Het Islamitisch dilemma

juli 13, 2025 door Jaap

De gebrekkige kennis van Mohammed van de Evangeliën

De Koran roept moslims op om te geloven in de eerdere geopenbaarde geschriften: de Thora (Tawrat), de Psalmen (Zabur) en het Evangelie (Injil). Tegelijkertijd bevat de Koran beweringen over Jezus (Isa), Maria, en andere Bijbelse figuren die fundamenteel verschillen van wat de Bijbel leert. Dit leidt tot een belangrijk spanningsveld, vaak aangeduid als “het islamitisch dilemma”: als de Bijbel betrouwbaar is, dan spreekt de Koran zichzelf tegen; maar als de Bijbel corrupt is, waarom bevestigt de Koran die dan als goddelijk boek?

Daarnaast rijst de vraag: Wat wist Mohammed eigenlijk over de inhoud van de Bijbel, en met name over de evangeliën? Historische, tekstuele en theologische aanwijzingen wijzen erop dat Mohammed nooit directe toegang had tot de oorspronkelijke Bijbelteksten en zijn informatie baseerde op mondelinge overlevering en (mogelijk foutieve) tradities uit de marge van het jodendom en christendom.

Wat zegt de Koran over de eerdere geschriften?

De Koran erkent meerdere boeken als door God geopenbaard vóór de islam:

Tawrat – de Thora, aan Mozes gegeven
Zabur – de Psalmen, aan David gegeven
Injil – het Evangelie, aan Jezus gegeven

Meerdere verzen stellen dat moslims verplicht zijn te geloven in deze boeken:

“Zeg: Wij geloven in Allah en in wat aan ons is neergezonden, en in wat is neergezonden aan Abraham, Ismaël, Isaak, Jakob en de stammen, en in wat is gegeven aan Mozes, Jezus en de profeten…” (Soera 2:136)

“Laat het volk van het Evangelie oordelen naar wat Allah daarin heeft neergezonden.” (Soera 5:47)

➡️ De Koran bevestigt dus expliciet de goddelijke herkomst van de Thora, de Psalmen en het Evangelie, en moedigt zelfs oordelen aan op basis daarvan.

Het islamitisch dilemma: twee onhoudbare keuzes

Hier ontstaat het centrale dilemma:

Optie 1: De Bijbel is betrouwbaar

Dan spreken de Koran en de Bijbel elkaar op essentiële punten tegen: Jezus is de Zoon van God (Joh. 3:16) ↔ De Koran ontkent dit (Soera 19:35) Jezus stierf aan het kruis en stond op (Matt. 27–28) ↔ De Koran ontkent de kruisiging (Soera 4:157) Verlossing komt door geloof (Ef. 2:8–9) ↔ In de Koran: verlossing door werken (Soera 23:102–103)

→ Conclusie: Als de Bijbel betrouwbaar is, dan is de Koran in theologische en historische zin onjuist.

Optie 2: De Bijbel is corrupt of vervalst

Dan heeft Allah volgens de Koran mensen opgedragen om te oordelen naar een vervalst boek.
De Koran zegt nergens dat deze boeken al vóór Mohammed corrupt waren.
In Soera 5:47 wordt gesproken over het Evangelie alsof het nog steeds bruikbaar is.

→ Conclusie: Als de Bijbel corrupt is, is de Koran intern tegenstrijdig en dus niet betrouwbaar als openbaring.

Samenvatting van het dilemma:

Als de Bijbel waar is, is de Koran onjuist. Als de Bijbel onwaar is, is de Koran ook onjuist (omdat hij hem bevestigt).

Wat wist Mohammed over het Evangelie?

Geen Arabische Bijbel beschikbaar

Ten tijde van Mohammed (ca. 570–632 na Chr.) bestond er geen volledige Arabische vertaling van het Nieuwe Testament. De eerste vertalingen dateren uit de 8e tot 9e eeuw. Mohammed had dus geen directe toegang tot de canonieke Evangeliën.

Informatie via mondelinge en apocriefe bronnen

De informatie over Jezus en de Bijbel in de Koran lijkt afkomstig van:

Mondelinge overlevering via nomaden, handelaars, christenen en joden
Mogelijke invloeden van apocriefe evangeliën (zoals het Evangelie van Thomas)
Vroege ketterse stromingen (zoals Ebionieten, docetisten, gnostici)

Voorbeelden:

Jezus die als kind vogels van klei levend maakt (Soera 3:49) – komt niet voor in de Bijbel, wel in het Syrische Kindheidsevangelie
Jezus spreekt als baby vanuit de wieg (Soera 19:29-30) – eveneens apocrief
Maria wordt “zuster van Aäron” genoemd (Soera 19:28) – verwarring met Mirjam, de zus van Mozes

Geen kennis van de kern van het Evangelie

De Koran:

Kent geen kruisiging, geen opstanding
Kent geen verlossing door genade
Kent geen brieven van Paulus
Kent geen leer zoals die van de drie-eenheid

→ Mohammed kende blijkbaar niet de inhoudelijke kern van het christelijke evangelie.

Het Ezra-incident: een extra bewijs van verwarring

In Soera 9:30 staat:

“De Joden zeggen: ‘Ezra is de zoon van Allah.’…”

Probleem:

Er is geen enkel bewijs dat Joden ooit geloofd hebben dat Ezra (Ezra de schriftgeleerde) de Zoon van God was.
In geen enkele joodse bron (Tenach, Talmoed, Midrasj) wordt zo’n bewering gedaan.
Zelfs islamitische geleerden hebben moeite met deze tekst en stellen dat het misschien gaat om een verkeerde overlevering of een vergeten sekte – waarvoor geen historisch bewijs bestaat.

→ Dit vers is een ernstig voorbeeld van feitelijke onjuistheid in de Koran, en versterkt de conclusie dat Mohammed zijn informatie haalde uit onbetrouwbare bronnen.

Conclusie

Het zogenaamde “islamitisch dilemma” is geen kunstmatige paradox, maar een reëel en diepgaand theologisch probleem voor de islam. De Koran bevestigt de eerdere boeken van Mozes, David en Jezus, maar spreekt vervolgens leerstellingen uit die haaks staan op de inhoud van diezelfde boeken.

Bovendien laat de Koran zien dat Mohammed geen grondige, inhoudelijke kennis had van de Evangeliën, de Thora of het jodendom. Zijn beeld van het christendom lijkt gebaseerd op geruchten, apocriefe verhalen en vervormde theologische concepten.

Daarom geldt:

Als de Bijbel waar is, dan spreekt de Koran onwaarheid. Als de Bijbel vals is, dan heeft de Koran zich vergist door die te bevestigen.Hoe dan ook, de Koran faalt als betrouwbare openbaring.

De Galilese bruiloft: een moderne mythe doorgeprikt

juli 9, 2025juli 8, 2025 door Jaap

8 juli 2025 door Jolande

11 minuten lezen

De beker van het avondmaal

“Toen Jezus de avondmaalsbeker met wijn aan Zijn discipelen aanbood, hebben zij direct gedacht aan de beker die een bruidegom aan zijn toekomstige bruid aanbood. Dronk ze die beker, dan stemde ze in met het huwelijksaanzoek.”

Deze claim hoorde ik afgelopen zondag tijdens een preek over Mattheus 26:26-30. De gedachte is gebaseerd op de symboliek van de zogenoemde ‘Galilese bruiloft’. Volgens deze theorie zou het sluiten van huwelijken in Galilea op allerlei bijzondere manieren verweven zijn in de tekst van het Nieuwe Testament. De gelijkenissen van de Here Jezus, maar ook zijn directe uitspraken en veel profetieën worden dan gelezen met deze ‘Galilese bruiloft’ in het achterhoofd. Een aantal parallellen die men trekt zijn:

De bruidegom biedt de bruid in spe een beker wijn aan in het bijzijn van zijn vader of getuigen: Zo biedt Jezus de avondmaalsbeker aan de discipelen aan;
De bruidegom en bruid zien elkaar niet meer na het drinken van de beker, totdat ze getrouwd zijn: “Ik zeg u dat Ik van nu aan van de vrucht van de wijnstok niet zal drinken tot op de dag wanneer Ik die met u nieuw zal drinken in het Koninkrijk van Mijn Vader” (Mattheüs 26:29);
De bruidegom maakt een plaats gereed voor zijn bruid in of bij het huis van zijn vader: “In het huis van Mijn Vader zijn veel woningen; als dat niet zo was, zou Ik het u gezegd hebben. Ik ga heen om een plaats voor u gereed te maken” (Johannes 14:2);
De bruidegom weet niet wanneer hij de bruid mag ophalen, dit bepaalt de vader. Alleen hij weet wanneer het feest begint: “Niemand weet de dag of het uur maar alleen de Vader” (Mattheüs 24:36);
De bruidegom komt onverwacht, meestal ‘s nachts, om zijn bruid op te halen: Gelijkenis van de vijf wijzen en de vijf dwaze maagden (Mattheüs 25:1-13);
De bruid moet altijd klaarstaan, met haar lamp brandend (dezelfde gelijkenis)
De bruidegom grist de bruid weg: hierin ziet men de opname van de gemeente;
Het bruiloftsfeest duurt zeven dagen: De bruiloft van het Lam duurt zeven jaar en valt gelijk met de ‘zevenjarige’ verdrukking die op aarde zal zijn.

Klopt dit wel?

Maar klopt dit beeld eigenlijk wel? Bestond er wel zoiets als een unieke, mysterieuze ‘Galilese bruiloft’ die fundamenteel anders was dan huwelijksfeesten elders in Israël? En waar is deze gedachte op gebaseerd?

In dit blog neem ik je mee op een zoektocht naar de oorsprong van dit idee. Ik laat zien dat het verhaal van de ‘Galilese of Joodse bruiloft’ niet is gebaseerd op Joodse bronnen uit de tijd van Jezus. Het verhaal is uitgegroeid tot een geliefd symbool in sommige christelijke kringen, maar het blijkt een moderne mythe te zijn. Het is voortgekomen uit de fantasie van enkele schrijvers die (misschien goedbedoeld?) onze liefde voor de Heer willen aanwakkeren. Lees verder op Jolande’s blog>>>

#galilesebruiloft #opnamevandegemeente #kritiek #mythe

Waarheid of leugen, allah: waarachtig of een bedrieger?

juni 27, 2025juni 27, 2025 door Jaap

Vertaald en bewerkt uit het Engels

Tegenstrijdigheden

Afgezien van het gegeven dat moslims en christenen het oneens zijn over wat precies waarheid is, geloven ze allebei dat er zoiets als waarheid bestaat en dat die belangrijk is. Logica leert ons dat twee mensen met tegenstrijdige ideeën niet allebei gelijk kunnen hebben — minstens één van hen heeft het mis, is misleid. Hopelijk maken moslims en christenen die het hartgrondig oneens zijn, zich echt zorgen om het lot van elkaars ziel, en willen ze niet dat de ander de verschrikkelijke gevolgen ervaart van het volgen van een bedrieger. Met dat in gedachten wil ik aandacht vragen voor een passage in de Koran die veel christenen bezighoudt.

Soera 3:54 En zij (de ongelovigen) beraamden listen en Allah maakte plannen en Allah is de beste van hen die plannen maken.

luidt als volgt in het Arabisch:

Let op: Allah verwijst naar zichzelf als “Khayrul-Makereen”, wat correct vertaald betekent: “Allah is de grootste van alle bedriegers.” Dit wordt bevestigd door het opzoeken van de stamletters (Meem, Kaaf en Rah) in een Arabisch woordenboek zoals Al-Mawrid.

Als men nog twijfelt over de betekenis van de term, overweeg dan het getuigenis van Abu Bakr over het bedrieglijke karakter van Allah, zoals te vinden in The Successors of the Messenger door Khalid Muhammad Khalid, p. 70:

Voor degenen die geen Arabisch kunnen lezen: Abu Bakr, hoewel hem het paradijs beloofd is door Allah en zijn profeet, zegt huilend: “Bij Allah! Ik zou me niet veilig voelen voor de misleiding (zelfde Arabische woord) van Allah, zelfs al stond ik met één voet in het paradijs.”

Niet veilig

Het getuigenis van Abu Bakr is in overeenstemming met de Koran die moslims vertelt dat ze zich niet veilig moeten voelen voor de Makr of misleiding van Allah.

“Voelen zij zich dan veilig voor Allah’s plan (Makr)? Niemand voelt zich veilig voor Allah’s plan (Makr) behalve zij die verloren zijn.” Soera 7:99 (Pickthall)

Het woord dat Pickthall vertaalt als “plan” is hetzelfde Arabische woord (Meem, Kaaf, Rah of Makr). Dat betekent volgens het woordenboek misleiding .

Soera 7:99 Voelen zij zich soms veilig voor het plan van Allāh? Niemand voelt zich veilig voor het plan van Allāh, behalve het verliezende

De Arabische tekst luidt:

Abu Bakr, als ware islamgelovige, kon zich dus niet veilig voelen voor Allah’s misleiding (Makr), ook al was hem het paradijs beloofd door Allah en Mohammed!

Vernietigend

Vanwege de vernietigende implicaties van de uitdrukking “Allah Khayrul-Makereen”, beweerde een prominente moslimapologist dat Makereen een andere betekenis heeft wanneer het wordt toegepast op het goddelijke. Hieronder enkele problemen met deze uitleg.

-De passage zegt dat Allah de grootste is van alle makereen. Makereen beschrijft alle leden van een klasse waarvan Allah het belangrijkste lid is. Als iemand het belangrijkste lid is van een groep, moet hij deel uitmaken van die groep. Deze uitleg van moslims is dus logisch onmogelijk.

