Opmerkelijk refo nieuws over “zondagsrust”
Of, zoals het hier binnenkwam:
“Zondagsverdwazing”
Omdat ik door omstandIgheden wat gemankeerd ben, en toch soms reclamevrij nieuws wil lezen, heb ik een tijdelijk abonnement op het Reformatorisch Dagblad.
Je kan je natuurlijk afvragen “Waarom dan die krant?”
Wel, dat heeft de reden dat ik totaal niet geïnteresseerd ben in bijvoorbeeld het laatste nieuws over de zoveelste borstvergroting van één of andere actrice. En bij gelegenheid staan er best goede items in het ErDee.
In de app van het ErDee las ik een typisch refo bericht. In de rubriek economie staat er bij zondagsrust een bezorgd klinkend item met als titel “Wat te doen als je op zondag geen pakket wilt ontvangen? Vanwege het slechte weer is er een achterstand gekomen bij de pakketdiensten, die begrijpelijkerwijs graag hun achterstand weg willen werken.
Maar het Reformatorisch Dagblad geeft bij monde van de voorzitter van de Vereniging Zondagsrust de lezer het advies “om pakketjes en lectuur te weigeren aan de deur als dat op zondag bezorgd wordt” Een tekenend voorbeeld hoe eigengereide religie springlevend is anno 2026.
Het artikel zegt dan:
Maar wat moet je doen als je principiële bezwaren hebt tegen het ontvangen van een pakket op zondag? Wegduiken als er een bezorger aanbelt en de deur niet opendoen? Hem of haar botweg wegsturen? Of toch maar aannemen dat pakketje?
De Vereniging Zondagsrust adviseert bovenstaande sticker op of bij de deur te plakken met de tekst: ”Wij wensen geen lectuur/pakket, in welke vorm dan ook, op zondag te ontvangen! Dank u.” Deze sticker is gratis te bestellen bij de vereniging en werkt afdoende, zegt medewerker A. Kloppenburg. „Ik hoor daar nooit klachten over.”
En als er dan toch een pakketbezorger op zondag aanbelt? Kloppenburg: „Ik zou wel de deur opendoen, maar zeggen dat we op zondag geen pakketjes aannemen. En de bezorger vragen de volgende dag terug te komen.”
De Bijbel zwijgt trouwens categorisch over zondagsrust, je zult het tevergeefs zoeken.
Als er al over een rustdag gesproken wordt, gaat het over de shabbat , de zevende dag en niet de eerste dag (zondag) en dat was ten tijde van het oude Verbond voor het verbondsvolk Israël.
Vandaar kwam ineens de titel van dit artikel in mijn gedachten. En ik dacht aan deze tekst uit Romeinen 14
Romeinen 14:5
De een acht wel den enen dag boven den anderen dag, maar de ander acht al de dagen gelijk. Een iegelijk zij in zijn eigen gemoed ten volle verzekerd.
‘
“Maar”zegt de argeloze lezer dan,”die 24 uurs economie hoeft van mij niet”
Zeg dat dan, en misbruik de Bijbel niet voor je stokpaardjes….
Wat dan? Zondags ook alles open?
Van mij hoeft dat ook niet. Een dag rust kan geen kwaad, Alleen de chinees open is toch wel fijn HAHA
Er wordt in de Bijbel niet over de zondag gesproken. Wel over de 8ste dag, maar er staat niet bij vermeld wanneer die dag begint: In de avond als het donker wordt, of om nul uur s nachts of als het licht opkomt…. Zondag, de dag genoemd naar de zonnegod, al het Joodse heeft een plaats her en der gekregen in het rijk van de Romeinen…
Dank voor je reactie.De eerste Christenen kwamen op de eerste dag van de week, de dag van de opstanding, samen om brood te breken. Kijk maar na…..
Ik weet hoe de Germanen en de Romeinen erover dachten. Maar so what? denk ik dan.
Ik heb het dan liever over Zoondag 🙂
Beste jaap, als je goed leest, zie je dat dat brood breken gaat over het breken van ongezuurd brood, omdat het plaatsvindt in de heiligste week van het jaar, wanneer de joden ongezuurd brood moesten eten, van die matzes, weet je wel. die breek je dan ook. Verder zou een betere vertaling zijn eerste der sabbatten, het woord staat er ook in het grieks in meervoud. de sabbatten die ze moesten tellen ivm het Wekenfeest.
Hoi Johan, allereerst dankjewel voor je reaktie.
Het klopt wat je zegt, met deze kanttekening dat dat brood breken gold voor het Jodendom onder ’t oude Verbond van de Wet.
Van het Pascha naar het breken van het brood
Er is een belangrijk onderscheid tussen de instellingen onder de Wet en de praktijk van de eerste Gemeenten.
Onder de Wet:
– Het Pascha werd jaarlijks op 14 Nisan gehouden.
– Het Feest der Ongehevelde Broden duurde zeven dagen, vanaf 15 Nisan.
In de Gemeente:
– Het breken van het brood was verbonden met de gedachtenis aan de Here Jezus Christus (1 Korinthe 11:23-26).
– We zien in Handelingen 20:7 dat dit op de eerste dag van de week gebeurde.
– Er wordt nergens voorgeschreven dat de Gemeente het avondmaal uitsluitend op zondag moet vieren.
Een belangrijk detail
In Handelingen 2:46 lezen we zelfs dat de eerste gelovigen dagelijks brood braken, van huis tot huis. Daarbij kan het ook om gewone gezamenlijke maaltijden gaan.
Ook in Handelingen 20:7 moeten we zorgvuldig zijn: de tekst beschrijft één samenkomst op de eerste dag van de week, maar zegt niet expliciet dat alle Gemeenten iedere zondag het avondmaal vierden.
De kern is dus: de eerste dag van de week was aantoonbaar een dag waarop gelovigen samenkwamen om brood te breken. Maar het Nieuwe Testament geeft geen uitdrukkelijk gebod dat dit uitsluitend op die dag of met een vaste wekelijkse frequentie moet gebeuren.
Paulus zegt immers in 1 Korinthe 11:26 (STV):
De woorden “zo dikwijls” zijn hier veelzeggend: er wordt geen vaste frequentie voorgeschreven.