Wordt dit het merkteken van het beest?


Pastor J.D Faraq spreekt over het komende merkteken van het beest en wat dat zou kunnen zijn. Zeer indringend, leerzaam en waarschuwend. Welke beslissingen zullen we wellicht moeten nemen in de nabije toekomst?
Een puur Bijbelse blik op de huidige situatie in de wereld.
Nederlands ondertiteld.

De ontembare tong

Ik maak het niet heel vaak mee dat ik een artikel lees wat me persoonlijk zó aanspreekt als dit. Via email werd ik  door de schrijfster ervan op geattendeerd. Het is bijna griezelig, zó herkenbaar.

Zo zie je maar weer. Iemand die denkt overal een “mening” over te moeten hebben, kan zo maar met een spreekwoordelijke “mond vol tanden” staan (al mis ik er fysiek toch wel een paar). Ik ben er dankbaar voor aan mijn hemelse Vader dat ik het aangereikt kreeg. In de verwachting dat het meer mensen zal opbouwen plaats ik het ook hier. 

Door: Sylvia Arlar-Simonse

DE ONTEMBARE TONG

Van kinds af aan, heb ik moeite gehad met zwijgen. Vooral als er onrechtvaardigheid in het spel was. Tot tien tellen voordat ik reageer, is nog steeds geen gemakkelijke opgave voor mij. Maar ik heb het idee dat ik sinds mijn vijftigste vorderingen maak. Beter laat dan nooit, zal ik maar zeggen. Mijn moeder kon heel goed zwijgen, dus ik heb wel een goed voorbeeld gehad. Zij zei altijd; ‘Syl, het is niet erg om de minste te zijn, je hoeft niet overal op te reageren’. Mijn scherpe, ontembare tong, heeft me zeker een aantal keren flink in moeilijkheden gebracht. Situaties waarvan ik achteraf dacht; had ik mijn mond maar gehouden… Niet vreemd dus dat het thema ‘de ontembare tong; Jakobus 3, mij aansprak. Ik heb ontdekt wat de Bijbel hierover te zeggen heeft. Het heeft mij nu ook de noodzaak van zwijgen laten zien. Hopelijk kan ik vanaf nu mijn ontembare tong beter beheersen…

IN DEN BEGINNE WAS HET WOORD

Johannes 1
1 In den beginne was het Woord, en het Woord was bij God, en het Woord was God.
2 Dit was in den beginne bij God.
3 Alle dingen zijn door Hetzelve (het Woord) gemaakt, en zonder Hetzelve (het Woord) is geen ding gemaakt, dat gemaakt is.

De Bijbel zegt, dat alle dingen die er zijn, ontstaan zijn uit het Woord van God. Als God iets doet, dan is het ‘spreken’. Kijk maar in Genesis één, daar staat tien keer; ‘God zeide’. En vervolgens schept Hij dan allerlei zaken. Maar het begint altijd met Zijn Woord. Hij zei; ‘laat ons mens maken’, en toen was Adam er. Hij zei; ‘daar zij licht’ en toen was er licht. Het begint allemaal met het spreken van God.

LUISTEREN NAAR WAT HIJ GEZEGD HEEFT

Mattheüs 4
4 Doch Hij, antwoordende, zeide: Er is geschreven: De mens zal bij brood alleen niet leven, maar bij alle woord, dat door den mond Gods uitgaat.

Tot in het Nieuwe Testament staat er ‘dat de mens zou leven bij alle Woord van God’. De Mond van God is dus feitelijk het belangrijkste orgaan van heel de Schepping. Dit houdt dan automatisch in, dat wij op de eerste plaats zouden luisteren naar dat Woord. Wij zouden dus niet alleen kijken naar wat de Schepper geschapen heeft, maar het is op de eerste plaats de bedoeling dat wij luisteren naar wat Hij gezegd heeft.