-Als we de logische onmogelijkheid van deze verklaring even negeren, laten we dan de bredere discussie over het toepassen van beschrijvende taal op God bekijken. Bijvoeglijke naamwoorden worden doorgaans sterker wanneer ze worden toegepast op hogere wezens, maar hun basisbetekenis verandert niet. Bijvoorbeeld: “goed” kan worden toegepast op een hond, een man en op God. De betekenis van het woord “goed” wordt sterker, maar blijft goed. Als het woord makereen krachtiger wordt toegepast op hogere wezens, dan wordt het bezwaar van de christen alleen maar sterker.

Andere betekenis

-Nog een keer, als woorden een andere betekenis krijgen als ze van toepassing zin op Allah, hoe kan dan welke openbaring ook over Allah in menselijke taal begrepen worden? Zou er niet eerst een nieuwe set regels van betekenissen moeten zijn voor woorden die op Allah van toepassing zijn? Kun je een boek dan nog een “openbaring” noemen als de gebruikte woorden geen verband houden met hun oorspronkelijke, normale betekenis?

-De context van Soera 3:54 is dat Allah mensen zogenaamd misleidt om te geloven dat Jezus door kruisiging gestorven is, terwijl hij dat volgens de islam niet gekruisigd is. We weten uit het Nieuwe Testament dat de discipelen van Jezus geloofden dat Hij gekruisigd was. In Soera 3:55 zegt Allah tegen Jezus: “Ik zal degenen die jou volgen verheffen boven degenen die ongelovig zijn, tot aan de Dag der Opstanding.”

Corrupt?

Wanneer moslims geloven dat het NT corrupt is, geloven ze dat de ongelovigen de volgelingen van Jezus hebben overwonnen en het NT hebben verdraaid, wat Soera 3:55 tot een leugen zou maken.

Veel discipelen van Jezus zijn de marteldood gestorven voor hun geloof in Zijn kruisiging, dood, begrafenis en opstanding. Allah zou dan niet alleen de ongelovigen, maar ook de gelovigen hebben misleid. Waarom zou Allah de loyale volgelingen van Jezus misleiden? Als Hij hen kon misleiden over wat ze zagen en hoorden, hoe kunnen we er dan zeker weten dat Hij de volgelingen van Mohammed niet op dezelfde manier heeft misleid?

Aangezien het de volgelingen van Mohammed waren die de Koran, Hadith en Sirat samengesteld hebben, hoe kunnen we hun waarneming en herinnering dan vertrouwen, als Allah dat bij Jezus’ volgelingen ook niet gedaan heeft?

De God in de Bijbel openbaart Zich als waarachtig:

“… het is onmogelijk dat God liegt …” Hebreeën 6:18

“God is geen man, dat Hij liegen zou…” Numeri 23:19

Jezus vertelde ons wie de grootste bedrieger is:

(Jezus tegen de ongelovigen): “U hebt de duivel als vader, en u wilt de begeerten van uw vader doen. Hij was een moordenaar van het begin af, en staat niet in de waarheid, want er is geen waarheid in hem. Als hij liegt, spreekt hij vanuit zijn aard, want hij is een leugenaar en de vader van de leugen.” Johannes 8:44

Vergelijk dit met Soera 13:42:

“Degenen voor hen smeedden plannen (stam = Meem Kaaf Rah); maar alle plannen (zelfde stam) behoren aan Allah. Hij weet wat elke ziel verdient. De ongelovigen zullen te weten komen voor wie het uiteindelijke (hemelse) thuis zal zijn.” Soera 13:42 (Pickthall)

Zekerheid?

Denk alstublieft goed na over de uitspraken in dit artikel. Ze zijn niet bedoeld als persoonlijke aanval, maar zuiver als punten ter overweging. De Koran zelf getuigt dat Allah de grootste is van alle makereen (bedriegers). Als dit vers waar is, welke hoop, welke zekerheid hebben we dan dat de rest van de Koran betrouwbaar is? Waarom zou iemand een bedrieger geloven en volgen? Zeker niet als de Bijbel zegt dat satan de grote bedrieger is. Volg alstublieft geen bedrieger, maar volg de God die niet kan liegen.

Jezus zei:

“Ik ben de weg, de waarheid en het leven. Niemand komt tot de Vader dan door Mij.” (Johannes 14:6)

Denk na!

We hebben allemaal gelogen. Allemaal gezondigd. Staan allemaal schuldig tegenover God. We verdienen allemaal de straf van de hel. Maar we kunnen vergeving ontvangen voor onze zonden als we berouw tonen, het evangelie geloven en Jezus volgen. Abu Bakr vertrouwde er niet eens op dat Allah hem het paradijs zou geven. Toch was het hem expliciet beloofd. Hij wist dat Allah een bedrieger was — nu weet jij het ook. Zou je er dan niet beter aan doen om te vertrouwen? Maar dan op de belofte van vergeving van de ware God die niet kan liegen?

Een dag is 1000 Jaar: het bewijs

maart 22, 2025 door Jaap

Pastor Jimmy Root bewijst aan de hand van de Bijbel dat een dag bij God inderdaad letterlijk 1000 jaar kan betekenen. God maakt geen fouten, wat Hij zegt klopt altijd! En dat heeft grote gevolgen voor onze tijd!
Nederlands ondertiteld.
Deze video is een klein stukje van een lange video die u hier kunt vinden, dan echter wel zonder ondertiteling:
A Clue to the Rapture BANG ZONE 2025?

Checklist “vervalste Bijbels” van sv1637.org gecheckt en geanalyseerd. Romeinen, 1 en 2 Korinthe en Galaten

februari 15, 2025 door Jaap

De “Checklist vervalste Bijbels” afkomstig van Nico Verhoef van SV1637.org gecheckt. Die website is een proponent van de ‘Statenvertaling alléén’ beweging, en beweert onder andere dat alle bijbels die in omloop zijn -behalve dan de Statenvertaling- corrupt, vals of van de duivel zijn. Deze keer het boek Romeinen, de Korinthebrieven en Galaten. Het overzicht van Handelingen staat hier

Hier volgt een gedetailleerde analyse van de genoemde verzen uit Romeinen, waarbij ik de verschillen vergelijk tussen de Statenvertaling (SV 1637), Nieuwe Bijbelvertaling (NBV), Textus Receptus (TR), en de oudste Griekse manuscripten zoals de Codex Sinaiticus en Vaticanus.

Romeinen 1:16 – “van Christus” ontbreekt

SV:
“Want ik schaam mij des Evangelies van Christus niet; want het is een kracht Gods tot zaligheid voor een ieder, die gelooft, eerst den Jood en ook den Griek.”
NBV:
“Ik schaam mij het evangelie niet, want het is een kracht van God tot redding voor ieder die gelooft, eerst voor de Jood en ook voor de Griek.”
Waarom?
- “van Christus” (τοῦ Χριστοῦ) ontbreekt in Codex Sinaiticus en Vaticanus.
- De kortere lezing komt waarschijnlijk uit de oudste manuscripten, terwijl de langere versie mogelijk een latere verduidelijking is.

Romeinen 5:2 – “door het geloof” ontbreekt

SV:
“Door Welken wij ook de toeleiding hebben door het geloof tot deze genade, in welke wij staan, en roemen in de hoop der heerlijkheid Gods.”
NBV:
“Door Hem hebben wij in geloof toegang gekregen tot deze genade waarin wij staan, en wij roemen in de hoop op Gods heerlijkheid.”
Waarom?
- “door het geloof” wordt soms vertaald met “in geloof” maar nergens weggelaten. Zie ook NBG.

Romeinen 9:28 – “in rechtvaardigheid” ontbreekt

SV:
“Want Hij voleindt het werk en snijdt het af in rechtvaardigheid; want de Heere zal een afgesneden werk doen op de aarde.”
NBV:
“Want de Heer zal zijn vonnis snel en definitief voltrekken op aarde.”
Waarom?
- “in rechtvaardigheid” ontbreekt in de oudste manuscripten.
- Mogelijk een latere toevoeging om het citaat uit Jesaja 10:22 en 23 completer te maken, daar is sprake van gerechtigheid

Romeinen 11:6 – “En indien het is uit de werken, zo is het geen genade meer; anderszins is het werk geen werk meer” ontbreekt

SV:
“Maar indien het door genade is, zo is het niet meer uit de werken; anderszins is de genade geen genade meer. En indien het is uit de werken, zo is het geen genade meer; anderszins is het werk geen werk meer.”
NBV:
“Maar als het uit genade is, dan is het niet meer op grond van werken, anders zou genade geen genade meer zijn.”
Waarom?
- De tweede zin ontbreekt in de oudste manuscripten.
- Waarschijnlijk een latere toevoeging om de tegenstelling tussen genade en werken te verduidelijken.

Romeinen 13:9 – “gij zult geen valse getuigenis geven” ontbreekt

SV:
“Want dit: Gij zult geen overspel doen, gij zult niet doden, gij zult niet stelen, gij zult geen valse getuigenis geven, gij zult niet begeren, en zo er enig ander gebod is, wordt in dit woord samengevat, namelijk: Gij zult uw naaste liefhebben als uzelven.”
NBV:
“De geboden ‘Pleeg geen overspel, pleeg geen moord, steel niet, zet niemand iets afhandig’ – of welk ander gebod dan ook – worden samengevat in deze ene uitspraak: ‘Heb uw naaste lief als uzelf.’”
Waarom?
- “gij zult geen valse getuigenis geven” ontbreekt in een aantal oude manuscripten, staat wel in de Sinaiticus.
- Kan toegevoegd zijn om een completere opsomming te geven van de tien geboden zoals gevonden in Exodus 20:16 en Deuteronomium 5:20.

Romeinen 14:6 – “en dien den dag niet waarneemt, die neemt hem niet waar den Heere” ontbreekt

SV:
“Die den dag waarneemt, die neemt hem waar den Heere; en die den dag niet waarneemt, die neemt hem niet waar den Heere. Die eet, die eet den Heere; want hij dankt God. En die niet eet, die eet den Heere niet, en dankt God.”
NBV:
“Wie een bepaalde dag bijzonder eert, doet dat voor de Heer. Wie eet, doet dat voor de Heer, want hij dankt God. En wie niet eet, laat dat na voor de Heer, en ook hij dankt God.”
Waarom?
- “en dien den dag niet waarneemt, die neemt hem niet waar den Heere” ontbreekt in de oudste manuscripten.
- Mogelijk later toegevoegd voor evenwicht in de zin.

Romeinen 14:9 – “ook en opgestaan” ontbreekt

SV:
“Want daartoe is Christus ook gestorven, en opgestaan, en weder levend geworden, opdat Hij en over doden en levenden heersen zou.”
NBV:
“Daarom is Christus gestorven en weer tot leven gekomen: om te heersen over de doden en de levenden.”
Waarom?
- “en opgestaan” ontbreekt in Codex Sinaiticus en Vaticanus.
- Mogelijk een latere toevoeging om het opstandingsaspect van Christus te benadrukken.

Romeinen 14:21 – “of geërgerd wordt, of waarin hij zwak is” ontbreekt

SV:
“Het is goed geen vlees te eten, noch wijn te drinken, noch iets te doen waaraan uw broeder zich stoot, of geërgerd wordt, of waarin hij zwak is.”
NBV:
“Het is goed geen vlees te eten en geen wijn te drinken of iets te doen waaraan je broeder of zuster aanstoot zou kunnen nemen.”
Waarom?
- “of geërgerd wordt, of waarin hij zwak is” ontbreekt in een aantal oude manuscripten.
- Mogelijk later toegevoegd om Paulus’ argument sterker te maken.

Romeinen 15:29 – “des Evangelies” ontbreekt

SV:
“En ik weet, dat ik als ik tot u zal komen, met een volle zegen des Evangelies van Christus komen zal.”
NBV:
“En ik weet dat wanneer ik kom, ik met de volle zegen zal komen die Christus geeft.”
Waarom?
- “des Evangelies” ontbreekt in de oudste manuscripten.
- Mogelijk later toegevoegd om de zin explicieter te maken.

Romeinen 16:24 – Hele vers ontbreekt

SV:
“De genade van onzen Heere Jezus Christus zij met u allen. Amen.”
NBV:
Dit vers ontbreekt.
Waarom?
- Ontbreekt in Codex Sinaiticus en Vaticanus.
- Dit vers lijkt een latere toevoeging als een extra zegenbede.
- Een vergelijkbare zegenbede komt voor in vers 20, wat erop kan wijzen dat deze zin later is overgenomen.
- De meerderheidstekst eindigt met vers 24 en laat de verzen 25 tot en met 27 weg

1 en 2 Korinthe

Hier volgt een gedetailleerde analyse van de genoemde verzen uit 1 en 2 Korinthe, waarbij ik de verschillen vergelijk tussen de Statenvertaling (SV 1637), Nieuwe Bijbelvertaling (NBV), Textus Receptus (TR), en de oudste Griekse manuscripten zoals de Codex Sinaiticus en Vaticanus.

1 Korinthe 1:14 – “Ik dank (God)”

SV:
“Ik dank God, dat ik niemand van u gedoopt heb, dan Crispus en Gajus.”
NBV:
“Ik dank dat ik niemand van jullie heb gedoopt, behalve Crispus en Gajus.”
Waarom?
- Het woord “God” (Θεῷ – Theō) ontbreekt in sommige oude manuscripten.
- Mogelijk later toegevoegd voor verduidelijking, om te zeggen aan wie Paulus dank zegt.

