5 Sleutels om je te helpen de Bijbel te lezen

5 Sleutels om je te helpen de Bijbel te lezen

YouTube player

In deze les geeft mijn wederhelft vijf sleutels die je kunt gebruiken om de Bijbel te lezen en te begrijpen. Christus staat centraal in de Bijbel en is de belangrijkste sleutel om de Schrift te verstaan. Daarnaast bespreekt ze nog vier andere sleutels die je zullen helpen in het Bijbellezen Besproken worden ook de methodes die de Bijbelschrijver zelf gebruikt heeft: een chiasme en een inclusie bijvoorbeeld. Veel plezier en een leerzaam moment toegewenst! Bij de lezing was ook een powerpoint , en de bijhorende dia’s daarvan vindt u in het pdf bestand wat via deze link te downloaden is. Dit betreft een eigen opname. De stream kwam niet online helaas. https://pdfhost.io/v/TGQRJqPYwt_SleutelstotdeBijbel

‘Evangelie’ wat geen evangelie is

‘Evangelie’ wat geen evangelie is

Er worden ons vandaag meerdere ‘evangeliën’ gepresenteerd als ‘verborgen kennis’, ‘wijsheid’ of ‘oorspronkelijke vormen’ van het Christendom. Zoals het ‘Evangelie;  van Thomas, het ‘Evangelie’ van Barnabas, of bijvoorbeeld het romantische verhaal van een ‘mystieke Weg’ die later door Rome zou zijn vervormd.

De beslissende vraag is niet of zulke verhalen aantrekkelijk klinken, maar: komen zij overeen met het evangelie zoals de Schrift het definieert?

Hieronder toets ik dit aan de Bijbel.

Wat is het evangelie volgens de Schrift?

Paulus definieert het evangelie helder:

“Want ik heb ulieden ten eerste overgegeven, hetgeen ik ook ontvangen heb, dat Christus gestorven is voor onze zonden, naar de Schriften;
En dat Hij is begraven, en dat Hij is opgewekt ten derden dage, naar de Schriften.”
(1 Korinthe 15:3–4, STV)

Dit is geen mystiek inzicht.
Dit is een historische heilsdaad.

Daarnaast verklaart Paulus:

“Want ik schaam mij des Evangelies van Christus niet; want het is een kracht Gods tot zaligheid een iegelijk die gelooft, eerst den Jood, en ook den Griek.”
(Romeinen 1:16, STV)

Het evangelie is dus:

  • Objectief (Christus stierf en stond op)
  • Schriftvervuld
  • Heilbrengend door geloof
  • Gericht tot Jood en heiden

‘Evangelie’ van Thomas: kennis in plaats van kruis

Gospel of Thomas bevat 114 uitspraken, maar:

  • Geen kruisiging
  • Geen verzoening
  • Geen lichamelijke opstanding

Daarmee ontbreekt precies wat Paulus als “ten eerste” noemt (1 Korinthe 15:3).

De Schrift leert bovendien:

“Zonder bloedstorting geschiedt geen vergeving.”
(Hebreeën 9:22b, STV)

En:

“In Welken wij hebben de verlossing door Zijn bloed, namelijk de vergeving der misdaden, naar den rijkdom Zijner genade.”
(Efeze 1:7, STV)

Een ‘evangelie’ zonder bloed, zonder verzoening, zonder opstanding is eenvoudig géén Evangelie naar Bijbelse maatstaf.

‘Thomas’ verschuift de nadruk naar innerlijke kennis.
De Schrift legt het fundament in het kruis.

‘Evangelie’ van Barnabas: een ander ‘evangelie’

Ontkent:

  • Dat Jezus de Zoon van God is
  • Dat Hij gekruisigd is

Maar de Schrift zegt:

“En terstond kwam er water en bloed uit.”
(Johannes 19:34b, STV)

En:

“En Jezus, wederom met een grote stem roepende, gaf den geest.”
(Mattheüs 27:50, STV)

Wat betreft Zijn Persoon:

“In den beginne was het Woord, en het Woord was bij God, en het Woord was God.”
(Johannes 1:1, STV)

“En het Woord is vlees geworden, en heeft onder ons gewoond.”
(Johannes 1:14a, STV)

Een geschrift dat de kruisiging en de goddelijke identiteit van Christus ontkent, verkondigt niet het evangelie van de apostelen.