NIET TE SNEL JE MOND OPENTREKKEN

Prediker 5
Wees niet te snel met uw mond, en uw hart haaste niet een woord voort te brengen voor Gods aangezicht; want God is in den hemel (God is hoog en verheven; Hij staat boven ons) , en gij zijt op de aarde; daarom laat uw woorden weinig zijn.
2 Want gelijk de droom komt door veel bezigheid, alzo de stem des zots door de veelheid der woorden. (Bij een stroom van woorden, hoor je het geluid van een zot)

Jakobus 1
18 Naar Zijn wil heeft Hij ons gebaard door het Woord der waarheid 
(Dit gaat over de Nieuwe Schepping; wij zijn wedergeboren door het Woord van God, oftewel door het Evangelie), opdat wij zouden zijn als eerstelingen (eerstgeborenen) Zijner schepselen.
19 Zo dan, (om die reden; dus) mijn geliefde broeders, een iegelijk mens zij ras (snel) om te horen, traag om te spreken, traag tot toorn (toorn in breed verband= dat wat uit het hart van de mens opborrelt);
20 Want de toorn des mans (wat in de mens zit) werkt Gods gerechtigheid niet.
21 Daarom, afgelegd hebbende alle vuiligheid en overvloed van boosheid, ontvangt met zachtmoedigheid het Woord, dat in u geplant wordt, hetwelk uw zielen kan zaligmaken.(zie studie stagelopen)
22 En zijt daders des Woords, (dat Woord van God zal uitwerking hebben in onze levenswandeling) en niet alleen hoorders,(er komt Werk uit geloof voort; Vruchtbare Werken die de Heere, in en door ons, wil doen) uzelven met valse overlegging bedriegende.

“Als je altijd aan het woord bent, leer je niks”

ZIJN WOORD LEREN BEGRIJPEN

Net als God, hebben ook wij een mond, maar daar is de Bijbel minder lovend over. Want iemand die veel spreekt is, volgens Prediker, een zot. En ook Jakobus zegt dat met ongeveer dezelfde woorden. Volgens de Bijbel is dat wat omhoog komt uit het hart van de mens, over het algemeen niet veel goeds. De ideeën en gedachten van de mens, komen  het eerst via de mond tot uitdrukking. Maar alleen als je zwijgt, kun je woorden ontvangen. Als je altijd aan het woord bent, leer je niks. Men zou op de eerste plaats luisteren oftewel, de Bijbel bestuderen om Zijn Woord te leren begrijpen.

GROEIEN IN KENNIS

Je zult eerst kennis moeten hebben van het Woord, voordat je Vruchtbare Werken kunt voortbrengen. Vruchtbare Werken zijn werken die de Heere in en door ons wil volbrengen. Je zult eerst kennis van het Woord moeten hebben voordat je je dienstbaar en afhankelijk, ten opzichte van de Heere, kunt opstellen. Iemand die tot kennis komt van de Waarheid is geen zot, maar juist verstandig.

1 Timotheus 2
3 Want dat is goed en aangenaam voor God, onzen Zaligmaker;
4 Welke wil, dat alle mensen zalig worden, en tot kennis der Waarheid komen. 

Kolossenzen 1
9 Waarom ook wij, van dien dag af dat wij het gehoord hebben, niet ophouden voor u te bidden en te begeren, dat gij moogt vervuld worden met de kennis van Zijn wil, in alle wijsheid en geestelijk verstand;
10 Opdat gij moogt wandelen waardiglijk den Heere, tot alle behagelijkheid, in alle goede werken vrucht dragende, en wassende 
(groeiend, toenemend) in de kennis van God;

WIJSHEID

Wij als gelovigen hebben Wijsheid nodig. En Jakobus zegt al in zijn eerste Brief dat als we Wijsheid nodig hebben, we dat aan de Heere kunnen vragen. Uit het Woord komt niet alleen Waarheid, maar ook Wijsheid voort. Wijsheid is niet alleen kennis, maar is inzicht in het leven. Hoe men Hem zou dienen, en hoe men in dit leven zou staan.