1 Korinthe 5:7 – “voor ons” ontbreekt

SV:
“Zuivert dan het oude zuurdesem uit, opdat gij een nieuw deeg moogt zijn, gelijk gij ongezuurd zijt; want ook ons Pascha is voor ons geslacht, namelijk Christus.”
NBV:
“Verwijder het oude zuurdeeg, opdat u vers deeg bent, zoals u al ongezuurd bent. Want ook ons paaslam is geslacht: Christus.”
Waarom?
- “voor ons” ontbreekt in de oudste manuscripten.
- Mogelijk later toegevoegd om de gedachte te versterken dat Christus voor ons is gestorven.

1 Korinthe 6:20 – “en in uw geest, welke Godes zijn” ontbreekt

SV:
“Want gij zijt duur gekocht; zo verheerlijkt dan God in uw lichaam en in uw geest, welke Godes zijn.”
NBV:
“U bent immers gekocht en betaald. Eer God met uw lichaam.”
Waarom?
- “en in uw geest, welke Godes zijn” ontbreekt in Codex Sinaiticus en Vaticanus.
- Mogelijk later toegevoegd om een bredere toepassing te geven.

1 Korinthe 7:39 – “door de wet” ontbreekt

SV:
“Een vrouw is door de wet verbonden, zolang haar man leeft; maar indien haar man ontslapen is, zo is zij vrij om te huwen, dien zij wil, alleen in den Heere.”
NBV:
“Een vrouw is aan haar man gebonden zolang hij leeft, maar als hij sterft, is ze vrij om te trouwen met wie ze wil, mits in de Heer.”
Waarom?
- “door de wet” ontbreekt in de oudste manuscripten.
- Mogelijk later toegevoegd om een juridische nuance te geven.

1 Korinthe 10:28 – “want de aarde is des Heeren en de volheid derzelve” ontbreekt

SV:
“Maar indien iemand tot u zegt: Dit is een afgodsoffer, zo eet het niet, om desgenen wil, die het te kennen gaf, en om des gewetens wil; want de aarde is des Heeren, en de volheid derzelve.”
NBV:
“Maar als iemand zegt: ‘Dit is aan een afgod geofferd,’ eet het dan niet, uit respect voor degene die het gezegd heeft en omwille van het geweten.”
Waarom?
- “want de aarde is des Heeren, en de volheid derzelve” ontbreekt in Codex Sinaiticus en Vaticanus.
- Deze zin staat al in vers 26 en is misschien per ongeluk herhaald in vers 28

1 Korinthe 11:24 – “Neemt, eet” ontbreekt en “gebroken voor u”

SV:
“En als Hij gedankt had, brak Hij het, en zeide: Neemt, eet, dat is Mijn lichaam, dat voor u gebroken wordt; doet dat tot Mijn gedachtenis.”
NBV:
“Hij sprak het dankgebed uit, brak het brood en zei: ‘Dit is mijn lichaam voor jullie. Doe dit, telkens opnieuw, om mij te gedenken.’”
Waarom?
- Ontbreekt in de oudste manuscripten.
- Mogelijk is “neemt eet” toegevoegd om overeen te stemmen met Mattheüs 26:26.

1 Korinthe 11:29 – “des Heeren” ontbreekt

SV:
“Want die onwaardiglijk eet en drinkt, die eet en drinkt zichzelf een oordeel, niet onderscheidende het lichaam des Heeren.”
NBV:
“Want wie eet en drinkt zonder het lichaam te onderscheiden, roept het oordeel over zichzelf af.”
Waarom?
- “des Heeren” ontbreekt in Codex Sinaiticus en Vaticanus.
- Mogelijk later toegevoegd om het vers explicieter te maken.

1 Korinthe 15:47 – “de Heere” ontbreekt

SV:
“De eerste mens is uit de aarde, aards; de tweede mens is de Heere uit den hemel.”
NBV:
“De eerste mens kwam uit de aarde en was stoffelijk, de tweede mens kwam uit de hemel.”
Waarom?
- “de Heere” (ὁ κύριος – ho kyrios) ontbreekt in Codex Sinaiticus en Vaticanus.
- Mogelijk later toegevoegd om te verduidelijken dat Jezus “de Heere” is.

1 Korinthe 16:22 – “Jezus Christus” ontbreekt

SV:
“Indien iemand den Heere Jezus Christus niet liefheeft, die zij een vervloeking; Maranatha!”
NBV:
“Als iemand de Heer niet liefheeft, hij zij vervloekt. Maranatha!”
Waarom?
- “Jezus Christus” ontbreekt in de oudste manuscripten.
- Mogelijk later toegevoegd om de identificatie van “de Heer” specifieker te maken.

1 Korinthe 16:23 – “Christus” ontbreekt

SV:
“De genade van den Heere Jezus Christus zij met u.”
NBV:
“De genade van de Heer Jezus zij met u.”
Waarom?
- “Christus” ontbreekt in Codex Sinaiticus en Vaticanus.
- Mogelijk later toegevoegd omdat in vers 24 Christus Jezus staat.

2 Korinthe 4:6 – “Jezus” ontbreekt

SV:
“Want God, Die gezegd heeft, dat het licht uit de duisternis zou schijnen, is Degene, Die in onze harten geschenen heeft, tot verlichting der kennis der heerlijkheid Gods in het aangezicht van Jezus Christus.”
NBV:
“Want God, die heeft gezegd: ‘Uit de duisternis zal licht schijnen’, heeft in onze harten het licht doen schijnen, zodat wij de luister van God kennen in het gezicht van Christus.”
Waarom?
- “Jezus” ontbreekt in de oudste manuscripten.
- Mogelijk toegevoegd om duidelijk te maken dat “Christus” Jezus is.

2 Korinthe 4:10 – “den Heere” ontbreekt

SV:
“Altoos de dood des Heeren Jezus in het lichaam omdragende, opdat ook het leven van Jezus in ons lichaam zou geopenbaard worden.”
NBV:
“Altijd dragen wij het sterven van Jezus in ons lichaam, opdat ook het leven van Jezus zichtbaar wordt in ons lichaam.”
Waarom?
- “den Heere” ontbreekt in Codex Sinaiticus en Vaticanus.
- Mogelijk toegevoegd om Jezus’ titel als “Heer” te benadrukken.

Galaten

Hier volgt een gedetailleerde analyse van de genoemde verzen uit Galaten, waarbij ik de verschillen vergelijk tussen de Statenvertaling (SV 1637), Nieuwe Bijbelvertaling (NBV), Textus Receptus (TR), en de oudste Griekse manuscripten zoals de Codex Sinaiticus en Vaticanus.

Galaten 3:1 – “dat gij der waarheid niet zoudt gehoorzaam zijn” ontbreekt

SV:
“O gij uitzinnige Galaten, wie heeft u betoverd, dat gij der waarheid niet zoudt gehoorzaam zijn, u, voor wier ogen Jezus Christus tevoren geschilderd is geweest, onder u gekruist zijnde?”
NBV:
“Dwaze Galaten, wie heeft u betoverd? Jezus Christus is toch helder voor uw ogen geschilderd als de gekruisigde?”
Waarom?
- “dat gij der waarheid niet zoudt gehoorzaam zijn” ontbreekt in Codex Sinaiticus en Vaticanus.
- Mogelijk later toegevoegd om de betekenis explicieter te maken.

Galaten 4:7 – “door Christus” ontbreekt

SV:
“Zo zijt gij dan niet meer een dienstknecht, maar een zoon; en indien gij een zoon zijt, zo zijt gij ook een erfgenaam Gods door Christus.”
NBV:
“U bent dus niet langer een slaaf, maar een kind, en als kind ook erfgenaam, door de wil van God.”
Waarom?
- “door Christus” ontbreekt in de oudste manuscripten.
- Mogelijk toegevoegd om de rol van Christus in de erfenis te benadrukken.

Galaten 6:15 – “in Christus Jezus” ontbreekt

SV:
“Want in Christus Jezus heeft noch besnijdenis enige kracht, noch voorhuid, maar een nieuw schepsel.”
NBV:
“Want het is volstrekt niet van belang of men besneden is of niet, maar of men een nieuwe schepping is.”
Waarom?
- “in Christus Jezus” ontbreekt in Codex Vaticanus.
- Sinaiticus en Alexandrinus hebben het wel
- Statenvertaling is de betere keuze hier

De claim dat de King James Version “de meest betrouwbare Bijbel is” nader bekeken #1

februari 14, 2025februari 12, 2025 door Jaap

Inleiding

Een belangrijke reden voor het schrijven van dit arikel is om de eenzijdige berichtgeving van de King James Version Only-aanhangers te weerleggen. Ik heb materiaal gelezen waarin “fouten in moderne vertalingen” worden blootgelegd (althans volgens de schrijvers). Maar daarin wordt geen enkele fout in de King James Version (KJV) genoemd. Dergelijk bevooroordeeld en zeer eenzijdig materiaal is in mijn ogen niet meer dan propaganda. De tamelijk agressieve marketing ervan heeft in een paar gevallen zelfs kerkscheuringen (schisma’s) veroorzaakt. Ik zal feiten uit een breed scala aan bronnen aanhalen, zodat de lezer, beter geïnformeerd, een beslissing kan nemen over welke vertaling goed is. Verder wordt de stelling verdedigd dat wie Gods Woord bestudeert, baat kan hebben bij het lezen van meerdere vertalingen, inclusief de KJV.

Wat betreft de Griekse tekst: heb ik de Griekse tekst geraadpleegd. Dat is degene die in 1976 werd gepubliceerd door de Trinitarian Bible Society (TBS). Dit Bijbelgenootschap is overigens een sterke voorstander van het gebruik van de KJV.

Om een evenwichtiger beeld van dit onderwerp te geven, zij opgemerkt dat het niet verstandig is om ‘de beste versie van de Bijbel’ te gebruiken, en dan uiteindelijk achteraan in de rij te staan van mensen die door de Heer beloond zullen worden!

De Bijbel waarschuwt:

“En zijt daders des Woords, en niet alleen hoorders, uzelven met valse overlegging bedriegende.” (Jakobus 1:22 SV).

Laat me, voordat ik verder ga, eerst de autoriteit van de Schrift bevestigen.

De Schrift is door God ingegeven

“Al de Schrift is van God ingegeven, en is nuttig tot lering, tot wederlegging, tot verbetering, tot onderwijzing, die in de rechtvaardigheid is” (2 Timoteüs 3:16 SV).

Bovenstaande passage betekent in eenvoudige termen dat de hele Bijbel het Woord van God is voor ons. Dat de Geest van God op bepaalde mensen was om Zijn wil over te brengen, werd al lang voordat de brieven aan Timoteüs of het hele Nieuwe Testament geschreven waren, reeds duidelijk begrepen. Veel profeten werden zo door God geleid dat ze konden zeggen: ” Zo zegt de HEERE der heirscharen (1 Kronieken 17:7 SV).

Uitdrukkingen als “Zo zegt de Heere” of vergelijkbare varianten komen meer dan vierhonderd keer voor in de Bijbel.

Het gezag van de Schrift

De Schrift ontleent haar autoriteit aan Degene die erachter staat. Aan het einde van de Tweede Wereldoorlog ondertekenden generaal Douglas MacArthur en andere hoge officieren documenten om formeel een einde te maken aan de vijandelijkheden tegen Japan na de onvoorwaardelijke capitulatie.

De documenten werden ondertekend op het dek van het slagschip USS Missouri in de Baai van Tokio op 2 september 1945. Iedereen die vijandige activiteiten ondernam na op de hoogte te zijn gesteld van de capitulatie, kon disciplinaire maatregelen tegemoet zien vanwege de autoriteit van de ondertekenaars.

Stel nou in dit verhaal, dat een kleine groep soldaten een order van de generaal ontvangt. Daarin staat dat alle vijandelijkheden onmiddellijk beëindigd dienen te worden. Een deel van het bericht ontbreekt, maar de boodschap is nog steeds duidelijk. Eén soldaat stelt, gek genoeg, voor om door te vechten. Want het bericht is niet compleet. De anderen wijzen er terecht op dat de boodschap desalniettemin duidelijk is. Besloten wordt, om deze niet te negeren, omdat deze afkomstig is van de hoogste bevelhebber.

Bovenstaand verhaal laat paralellen zien met betrekking tot de Schrift; het gezag en de kwaliteit van de berichten die tot ons zijn gekomen. Een andere belangrijke kwestie is de betrouwbaarheid van de Schrift.

Betrouwbaarheid

Een aanval op de betrouwbaarheid van de Schrift komt voort uit een verkeerde veronderstelling. Namelijk dat deze pas méér dan een eeuw ná de gebeurtenissen werd opgeschreven, en dáárdoor Is beïnvloed door andere overtuigingen. Deze bewering kan worden weerlegd door de bewijzen uit de Schrift zelf te onderzoeken.

De Bijbel vermeldt bijvoorbeeld de steniging van Stefanus. Hij was de eerste martelaar (Handelingen 7:54-60). Ook wordt de dood van Jakobus door het zwaard op bevel van Herodes vermeld (Handelingen 12:2). Maar de dood van Petrus en Paulus – twee van de meest prominente figuren in de Bijbel – wordt niet genoemd. Bovendien wordt de wrede vervolging van keizer Nero in 64 na Christus, waarin Petrus en Paulus werden gedood, nergens genoemd.

Het boek Handelingen eindigt met Paulus. Die daar in een gehuurd huis woont met een soldaat als bewaker (Handelingen 28:16, 30-31).

De Here Jezus voorspelde ook de verwoesting van de tempel:

“En als Hij uit den tempel ging, zeide een van Zijn discipelen tot Hem: Meester, zie, hoedanige stenen, en hoedanige gebouwen!
En Jezus, antwoordende, zeide tot hem: Ziet gij deze grote gebouwen? Er zal niet een steen op den anderen steen gelaten worden, die niet afgebroken zal worden.” (Marcus 13:1-2, zie ook Lucas 19:42-43).

