities benadrukken dat God soeverein is en dat alles wat gebeurt, binnen Zijn wil valt. Dit roept de vraag op of mensen werkelijk vrije keuzes maken of slechts handelen volgens een vooraf bepaald plan. Hoewel de islam en het calvinisme verschillende geloofssystemen zijn, vertonen hun opvattingen over voorbestemming opmerkelijke overeenkomsten, maar ook duidelijke verschillen.
Vastgelegd in de Islam
In de islam wordt predestinatie gezien als een goddelijk besluit dat al vastligt in de ‘Bewaarde Tablet’ lang voordat iemand geboren wordt. Alles, van iemands levensloop tot zijn uiteindelijke bestemming in het Paradijs of de Hel, is volgens deze leer door God voorbeschikt. In sommige islamitische overleveringen wordt beschreven hoe een engel, nog voor de geboorte, opschrijft welke daden iemand zal verrichten en waar hij uiteindelijk zal eindigen. Dit lijkt de idee van vrije wil te ondermijnen, hoewel de islam tegelijkertijd leert dat mensen verantwoordelijk worden gehouden voor hun keuzes.
Voorbestemd in het Calvinisme
In het calvinisme wordt eveneens gesteld dat God bij de schepping al heeft bepaald wie gered zal worden en wie niet. Volgens de leer van de dubbele predestinatie zijn sommigen uitverkoren tot eeuwige zaligheid, terwijl anderen voorbestemd zijn voor verwerping. Deze beslissing is volledig gebaseerd op Gods willekeur, en niet op menselijke daden of verdiensten. Dit betekent dat iemand niet door eigen inspanningen tot geloof kan komen, maar uitsluitend kan worden gered als hij of zij behoort tot de uitverkorenen. Net als in de islam roept dit spanningen op tussen Gods absolute soevereiniteit en de menselijke verantwoordelijkheid.
Cruciaal verschil
Ondanks deze overeenkomsten is er een cruciaal verschil tussen beide tradities. In het calvinisme speelt de dood en opstanding van Jezus Christus een essentiële rol in de redding, terwijl de islam geen verzoeningsleer kent waarin iemands zonden worden vergeven door een offer. In de islam wordt een persoon uiteindelijk beoordeeld op basis van Gods genade én zijn daden, terwijl in het calvinisme menselijke werken geen invloed hebben op iemands uiteindelijke bestemming. Een ander belangrijk verschil is dat de islam de erfzonde verwerpt en leert dat mensen in een natuurlijke staat van overgave aan God worden geboren, terwijl in het calvinisme wordt onderwezen dat alle mensen in zonde worden geboren en zonder Gods tussenkomst verloren zijn.
Niet ontrafeld
Hoewel beide tradities worstelen met de spanning tussen goddelijke voorbeschikking en menselijke verantwoordelijkheid, komt het uiteindelijk neer op dezelfde fundamentele vraag: ligt ons lot van tevoren vast, of hebben we zelf invloed op onze uiteindelijke bestemming? Zowel binnen de islam als in het calvinisme blijft dit een mysterie dat gelovigen al eeuwenlang gevangen houdt en dat zonder externe informatie niet ontrafeld kan worden.