Timotheüs 3
15 En dat gij van kinds af de heilige Schriften geweten hebt, die u wijs kunnen maken tot zaligheid, door het geloof, hetwelk in Christus Jezus is.
16 Al de Schrift is van God ingegeven, en is nuttig tot lering, tot wederlegging, tot verbetering, tot onderwijzing, die in de rechtvaardigheid is;
17 Opdat de mens Gods volmaakt zij, tot alle goed werk volmaaktelijk toegerust.

CHRISTUS IS HET WOORD GODS

God doet de dingen door Zijn Woord. Hij openbaart Zich door Zijn Woord en daarin komt Zijn Wezen tot uitdrukking. Johannes zegt het wat korter; het Wezen van God komt tot uitdrukking in de Heere Jezus Christus, dus Christus is het Woord Gods. Christus is het uitgedrukte Beeld van God. Als God Zichzelf laat zien, zie je de Heere Jezus Christus. Al wat God doet, komt voort uit Zijn Woord, maar krijgt gestalte via de Heere Jezus Christus.

Johannes 1
14 En het Woord is vlees geworden, en heeft onder ons gewoond (en wij hebben Zijn heerlijkheid aanschouwd, een heerlijkheid als des Eniggeborenen van den Vader), vol van genade en waarheid.

Hebreeën 1
1 God, voortijds veelmaal en op velerlei wijze, tot de vaderen gesproken hebbende door de profeten, heeft in deze laatste dagen tot ons gesproken door den Zoon;
2 Welken Hij gesteld heeft tot een Erfgenaam van alles, door Welken Hij ook de wereld gemaakt heeft;

DE KEEL, DE TONG, DE LIPPEN EN DE MOND

Zoals Gods Werken gestalte krijgen via Zijn Woord, zo gaat dat ook bij ons. Als iets in ons is, komt het naar buiten via de mond. En dan krijgt het gestalte. Als je bepaalde zaken onder woorden brengt, dan heb je ze concreet gemaakt. Ideeën en gedachten zijn pas vast als je ze geformuleerd hebt. En gewoonlijk zitten we dan ook vast aan hetgeen we uitgesproken hebben. In eerste instantie gebeurt dat met de tong en de mond en de keel en de lippen. En Paulus noemt deze vier dan ook als eerste als hij de natuurlijke, oude mens omschrijft.

Romeinen 3
13 Hun keel is een geopend graf; met hun tongen plegen zij bedrog; slangenvenijn is onder hun lippen.
14 Welker mond vol is van vervloeking en bitterheid;

Psalm 5
10 Want in hun mond is niets rechts, hun binnenste 
(gedachten) is enkel verderving, hun keel is een open graf, met hun tong vleien zij.
11 Verklaar hen schuldig, o God; laat hen vervallen van hun raadslagen; drijf hen henen om de veelheid hunner overtredingen, want zij zijn wederspannig tegen U.

LEES VERDER IN DE PDF DE ONTEMBARE TONG; JAKOBUS 3

 

 

Bijbelse vragen?

“Bijbelse vragen worden niet opgelost door ervaringen van mensen, maar door het Woord van God zelf.”

                                                                                                                                                                          -Jb. Klein Haneveld-

 

De Bijbel is het Woord van God

Met welwillende toestemming overgenomen van: alleengeloof.nl

Door: Sylvia Arlar-Simonse 

De Bijbel is het Woord van God. Het woord ‘Bijbel’ betekent ‘Boek’. Het stamt af van het Griekse woord biblia (boeken), dat een meervoud is van biblion (boek). De Bijbel is het meest verkochte Boek ter wereld. Het wordt met een hoofdletter geschreven door degenen voor wie het Boek betekenis heeft en het Boek waarderen.