De Bijbel vermeldt echter nergens de daadwerkelijke verwoesting van de tempel door het Romeinse leger onder bevel van Titus in 70 na Christus. Dit bewijst dat de Bijbel voltooid was vóórdat Petrus en Paulus stierven. En ook voordat de tempel werd verwoest.

Een ander belangrijk punt is dat de Schrift al als Schrift werd beschouwd op het moment dat ze werd geschreven. Petrus verwijst duidelijk naar de brieven van Paulus als Schrift wanneer hij zegt:

“Gelijk ook in alle zendbrieven, daarin van deze dingen sprekende; in welke sommige dingen zwaar zijn om te verstaan, die de ongeleerde en onvaste mensen verdraaien, gelijk ook de andere Schriften, tot hun eigen verderf” (2 Petrus 3:16).

Invloed

Na de bekering van de Romeinse keizer Constantijn in de vierde eeuw kwam er een einde aan een lange periode van christenvervolging. De keizer bracht rust en stabiliteit voor de kerk. Deze omwenteling bracht bovendien rijkdom en privileges voor kerkleiders.

De keerzijde van deze privileges was dat veel niet-gelovigen invloedrijke posities in de kerk zochten en verwierven. Het schadelijkste effect hiervan was dat het gezag van de Schrift werd ondermijnd. In plaats van Gods Woord werd de mening van mensen en kerkelijke tradities zwaarwegender.

Dit was nou juist waar Jezus in Zijn omwandeling kritiek op had. Hij zei tegen de religieuze leiders:

“Want, nalatende het gebod Gods, houdt gij de inzettingen der mensen” (Marcus 7:8).

Velen die leden en stierven tijdens de Reformatie overkwam dit omdat zij vasthielden aan de overtuiging dat Gods Woord belangrijker was dan de woorden van de paus.

Naar deel 2

Checklist “vervalste Bijbels” van sv1637.org gecheckt en geanalyseerd. Handelingen

februari 13, 2025februari 12, 2025 door Jaap

De “Checklist vervalste Bijbels” afkomstig van Nico Verhoef van SV1637.org gecheckt. Die website is een proponent van de ‘Statenvertaling alléén’ beweging, en beweert onder andere dat alle bijbels die in omloop zijn -behalve dan de Statenvertaling- corrupt, vals of van de duivel zijn. Deze keer het boek Handelingen. Het overzicht van de Evangeliën staat hier.

Hier volgt een grondige analyse van de genoemde verzen uit Handelingen, waarbij ik de verschillen vergelijk tussen de Statenvertaling (SV 1637), Nieuwe Bijbelvertaling (NBV), Textus Receptus (TR), en de oudste Griekse manuscripten zoals de Codex Sinaiticus en Vaticanus.

Handelingen 2:30 – “dat Hij…, zoveel het vlees aangaat, den Christus verwekken zou” ontbreekt

SV:
“Daarom, alzo hij een profeet was, en wist, dat God hem met ede gezworen had, uit de vrucht zijner lendenen, zoveel het vlees aangaat, den Christus verwekken zou, om Hem op zijn troon te zetten.”
NBV:
“Omdat hij een profeet was en wist dat God hem met een eed gezworen had dat een van zijn nakomelingen op zijn troon zou zitten.”
Waarom?
- “zoveel het vlees aangaat, den Christus verwekken zou” ontbreekt in Codex Sinaiticus en Vaticanus.
- Mogelijk later toegevoegd als verduidelijking van de Messiaanse betekenis.

Handelingen 7:30 – “des Heeren” ontbreekt

SV:
“En als veertig jaren vervuld waren, verscheen hem een Engel des Heeren in de woestijn van den berg Sinaï, in een vlam van vuur van een braamstruik.”
NBV:
“Veertig jaar later verscheen hem in de woestijn bij de Sinai een engel in de vlammen van een brandende struik.”
Waarom?
- “des Heeren” ontbreekt in de oudste manuscripten.
- Mogelijk later toegevoegd om te benadrukken dat de engel namens God sprak.

Handelingen 7:37 – “Dien zult gij horen” ontbreekt

SV:
“Deze is Mozes, die gezegd heeft tot de kinderen Israëls: Een Profeet zal u de Heere uw God verwekken uit uw broederen, gelijk mij; Dien zult gij horen.”
NBV:
“Dit is Mozes, die tegen de Israëlieten zei: ‘God zal uit uw midden een profeet laten opstaan, zoals ik.’”
Waarom?
- “Dien zult gij horen” ontbreekt in de oudste manuscripten.
- Mogelijk een latere toevoeging Deuteronomium 18:15 vollediger te citeren.

Handelingen 8:37 – Hele vers ontbreekt

SV:
“En Filippus zeide: Indien gij van ganser harte gelooft, zo is het geoorloofd. En hij antwoordende, zeide: Ik geloof, dat Jezus Christus de Zone Gods is.”
NBV:
Dit vers ontbreekt of staat in een voetnoot.
Waarom?
- Ontbreekt in Codex Sinaiticus en Vaticanus, ontbreekt bovendien in de meerderheidstekst van de Byzantijnse teksttraditie
- Komt pas voor in latere manuscripten.
- Mogelijk toegevoegd omdat men dit als doopformule gebruikte.

Handelingen 9:5-6 – Gedeelte ontbreekt

SV:
“En hij zeide: Wie zijt Gij, Heere? En de Heere zeide: Ik ben Jezus, Dien gij vervolgt; het is u hard, de verzenen tegen de prikkels te slaan. En hij bevende en verbaasd zijnde, zeide: Heere, wat wilt Gij, dat ik doen zal? En de Heere zeide tot hem: Sta op en ga in de stad, en u zal gezegd worden, wat gij doen moet.”
NBV:
“Hij vroeg: ‘Wie bent U, Heer?’ Het antwoord was: ‘Ik ben Jezus, die jij vervolgt. Sta op en ga de stad in, daar zal je gezegd worden wat je moet doen.’”
Waarom?
- “Het is u hard, de verzenen tegen de prikkels te slaan” en “en hij bevende en verbaasd zijnde, zeide: Heere, wat wilt Gij dat ik doen zal?” ontbreken in de oudste manuscripten. Ontbreekt ook in de Byzantijnse meerderheidstekst
- Deze zinnen komen wel voor in Handelingen 26:14 en Handelingen 22:10, wat suggereert dat ze later in Handelingen 9 zijn ingevoegd.

Handelingen 10:6 – “deze zal u zeggen wat gij doen moet” ontbreekt

SV:
“Deze zal u zeggen wat gij doen moet.”
NBV:
“Laat hem halen, want hij zal je vertellen wat je moet doen.”
Waarom?
- De oudste manuscripten bevatten deze zin niet. Ook de Byzantijnse meerderheidstekst niet.

Handelingen 16:31 – “Christus” ontbreekt

SV:
“En zij zeiden: Geloof in den Heere Jezus Christus, en gij zult zalig worden, gij en uw huis.”
NBV:
“Ze antwoordden: ‘Geloof in de Heer Jezus en u zult gered worden, u en uw huisgenoten.’”
Waarom?
- “Christus” ontbreekt in de oudste manuscripten.
- Mogelijk later toegevoegd om de nadruk te leggen op Jezus als de Messias.

Handelingen 17:26 – “bloede” ontbreekt

SV:
“En heeft uit een bloede het ganse geslacht der mensen gemaakt, om op den gansen aardbodem te wonen.”
NBV:
“Uit één mens heeft Hij de volken gemaakt om de hele aarde te bewonen.”
NBG: Hij heeft uit één enkele het gehele menselijke geslacht gemaakt
Waarom?
- “bloede” ontbreekt in de oudste manuscripten.
- Mogelijk toegevoegd als verduidelijking omdat men vond dat de zin anders onduidelijk was.

Handelingen 20:25 – “Gods” ontbreekt

SV:
“En nu, zie, ik weet, dat gij allen, bij dewelken ik het Koninkrijk Gods gepredikt heb, mijn aangezicht niet meer zult zien.”
NBV:
“Ik weet dat jullie mij niet meer zullen zien, nu ik rondgetrokken ben om jullie het koninkrijk te verkondigen.”
Waarom?
- “Gods” ontbreekt in de oudste manuscripten.
- Mogelijk een latere toevoeging.

Handelingen 20:32 – “broeders” ontbreekt

SV:
“En nu, broeders, ik beveel u Gode, en het Woord Zijner genade.”
NBV:
“Ik vertrouw u toe aan God en aan zijn boodschap van genade.”
Waarom?
- “broeders” ontbreekt in de oudste manuscripten.
- Mogelijk toegevoegd als een aanspreekvorm.

Handelingen 23:9 – “Laat ons tegen God niet strijden” ontbreekt

SV:
“Indien nu een geest tot hem gesproken heeft, of een engel, laat ons tegen God niet strijden.”
NBV:
“Misschien heeft een geest of een engel wel tot hem gesproken.”
Waarom?
- “Laat ons tegen God niet strijden” ontbreekt in de oudste manuscripten.
- Mogelijk later toegevoegd om de zin “af” te maken en een expliciete waarschuwing te geven.

Handelingen 24:6-8 – Gedeelte ontbreekt

SV:
“En naar onze wet wilden wij hem oordelen. Maar de overste over duizend Lysias kwam daarbij, en nam hem met grote geweld uit onze handen weg. En beval, dat zijn beschuldigers tot u zouden komen.”
NBV:
vers 7 ontbreekt, vers 8 is korter
Waarom?
- Sommige delen van dit vers ontbreken in de oudste manuscripten. Vers 7 ontbreekt ook in de Byzantijnse meerderheidstekst.
- Misschien toegevoegd vanuit het verhaal, zie Handelingen 23:10

Handelingen 28:16 – “gaf de hoofdman de gevangenen over aan de overste des legers” ontbreekt

SV:
“En als wij te Rome gekomen waren, gaf de hoofdman de gevangenen over aan den overste des legers; maar Paulus werd toegelaten op zichzelf te wonen, met de krijgsknecht, die hem bewaarde.”
NBV:
“Toen we in Rome aankwamen, kreeg Paulus toestemming om een eigen woning te betrekken met de soldaat die hem bewaakte.”
Waarom?
- “gaf de hoofdman de gevangenen over” ontbreekt in de oudste manuscripten.

Handelingen 28:29 – Hele vers ontbreekt

SV:
“En als hij dit gezegd had, gingen de Joden weg, veel twisting hebbende onder elkander.”
NBV:
Dit vers ontbreekt.
Waarom?
- Ontbreekt in Codex Sinaiticus en Vaticanus.
- Mogelijk een latere toevoeging.

Checklist “vervalste Bijbels” van sv1637.org gecheckt en geanalyseerd. De Evangeliën

februari 13, 2025februari 11, 2025 door Jaap

Citaat:

De nieuwe Bijbel vertalingen maken een leugenaar uit God

Alle genoemde teksten voor de Evangeliën opgezocht, vergeleken en geanalyseerd met behulp van de Statenvertaling (SV 1637), Textus Receptus, moderne Griekse manuscripten, en enkele gangbare vertalingen zoals de Nieuwe Bijbelvertaling (NBV).

Per vers wordt aangeven:

Wat er in de Statenvertaling (SV) staat
Wat de moderne vertalingen (meestal NBV) zeggen
Waarom er verschillen zijn (op basis van de oudste manuscripten)

Omwille van de volledigheid zal de checklist in gedeelten worden behandeld. Nu de Evangeliën.

Mattheüs

Hier volgt een analyse van de genoemde verzen uit Mattheüs, waarbij ik de verschillen vergelijk tussen de Statenvertaling (SV 1637), Nieuwe Bijbelvertaling (NBV), Textus Receptus (TR), en de oudste Griekse manuscripten zoals de Codex Sinaiticus en Vaticanus.

Mattheüs 1:25 – “eerstgeboren”

SV:
“En kende haar niet, totdat zij deze haar eerstgeboren Zoon gebaard had; en hij noemde Zijn naam JEZUS.”
NBV:
“Maar hij had geen gemeenschap met haar totdat ze een zoon gebaard had. En hij gaf Hem de naam Jezus.”
Verschil: “eerstgeboren” ontbreekt in moderne vertalingen.
Waarom?
- In Textus Receptus staat het woord “eerstgeboren” (πρωτότοκος – prototokos), maar het komt niet voor in oudere Griekse manuscripten zoals de Codex Vaticanus en Sinaiticus.
- Moderne vertalingen baseren zich op deze oudste manuscripten en laten het weg.
- Theologisch verschil? Dit vers bewijst niet of Maria nog meer kinderen kreeg. “Eerstgeborene” kan gewoon betekenen dat Jezus de eerste was.

Mattheüs 6:33 – “Gods”

SV:
“Maar zoekt eerst het Koninkrijk Gods en Zijn gerechtigheid, en al deze dingen zullen u toegeworpen worden.”
NBV:
“Zoek eerst het Koninkrijk van God en zijn gerechtigheid, dan zullen al die andere dingen je erbij gegeven worden.”
Verschil: Geen grote verandering.
Waarom?
- Sommige moderne vertalingen zeggen “het Koninkrijk en Zijn gerechtigheid” zonder “Gods”, maar de betekenis blijft hetzelfde.
- Het woord “Gods” (Θεοῦ – Theou) komt wel voor in de meeste manuscripten.