Beste broeder, Van de islam weet ik niet zoveel af, wel weet ik dat Calvijn een ding niet kon waarderen, namelijk dat je je dingen afvraagt waarop de Bijbel geen antwoord geeft. Daarmee heeft hij van mensen die de Waarheid proberen te leren kennen ja-knikkers gemaakt. Daarmee heb ik heel veel moeite. Net als met de Rooms Katholieke opvatting dat de Bijbel waar is maar het niet nodig is de Bijbel goed te kennen. Er zijn tijden geweest dat ik me veel in de Bijbel verdiept heb en ook tijden dat ik me er helemaal niet mee bezig heb gehouden en beide hebben me niets opgeleverd. Hoe kan dat toch en is het fout kritisch op de Bijbel en op God te zijn? Bij mij komt het in ieder geval zo over dat christenen voorgeprogrammeerde mensen zijn. Trouwens niet alleen christenen, maar de hele westerse samenleving, want het christendom heeft enorm veel invloed op de politiek gehad en dus daarin zijn onze overtuigingen gesetteld. Maar dat christendom bestaat niet alleen uit de Joodse manier van denken, maar ook het Griekse filosoferen is heel erg sterk vertegenwoordigd en het principe van de Staatskerk. Dat verklaart waarom we alles willen verklaren slash helemaal geen verklaring nodig hebben omdat de Bijbel simpelweg niet te verklaren is, niet te begrijpen. En het leek dat God alles zo simpel in wetten kon vastleggen, maar dat deed Hij alleen maar om te laten zien dat het niet werkt voor mensen. Nou, daarmee ben je als Jood dan maar gezegend, als zo ook met de snoeiharde manier waarop God met ongehoorzaamheid omgaat. Bovendien, laten we wel zijn, God laat zichzelf ook van heel verschillende kanten zien. 1 zonde was al genoeg om dood te gaan, 1 man accepteerde hij mits zijn wetten werden gehoorzaamd en later zegt Hij vergevingsgezind te zijn. Dus misschien begrijp jij juist wel heel veel van God, maar ik snap helemaal niks van Hem. Het enige waar ik mij aan vasthoud is dat ik de stem die ik als die van de Waarheid herkende tegen me zei dat de Heilige Geest mij zal dragen. Ja en ik heb veel visioenen gehad en ben meerdere keren bij de dood weggehaald; toch geeft zelfs dat mij geen zekerheid. Alleen de Stem van de Waarheid, wat Hij tegen mij zei, daar hou ik me aan vast. Verder is er niets maar dan ook niets wat mij zekerheid kan geven.
Wat je schrijft klinkt niet als oppervlakkige kritiek, maar als iemand die echt gezocht heeft en moe is geworden.
Dat je je vasthoudt aan wat jij als de stem van de Waarheid hebt ervaren, begrijp ik. Tegelijkertijd geloof ik dat de Heilige Geest nooit los functioneert van wat Hij heeft laten opschrijven.
Hier wil ik later zeker uitgebreider op reageren.
Even wat gedachten met je delen alvast. Dat wat Christenen geloven een voortzetting zou zijn van’Joods denken’ gemengd met filosofie is een denkfout die volgens mij deels voortkomt uit het feit dat de eerste Christenen Joods waren en dat de Here Jezus ook een nakomeling van Juda was.
Het Jodendom verwierp bovendien en verwerpt nog steeds,Christus. Ongeloof dus. Met alle gevolgen van dien.
Mijn onwrikbare zekerheid ligt in Gods beloften, wat Hij bekend gemaakt heeft over Zichzelf en Zijn oplossing van het zondeprobleem.
De vraag is of een mens bereid is dat wat God gezegd heeft, met name over Zijn Zoon, te aanvaarden.
En daar is geen grammetje eigen verdienste bij.
Ik hoop trouwens echt 100% dat je dit gaat ontdekken:
1 Johannes 5
20 Doch wij weten, dat de Zoon van God gekomen is, en heeft ons het verstand gegeven, dat wij den Waarachtige kennen; en wij zijn in den Waarachtige, namelijk in Zijn Zoon Jezus Christus. Deze is de waarachtige God, en het eeuwige
Leven.
Efeziërs 1
17 Opdat de God van onzen Heere Jezus Christus, de Vader der heerlijkheid, u geve den Geest der wijsheid en der openbaring in Zijn kennis; 18 Namelijk verlichte ogen uws verstands, opdat gij moogt weten, welke zij de hoop van Zijn roeping, en welke de rijkdom zij der heerlijkheid van Zijn erfenis in de heiligen;
Dat kan overigens maar op één manier. Onder één voorwaarde; Lees wat er staat, geloof wat er staat, en je hebt wat er staat.
Moeilijker wordt het niet.
Zonder geloof is het één hopeloze bende. Je kunt je leven vullen met eindeloze theorieën. En je komt klem te zitten. Ik heb het ook gedaan. Het brengt je nergens. Ik kan mezelf nergens op beroemen. Ben geen goeie jongen en braaf al helemaal niet. Maar ik heb ontdekt wat Genade is. Kijk ook eens de video ‘Bent u ook religieus ?’ die aan de rechterkant staat. Dat kan wellicht wat verhelderen.