INSPIRATIE VAN DE BIJBEL

“Spirit” betekent Geest. In welke mate is de Bijbel als geheel afkomstig van inspiratie van de Geest in de mensen die het Boek geschreven hebben? Daar zijn heel wat vooroordelen over. Men heeft vaak een idee over de Bijbel terwijl men het Boek helemaal niet kent. Er zijn heel veel mensen die zeggen: het is een boek dat van oudsher is overgeleverd en door mensen is geschreven zonder tussenkomst van de Geest. Maar men zou er toch op zijn minst eerst in moeten lezen voordat men er iets zinnigs over kan zeggen. Want wat staat er bijvoorbeeld in de Bijbel Zélf over deze inspiratie?

SPROOKJESBOEK

Ikzelf vond de Bijbel tot mijn veertigste levensjaar een soort moralistisch sprookjesboek met verhalen over goed en kwaad. Zéker niet van God afkomstig. Terwijl ook ik toen nauwelijks in de Bijbel las. De Bijbel is het Woord van God, weet ik nu. Maar zo hebben mensen dus een mening, zonder dat zij die ergens op baseren. Ongelovige, maar dus ook gelovige mensen, vinden het onmogelijk dat een Boek geïnspireerd zou zijn door de Geest.

GETUIGENIS VAN BINNENUIT

Een getuigenis van binnenuit zou waardevol moeten zijn. Als je weet wat de Bijbel Zelf zegt, dan weet je hoe serieus je Hem moet nemen. Als je de getuigenis van de Bijbel Zelf niet accepteert, neem je Zijn Woord niet serieus. En dat is een keuze.

WAT ZEGT DE BIJBEL OVER ZICHZELF?

Niet de uiteenlopende schrijfstijlen van de verschillende schrijvers zijn geïnspireerd door de Heilige Geest, maar het resultaat van hun arbeid is dat wél. Wie dat niet gelooft, neemt het Bijbelse Getuigenis niet serieus. De Heere Jezus beschouwde het Oude Testament in ieder geval wél als historisch betrouwbaar.

Meer lezen

Wat zal er van de staat Israël worden?

Er is, voorzichtig gezegd, nogal verschil van, of misschien wel gebrek aan inzicht over wat de Bijbel zegt aangaande het herstel en de toekomst van Israël. Christen-Zionisten bijvoorbeeld, zien doorgaans geen verschil tussen de 2 en 10 stammen van Israël, en zij geloven dat de Joodse staat van nu hetzelfde als het Bijbelse Israël, Gods volk is.

Daarom dit artikel wat destijds in 1951 als boekje onder deze naam is uitgegeven, en wat toenmalige en ook hedendaagse taboes niet uit de weg gaat. (vJ)

Bron
Door  A. Klein Haneveld sr.

De Staat Israël

Een golf van geestdrift en ontroering voer door de harten van het Joodse volk bij het bekend worden van de proclamatie van 14 Mei 1948 in Tel Aviv. Met ingang van de komende middernacht werd de Staat Israël in het leven geroepen. Een vrije, onafhankelijke Joodse staat in het oude vaderland! Wie had dat ooit kunnen geloven?

Zeker, de Joden hadden er reeds lang, hadden er eigenlijk de eeuwen door, altijd hoopvol naar uitgezien. Bij elke Paasfeestviering, ieder jaar opnieuw, hadden zij over de gehele wereld elkaar toegewenst: “Het volgend jaar in Jeruzalem.” In Jeruzalem zelf aangevuld met de woorden: “maar in een vrij Jeruzalem!” Een onverwoestbaar optimisme had hen steeds doen blijven hopen, dat toch eens de lange ballingschap zou wijken voor de terugkeer. Maar is het niet zo, dat ook de taaist volgehouden hoop, als ze eenmaal in vervulling gaat, ons toch verrast?