Mattheüs 8:29 – “Jezus”

SV:
“En ziet, zij riepen, zeggende: Jezus, Gij Zone Gods! wat hebben wij met U te doen? Zijt Gij hier gekomen om ons te pijnigen vóór den tijd?”
NBV:
“Ze schreeuwden: ‘Wat hebben wij met u te maken, Zoon van God? Bent u gekomen om ons te kwellen voor de tijd?’”
Verschil: Het woord “Jezus” ontbreekt in moderne vertalingen.
Waarom?
- Het ontbreekt in Codex Vaticanus en Sinaiticus, maar komt wel voor in de Textus Receptus.
- Sommige oude manuscripten bevatten het wél, andere niet.
- Dit is waarschijnlijk een “gloss” (later toegevoegde verduidelijking), want “Zoon van God” maakt al duidelijk over Wie het gaat.

Mattheüs 9:13 – “tot bekering”

SV:
“Want Ik ben niet gekomen om te roepen rechtvaardigen, maar zondaars tot bekering.”
NBV:
“Ik ben niet gekomen om rechtvaardigen te roepen, maar zondaars.”
Verschil: “tot bekering” ontbreekt in moderne vertalingen.
Waarom?
- “Tot bekering” ontbreekt in Codex Sinaiticus en Vaticanus.
- Het kan een latere toevoeging zijn vanuit het parallelle gedeelte in Lukas 5:32.

Mattheüs 12:35 – “des harten”

SV:
“Een goed mens brengt voort het goede ding uit den goeden schat des harten, en een boos mens brengt voort het boze ding uit den bozen schat.”
NBV:
“Een goed mens haalt uit zijn schatkamer van het hart het goede tevoorschijn, en een slecht mens haalt uit zijn schatkamer het slechte naar boven.”
Verschil: Geen grote inhoudelijke verandering.
Waarom?
- Moderne vertalingen vertalen iets anders, maar de boodschap blijft hetzelfde.

Mattheüs 12:47 – Hele vers weggelaten

SV:
“En iemand zeide tot Hem: Zie, Uw moeder en Uw broeders staan daarbuiten, zoekende U te spreken.”
NBV:
Dit vers staat tussen haakjes of in een voetnoot.
Waarom?
- Ontbreekt in Codex Sinaiticus en Vaticanus, waarschijnlijk een latere toevoeging, wellicht om te harmoniseren met Markus 3:32 en Lukas 8:20.

Mattheüs 16:3 – “Gij geveinsden”

SV:
“Gij geveinsden, het aanschijn des hemels weet gij wel te onderscheiden, en de tekenen der tijden kunt gij niet onderscheiden?”
HSV: Huichelaars! De aanblik van de lucht weet u wel te onderscheiden, en kunt u de tekenen van de tijden niet [onderscheiden]?
NBV: De aanblik van de hemel weet u wel te duiden, en de tekenen van de tijd niet?
Waarom?
- NBV laat gij geveinsden/huichelaars weg omdat het niet in de oudste handschriften voorkomt.

Mattheüs 18:11 – Hele vers ontbreekt

SV:
“Want de Zoon des mensen is gekomen om zalig te maken, dat verloren was.”
NBV:
Dit vers ontbreekt.
Waarom?
- Ontbreekt in Codex Sinaiticus en Vaticanus.
- Komt alleen voor in latere manuscripten (Byzantijnse teksttraditie).
- Dit vers lijkt overgenomen uit Lukas 19:10 en later toegevoegd.

Mattheüs 19:17 – “God”

SV:
“En Hij zeide tot hem: Wat heet gij Mij goed? Niemand is goed dan Eén, namelijk God.”
NBV:
“Waarom vraagt u Mij naar het goede? Er is maar Eén die goed is.”
Verschil: “God” ontbreekt in moderne vertalingen.
Waarom?
- Codex Sinaiticus en Vaticanus hebben de kortere versie.
- Mogelijk een harmonisatie met Markus 10:18 en Lukas 18:19.

Mattheüs 20:16 – “Uitverkoren” ontbreekt

SV:
“Alzo zullen de laatsten de eersten zijn, en de eersten de laatsten; want velen zijn geroepen, maar weinigen uitverkoren.”
NBV:
“Zo zullen de laatsten de eersten zijn en de eersten de laatsten.”
HSV heeft het vers wel helemaal.
Waarom?
- het tweede deel van het vers ontbreekt in de oudste manuscripten.
- Het is een latere toevoeging, waarschijnlijk om het vers te linken met Mattheüs 22:14.

Markus

Hier volgt een analyse van de genoemde verzen uit Markus, waarbij ik de verschillen vergelijk tussen de Statenvertaling (SV 1637), Nieuwe Bijbelvertaling (NBV), Textus Receptus (TR), en de oudste Griekse manuscripten zoals de Codex Sinaiticus en Vaticanus.

Markus 1:2 – “de Profeten”

SV:
“Gelijk geschreven is in de Profeten: Ziet, Ik zend Mijn engel voor Uw aangezicht, die Uw weg voor U heen bereiden zal.”
NBV:
“Zoals geschreven staat bij de profeet Jesaja: Zie, Ik zend Mijn bode voor U uit, die voor U de weg zal banen.”
Verschil: “de Profeten” is veranderd in “de profeet Jesaja”.
Waarom?
- De Textus Receptus en de Statenvertaling zeggen “de Profeten” (ἐν τοῖς προφήταις), wat logisch is, want de tekst citeert Maleachi 3:1 en Jesaja 40:3.
- De oudste manuscripten (Codex Sinaiticus, Vaticanus) hebben “de profeet Jesaja”, wat technisch onjuist is, want het eerste deel is uit Maleachi. Maar het is niet ongebruikelijk in de oudheid om de belangrijkste profeet te noemen bij naam en de minder grote profeet niet te noemen.
- Waarschijnlijk is “de profeet Jesaja” later aangepast naar “de profeten” omdat men wist dat niet alleen Jesaja maar ook Maleachi werd geciteerd.

Markus 1:14 – “van het Koninkrijk”

SV:
“En nadat Johannes overgeleverd was, kwam Jezus in Galilea, predikende het Evangelie van het Koninkrijk Gods.”
NBV:
“Nadat Johannes gevangen was genomen, ging Jezus naar Galilea, en Hij verkondigde het evangelie van God.”
Verschil: “van het Koninkrijk” ontbreekt.
Waarom?
- De oudste manuscripten (Codex Sinaiticus, Vaticanus) bevatten niet “van het Koninkrijk”.
- Later kan “van het Koninkrijk” zijn toegevoegd om duidelijk te maken waar Jezus over predikte, maar de kortere versie is waarschijnlijk oorspronkelijk.

Markus 2:17 – “tot bekering”

SV:
“Ik ben niet gekomen om te roepen rechtvaardigen, maar zondaars tot bekering.”
NBV:
“Ik ben niet gekomen om rechtvaardigen te roepen, maar zondaars.”
Verschil: “tot bekering” ontbreekt.
Waarom?
- De oudste manuscripten hebben de kortere versie zonder “tot bekering”.
- Het kan een latere toevoeging zijn vanuit het parallelle gedeelte in Lukas 5:32.

Markus 6:11 – “Voorwaar, Ik zeg u: het zal Sodom en Gomorra… dan dezelve stad”

SV:
“Voorwaar zeg Ik u: Het zal Sodom of Gomorra verdraaglijker zijn in den dag des oordeels, dan dezelve stad.”
NBV:
Dit gedeelte van vers 11 ontbreekt in veel moderne vertalingen.
Waarom?
- Deze zin ontbreekt in de oudste manuscripten.
- De zin komt wel voor in Mattheüs 10:15, dus is mogelijk later als harmonisatie toegevoegd.

Markus 7:16 – “Zo iemand oren heeft om te horen, die hore”

SV:
“Zo iemand oren heeft om te horen, die hore!”
NBV:
Dit vers ontbreekt.
Waarom?
- Dit vers ontbreekt in Codex Sinaiticus en Vaticanus.
- Het komt wel voor in latere manuscripten.
- Waarschijnlijk een latere toevoeging, omdat deze zin vaker voorkomt in Jezus’ uitspraken.

Markus 9:24 – “Heere”

SV:
“En terstond de vader des kinds roepende met tranen, zeide: Ik geloof, Heere! Kom mijn ongelovigheid te hulp.”
NBV:
“Meteen riep de vader van het kind uit: ‘Ik geloof! Kom mijn ongeloof te hulp.’”
Verschil: “Heere” ontbreekt in moderne vertalingen.
Waarom?
- “Heere” ontbreekt in de oudste Griekse manuscripten.
- Het kan later zijn toegevoegd om de aanspreking van Jezus als Heer te benadrukken.

Markus 9:42 – “die in Mij geloven”

SV:
“En zo wie een van deze kleinen, die in Mij geloven, ergert, het ware hem beter, dat een molensteen om zijn hals gehangen was.”
NBV:
“Wie een van deze kleinen die geloven ten val brengt, kan beter met een molensteen om zijn hals in zee geworpen worden.”
Verschil: “in Mij” ontbreekt.
Waarom?
- “In Mij” ontbreekt in Codex Sinaiticus en Vaticanus.
- Waarschijnlijk een latere toevoeging vanuit Mattheüs 18:6 waar wel “in Mij” staat.

Markus 9:44, 46 – Hele verzen ontbreken

SV:
“Waar hun worm niet sterft, en het vuur niet uitgeblust wordt.”
NBV:
Ontbreekt in moderne vertalingen.
Waarom?
- Deze verzen ontbreken in Codex Sinaiticus en Vaticanus.
- Ze komen wel voor in vers 48, dus mogelijk later toegevoegd door kopiisten.

Markus 10:21 – “Neem het kruis op”

SV:
“Neem het kruis op, en volg Mij.”
NBV:
“Kom, volg Mij.”
Verschil: “Neem het kruis op” ontbreekt.
Waarom?
- Ontbreekt in de oudste manuscripten.
- Waarschijnlijk een toevoeging uit Mattheüs 16:24 en Lukas 9:23.

Markus 11:26 – Hele vers ontbreekt

SV:
“Maar indien gij niet vergeeft, zo zal uw Vader, Die in de hemelen is, ook uw misdaden niet vergeven.”
NBV:
Dit vers ontbreekt.
Waarom?
- Ontbreekt in de oudste manuscripten.
- Dit vers komt wel voor in Mattheüs 6:15, dus mogelijk later ter harmonisatie toegevoegd .

Markus 15:28 – Hele vers ontbreekt

SV:
“En de Schrift is vervuld geworden, die daar zegt: En Hij is met de misdadigers gerekend.”
NBV:
Dit vers ontbreekt.
Waarom?
- Ontbreekt in Codex Sinaiticus en Vaticanus.
- Het citaat komt uit Jesaja 53:12 en wordt in Lukas 22:37 genoemd.

Markus 16:9-20 – Deze verzen van hoofdstuk 16 ontbreken

SV:
Deze twaalf verzen beschrijven Jezus’ verschijningen na Zijn opstanding.
NBV:
Soms tussen haakjes of in een voetnoot.
Waarom?
- Ontbreekt in Codex Sinaiticus en Vaticanus.
- Veel latere manuscripten bevatten het wél. Er zijn ook andere, kortere, afsluitingen van Markus,
- Mogelijk een latere toevoeging, maar sommige vroege kerkvaders citeren deze verzen wél. Dus mogelijk niet door Markus maar wel zeer vroeg.

Lukas

Hier volgt een gedetailleerde analyse van de genoemde verzen uit Lukas, waarbij ik de verschillen vergelijk tussen de Statenvertaling (SV 1637), Nieuwe Bijbelvertaling (NBV), Textus Receptus (TR), en de oudste Griekse manuscripten zoals de Codex Sinaiticus en Vaticanus.

Lukas 1:28 – “Gij zijt gezegend onder de vrouwen”

SV:
“En de engel, tot haar ingekomen zijnde, zeide: Wees gegroet, gij begenadigde; de Heere is met u; gij zijt gezegend onder de vrouwen.”
NBV:
“De engel ging bij haar naar binnen en zei: ‘Gegroet, begenadigde, de Heer is met u.’”
Verschil: “Gij zijt gezegend onder de vrouwen” ontbreekt in moderne vertalingen.
Waarom?
- Ontbreekt in Codex Sinaiticus en Vaticanus.
- Komt wel voor in Textus Receptus.
- Waarschijnlijk een latere toevoeging, geïnspireerd door Lukas 1:42, waar Elisabet deze woorden tegen Maria zegt.

Lukas 2:33 – “Jozef” is veranderd in “vader”

SV:
“En Jozef en Zijn moeder verwonderden zich over hetgeen van Hem gezegd werd.”
NBV:
“Zijn vader en moeder waren verbaasd over wat er over Hem werd gezegd.”
Verschil: “Jozef” is veranderd in “Zijn vader”.
Waarom?
- Codex Sinaiticus en Vaticanus hebben “Zijn vader”.
- Sommige theologen denken dat latere kopiisten “Jozef” hebben ingevoegd om de maagdelijke geboorte te benadrukken.
- Theologisch punt: Jozef was de wettige voogd van Jezus en werd in andere passages ook “Zijn vader” genoemd (bv. Lukas 2:48).

Lukas 2:43 – “Jozef en Zijn moeder” veranderd in “Zijn ouders”

SV:
“En als zij de dagen voleindigd hadden, en zij wederkeerden, bleef het Kind Jezus achter te Jeruzalem; en Jozef en Zijn moeder wisten het niet.”
NBV:
“Toen de dagen voorbij waren en ze terugkeerden, bleef het kind Jezus achter in Jeruzalem, zonder dat zijn ouders het wisten.”
Verschil: “Jozef en Zijn moeder” is vervangen door “Zijn ouders”.
Waarom?
- Oudste manuscripten bevatten “Zijn ouders”.
- Latere kopiisten veranderden het mogelijk naar “Jozef en Zijn moeder” om de maagdelijke geboorte te benadrukken.

