Werken voor de hemel? Of werken vanuit de hemel?

Loon voor de gelovige is iets anders dan behoud uit Genade. Toch worden die twee in veel kerken met elkaar verward. Wat leert de apostel Paulus werkelijk over goede werken, de rechterstoel van Christus en hemelse beloning? In dit artikel onderzoeken we wat de Schrift zegt en waarom dit onderscheid essentieel is voor een gezond begrip van het Evangelie.

Veel christenen raken vroeg of laat verstrikt in een fundamentele verwarring. Aan de ene kant horen zij dat behoud volledig uit Genade is. Aan de andere kant lezen zij over loon, kronen en de rechterstoel van Christus. Dan ontstaat de vraag:

moeten wij dan toch werken om behouden te blijven?

Het Bijbelse antwoord is ondubbelzinnig: nee.

Maar daarmee is niet alles gezegd.

Wie de brieven van Paulus zorgvuldig leest, ontdekt dat de Schrift een scherp onderscheid maakt tussen de gave van het eeuwige leven en het loon voor trouwe dienst.

Wie dat onderscheid wegpoetst, tast óf de Genade aan óf ontneemt de gelovige iedere verantwoordelijkheid.

En dat zien we vandaag de dag helaas gebeuren.

 

De grootste verwarring onder christenen

Er zijn twee uitersten.

Het eerste zegt:

“Je bent wel uit genade behouden, maar uiteindelijk bepalen jouw werken of je de eindstreep haalt.”

Het tweede zegt:

“Omdat alles genade is, maakt het niet meer uit hoe je leeft.”

Beide kloppen ze niet.

Paulus leert iets veel rijkers.

De zaligheid is volledig Gods werk.

De beloning is Gods antwoord op een leven dat Hem trouw heeft gediend.

 

Behoud is een gave, nooit een beloning

Paulus laat geen enkele ruimte voor twijfel, ook niet over menselijke verdiensten.

“Want uit genade zijt gij zalig geworden, door het geloof; en dat niet uit u, het is Gods gave; Niet uit de werken, opdat niemand roeme.” (Efeze 2:8-9 STV)

De hemel is geen salaris.

De hemel is geen prijs voor goed gedrag.

De hemel is Gods geschenk aan zondaren die hun vertrouwen stellen op de Here Jezus Christus.

Religie probeert Gods gunst te verdienen.

Het Evangelie verkondigt dat Christus alles reeds heeft volbracht.

 

Goede werken zijn het gevolg van genade

Paulus stopt niet bij vers 9.

Hij vervolgt meteen:

“Want wij zijn Zijn maaksel, geschapen in Christus Jezus tot goede werken, welke God voorbereid heeft, opdat wij in dezelve zouden wandelen.” (Efeze 2:10 STV)

Goede werken zijn dus niet de aanleiding van ons behoud.

Ze zijn de vrucht.

Wij werken niet om leven te ontvangen.

Wij werken omdat wij leven ontvangen hébben.

Dat is  het verschil tussen wet en genade.

 

De rechterstoel van Christus gaat over loon

Veel gelovigen zien uit angst op tegen de rechterstoel van Christus.

Maar Paulus leert nergens dat daar de behoudenis wordt beslist.

Daar wordt het leven van de gelovige beoordeeld.

“Want wij allen moeten geopenbaard worden voor den rechterstoel van Christus, opdat een iegelijk wegdrage hetgeen door het lichaam geschiedt, naar dat hij gedaan heeft, hetzij goed, hetzij kwaad.” (2 Korinthe 5:10 STV)

De vraag luidt niet:

“Ben jij behouden?”

Die vraag is al beantwoord toen iemand tot geloof kwam.

De vraag luidt:

“Ben jij trouw aan je roeping geweest?”

 

Een gelovige kan loon verliezen

Dat leert Paulus zonder omwegen

“Zo ieders werk blijft, dat hij daarop gebouwd heeft, die zal loon ontvangen. Zo iemands werk zal verbrand worden, die zal schade lijden; maar zelf zal hij behouden worden, doch alzo als door vuur.” (1 Korinthe 3:14-15 STV)

Let goed op.

