Waar komt de bedelingenleer, het dispensationalisme, eigenlijk vandaan? Wat houdt het in? Enkele min of meer bekende namen, die ten onrechte door het slijk worden getrokken, komen aan bod.
In de video noem ik ook de “Scofield Reference Bible” die hier als pdf (versie 1917) te downloaden is.
Binnen charismatische en nieuw apostolische kringen wordt vaak geleerd:
Massasamenkomsten, genezingsdiensten en getuigenissen van spectaculaire wonderen zijn daarbij centrale elementen.
Maar hier moeten we eerlijk vragen:
Of waren wonderen verbonden aan een specifieke fase in Gods heilsplan?
Tijdens het aardse optreden van Christus zien we overvloedige genezingen.
Maar:
Het waren niet alleen daden van medelijden —
het waren ook messiaanse tekenen.
In Handelingen zien we opnieuw veel wonderen.
Maar let op:
Handelingen 2:22:
“Jezus de Nazarener, een Man van God onder u betoond door krachten en wonderen en tekenen…” (STV)
2 Korinthe 12:12:
“De tekenen van een apostel zijn onder u gewrocht… in tekenen en wonderen en krachten.” (STV)
Wonderen worden expliciet verbonden aan de toenmalige apostolische bediening.
Ze dienden ter bevestiging van het fundament.
Nee.
Paulus laat zien dat ziekte bleef bestaan:
1 Timotheüs 5:23
Timotheüs had lichamelijke klachten.2 Timotheüs 4:20
“Trofimus heb ik krank te Milete achtergelaten.” (STV)
Paulus genas niet iedereen.
Zelfs niet binnen zijn eigen kring.
2 Korinthe 12:7-9:
“En Hij heeft tot mij gezegd: Mijn genade is u genoeg…” (STV)
Paulus bad driemaal om bevrijding.
God genas hem niet.
Dit ondergraaft de stelling:
“Het is altijd Gods wil om te genezen.”
God kán uiteraard genezen.
Maar Hij is niet verplicht te genezen.
En al helemaal niet geclaimd
Vaak aangehaald:
“Het gebed des geloofs zal de zieke behouden…” (STV)
Maar:
Jakobus beschrijft een pastorale situatie, geen genezingscampagne.
In veel moderne genezingsbewegingen zien we:
Wanneer wonderen werkelijk de norm zouden zijn, zouden:
Maar dát zien we niet.
Wanneer men leert:
dan verschuift de verantwoordelijkheid van God naar de mens.
Dit creëert:
Terwijl de Schrift leert:
God is soeverein.
Lijden heeft soms een doel.
Genade is soms belangrijker dan genezing
Hebreeën 2:3-4:
“God medegetuigende door tekenen en wonderen…”
Tekenen dienden ter bevestiging van de verkondiging.
Zodra het fundament lag, veranderde de opbouwfase.
Net zoals een bouwsteiger wordt verwijderd wanneer het gebouw staat.
✔ Bidden voor zieken
✔ Vertrouwen op Gods macht
✔ Erkennen dat God kan genezen
✔ Onderwerpen aan Zijn wil
Maar:
✘ Genezing als norm
✘ Wonderen als bewijs van geestelijke superioriteit
✘ Activatie-technieken
✘ Schuldprojectie bij niet-genezing
Omdat:
Maar de kern van het evangelie is niet lichamelijke genezing.
Wonderen in het Nieuwe Testament waren:
Binnen charismatische en ‘ nieuw apostolische’ kringen speelt ‘profetie’ een centrale rol.
Met uitspraken als:
Soms gaan zulke woorden over:
Maar hier moet een fundamentele vraag gesteld worden:
In veel charismatische kringen betekent profetie:
Een directe boodschap van God, ontvangen via indruk, beeld, droom of innerlijke stem.
Kenmerken:
Vaak wordt gezegd:
“Dit is geen Schrift, maar het is wel van de Heer.”
Maar is dat onderscheid wel houdbaar?
In het Oude Testament was een profeet:
Deuteronomium 18:20:
“Maar de profeet die vermetel zal spreken in Mijn Naam, dat woord zal niet geschieden… die profeet zal sterven.” (STV)
Een profetie die niet uitkomt, is geen kleine fout.
Het is een ernstige zaak.
Efeze 2:20:
“Gebouwd op het fundament der apostelen en profeten…” (STV)
Profeten behoren tot het fundament.
Een fundament wordt niet voortdurend opnieuw gelegd.
Daarnaast zien we:
1 Korinthe 13:8:
“hetzij profetieën, zij zullen te niet gedaan worden…”
Profetie behoort tot de fase van gedeeltelijke openbaring.
Hier wordt vaak naar verwezen.
Inderdaad wordt daar profetie genoemd als opbouwend.
Maar:
We moeten onderscheid zien tussen:
Fundament fase
en
Gestabiliseerde gemeente onder voltooid Woord.
In veel hedendaagse kringen:
Soms wordt gezegd:
“Het was gedeeltelijk juist.”
“Ik hoorde het niet helemaal goed.”
“De timing was verkeerd.”
Maar de Bijbelse norm was niet 30 of 70% accuraat.
Het was 100%.
Als iemand vandaag zegt:
“De Heer zegt…”
dan moet dat ofwel:
Maar als het feilbaar is, is het géén werkelijke openbaring van God!
God spreekt niet gedeeltelijk fout.
Wanneer moderne profetie feilbaar is, is het dus geen Bijbelse profetie, maar voortgekomen uit een of andere dikke duim.
Wanneer persoonlijke profetieën:
dan ontstaat afhankelijkheid van woorden buiten de Schrift.
Dit ondermijnt:
2 Timotheüs 3:16-17:
“Opdat de mens Gods volmaakt zij, tot alle goed werk volmaakt toegerust.” (STV)
Niet Schrift plus actuele profetische updates.
Wat is wél bijbels?
✔ Verkondiging van het Woord
✔ Toepassing van de Schrift
✔ Geestelijke onderscheiding
✔ Wijsheid in raadgeving
Maar:
✘ Geen ‘nieuwe openbaring’
✘ Geen richtinggevende “woorden” buiten de Schrift
✘ Geen politiek-profetische decreten
✘ Geen feilbare openbaringscultuur
Omdat het:
Maar alleen uit het voltooide Woord.
Bijbelse profetie was:
Moderne profetie is meestal:
