Waar komt de bedelingenleer, het dispensationalisme, eigenlijk vandaan? Wat houdt het in? Enkele min of meer bekende namen, die ten onrechte door het slijk worden getrokken, komen aan bod.
In de video noem ik ook de “Scofield Reference Bible” die hier als pdf (versie 1917) te downloaden is.
“De bedelingenleer is een uitvinding van Scofield.”
Het klinkt overtuigend. Het wordt vaak herhaald. Maar wie de geschiedenis eerlijk onderzoekt, ontdekt dat deze uitspraak geen stand houdt.
In dit artikel kijk ik nuchter naar de feiten, de Bijbelse grondslag en de werkelijke reden waarom deze beschuldiging zo hardnekkig blijft terugkomen.
C.I. Scofield (1843–1921) was een Amerikaanse bijbelleraar. Hij werd vooral bekend door de Scofield Reference Bible, gepubliceerd in 1909.
Deze studiebijbel bevatte uitgebreide kanttekeningen waarin de Schrift werd uitgelegd vanuit een Dispensationalistisch perspectief. Door de enorme verspreiding van deze Bijbel, vooral in evangelische kringen, werd Scofield hét gezicht van de bedelingenleer.
Maar gezicht zijn is iets anders dan bedenker zijn.
Lang vóór Scofield was er al een systematische uitwerking van de bedelingenleer.
De belangrijkste naam hier is John Nelson Darby (1800–1882). Hij werkte in de 19e eeuw een duidelijk onderscheid uit tussen verschillende bedelingen in Gods handelen met de mensheid.
Darby leefde en schreef tientallen jaren vóór Scofield zijn studiebijbel publiceerde. Scofield nam veel van Darby’s inzichten over en maakte ze toegankelijk voor een breder publiek.
De bedelingenleer werd dus niet door Scofield uitgevonden, hij verspreidde haar.
Het gesprek hierover wordt vaak historisch gevoerd, maar eigenlijk moet ze Bijbels gevoerd worden.
Het woord “bedeling” staat letterlijk in de Schrift.
Paulus gebruikt het Griekse woord oikonomia, wat betekent: huishouding, beheer, rentmeesterschap.
In de Statenvertaling lezen we ondermeer:
Efeze 1:10
“Tot de bedeling van de volheid der tijden…”Efeze 3:2
“Indien gij maar gehoord hebt van de bedeling der genade Gods, die mij gegeven is aan u.”Kolossenzen 1:25
“…naar de bedeling van God, die mij gegeven is aan u, om te vervullen het Woord Gods.”
Paulus spreekt dus zelf over de bedeling der genade. Dat is geen 19e-eeuwse term, maar apostolische taal.
De vraag is niet óf er bedelingen zijn. De vraag is hoe wij ze begrijpen.
De controverse draait niet om Scofield. Zij draait om de manier waarop men de Schrift uitlegt.
De klassieke bedelingenleer maakt een duidelijk onderscheid tussen:
Binnen de verbondstheologie wordt dit onderschei afgewezen. Men ziet één doorgaand volk van God. “De kerk der eeuwen”
Hier ligt een fundamenteel verschil in schriftuitleg.
Dispensationalisten nemen beloften aan Israël letterlijk. Profetieën over land, koninkrijk en herstel worden verwacht als daadwerkelijk vervuld aan Israël.
Andere systemen passen deze beloften geestelijk toe op de Kerk.
De kernvraag is dus:
Lees je profetie letterlijk of vergeestelijkt?
Paulus schrijft:
“Want gij zijt niet onder de wet, maar onder de genade.” (Romeinen 6:14)
De bedelingenleer benadrukt dit onderscheid sterk. Zij stelt dat de gelovige vandaag leeft in de bedeling der Genade, niet onder het Mozaïsche Wetsstelsel.
Voor sommigen klinkt dat als een bedreiging van bestaande kerkelijke structuren.
Maar opnieuw: de taal komt van Paulus.
We kennen ook hyper- of ultra-dispensationalisme dat leert onder andere dat de Gemeente pas in Handelingen 28 begon en dat bepaalde inzettingen vandaag niet meer gelden.
Dit is nadrukkelijk niet wat Darby of Scofield leerden.
Toch wordt vaak alles rucksichtslos op een hoop geveegd. Dat maakt het gemakkelijk om het als “verzinsel” af te severen.
Omdat het eenvoudiger is een leer te koppelen aan een persoon dan haar bijbels te weerleggen.
“Dat is van Scofield” klinkt overtuigend. Maar het zegt niets over de Bijbelse juistheid.
Elke theologische stroming heeft een naam die ermee verbonden is:
Dat betekent niet dat zij de waarheid hebben uitgevonden. Zij hebben haar verwoord en verdedigd.
Zo ook bij Scofield.
De bedelingenleer is:
“Benaarstig u, om uzelven Gode beproefd voor te stellen, een arbeider die niet beschaamd wordt, die het Woord der waarheid recht snijdt.”
zie ook:
De bedelingen in de Bijbel en de reden waarom Paulus er letterlijk over spreekt