Paulus waarschuwt expliciet:

“Ik verwonder mij dat gij zo haast wijkende van Dengene Die u in de genade van Christus geroepen heeft, overgebracht wordt tot een ander evangelie;
Daar er geen ander is; maar er zijn sommigen die u ontroeren en het Evangelie van Christus willen verkeren(=verdraaien). Maar al ware het ook dat wij, of een engel uit den hemel, u een Evangelie verkondigde, buiten hetgeen wij u verkondigd hebben, die zij vervloekt.”
(Galaten 1:6-8, STV)

Dát criterium is beslissend.

“De Weg” als innerlijke mystiek?

Het narratief beweert dat God niet buiten de mens woont, maar in ieder mens die rechtvaardig handelt.

De Schrift leert echter:

“Er is niemand rechtvaardig, ook niet één.”
(Romeinen 3:10, STV)

En:

“Want allen hebben gezondigd, en derven de heerlijkheid Gods.”
(Romeinen 3:23, STV)

Gods Geest woont niet vanzelf in ieder mens:

“Maar gijlieden zijt niet in het vlees, maar in den Geest, zo anders de Geest Gods in u woont; maar zo iemand den Geest van Christus niet heeft, die komt Hem niet toe.”
(Romeinen 8:9, STV)

De inwoning van de Geest is verbonden aan wedergeboorte, niet aan algemene menselijke moraliteit.

Het hart van het evangelie: kruis en opstanding

De apostolische prediking draaide om één centraal feit:

“Zo wete dan zekerlijk het ganse huis Israëls, dat God Hem tot een Heere en Christus gemaakt heeft, namelijk dezen Jezus, Dien gij gekruist hebt.”
(Handelingen 2:36, STV)

En:

“Welken God opgewekt heeft, de smarten des doods ontbonden hebbende.”
(Handelingen 2:24a, STV)

Zonder kruis geen verzoening.
Zonder opstanding geen overwinning.

Paulus zegt onomwonden:

“En indien Christus niet opgewekt is, zo is uw geloof tevergeefs, zo zijt gij nog in uw zonden.”
(1 Korinthe 15:17, STV)

Dat maakt de zaak eenvoudig.

Een ‘evangelie’ zonder opstanding laat de mens in zijn zonden

Het zogenaamde:

  • ‘evangelie’ van Thomas
  • ‘evangelie’ van Barnabas
  • Mystieke herinterpretatie van “De Weg”

wijken fundamenteel af van het Evangelie zoals de Schrift het definieert.

Het Bijbels Evangelie is:

  • Historisch
  • Gebaseerd op het plaatsvervangend verlossingswerk van Christus
  • Opstandingsgegrond
  •  Uit Genade door geloof

“Want uit genade zijt gij zalig geworden door het geloof; en dat niet uit u, het is Gods gave.”
(Efeze 2:8, STV)

Alles wat dit vervangt door:

Zelfkennis

Innerlijke verlichting

Ontkenning van het kruis

Ontkenning van de Zoon

is, naar Bijbelse maatstaf geen Evangelie.

De Schrift is daar ondubbelzinnig duidelijk over.

Doorbraakgebed en de ‘Hemelse rechtbank’; geestelijke kracht of geestelijke misleiding?

Doorbraakgebed en de ‘Hemelse rechtbank’; geestelijke kracht of geestelijke misleiding?

Binnen hedendaagse charismatische (NAR) bewegingen doen steeds vaker twee begrippen de ronde: doorbraakgebed en de ‘Hemelse rechtbank’

Het klinkt geestelijk. Het klinkt diep. Het klinkt krachtig.

Maar wie de Schrift opent, ontdekt iets opvallends: deze modellen komen er niet in voor.

Wat hier gebeurt, is subtiel maar ernstig: gebed wordt getransformeerd van afhankelijkheid naar techniek.

Doorbraakgebed: ‘de blokkade moet wijken’

Doorbraakgebed gaat uit van de gedachte dat er een geestelijke blokkade is die zegen tegenhoudt.

