Het Evangelie zonder omwegen

Het Evangelie zonder omwegen

Het Evangelie betekent letterlijk: goed nieuws. Maar goed nieuws veronderstelt eerst slecht nieuws. En dat slechte nieuws is dit: de mens is verloren zonder God.

Waarom is redding nodig?

Er wordt veel gesproken over geloof. Over spiritualiteit. Over kerk. Over traditie. Maar zelden wordt het Evangelie zelf nog helder en scherp uitgelegd. Zonder omwegen. Zonder religieuze mist.

Wat is het probleem van de mens?
Waarom is redding noodzakelijk?
Wat is de oorzaak van onze zondige natuur?
En waarom is het Evangelie geen religie, maar goed nieuws?

Hier volgt het Bijbelse antwoord:

De Bijbel begint niet bij menselijke waardigheid, maar bij menselijke schuld. Dat is zo confronterend, maar zo noodzakelijk.

“Want zij hebben allen gezondigd, en derven de heerlijkheid Gods.” (Romeinen 3:23 STV)

Allen. Géén uitzonderingen.

Zonde is niet slechts een verkeerde daad. Het is het missen van Gods heerlijkheid. Het niet beantwoorden aan Zijn heilige karakter. Het is opstand tegen onze Schepper, bewust of onbewust.

En de gevolgen zijn ernstig:

“Want de bezoldiging der zonde is de dood; maar de genadegift Gods is het eeuwige leven, door Jezus Christus, onze Heere.” (Romeinen 6:23 STV)

Zonde verdient loon. Dat loon is de dood — geestelijke scheiding van God.

Redding is dus geen luxe. Geen extraatje voor religieuze mensen. Het is noodzaak voor ieder mens.

De oorzaak van onze zondige natuur

Veel mensen denken: “Ik ben in wezen goed, maar maak soms fouten.”
De Bijbel zegt iets anders.

“Daarom, gelijk door één mens de zonde in de wereld ingekomen is, en door de zonde de dood; en alzo de dood tot alle mensen doorgegaan is, in welken allen gezondigd hebben.” (Romeinen 5:12 STV)

De wortel ligt bij Adam. Door zijn val kwam de zonde de wereld binnen. Sindsdien wordt ieder mens geboren met een gevallen natuur.

David wist dat ook, en zei:

“Zie, ik ben in ongerechtigheid geboren, en in zonde heeft mij mijn moeder ontvangen.” (Psalm 51:7 STV)

Wij worden niet zondaren doordat wij zondigen. Wij zondigen omdat wij zondaren zijn.

Dat verklaart waarom morele inspanning het probleem niet oplost. Opvoeding kan gedrag beïnvloeden. Religie kan uiterlijk fatsoen produceren. Maar het hart blijft onveranderd.

Het probleem zit dieper dan gedrag. Het zit in onze natuur.

Gods ingrijpen in Christus

Het Evangelie is dat God Zelf ingreep.

Niet omdat wij Hem zochten. Maar omdat Hij ons zocht.

“Maar God bevestigt Zijn liefde jegens ons, dat Christus voor ons gestorven is, als wij nog zondaars waren.” (Romeinen 5:8 STV)

Christus stierf niet voor verbeterde mensen. Niet voor zoekers. Niet voor rechtvaardigen.

Hij stierf voor zondaars.

“Want ook Christus heeft eenmaal voor de zonden geleden, Hij rechtvaardig voor de onrechtvaardigen, opdat Hij ons tot God zou brengen.” (1 Petrus 3:18 STV)

Dat is plaatsvervanging. Hij nam onze plaats in. Droeg onze schuld. Ontving ons oordeel.

Aan het kruis werd niet een voorbeeld gegeven — daar werd betaald.

De weg van behoud

Hoe wordt iemand gered?

Niet door werken. Niet door kerkelijkheid. Niet door wetsonderhouding, en ook niet door fatsoenlijk gedrag

“Want uit genade zijt gij zalig geworden, door het geloof; en dat niet uit u, het is Gods gave; Niet uit de werken, opdat niemand roeme.” (Efeze 2:8-9 STV)

Genade is onverdiende gunst.
Geloof is vertrouwen.