Van 1880 af valt er een steeds toenemende beroering onder het Joodse volk waar te nemen. De moord op de tsaar Alexander II van Rusland deed een golf van Pogroms (Jodenmoorden) gaan over dat land. Van toen af begon de massale vlucht naar Amerika. Levendig herinner ik mij nog uit mijn kinderjaren de lange “Jodentrein”, die elke avond om vijf uur ons dorp passeerde, afgeladen vol met emigranten uit Oost Europa, op weg naar de Nieuwe Wereld.

Maar uit diezelfde tijd dateren ook de eerste doelbewuste pogingen tot het vormen van de Joodse nederzetting in Palestina, teneinde het verlaten land te koloniseren. Nog voor het einde der eeuw had er een gebeurtenis plaats, waardoor de Joodse nationale verwachtingen een meer vaste vorm aannamen.De Weense journalist Theodor Herzl, ontsteld over de antisemitische ondergrond van het beruchte eerste Dreyfusproces te Parijs, publiceerde in 1896 zijn in visionaire trant geschreven boek “Der Judenstaat”.

Dit had een geweldige uitwerking. Reeds het volgende jaar opende Herzl te Bazel het eerste wereldcongres der Zionisten, dat als doel der Zionistische beweging stelde het scheppen van een publiekrechtelijk gewaarborgde woonplaats voor het Joodse volk in Palestina. Veel aandacht schonk de wereld daar vooreerst niet aan. Een Joodse staat in het door Turkije beheerste en door erosie en verwaarlozing zo onvruchtbaar geworden land leek al te zeer op een ijdel droombeeld, dat toch voor geen verwezenlijking ooit vatbaar zou zijn.

Herzl zelf had echter een vooruitziende blik. Dadelijk na afloop van het congres schreef hij in zijn dagboek:

“Te Bazel hebben wij de Joodse staat gesticht. Als ik dat vandaag in het openbaar zeide, zou ik van alle kanten uitgelachen worden. Maar misschien over vijf en zeker over vijftig jaar zal iedereen dit erkennen.”

Die woorden zijn bijna letterlijk in vervulling gegaan. Precies vijftig jaar later, november 1947, aanvaardde de U.N.O. (Verenigde Naties) het bekende verdelingsplan, waarbij aan de Joden een deel van Palestina werd toegewezen voor een eigen Joodse staat.

Dit was niet naar de zin van Engeland, ofschoon het toch dertig jaar tevoren (nov. 1917) bij de vermaarde Balfour verklaring aan de Joden een nationaal tehuis in Palestina officieel toegezegd had. Maar de Engelse politiek wordt toch door imperiale motieven geleid en toont telkens haar onbestendigheid. Vooral in verband met de rijke oliebronnen van het Midden Oosten wilden de Engelsen de Arabische volken te vriend houden. Daarom hadden zij reeds sinds jaren de aanvankelijk toegestane Joodse immigratie getraineerd en beperkt, schijnbaar ongevoelig voor de wreedheid die zij daarmee tegen een toch al zo afschuwelijk gemarteld volk begingen.
Immers, terwijl in heel de wereld de kreet van afgrijzen nog na klonk over de massamoord, door de Hitlerbeulen in gaskamers en vernietigingskampen op de Joden gepleegd, ontzag de Engelse regering zich niet, de terugkerende Joodse ballingen door haar ambtenaren te laten opjagen en naar kampen op Cyprus te transporteren of zelfs naar Duitsland terug te voeren. In plaats van het besluit van de Algemene Vergadering der Verenigde Naties met krachtige hand ten uitvoer te helpen brengen, waartoe zij èn als lid der U.N.O. èn krachtens haar mandaat verplicht was, ging zij het zoveel mogelijk saboteren, en gemene zaak met de Arabieren maken.

In de veelvuldige gewapende conflicten tussen Arabieren en Joden grepen de Engelsen niet of te laat in. Toen hun positie hoe langer hoe neteliger werd en de ontwikkeling der dingen hun boven het hoofd dreigde te groeien, zagen zij geen andere uitweg meer dan zich terug te trekken. Zij besloten hun mandaat op 15 mei 1948 neer te leggen en hun troepen zo snel mogelijk in te schepen.