De oplossing? Intens bidden. Strijden. Proclameren. Vasten. Doorzetten tot er “doorbraak” komt.

De onderliggende boodschap is vaak:

Er is iets dat tussen jou en Gods zegen staat, en jij moet het doorbreken.

Maar het Nieuwe Testament leert nergens dat ‘de gelovige een geestelijke muur moet neerhalen’ om toegang tot Gods Genade te krijgen.

Er staat wél:

“Zo is er dan nu geen verdoemenis voor degenen die in Christus Jezus zijn.” (Romeinen 8:1)

Geen blokkade.
Geen voorbehoud.
Geen wachtkamer.

De Hemelse rechtbank: ‘de zaak juridisch regelen’

De leer van de ‘Hemelse rechtbank’, populair gemaakt door Robert Henderson en verspreid binnen netwerken van de New Apostolic Reformation, gaat nog verder.

(Waarom alwéér een boek in plaats van de Bijbel, met de zoveelste opgepompte hype, overgewaaid uit Amerika? Want als je thuis bent in de Bijbel, en deze serieus neemt, kom je nooit tot zulke idiote conclusies.)

Hier wordt geleerd dat:

  • satan juridische rechten tegen gelovigen kan hebben
  • generatieschuld aanklachten kan veroorzaken
  • men in gebed een ‘hemelse rechtszitting’ moet betreden
  • een goddelijke uitspraak nodig is voor “vrijzetting”

Met andere woorden: er zou nog een procedure lopen.

De Schrift zegt daarentegen:

“Wie zal beschuldiging inbrengen tegen de uitverkorenen Gods? God is het Die rechtvaardigt.” (Romeinen 8:33)

“Wie is het die verdoemt? Christus is het, Die gestorven is.” (Romeinen 8:34)

Dit zijn geen woorden van een open rechtszaak.
Dit is het taalgebruik van een gesloten dossier.

Het gezamenlijke fundament

Doorbraakgebed zegt:
Wij moeten door een geestelijke weerstand heen breken.

De Hemelse rechtbank zegt:
Wij moeten een juridische aanklacht laten ontkrachten.

Maar beide zeggen impliciet hetzelfde:

Het werk van Christus moet nog worden aangevuld met onze geestelijke actie.

En precies dáár wordt het bloedlink.

Is het kruis voldoende?

Dit is geen detailkwestie. Dit raakt het hart van het evangelie.

Als er nog “wettelijke grond” tegen mij is die ik moet intrekken,
wat heeft Christus dan gedragen?

Als ik nog een hemels vonnis moet verkrijgen,
is mijn rechtvaardiging dan wel definitief?

Het Nieuwe Testament leert geen geactiveerde verlossing.
Het leert geen voorwaardelijke acceptatie.

Het leert een volbrachte verlossing.

“Laat ons dan met vrijmoedigheid toegaan tot de troon der genade.” (Hebreeën 4:16)

Geen rechtszaal.
Geen strijdtechniek.
Geen verborgen sleutels.

Genade alléén!

Waarom dit aanspreekt

Deze modellen bieden:

  • een verklaring voor uitblijvende gebedsverhoring
  • een gevoel van controle
  • ‘geestelijke’ diepgang
  • nieuwe autoriteit voor ‘apostolische’ leiders

Ze geven het gevoel dat je toegang hebt tot hogere geestelijke kennis.

Maar geestelijke complexiteit is geen bewijs van geestelijke waarheid.

Een oproep tot nuchterheid en waakzaamheid

De Schrift roept ons niet op tot ‘spirituele verfijning’, maar tot eenvoud en nuchterheid.

Niet uitgaan boven hetgeen geschreven staat.
Zich voegen naar nederige dingen.
Vasthouden aan het volbrachte werk van Christus.

Christus is het Hoofd van de gemeente.
Hij is onze Rechtvaardigheid.
Hij is onze Voorspraak.

Er is geen blokkade tussen Hem en de Zijnen.
Er is geen rechtszaak die wij nog moeten winnen.

Wanneer het Evangelie wordt aangevuld met ‘geestelijke procedures’,
is het geen verdieping meer,
maar een keiharde afwijking.

Geverifieerd door MonsterInsights