Het is het ophouden met proberen zichzelf te redden. Het is zich toevertrouwen aan Christus alleen.

“Geloof in den Heere Jezus Christus, en gij zult zalig worden.” (Handelingen 16:31 STV)

Dat is geen ingewikkeld systeem. Geen sacramentele ladder. Geen religieuze prestatie.

Het is rusten in wat Christus volbracht heeft.

Waarom dit géén religie is

Religie draait om menselijke inspanning.

Het Evangelie draait om Gods volbrachte werk.

Religie zegt: doe!
Het Evangelie zegt: het is gedaan, geloof dat!

Géén religie, maar relatie

Religie probeert God gunstig te stemmen.
Het Evangelie verkondigt dat God in Christus verzoening heeft aangebracht.

“Want de Zoon des mensen is gekomen om te zoeken en zalig te maken dat verloren was.” (Lukas 19:10 STV)

Christelijk geloof in Bijbelse zin is daarom géén religieus systeem. Het is een levende relatie met de opgestane Christus.

Wanneer iemand gelooft, gebeurt er iets wezenlijks:

“Zo dan, indien iemand in Christus is, die is een nieuw schepsel; het oude is voorbijgegaan, ziet, het is alles nieuw geworden.” (2 Korinthe 5:17 STV)

Dat is wedergeboorte. Geen uiterlijke hervorming, maar innerlijke vernieuwing.

De mens is verloren.
Christus is gestorven en opgestaan.
Redding is uit Genade.
Door geloof alléén.
In Christus alléén.

lees ook:

Het Evangelie in lekentaal – geen mening, maar goed nieuws

Leven uit Genade

“Van in de garage staan word je geen auto”

Bekering – geen religieuze emotie, maar een noodzakelijke omkeer

“Van in de garage staan word je geen auto”

“Van in de garage staan word je geen auto”

Een metafoor waarvan de herkomst onduidelijk is, soms wordt hij toegeschreven aan Willem Kieft, dan weer aan Louis van Gaal, of zelfs aan de karakteristieke politicus Jan Schaefer. Van de laatste kan ik me trouwens nóg wel een karakteristieke en stevige uitspraak herinneren. (“In geouwehoer kun je niet wonen“, n.a.v  de woningnood die er destijds in 1978 al was in Amsterdam). Als taalliefhebber kan ik daar erg van genieten.

Kerkgang

Wat hiermee bedoeld wordt, lijkt me wel duidelijk. Deze vlieger gaat ook op voor kerkgang. Van naar de kerk gaan word je nog geen christen, al denken veel mensen dat nog steeds. “Als je maar gaat” is dan vaak de gedachte. De werkelijkheid is toch wel anders. Als je niet gelooft heeft het geen enkele zin om trouw elke zondag (twee keer?) aan te schuiven in de kerkbanken.

Dovemansoren

Van een kerk mag verwacht worden dat daar het Woord van God gebracht wordt. En als je niet gelooft, is dat eenvoudig aan dovemansoren gericht. Dat gaat je geen beter mens maken. Sterker nog: de kans is aanwezig dat je er super gefrustreerd en doodongelukkig van wordt, omdat je allemaal dingen hoort, waar je geen bal van snapt.
Dat is een vrij logisch en trouwens ook Bijbels principe; geestelijke dingen worden geestelijk verstaan. Als je het niet gelooft is het sowieso allemaal dwaasheid.

Gewoonte

Zorg er voor dat je niet stomweg gaat uit gewoonte, of omdat iemand dat van je vraagt of zelfs eist. Geloven is in eerste instantie vertrouwen op de informatie die je is medegedeeld. En die informatie kun je In de Bijbel vinden, of ga desnoods op zoek naar een christen die je het een en ander kan uitleggen.
Denk niet dat het “vanzelf wel komt”, of “later”, want de garantie dat je straks nog leeft, heb je niet.
Er is een levende God, en Zijn Zoon heet Jezus Christus. De Bijbel vertelt ons dat Hij de weg naar God is. Ga op zoek nu.