Lukas 4:4 – “maar bij alle woord Gods” ontbreekt

SV:
“Doch Jezus antwoordde hem, zeggende: Er is geschreven, dat de mens bij brood alleen niet zal leven, maar bij alle woord Gods.”
NBV:
“Maar Jezus antwoordde: ‘Er staat geschreven: “Een mens leeft niet van brood alleen.”’”
Waarom?
- “maar bij alle woord Gods” ontbreekt in Codex Sinaiticus en Vaticanus.
- Komt wel voor in Textus Receptus en lijkt harmonisatie met Mattheüs 4:4.

Lukas 4:8 – “Ga weg van Mij, satan” ontbreekt

SV:
“En Jezus antwoordde en zeide tot hem: Ga weg van Mij, satan; want er staat geschreven: Gij zult den Heere, uw God, aanbidden, en Hem alleen dienen.”
NBV:
“Maar Jezus antwoordde: ‘Er staat geschreven: “Aanbid de Heer, uw God, en dien Hem alleen.”’”
Waarom?
- “Ga weg van Mij, satan” ontbreekt in de oudste manuscripten.
- Mogelijk later toegevoegd om overeen te stemmen met Mattheüs 4:10, waar het wel staat.

Lukas 4:41 – “de Christus” ontbreekt

SV:
“Ook gingen van velen duivelen uit, roepende en zeggende: Gij zijt de Christus, de Zoon van God!”
NBV:
“Uit veel mensen dreven demonen uit die schreeuwden: ‘U bent de Zoon van God!’”
Waarom?
- “de Christus” ontbreekt in de oudste manuscripten.
- Mogelijk toegevoegd om duidelijk te maken dat Jezus de Messias is.

Lukas 7:31 – “en de Heere zeide” ontbreekt

SV:
“En de Heere zeide: Bij wien zal Ik dan de mensen van dit geslacht vergelijken?”
NBV:
“Met wie zal Ik de mensen van deze generatie vergelijken?”
Waarom?
- “En de Heere zeide” ontbreekt in de oudste manuscripten.
- Kan later zijn toegevoegd voor stilistische consistentie.

Lukas 9:54 – “gelijk ook Elia gedaan heeft” ontbreekt

SV:
“En als Zijn discipelen Jakobus en Johannes dat zagen, zeiden zij: Heere, wilt Gij, dat wij zeggen, dat vuur van den hemel nederdale, en dezen vertere, gelijk ook Elia gedaan heeft?”
NBV:
“Toen Jakobus en Johannes dit hoorden, vroegen ze: ‘Heer, wilt U dat wij vuur van de hemel laten neerdalen om hen te vernietigen?’”
Waarom?
- “gelijk ook Elia gedaan heeft” ontbreekt in de oudste manuscripten.
- Mogelijk later toegevoegd om de parallel met 2 Koningen 1:10 te verduidelijken.

Lukas 23:17 – Hele vers ontbreekt

SV:
“En hij moest hun op het feest één loslaten.”
NBV:
Dit vers ontbreekt.
Waarom?
- Ontbreekt in Codex Sinaiticus en Vaticanus.
- Waarschijnlijk toegevoegd vanuit Mattheüs 27:15 en Markus 15:6.

Lukas 23:38 – “met Griekse, Romeinse en Hebreeuwse letters” ontbreekt

SV:
“En er was ook een opschrift boven Hem geschreven, in Griekse, en Romeinse, en Hebreeuwse letters: DEZE IS DE KONING DER JODEN.”
NBV:
“Boven Hem was een opschrift aangebracht: ‘Dit is de koning van de Joden.’”
Waarom?
- “in Griekse, Romeinse en Hebreeuwse letters” ontbreekt in Codex Sinaiticus en Vaticanus.
- Komt wel voor in Johannes 19:20, waarschijnlijk daarvandaan toegevoegd in Lukas.

Lukas 24:12 –

SV:
“Doch Petrus opstaande, liep tot het graf, en nederbukkende, zag hij de doeken liggen, en ging weg, zich verwonderende bij zichzelf over hetgeen geschied was.”
NBG51:
Zet dit vers tussen twijfelhaken, ontbreekt alleen in de Leidse vertaling
Waarom?
- Ontbreekt in sommige oude handschriften
- Staat ook in Johannes 20:3-6.

Lukas 24:51 – “en werd opgenomen in de hemel” ontbreekt in de NBG

SV:
“En het geschiedde, als Hij hen zegende, dat Hij van hen scheidde, en werd opgenomen in den hemel.”
NBV:
“En terwijl Hij hen zegende, ging Hij van hen heen en werd opgenomen in de hemel..”
Waarom?
- “en werd opgenomen in de hemel” ontbreekt in sommige oude manuscripten.
- In de nieuwste vertalingen staat het wel, ook Handelingen 1:9 beschrijft de hemelvaart duidelijk.

Johannes

Hier volgt een gedetailleerde analyse van de genoemde verzen uit Johannes, waarbij ik de verschillen vergelijk tussen de Statenvertaling (SV 1637), Nieuwe Bijbelvertaling (NBV), Textus Receptus (TR), en de oudste Griekse manuscripten zoals de Codex Sinaiticus en Vaticanus.

Johannes 1:14 – “geborenen” ontbreekt

SV:
“En het Woord is vlees geworden, en heeft onder ons gewoond (en wij hebben Zijn heerlijkheid aanschouwd, een heerlijkheid als des Eniggeborenen van den Vader), vol van genade en waarheid.”
NBV:
“Het Woord is mens geworden en heeft bij ons gewoond, vol van genade en waarheid. Wij hebben zijn grootheid gezien, de grootheid van de enige Zoon van de Vader.”
Verschil: NBV heeft enige Zoon i.p.v. Eniggeborene. De meeste nieuwere vertalingen hebben Eniggeborene
Waarom?
- Eniggeborene en enige Zoon geven beiden het unieke karakter weer van het vleesgeworden Woord. Het is een vertaalkeuze die niets te maken heeft met de grondteksten.

Johannes 1:18 – “geboren” ontbreekt

SV:
“Niemand heeft ooit God gezien; de eniggeboren Zoon, Die in den schoot des Vaders is, Die heeft Hem ons verklaard.”
NBV:
“Niemand heeft ooit God gezien, maar de enige Zoon, die zelf God is en aan het hart van de Vader rust, heeft hem doen kennen.”
Verschil: In sommige moderne vertalingen staat “de enige Zoon die Zelf God is” in plaats van “eniggeboren Zoon”.
Waarom?
- De oudste manuscripten hebben μονογενὴς Θεός (“de enige God”), terwijl de Textus Receptus μονογενὴς υἱός (“eniggeboren Zoon”) heeft.
- zie ook toelichting van vers 14

Johannes 1:27 – “Welke voor mij geworden is” ontbreekt

SV:
“Die na mij komt, is vóór mij geworden, Wiens ik niet waardig ben de riem van Zijn schoen te ontbinden.”
NBV:
“Hij die na mij komt, is meer dan ik; ik ben het niet waard om de riemen van zijn sandalen los te maken.”
Verschil: “Welke voor mij geworden is” ontbreekt.
Waarom?
- De oudste manuscripten hebben de kortere versie zonder deze toevoeging.
- Dit lijkt een latere verduidelijking van Johannes de Doper’s uitspraak.

Johannes 3:13 – “Die in de hemel is” ontbreekt

SV:
“En niemand is opgevaren in den hemel, dan Die uit den hemel nedergekomen is, namelijk de Zoon des mensen, Die in den hemel is.”
NBV:
“Er is nooit iemand in de hemel geweest, behalve Hij die uit de hemel is neergedaald: de Mensenzoon.”
Waarom?
- “Die in de hemel is” ontbreekt in de oudste manuscripten.
- Mogelijk later toegevoegd om Jezus’ goddelijke natuur te benadrukken.

Johannes 3:15 – “niet verderve” ontbreekt

SV:
“Opdat een ieder, die in Hem gelooft, niet verderve, maar het eeuwige leven hebbe.”
NBV:
“opdat iedereen die in Hem gelooft, eeuwig leven heeft.”
Waarom?
- “niet verderve” ontbreekt in Codex Sinaiticus en Vaticanus.
- Mogelijk toegevoegd om de parallel met Johannes 3:16 sterker te maken.

Johannes 3:16, 3:18 – “geboren” ontbreekt

SV:
“Want alzo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat een ieder, die in Hem gelooft, niet verderve, maar het eeuwige leven hebbe.”
NBV:
“Want God had de wereld zo lief dat Hij zijn enige Zoon heeft gegeven, opdat iedereen die in Hem gelooft niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft.”
Waarom?
- Zie de uitleg bij Johannes 1:14 en 18
- De kern van de betekenis blijft hetzelfde.

Johannes 4:42 – “de Christus” ontbreekt

SV:
“En zeiden tot de vrouw: Wij geloven niet meer om uw spreken, want wij zelf hebben Hem gehoord, en wij weten, dat Deze waarlijk is de Christus, de Zaligmaker der wereld.”
NBV:
“Ze zeiden tegen de vrouw: ‘Wij geloven nu niet meer vanwege wat jij gezegd hebt, want we hebben hem zelf gehoord en weten dat Hij werkelijk de redder van de wereld is.’”
Waarom?
- “de Christus” ontbreekt in de oudste manuscripten.
- Mogelijk later toegevoegd om duidelijk te maken dat Jezus de Messias is.

Johannes 5:3-4 – Het badwater van Bethesda ontbreekt

SV:
“Deze lagen daar en wachtte op de roering van het water. Want een engel daalde op zekere tijden neer in het bad en beroerde het water; zo wie dan eerst daarin kwam, nadat het water beroerd was, werd gezond, met wat ziekte hij ook bevangen was.”
NBV:
Daar lag een groot aantal zieken, blinden, kreupelen en misvormden. (de rest van vers 3 en vers 4 ontbreekt)
Waarom?
- Ontbreekt in Codex Sinaiticus en Vaticanus.
- Mogelijk een latere toevoeging die eerst in de marge stond, om de context van vers 7 te verduidelijken. Alexandrinus heeft dit vers wel.

Johannes 6:47 – “in Mij” ontbreekt

SV:
“Voorwaar, voorwaar zeg Ik u: Die in Mij gelooft, heeft het eeuwige leven.”
NBV:
“Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u: Wie gelooft, heeft eeuwig leven.”
Waarom?
- “in Mij” ontbreekt in de oudste manuscripten.
- Mogelijk later toegevoegd om het vers te verduidelijken.

Johannes 7:53 – 8:11 – Het verhaal van de overspelige vrouw ontbreekt

SV:
“En een ieder ging naar zijn huis. Maar Jezus ging naar den Olijfberg. […] Wie van u zonder zonde is, werpe eerst den steen op haar.”
NBV:
Dit hele gedeelte staat in veel moderne vertalingen tussen haakjes of ontbreekt.
Waarom?
- Ontbreekt in veel belangrijke oude manuscripten
- Komt pas voor in latere manuscripten en duikt op verschillende plekken op. Soms in Lukas of na Johannes 21. Bovendien staat in de manuscripten regelmatig een aantekening van de schrijver dat over het gedeelte getwijfeld wordt of het authentiek is.
- Mogelijk een latere toevoeging maar wel een verhaal wat past in de bediening van de Here Jezus. en als geschiedenis zeker oorspronkelijk kan zijn.

Johannes 9:35 – “Zoon van God” veranderd in “Zoon des mensen”

SV:
“Jezus hoorde, dat zij hem uitgeworpen hadden; en Hem vindende, zeide Hij tot hem: Gelooft gij in den Zone Gods?”
NBV:
“Jezus hoorde dat ze hem weggejaagd hadden en toen Hij hem vond, vroeg Hij: ‘Gelooft u in de Mensenzoon?’”
Waarom?
- De oudste manuscripten zeggen “Mensenzoon”.
- Later kan “Zoon van God” zijn ingevoegd om Jezus’ goddelijke status te benadrukken.

Checklist ‘Vervalste Bijbels’ van sv1637.org gecheckt: De claims

februari 13, 2025februari 11, 2025 door Jaap

Het overzicht halverwege de “Checklist vervalste Bijbels” op sv1637.org beweert dat moderne bijbelvertalingen opzettelijk teksten wijzigen, verwijderen of aanpassen om een “New Age Wereld Religie” te ondersteunen. Dit is een forse beschuldiging en tevens een zeer controversieel standpunt, dat gebaseerd is op tekstkritische verschillen tussen de Textus Receptus (TR), de Statenvertaling (SV), en de oudste beschikbare Griekse manuscripten (zoals de Codex Sinaiticus en Vaticanus).

Ik zal hieronder enkele belangrijke punten bespreken en uitleggen waarom deze verschillen bestaan.

Zijn nieuwe vertalingen vervalst?

Nee. Wat vaak gebeurt, is dat moderne vertalers de oudst beschikbare Griekse manuscripten gebruiken om hun vertalingen te baseren, terwijl oudere vertalingen zoals de Statenvertaling en de King James Version (KJV) vooral de Textus Receptus als basis hebben.

De Textus Receptus bevat latere toevoegingen, die waarschijnlijk door middeleeuwse kopiisten zijn ingevoegd. Moderne vertalers kiezen ervoor om alleen die teksten te gebruiken die in de oudste bronnen voorkomen, omdat zij dichter bij de oorspronkelijke tekst liggen.

Voorbeeld:

1 Johannes 5:7-8 (“Want Drie zijn er, Die getuigen in den hemel: de Vader, het Woord en de Heilige Geest; en deze Drie zijn één.”)