Het schijnt, dat de Engelsen gemeend hebben, door hun overhaast vertrek in de kaart der Arabieren te spelen. Maar dan hebben zij zich wel zeer vergist! Het terugtrekken der Britse troepen geschiedde veelal onder omstandigheden, die opzettelijk gunstig voor de Arabieren waren, maar toch behaalden in deze burgeroorlog de Joden een volkomen overwinning.

Op 15 mei werd vrijwel het gehele territoir van de Joodse staat veilig door de Hagana (het Joodse leger) beheerst. Op diezelfde datum echter begon de inval der geregelde legers van de vijf aangrenzende Arabische landen (Libanon, Syrië, Irak, Jordanië, Egypte), die zich wel op instigatie van Engeland! reeds in 1945 tot een antizionistische “Arabische Liga” verenigd hadden. Een ogenblik leek het, alsof de Joden, nu zij de “bescherming” der Engelsen misten, tot de laatste man toe in de Middellandse Zee zouden worden gejaagd. Tot ieders verbazing echter was binnen enkele weken de strijd beslist en werd de vijand tot een wapenstilstand gedwongen. Moedig en succesvol hebben de Joodse mannen en vrouwen gestreden.

De gehele Negev (het Bijbelse “Zuiden”), hun trouwens door het besluit van de Verenigde Naties toegezegd, viel in hun handen. Van Jeruzalem wisten zij de Nieuwe Stad in hun macht te krijgen; zonder het “Staakt het vuren” bevel der Verenigde Naties zouden zij zeker ook de Oude Stad, met overwegend Arabische bevolking, hebben veroverd. De staat Israël had haar effectief bestaan met kracht van wapenen bewezen.

Ook op andere wijze heeft zij getoond er te durven zijn! In de proclamatie van 14 mei 1948 was verklaard, dat Tel Aviv de voorlopige hoofdstad van de jonge staat zou wezen. Tel Aviv, tegen het noorden van het oude Jaffa aangebouwd, bestond nog geen veertig jaar, maar was reeds tot een stad tot over de 200.000 inwoners aangegroeid: de grootste stad van Palestina met een zuiver Joodse bevolking. Toch mocht het slechts de voorlopige hoofdstad worden en de gehele wereld begreep, wat dit woordje “voorlopig” te betekenen had. Als werkelijke hoofdstad van Israël zou nooit een andere hoofdstad in aanmerking kunnen komen dan de oude en geliefde Davidsstad: Jeruzalem!

Maar de Verenigde Naties dachten daar anders over. Vooral op aandrang van Rooms-katholieke zijde, waar men vreesde dat de Joden de zgn. “heilige plaatsen” niet zouden ontzien, werd het besluit genomen dat Jeruzalem geïnternationaliseerd en dus van de Staat Israël afgescheiden zou worden. Israëls afgevaardigde, Mosje Sjertok, die zich tijdens de behandeling reeds scherp te weergesteld had, verklaarde rondweg bij zijn vertrek uit Lake Succes, dat Israël dit besluit niet zou aanvaarden. En wat deed de Israëlische regering? Zij verplaatste boudweg haar zetel van Tel Aviv naar Jeruzalem en stelde daarmee de Verenigde Naties voor een voldongen feit: Jeruzalem zou Israëls hoofdstad zijn!

En zo is dan inderdaad op 15 mei 1948 voor Joods besef een einde gekomen aan het derde galoeth, de derde ballingschap. Als eerste galoeth rekenen de Joden het verblijf der vaderen in Egypte. Het tweede was de Babylonische ballingschap. Het derde galoeth begon met de verwoesting van Jeruzalem door de Romeinen in het jaar 70 AD, en eindigde nu met de uitroeping van de staat Israël.