 

En wees niet als iemand die in de garage gaat staan hopen dat hij/zij een auto wordt…..

Bekering – geen religieuze emotie, maar een noodzakelijke omkeer

Bekering – geen religieuze emotie, maar een noodzakelijke omkeer

Het woord bekering roept bij veel mensen weerstand op.
Het klinkt als morele druk, emotie of religieuze manipulatie.
Maar in de Bijbel is bekering geen gevoel en geen prestatie —
het is een logische en noodzakelijke reactie op waarheid.

Wie het Evangelie serieus neemt, kan bekering niet overslaan.

Wat bekering níét is

Om misverstanden meteen weg te nemen.

Bekering is niet:

  • een plotseling religieus gevoel
  • huilen of schuld ervaren op zichzelf
  • een beter of netter mens worden
  • je leven “op orde brengen” voor God

Al deze dingen kunnen voorkomen,
maar ze zijn niet de essentie.

Wat bekering wél is

Bijbelse bekering begint niet bij gedrag,
maar bij denken en dieper nog: stoppen met zelfrechtvaardiging.

De mens heeft van nature de neiging zichzelf te verdedigen:

  • “Ik ben toch geen slecht mens”
  • “Ik doe mijn best”
  • “God zal dat wel begrijpen”

De Bijbel noemt dat geen nederigheid, maar verzet.

“Want zij, de rechtvaardigheid Gods niet kennende, en hun eigen gerechtigheid zoekende op te richten, zijn der rechtvaardigheid Gods niet onderworpen.”
(Romeinen 10:3, Statenvertaling)

Bekering is daarom dit:
stoppen met jezelf rechtvaardigen en God gelijk geven.

Bekering en geloof horen altijd samen

In de Bijbel zijn bekering en geloof geen losse stappen,
maar twee kanten van één beweging.

“Betert u, en gelooft het Evangelie.”
(Markus 1:15)

Bekering: je afkeren van je eigendunk
Geloof: je toevertrouwen aan Christus

Wie zegt te geloven maar vasthoudt aan eigen gelijk, gelooft niet werkelijk.
Wie zegt zich te bekeren maar niet vertrouwt op Christus, blijft in zichzelf steken.

Bekering is geen voorwaarde om genade te verdienen

Een belangrijk punt.

De Bijbel leert niet:

“Bekeer je, dan zal God misschien genadig zijn.”

Maar:

God is genadig — daarom is bekering noodzakelijk.

“Of veracht gij den rijkdom Zijner goedertierenheid… niet wetende dat de goedertierenheid Gods u tot bekering leidt?”
(Romeinen 2:4)

Bekering verdient niets.
Maar zonder bekering blijft de mens zich verzetten tegen genade.

Waarom bekering onvermijdelijk is

Zonder bekering blijft het Evangelie iets abstracts:
interessant wellicht maar niet persoonlijk.

Met bekering wordt het beslissend.

“God dan verkondigt nu aan alle mensen alom, dat zij zich bekeren.”
(Handelingen 17:30)

Niet als religieuze dwang,
maar als antwoord op de werkelijkheid: God is heilig, de mens schuldig, Christus de Redder.

Samengevat

Bekering is stoppen met jezelf te verdedigen en buigen voor Gods oordeel,
om je volledig toe te vertrouwen aan Jezus Christus.

Geen emotionele truc.
Geen moreel project.
Maar een noodzakelijke omkeer wanneer waarheid je confronteert.

Ik verlang ernaar jou aan “de andere kant” te ontmoeten.

Maar God verlangt dat oneindig veel meer dan ik, en je bent van harte welkom!

Lees ook;

Het Evangelie in lekentaal – geen mening, maar goed nieuws

 

 

Geverifieerd door MonsterInsights