Komt niet voor in de oudste Griekse manuscripten.

Komt wel voor in de Textus Receptus en de Latijnse Vulgaat.

Toegevoegd in de middeleeuwen en niet oorspronkelijk geschreven door Johannes.

Waarom ontbreken sommige woorden of zinnen?

Omdat ze in de oudste manuscripten niet staan.

Hier enkele voorbeelden uit de lijst:

Openbaring 1:11 – “Ik ben de Alfa en de Omega, de Eerste en de Laatste” ontbreekt in moderne vertalingen

Waarom?

In de oudste Griekse manuscripten (Codex Sinaiticus en Vaticanus) staat alleen:

“Schrijf wat je ziet in een boek en stuur het naar de zeven gemeenten.”

De langere versie komt pas voor in latere manuscripten en is waarschijnlijk een latere toevoeging.

Handelingen 8:37 – “Ik geloof dat Jezus Christus de Zoon van God is” ontbreekt in moderne vertalingen

Waarom?

Dit vers komt niet voor in de oudste manuscripten.

Werd later toegevoegd door kopiisten om de bekering van de kamerling explicieter te maken.

Dit betekent niet dat de boodschap fout is, maar de toevoeging lijkt later te zijn ontstaan.

Kolossenzen 1:14 – “door Zijn bloed” ontbreekt in moderne vertalingen

Waarom?

De oudste Griekse manuscripten zeggen:

“In Hem hebben wij de verlossing, namelijk de vergeving der zonden.”

De woorden “door Zijn bloed” zijn later toegevoegd om overeen te komen met Efeziërs 1:7.

Wordt Jezus minder benadrukt in nieuwe vertalingen?

Nee. De kern van de boodschap blijft in alle vertalingen behouden:

Jezus is de Zoon van God.
Jezus is de Redder van de wereld.
Jezus’ bloed brengt verlossing.
Jezus zal terugkomen.

Sommige woorden zoals “Christus”, “Heere”, of “Jezus” ontbreken in bepaalde verzen omdat ze niet in de oudste manuscripten staan. Dit betekent niet dat vertalers Jezus willen verbergen, maar dat ze trouw willen blijven aan de oorspronkelijke tekst.

Voorbeeld:

1 Korinthe 16:22

Statenvertaling: “Indien iemand den Heere Jezus Christus niet liefheeft, die zij een vervloeking; Maranatha!”

NBV: “Als iemand de Heer niet liefheeft, hij zij vervloekt. Maranatha!”

Waarom? “Jezus Christus” ontbreekt in de oudste manuscripten.

De boodschap blijft hetzelfde, maar moderne vertalingen volgen de oudst beschikbare tekst.

Wat is het probleem met de Textus Receptus?

De Textus Receptus is samengesteld uit middeleeuwse manuscripten en bevat fouten en toevoegingen.
De Textus Receptus werd in de 16e eeuw samengesteld door Erasmus, die slechts een paar middeleeuwse manuscripten gebruikte.

Veel moderne tekstwetenschappers geven de voorkeur aan de oudste manuscripten, omdat ze dichter bij de oorspronkelijke tekst staan.

Dit betekent dat sommige langere versies later zijn toegevoegd en dat moderne vertalingen deze weglaten om trouw te blijven aan de oorspronkelijke Bijbeltekst.

Is er een complot om de Bijbel te veranderen?

Nee. Moderne vertalingen proberen over het algemeen gesproken juist de Bijbel zo correct mogelijk te vertalen door de oudst beschikbare manuscripten te gebruiken.

De Statenvertaling en de King James Version (KJV) waren ooit ook moderne vertalingen in hun tijd!

De meeste “weglatingen” in moderne vertalingen komen doordat de oudste manuscripten korter zijn dan latere kopiën.

Jezus’ Goddelijkheid, het Evangelie en de kernboodschap blijven volledig intact in moderne vertalingen.

Welke vertaling moet ik gebruiken?

Dit hangt af van waar je waarde aan hecht:

Welke vertaling je al gebruikt
Wil je een vertaling die zo dicht mogelijk bij de oudste manuscripten blijft?

Kies de Herziene Statenvertaling (HSV), Nieuwe Bijbelvertaling (NBV), of de Naardense Bijbel.

Wil je een vertaling die trouw blijft aan de Statenvertaling en de Textus Receptus?

Kies de Statenvertaling (SV) of de King James Version (KJV).

Er is geen “duivelse” of “heilige” vertaling— de meeste vertalingen proberen de Bijbel zo goed mogelijk weer te geven! Enkele uitzonderingen zijn wel goed om te noemen.

De “Nieuwe Wereldvertaling van het Wachttorengenootschap voegt toe en laat weg waar het de leer van de Jehovahsgetuigen past. De persoon van Jezus Christus wordt gebagatelliseerd. Pas op! Niet aan te raden voor Bijbelstudie!
“The Message” is eigenlijk geen vertaling maar een parafrase, en bovendien herschreven door één persoon: Eugene Peterson.(!!) Niet aan te raden voor Bijbelstudie!

Samengevat

Is er hier een New Age complot? Nee.

Nieuwe vertalingen volgen de oudste manuscripten.
Het Evangelie van Jezus Christus blijft behouden in deze vertalingen.

Veel mensen denken dat “weglatingen” een complot zijn, maar in werkelijkheid wordt de Bijbel juist nauwkeuriger vertaald op basis van de beste beschikbare bronnen. De Statenvertaling is een geweldige vertaling, maar gebaseerd op de Textus Receptus, die latere toevoegingen bevat.

Wil je de meest accurate weergave van de Bijbel? Gebruik meerdere vertalingen naast elkaar en bestudeer de context!

Lees ook op de site van Dirk-Jan Jansen : Is de Telosvertaling corrupt? | dirkjanjansen.nl

Wes Huff on Text Criticism

februari 10, 2025februari 10, 2025 door Jaap

In deze video interviewt Ruslan KD Wes Huff, een Bijbelexpert en apologeet. Ze bespreken een breed scala aan onderwerpen, waaronder de geschiedenis van de Bijbel, het belang van tekstkritiek en de uitdagingen om het christendom te verdedigen in een seculier tijdperk.

Een van de belangrijkste thema’s van het interview is het belang van het begrijpen van de historische en culturele context van de Bijbel. Huff stelt dat veel van de controverses rond de Bijbel voortkomen uit een gebrek aan begrip van deze kwesties. Hij legt bijvoorbeeld uit dat de Bijbel oorspronkelijk niet in het Engels, maar in het Hebreeuws, Grieks en Aramees is geschreven. Dit betekent dat veel van de nuances van de tekst verloren gaan in vertaling.

Huff bespreekt ook het belang van tekstkritiek. Hij legt uit dat de Bijbel eeuwenlang vele malen is gekopieerd en herzien, en dat er onvermijdelijk fouten in de tekst zijn geslopen. Tekstcritici gebruiken een verscheidenheid aan methoden om deze fouten te identificeren en te corrigeren.

Een ander onderwerp wat Huff bespreekt is de uitdaging om het christendom te verdedigen in een seculier tijdperk. Hij beweert dat christenen in staat moeten zijn om de kritiek op hun geloof op een doordachte en respectvolle manier aan te pakken. Hij benadrukt ook het belang van het leven van je geloof op een manier die authentiek en overtuigend is.

Al met al is dit een fascinerend en informatief interview. Het is een must-see voor iedereen die meer wil weten over de Bijbel en het christendom.

Hier zijn enkele van de belangrijkste inzichten uit het interview:

* De Bijbel was oorspronkelijk niet in het Engels, maar in het Hebreeuws, Grieks en Aramees geschreven.

* Tekstkritiek is een belangrijk hulpmiddel om de Bijbel te begrijpen.

* Christenen moeten in staat zijn om de kritiek op hun geloof op een doordachte en respectvolle manier te weerleggen.

* Het is belangrijk om je geloof op een manier te leven die authentiek en overtuigend is.

KJV only-ism en haar pleitbezorgers

februari 12, 2025februari 9, 2025 door Jaap

Vervolg op mijn vorige artikel Extreme opvattingen op het christelijke erf: “Ruckmanisme”.

Beschuldigingen tegen moderne Bijbelvertalingen

G.A. Riplinger is een bekende figuur binnen de King James Only-beweging, een stroming die stelt dat de King James Version (KJV) de enige zuivere Engelse Bijbelvertaling is. Haar boek New Age Bible Versions (1993) is een van de meest invloedrijke werken binnen deze beweging. In dit boek beweert Riplinger dat moderne bijbelvertalingen, zoals de NIV, NASB en ESV, beïnvloed zijn door het occultisme en de New Age-beweging. Hoewel deze beschuldigingen veel aanhang hebben onder fundamentalistische christenen, vertoont haar eigen methodologie opvallende overeenkomsten met occulte technieken.

Riplinger beweert onder andere:

Westcott en Hort, de grondleggers van de moderne tekstkritiek, waren occultisten en spiritisten. Volgens haar waren zij betrokken bij paranormale praktijken en seances. Historisch onderzoek toont echter aan dat deze beschuldigingen overdreven danwel misleidend zijn.
Moderne vertalingen gebruiken “magische methoden” en bevatten verborgen codes die samenzweren tegen christelijke doctrines.
Sommige vertalers hadden banden met de New Age-beweging, wat zou hebben geleid tot een afzwakking van de goddelijkheid van Christus en andere belangrijke leerstellingen.

Veel theologen en tekstcritici verwerpen Riplinger’s claims als ongefundeerd en sensationeel. Toch blijven haar ideeën populair binnen bepaalde christelijke kringen.

Occulte elementen in Riplinger’s eigen werk

Ironisch genoeg vertoont Riplinger’s eigen methodologie opvallende overeenkomsten met occulte technieken:

1. Numerologie en verborgen kennis

In New Age Bible Versions gebruikt Riplinger numerologie om te bewijzen dat moderne vertalingen “demonische” invloeden hebben. Ze analyseert namen van vertalers en hun numerieke waarden om patronen te suggereren. Dit doet denken aan kabbalistische gematria, een methode die in het occultisme wordt gebruikt om verborgen betekenissen te ontdekken.

2. Automatisch schrift

Riplinger beweerde ooit dat haar boek New Age Bible Versions zonder enige bewuste planning door haar werd geschreven, alsof ze geleid werd door een hogere kracht. Dit lijkt sterk op automatisch schrijven, een techniek die vaak geassocieerd wordt met spiritisme en het channelen van bovennatuurlijke entiteiten.

3. Manipulatieve argumentatiemethoden

Haar schrijfstijl is sensationeel en emotioneel geladen, wat vergelijkbaar is met de manier waarop esoterische bewegingen hun volgers overtuigen. Ze baseert haar conclusies vaak op vage beweringen en angstzaaierij in plaats van op gedegen tekstkritiek.

Controversiële leringen van Riplinger

Naast haar kritiek op moderne bijbelvertalingen heeft Riplinger ook enkele omstreden leerstellingen verkondigd:

KJV als “geïnspireerde vertaling”: Ze beweert dat de King James Version niet alleen een goede vertaling is, maar ook geïnspireerd op dezelfde manier als de originele Bijbelse manuscripten. Dit gaat verder dan wat zelfs veel King James Only-aanhangers geloven.
Verdachtmaking van Griekse en Hebreeuwse teksten: Ze suggereert dat christenen de originele Bijbelse talen niet nodig hebben, omdat de KJV superieur zou zijn aan de oorspronkelijke manuscripten. Dit druist in tegen de meeste orthodoxe opvattingen over Bijbeluitleg.
Extreme King James Only-standpunten: In sommige van haar werken beweert ze dat mensen die andere vertalingen gebruiken de Bijbel verdraaien en mogelijk geestelijk misleid zijn.

Hoewel Riplinger zichzelf presenteert als een bestrijder van het occultisme, vertoont haar methodologie opvallende gelijkenissen met esoterische technieken. Haar gebruik van numerologie, verborgen codes en automatisch schrijven roept vragen op over haar eigen claim op orthodoxe christelijke leerstellingen.

Hoewel ze veel volgers heeft binnen de King James Only-beweging, blijft haar werk omstreden en wordt het door academische theologen en tekstcritici beschouwd als misleidend en pseudo-wetenschappelijk. De ironie is dat haar methode meer lijkt op de occulte praktijken die ze beweert te bestrijden dan op serieuze Bijbelstudie.

Materiaal ter inzage

Via archive.org is het mogelijk om diverse materialen van Riplinger in te zien en kostenloos te downloaden.

Bijvoorbeeld het boek “Greek and Hebrew Study Dangers”

1220 pagina’s vuilspuiterij en zwartmakerij. Deze theorie gaat zo ver, dat mevrouw beweert, dat “Bijbelvertalingen in andere talen uitsluitend dienen te geschieden vanuit de King James Bible”.

Ook wordt in dit boek, wat ook verkrijgbaar is via sv1637.org , betwist dat het Nieuwe Testament in het Grieks tot ons is gekomen.

Heb je dan het lek boven?

