Wat leert de Bijbel
Binnen evangelische en charismatische gemeenten klinkt deze oproep: “Ben je al gedoopt in de Heilige Geest?” Vaak wordt daarmee een tweede geestelijke ervaring bedoeld die na de bekering zou plaatsvinden. Dikwijls wordt daar tongentaal, profetie of een bijzondere krachtservaring aan gekoppeld.
Het klinkt geestelijk.
Het klinkt Bijbels.
Maar is het wat de Bijbel leert?
Wie de Bijbel zorgvuldig leest, ontdekt dat deze leer niet gebaseerd is op de onderwijsbrieven van de apostelen, maar op een verkeerde uitleg van het boek Handelingen. Daardoor worden unieke historische gebeurtenissen verheven tot een norm voor iedere gelovige.
Dat heeft grote gevolgen.
Paulus kent of leert geen tweede doop
Opvallend is dat Paulus gelovigen nergens oproept om de doop in de Heilige Geest na te streven.
Integendeel.
Hij schrijft:
“Want ook wij allen zijn door één Geest tot één lichaam gedoopt, hetzij Joden, hetzij Grieken, hetzij dienstknechten, hetzij vrijen; en wij zijn allen tot één Geest gedrenkt.” (1 Korinthe 12:13, STV)
De sleutel is “wij allen zijn.”
Niet sommigen.
Niet de geestelijk rijpen.
Niet degenen die een bijzondere ervaring hebben gehad.
Iedere gelovige is door de Heilige Geest in het Lichaam van Christus geplaatst.
Dat is geen opdracht.
Dat is een voltooid feit.
Daarom schrijft Paulus ook:
“Eén Heere, één geloof, één doop.” (Efeze 4:5, STV)
De Bijbel spreekt nergens over twee aparte dopen.
De grootste denkfout: Handelingen als draaiboek lezen
Vrijwel iedere verdediging van een tweede doop verwijst naar Handelingen.
Maar Handelingen is geen draaiboek over het gemeenteleven.
Het beschrijft de unieke overgang van Israël naar de openbaring van het Lichaam van Christus.
Daar vinden bijzondere gebeurtenissen plaats:
- de uitstorting over de Joden;
- daarna over de Samaritanen;
- vervolgens over de heidenen;
- tenslotte over de discipelen van Johannes.
Deze momenten markeren nieuwe fasen in Gods heilsplan.
Het zijn historische gebeurtenissen.
Geen patroon dat iedere gelovige vandaag opnieuw moet meemaken.
Wie van Handelingen een blauwdruk maakt voor de Gemeente, doet precies hetzelfde als iemand die beweert dat iedere gelovige eerst drie dagen blind moet worden omdat Paulus dat overkwam.
Geschiedenis is nog geen leer.
De leer van een ’tweede doop’ schept twee soorten christenen
Hier wordt het gevaar zichtbaar.
Wanneer een tweede doop wordt geleerd, ontstaat automatisch een tweedeling.
Er zijn dan:
- gewone christenen;
- christenen die “de doop” hebben ontvangen.
Maar Paulus kent zo’n onderscheid helemaal niet.
Opmerkelijk genoeg schrijft hij 1 Korinthe 12 aan een gemeente die vol geestelijke problemen zat.
Er was verdeeldheid.
Er was zonde.
Er was misbruik van de geestelijke gaven.
Toch schrijft hij zonder uitzondering:
“Want ook wij allen zijn door één Geest tot één lichaam gedoopt…” (1 Korinthe 12:13, STV)
Hun probleem was niet dat zij de Heilige Geest misten.
Hun probleem was dat zij niet geestelijk wandelden.
Ik kwam ooit in een gemeente waarin deze ‘doop’ voorwaarde was om een taak te mogen doen, maar dat werd al snel weer losgelaten omdat er te weinig mensen overbleven om iets te doen.
Wel vervuld, niet opnieuw gedoopt
De Schrift kent wél een opdracht over vervulling :
“En wordt niet dronken in wijn, waarin overdaad is, maar wordt vervuld met den Geest.” (Efeze 5:18, STV)
Hier ligt een wereld van verschil.
De doop met de Heilige Geest is Gods eenmalige werk.
De vervulling met de Heilige Geest gaat over het dagelijkse leven van de gelovige.
Daarom roept Paulus op om:
- door de Geest te wandelen;
- de Geest niet te bedroeven;
- de Geest niet uit te blussen.
Maar nergens zegt hij:
“Zoek de doop in de Heilige Geest.”
Iedere gelovige ontvangt de Heilige Geest bij zijn bekering
Paulus laat geen ruimte voor een wachttijd.
Hij schrijft:
“In Welken ook gij zijt, nadat gij het Woord der waarheid, namelijk het Evangelie uwer zaligheid gehoord hebt; in Welken gij ook, nadat gij geloofd hebt, zijt verzegeld geworden met den Heiligen Geest der belofte.” (Efeze 1:13, STV)
De volgorde is eenvoudig.
Het Evangelie horen.
Geloven.
Verzegeld worden.
Niet maanden later.
Niet na handoplegging.
Niet na een conferentie.
Niet na tongentaal.
Maar direct nadat men gelooft.
De leer van een aparte doop heeft een schadelijk gevolg
Christenen gaan naar binnen kijken.
Heb ik wel genoeg geloof?
Waarom spreek ik geen tongen?
Waarom ervaar ik niets bijzonders?
Heb ik misschien iets gemist?
Zo verschuift het vertrouwen van Christus naar de eigen ervaring.
En precies daar ligt het gevaar.
Het Evangelie rust niet op gevoel.
Niet op beleving.
Niet op spectaculaire ervaringen.
Maar op het volbrachte werk van de Here Jezus Christus.
De rijkdom van Gods Genade
Iedere wedergeboren gelovige:
- is door de Heilige Geest in het Lichaam van Christus gedoopt;
- is verzegeld met de Heilige Geest;
- heeft de Heilige Geest inwonend;
- mag dagelijks leren wandelen onder Zijn leiding.
Dat is geen “tweede zegen”.
Dat is de rijkdom van Gods Genade vanaf het eerste moment van geloof.
Samenvattend
De leer van een aparte doop in de Heilige Geest houdt geen stand wanneer zij wordt getoetst aan de brieven van Paulus.
Zij ontstaat doordat de overgangsgebeurtenissen uit Handelingen worden losgemaakt van hun historische context en vervolgens als norm voor de Gemeente worden gebruikt.
De Schrift wijst echter een andere weg.
Niet zoeken naar een tweede ervaring.
Niet jagen op spectaculaire manifestaties.
Niet twijfelen of er misschien nog iets ontbreekt.
Maar rusten in Christus, Die alles heeft volbracht, en weten dat iedere gelovige vanaf het moment van geloof volledig deel heeft aan de Heilige Geest.
Van daaruit mag hij groeien in heiliging, gehoorzaamheid en een leven dat steeds meer onder de leiding van de Geest staat.
“Want uit Hem, en door Hem, en tot Hem zijn alle dingen. Hem zij de heerlijkheid in der eeuwigheid. Amen.” (Romeinen 11:36, STV)
lees ook:
Waarom Handelingen geen blauwdruk is voor de gemeente vandaag – Bijbelse basis