Hij blijft behouden.

Maar hij kan wel schade lijden.

Niet doordat hij zijn redding verliest.

Wel doordat zijn werk geen eeuwigheidswaarde blijkt te hebben.

Dat is een waarheid waar nauwelijks nog over wordt gesproken.

 

God beloont trouw

Paulus verwachtte zelf een kroon.

Niet omdat hij meende iets verdiend te hebben.

Maar omdat God heeft beloofd trouw te belonen.

“Voorts is mij weggelegd de kroon der rechtvaardigheid, welke mij de Heere, de rechtvaardige Rechter, in dien dag geven zal; en niet alleen mij, maar ook allen, die Zijn verschijning liefgehad hebben.” (2 Timotheüs 4:8 STV)

Ook schrijft hij:

“Wetende, dat gij van den Heere zult ontvangen de vergelding der erfenis; want gij dient den Heere Christus.” (Kolossenzen 3:24 STV)

Geen enkele daad uit liefde tot Christus is vergeefs.

Geen verborgen dienst.

Geen trouw gebed.

Geen onderwijs.

Geen evangelisatiewerk.

Geen volharding in lijden.

God vergeet niets.

 

Scofield schreef er ook over

C.I. Scofield benadrukt in The New Life in Christ Jesus (pdf) dat de wedergeboorte nog maar het begin is van het christelijke leven. Daarna wil God de gelovige vormen tot een vruchtbare dienstknecht. Scofield beschrijft hoe zelfverloochening, afhankelijkheid van God en een “nieuw en hoger dienstbetoon” leiden tot grotere geestelijke vruchtbaarheid.

Dat sluit naadloos aan bij Paulus.

Eerst nieuw leven.

Daarna een nieuwe wandel.

Vervolgens de beoordeling.

Daarna het loon.

 

Waarom hoor je hier zo weinig over?

De moderne evangelische wereld spreekt graag over:

• identiteit;
• bestemming;
• doorbraak;
• overwinning;
• zegen.

Maar opvallend weinig valt te horen over de rechterstoel van Christus.

Toch was juist dát voor Paulus een enorme motivatie.

“Wij dan, wetende den schrik des Heeren, bewegen de mensen tot het geloof…” (2 Korinthe 5:11 STV)

Hij leefde niet in voortdurende angst zijn behoudenis kwijt te raken.

Hij leefde in diep ontzag voor zijn Heer, aan Wie hij eenmaal rekenschap zou afleggen.

Dat besef zou ook vandaag veel oppervlakkigheid genezen.

 

Het Bijbelse evenwicht

De Schrift leert steeds dezelfde volgorde.

• Christus bracht de verlossing tot stand.
• De zondaar ontvangt eeuwig leven uit genade.
• De gelovige wandelt in de goede werken die God heeft voorbereid.
• Christus beoordeelt die werken.
• Trouwe dienst wordt beloond.

Wie deze volgorde omdraait, maakt van het Evangelie een systeem van verdiensten.

Wie de laatste stappen weglaat, maakt van genade een excuus voor geestelijke passiviteit.

Paulus leert beide uitdrukkelijk niet.

 

Conclusie

De gelovige werkt niet om door God aangenomen te worden.

Hij werkt omdat hij in Christus al aangenomen ís.

Dat is het verschil tussen religie en het Evangelie.

Religie zegt:

“Werk, misschien neemt God je aan.”

Het Evangelie zegt:

“God heeft je in Christus aangenomen; dien Hem daarom met heel je hart.”

Juist dat leven, geleefd uit dankbaarheid, afhankelijkheid en liefde voor de Here Jezus Christus, zal eenmaal door Hem worden beloond.

En dat loon is geen loon voor de zaligheid.

Het is loon voor trouw aan Hem.

lees ook:

Wet en Genade sluiten elkaar uit – Bijbelse basis

De verborgenheid in de Bijbel – Bijbelse basis

Israël en de Gemeente: het Bijbelse onderscheid – Bijbelse basis