Bijbel en traditie

februari 8, 2025 door Jaap

Bijbel en traditie hebben het in de kerkgeschiedenis nooit goed met elkaar kunnen vinden. Religieuze instellingen (kerken) zijn altijd geneigd geweest hun overgeleverde leringen en gebruiken te stellen boven het gezag van de Bijbel, hoewel die toch geacht werd de basis van alles te zijn. Vele van die tradities zijn dan ook niet in de Bijbel terug te vinden. En waar in het Protestantisme de ‘formulieren’ meer gezag hebben dan de Heilige Schrift, weegt in het – althans rabbijnse – Jodendom de Talmoed zwaarder dan de Thenach. De geschiedenis van kerken en ketters is daarom in hoge mate de geschiedenis van traditionalisme tegenover biblicisme. Zelfs zo sterk, dat bij gelegenheid de kerk het bezit en lezen van de Bijbel verbood, terwijl de ketters bij gelegenheid alle menselijk gezag verwierpen en hun eigen samenleving inrichtten ….. Maar terwijl de kerkelijke instituten met hun tradities in hoge mate de officiële kerkgeschiedenis hebben bepaald, bestaat daarnaast wel degelijk een levende traditie van 20 eeuwen christendom, dat zich baseert op de Bijbel, als enige gezaghebbende Bron. En binnen deze min of meer buitenkerkelijke traditie van Sola Scriptura en Sola Fide wordt die Bijbel nog steeds geloofd en geleefd. >> Bijbel en Traditie – Bijbels Panorama. . . .

Schrift en belijdenis?

februari 5, 2025januari 20, 2025 door Jaap

Belijdenisgeschriften

In het boek “Schrift en belijdenis?” onderzoekt Harold Grevers de gereformeerde belijdenisgeschriften en vergelijkt deze met de Bijbel. Hij stelt de vraag of het gerechtvaardigd is om naast de Bijbel een belijdenis te hebben en of de gereformeerde belijdenisgeschriften volledig in overeenstemming zijn met de Bijbel.

Geschiedenis

Grevers geeft eerst een korte geschiedenis van de Reformatie en het ontstaan van de gereformeerde belijdenisgeschriften. Hij bespreekt de drie sola’s van de Reformatie: alleen door het geloof, alleen door Gods genade en alleen door de Schrift. Hij bespreekt ook de opkomst van de wederdopers en hun invloed op de totstandkoming van de Nederlandse Geloofsbelijdenis.

Niet in overeenstemming

Vervolgens bespreekt Grevers de drie belijdenisgeschriften: de Nederlandse Geloofsbelijdenis, de Dordtse Leerregels en de Heidelbergse Catechismus. Hij onderzoekt verschillende artikelen uit deze geschriften en vergelijkt ze met de Bijbel. Hij concludeert dat er meerdere punten zijn waar de belijdenisgeschriften niet in overeenstemming zijn met de Bijbel.

Grevers bespreekt ook de rol van de kerkenraad en de sacramenten in de gereformeerde traditie. Hij stelt dat de kerkenraad niet in overeenstemming is met de Bijbelse structuur van de gemeente en dat de sacramenten geen genademiddelen zijn.

De uitverkiezing

Ten slotte bespreekt Grevers de leer van de uitverkiezing en verwerping. Hij concludeert dat deze leer niet in overeenstemming is met de Bijbel en dat de Bijbel leert dat God alle mensen wil redden.

De Bijbel alleen

Grevers besluit zijn boek met een oproep om terug te keren naar de Bijbel en de belijdenisgeschriften kritisch te onderzoeken. Hij benadrukt dat de Bijbel het enige onfeilbare richtsnoer is voor het christelijk geloof.

Lees: Schrift en belijdenis? (pdf)

De Saambinder brengt een ander evangelie, wat geen evangelie is

februari 5, 2025januari 20, 2025 door Jaap

Soms word je ongewild kil en genadeloos geconfronteerd met religieus bij- of misschien wel on- geloof. Zo wees mijn vrouw me op het volgende artikel wat te lezen was in ‘De Saambinder’ van j.l. 28-11-2024 op bladzijde 4 en 5. De Saambinder is het weekblad van de Gereformeerde Gemeenten in Nederland.

“Alsof de Heere alle mensen wil zaligmaken…”

Dikke planken

Ds. zaagt meteen ferme planken van dik hout en zegt:

(…..) de deur lijkt zo wijd open te staan dat het enige wat gedaan moet worden is geloven en komen, alsof de Heere alle mensen wil zalig maken. Jongeren voelen aan dat dit niet klopt, maar weten niet goed hoe een antwoord te geven.

De Schrift zegt:

1 Timotheus 2:

3 Want dat is goed en aangenaam voor God onzen Zaligmaker,
4 Welke wil dat alle mensen zalig worden en tot kennis der waarheid komen.

Over dat ‘aanvoelen dat het niet klopt’:

Spreuken 3:

5 Vertrouw op den HEERE met uw ganse hart, en steun op uw verstand niet.
6 Ken Hem in al uw wegen, en Hij zal uw paden recht maken.

Alles wat wij denken en voelen, inclusief een eventueel ‘onderbuikgevoel’, hóe moeilijk en ingewikkeld dat ook moge lijken, zou ondergeschikt horen te zijn aan wat de Schrift, wat immers Gods geinspireerde Woord is, zegt.

“Maar”, zo is de redenering van ds, “we kunnen niet de Schrift zomaar ter hand nemen en onbevangen tot ons laten komen; we dienen daarbij eigenlijk wél de kanttekeningen als leidraad te nemen.”

De Schrift verstaan

Daar ga je meteen al scheef, met je Sola Scriptura , één van de vijf Sola’s van de Reformatie. Want wat ds. verzuimt ons te vertellen, is dat de kanttekeningen niet door de Bijbelschrijver, maar door het vertaalcommittee van de Statenvertaling zijn toegevoegd, en daarmee niet in de grondtekst van de Schrift zijn opgenomen.

Ds. heeft vrij veel woorden nodig om ons dan te vertellen dat het NIET de Schrift alleen is, die ons de weg tot het Heil leert, maar dat wij de Gereformeerde bril van de Statenvertalers (die van ‘de kanttekenaars’ dus) daarbij op dienen te zetten, omdat wij anders Gods Woord niet recht zouden kunnen verstaan.

De kanttekeningen, de plank misgeslagen

Een paar voorbeelden waar de kanttekeningen de plank misslaan, en dan druk ik het voorzichtig uit:

Johannes 3:16: “Want alzo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat een ieder die in Hem gelooft, niet verloren ga, maar eeuwig leven hebbe.”

De kanttekening benadrukt hier dat “de wereld” niet ieder mens individueel betekent, maar ‘de wereld van de uitverkorenen uit alle volken’. Dus niet de hele mensheid, maar een specifieke groep binnen de mensheid.

1 Timotheüs 2:6 Die Zichzelven gegeven heeft tot een rantsoen voor allen, zijnde de getuigenis te zijner tijd;

De kanttekening hier legt “allen” uit als “allen zonder onderscheid van Joden of Grieken, van aanzienlijken of onaanzienlijken”, maar benadrukt dat het gaat om diegenen die tot geloof komen.

1 Johannes 2:2: “En Hij is een verzoening voor onze zonden; en niet alleen voor de onze, maar ook voor de zonden der gehele wereld.”

Ook hier legt de kanttekening “de gehele wereld” uit als ‘de uitverkorenen uit alle volken’, en niet als ieder mens zonder uitzondering.

De kanttekeningen benadrukken dus consequent dat Christus’ offer -slechts en uitsluitend- bedoeld is voor de ‘uitverkorenen’, degenen die tot geloof komen. Dit is in lijn met de gereformeerde leer van de “beperkte verzoening”, die stelt dat Christus uitsluitend gestorven is voor de uitverkorenen, niet voor degenen die God volgens Calvijn, niet volgens de Schrift, zou hebben voorbestemd voor de hel…..

Waarschuwing

Een waarschuwing -mét een paar kanttekeningen- is hier op zijn plaats:

De kanttekeningen zijn mensenwerk. Hoewel de vertalers ongetwijfeld geleerd waren, waren ze zeker niet onfeilbaar. Hun interpretaties zijn gekleurd door hun eigen tijd en theologische opvattingen.

Niet alle kanttekeningen zijn even zwaarwegend. Sommige gaan over details van de taal of de tekst, terwijl andere, voor hen destijds cruciale theologische punten aansnijden. Het is belangrijk om dat onderscheid te zien.

Vergelijk altijd de kanttekeningen met de Bijbeltekst zelf. Laat de kanttekeningen je helpen de Bijbel beter te begrijpen, maar laat ze nooit de Bijbeltekst overrulen. De Bijbeltekst is immers van Godswege ingegeven, (2 Tim.3:16) de kanttekeningen blijven daarentegen feilbaar mensenwerk.

En je mag, je moet zelfs, wel ‘zomaar komen’. Weten hoe? KLIK HIER

Leestip: Schrift en belijdenis? (pdf)

Calvinisme en de Bijbel: de leer getoetst

maart 6, 2025januari 12, 2025 door Jaap

Calvinisme getoetst

Als in dit e-book over het calvinisme wordt gesproken, dan wordt daarmee het vijfpuntscalvinisme van de Dordtse leerregels bedoeld. Omwille van de duidelijkheid was het nodig om sommige belangrijke gedeelten een enkele maal te herhalen. In de hoofdstukken wordt geregeld verwezen naar andere hoofdstukken of bijlagen. Er zit een opbouw in de hoofdstukken. Het is verstandig om de hoofdstukken in volgorde te lezen. Het boek is afkomstig van www.hetcalvinismeendebijbel.nl, een website die niet beveiligd is met https en er vaak uitligt. Mede daarom hier te downloaden.

Bookcover het Calvinisme en de Bijbel — **Bookcover “Het Calvinisme en de Bijbel. ” Tik de afbeelding om de pdf te downloaden.**

Voorwoord en inleiding

1.Hoe zit het met de onmacht van de mens

2.Over de roeping

3.Hoe zit het met verblinding

4.Hoe zit het met verharding

5.Voor wie is Christus gestorven

6.De bijbel over uitverkiezing

7.Romeinen 9

8.De calvinistische opvatting van uitverkiezing

9.Geloof en bekering

10.Geloof is geen gave

11.De orde des heils

12.Zeker zijn van je behoud

A.Gods bestuur en de eigen wil van de mens

B.Het calvinisme, een overzicht

C.Het nieuwe calvinisme, het calvinistische opleven in Amerika

D.De felle aanvallen van het nieuwe calvinisme op het hart van de evangelische beweging

E.Hoe sommige calvinisten de boodschap van de Dordtse Leerregels proberen te verzachten

F.Soli Deo Gloria?

G.Het genadebegrip in het calvinisme

H.De negatieve gevolgen van het calvinisme, een overzicht

I.Efeziërs 2:8, 9

J.Openbaring 3:20

Het boek is een diepgaande kritiek op het vijfpuntscalvinisme zoals vastgelegd in de Dordtse Leerregels. De auteur richt zich vooral op evangelische christenen en biedt een alternatieve interpretatie van Bijbelse teksten die door calvinisten worden gebruikt om hun leer te onderbouwen. Geelhoed stelt dat calvinistische doctrines zoals de totale verdorvenheid van de mens, onvoorwaardelijke uitverkiezing, beperkte verzoening, onweerstaanbare genade en volharding van de heiligen niet in overeenstemming zijn met de Bijbel.

De auteur begint met het idee van de onmacht van de mens. Hij erkent dat de mens door de zondeval geneigd is tot het kwaad, maar wijst erop dat God ieder mens genade geeft om voor of tegen Hem te kiezen. Hij betwist de calvinistische opvatting dat de mens volledig onmachtig is om te kiezen voor God en benadrukt dat de Bijbel oproept tot bekering en geloof als een vrije keuze.

Over de roeping stelt Geelhoed dat er geen onderscheid is tussen een algemene en een bijzondere roeping, zoals calvinisten beweren. Volgens hem roept God iedereen op tot bekering, en de keuze om hierop in te gaan ligt bij de mens. Hij verwerpt het idee van een onweerstaanbare genade en wijst op Bijbelteksten die laten zien dat mensen de Heilige Geest kunnen weerstaan.

De auteur weerlegt ook de calvinistische opvatting van uitverkiezing, waar Romeinen 9 ten onrechte voor wordt aangevoerd ter verdediging. Hij stelt dat uitverkiezing in de Bijbel vooral te maken heeft met Gods plan en roeping van volkeren en individuen voor specifieke taken, en niet met de redding van individuen zonder dat zij daar invloed op hebben.

Wat betreft de leer van de beperkte verzoening, waarin calvinisten stellen dat Christus alleen voor de uitverkorenen is gestorven, benadrukt Geelhoed dat de Bijbel duidelijk zegt dat Jezus voor de hele wereld is gestorven. Hij noemt teksten zoals Johannes 3:16 en 1 Timotheüs 2:4, die aangeven dat God wil dat alle mensen behouden worden.

Ook de calvinistische opvatting dat geloof een gave van God is, wordt door de auteur verworpen. Hij analyseert Bijbelteksten zoals Efeze 2:8 en concludeert dat het geloof zelf geen gift van God is, maar dat mensen door Gods genade in staat worden gesteld om te geloven.

Verder behandelt het boek het begrip ‘volharding der heiligen’, oftewel de calvinistische overtuiging dat uitverkorenen niet kunnen afvallen. Geelhoed stelt dat de Bijbel waarschuwt voor afval van het geloof en dat christenen worden opgeroepen om te volharden.

De auteur eindigt met een bespreking van de negatieve gevolgen van het calvinisme. Hij stelt dat de leer kan leiden tot fatalisme, geestelijke passiviteit en een onjuiste voorstelling van Gods karakter. Hij wijst op Bijbelteksten die laten zien dat God echt wil dat alle mensen tot bekering komen en dat Hij oprecht roept tot redding.

Doorheen het boek legt Geelhoed systematisch calvinistische argumenten naast Bijbelse teksten en betoogt dat calvinisme niet strookt met de boodschap van de Bijbel. Hij moedigt christenen aan om vast te houden aan de Bijbelse boodschap waarin Gods liefde en rechtvaardigheid centraal staan en waarin de keuzevrijheid van de mens een essentiële rol speelt.