Wagenwijd heeft deze jonge staat haar poorten voor de terugkerende zonen van het oude volk opengezet en bij duizenden stromen zij dagelijks toe. Zij hebben het gevoel van na lange en smartelijke omzwervingen eindelijk “thuis” gekomen te zijn, thuis in het eigen vaderland, thuis in het oude vertrouwde Erets Jisraël (land Israëls). Zij hopen op een gelukkiger toekomst, terwijl hun leiders dromen van een zegenrijke taak, een heilige roeping, die Israël alsnog te vervullen heeft tot heil van heel de mensheid.

Op welk een vreselijke ontgoocheling dit zal uitlopen, hopen wij in de volgende bladzijden aan te tonen.

Meer lezen

The Talmud (rabbinic tradition) vs. The New Testament

Een heel duidelijke video van One for Israel


Which is the continuation of the Hebrew Scriptures: The Talmud (rabbinic tradition) or The New Testament?

This video is part of the book:
https://www.oneforisrael.org/refuting

See also:

Debunking the myth of “God given rabbinic Oral Law”

Fundamentele geloofsvragen

Recent kwam ik deze website tegen: Het calvinisme en de Bijbel. Deze site is de neerslag van een boek wat geschreven is om degenen die in het calvinistische denken zijn vastgeroest een Bijbelse handreiking te doen. Lees achtergrond Het behandelt misverstanden die met name in protestantse en gereformeerde hoek al heel lang worden verkondigd. Je zou het ook fundamentele geloofsvragen kunnen noemen.

Vragen, die zolang er christenen zijn, al voor onzekerheid, verwarring en verdeeldheid zorgen, zoals bijvoorbeeld

  • Hoe zit het met de onmacht van de mens?
  • “Hoe zit het met verharding?”
  • “Voor wie is Christus gestorven?”
  • “Uitverkiezing”
  • “Is geloof een gave?”
  • “Geloof en bekering”
  • “Zekerheid van behoud
  • Gods soevereiniteit en de wil van de mens

Dit boek is onderverdeeld in 12 hoofdstukken en een appendix. Het is een uitgebreid werk van 300 pagina’s

De inhoud van het boek:

Voorwoord en inleiding   DOC  PDF
1.
Hoe zit het met de onmacht van de mens   DOC  PDF
2.
Over de roeping   DOC  PDF
3.
Hoe zit het met verblinding   DOC  PDF
4.
Hoe zit het met verharding   DOC  PDF
5.
Voor wie is Christus gestorven   DOC  PDF
6.
De bijbel over uitverkiezing   DOC  PDF
7.
Romeinen 9   DOC  PDF
8.
De calvinistische opvatting van uitverkiezing   DOC  PDF
9.
Geloof en bekering   DOC  PDF
10.
Geloof is (g)een gave   DOC  PDF
11.
De orde des heils   DOC  PDF
12.
Zeker zijn van je behoud   DOC  PDF
A.
Gods bestuur en de eigen wil van de mens   DOC  PDF
B.
Het calvinisme, een overzicht   DOC  PDF
C.
Het nieuwe calvinisme, het calvinistische opleven in Amerika   DOC  PDF
D.
De felle aanvallen van het nieuwe calvinisme op het hart van de evangelische beweging   DOC  PDF
E.
Hoe sommige calvinisten de boodschap van de Dordtse Leerregels proberen te verzachten   DOC  PDF
F.
Soli Deo Gloria?   DOC  PDF
G.
Het genadebegrip in het calvinisme   DOC  PDF
H.
De negatieve gevolgen van het calvinisme, een overzicht   DOC  PDF
I.
Efeziërs 2:8, 9   DOC  PDF
J.
Openbaring 3:20   DOC  PDF

Downloaden van het hele boek hier in pdf

Voor de prijs, nul  euro om precies te zijn, hoef je het in ieder geval niet te laten liggen.

Het is opmerkelijk dat meerdere leerstellingen van het calvinisme vandaag de dag nog steeds geleerd worden in kringen waar je dat helemaal niet zou verwachten.