Zoonstelling – Meer dan wedergeboorte alleen

Zoonstelling – Meer dan wedergeboorte alleen

Wat bedoelt de Bijbel met “aanneming tot kinderen”?

Veel gelovigen lezen over de aanneming tot kinderen zonder zich af te vragen wat er werkelijk staat. Het klinkt alsof het simpelweg betekent dat wij “kinderen van God worden”. Maar dat is niet de volle lading.

Het woord dat Paulus gebruikt betekent letterlijk: Zoon-plaatsing of Zoonstelling.

En dat is iets groters dan alleen wedergeboorte.

De Bijbelse teksten

Het Griekse woord huiothesia komt onder andere voor in:

Romeinen 8:15

“Want gij hebt niet ontvangen de geest der dienstbaarheid wederom tot vreze; maar gij hebt ontvangen de Geest der aanneming tot kinderen, door Welken wij roepen: Abba, Vader!”

Galaten 4:5

“Opdat Hij degenen, die onder de wet waren, verlossen zou, en opdat wij de aanneming tot kinderen verkrijgen zouden.”

Efeze 1:5

“Die ons te voren verordineerd heeft tot aanneming tot kinderen, door Jezus Christus, in Zichzelven, naar het welbehagen van Zijn wil.”

Romeinen 8:23

“En niet alleen dit, maar ook wij zelven

, die de eerstelingen des Geestes hebben, wij zuchten ook in onszelven, verwachtende de aanneming tot kinderen, namelijk de verlossing van ons lichaam.”

Wat betekent zoonstelling?

In de Romeinse cultuur was adoptie geen tweede-keus-oplossing. Het was een juridische handeling waarbij iemand officieel werd geplaatst als erfgenaam met volledige rechten.

Het ging om:

  • Officiële erkenning
  • Volwassen status
  • Erfrecht
  • Autoriteit
  • Naam en positie

Dat beeld gebruikt Paulus.

Het verschil tussen wedergeboorte en zoonstelling

Veel christenen halen deze twee door elkaar, maar ze zijn niet identiek.

Wedergeboorte

Zoonstelling

Nieuw leven ontvangen Officiële positie ontvangen
Geestelijk geboren worden Juridisch geplaatst worden
Kind zijn Als volwassen zoon erkend worden
Innerlijke verandering Positie en erfenis

Wedergeboorte gaat over leven.
Zoonstelling gaat over positie.

Twee dimensies van zoonstelling

1.Huidige realiteit

Wij hebben nú al de Geest ontvangen en mogen “Abba, Vader” roepen.
Wij zijn erfgenamen.

Dat betekent:

  • Geen slavernij
  • Geen angst
  • Geen afstand
  • Maar toegang en vrijheid
2.Toekomstige vervulling

Toch zegt Paulus in Romeinen 8:23 dat wij de zoonstelling nog verwachten:

“namelijk de verlossing van ons lichaam.”

Daar spreekt hij over:

  • De opstanding
  • De verheerlijking
  • De volledige openbaring als zonen Gods

De positie is al gegeven.
De openbaring komt nog.

Israël en zoonstelling

In Romeinen 9:4 schrijft Paulus over Israël:

“Welker is de aanneming tot kinderen…”

Dat laat zien dat zoonstelling ook een nationale, heilshistorische betekenis kan hebben. Israël werd als volk geplaatst in een bijzondere positie onder God.

Dat helpt ons onderscheiden tussen:

  • Israëls aardse roeping
  • De hemelse roeping van de Gemeente

Waarom is dit zo belangrijk?

Zoonstelling beschermt tegen twee dwalingen:

  1. Slavendenken – alsof wij onder voortdurende dreiging staan.
  2. Onzekerheid – alsof wij geen vaste positie hebben.

Zoonstelling zegt:

  • U bent geplaatst.
  • U bent erkend.
  • U bent erfgenaam.
  • U behoort tot Christus.

Zoals staat in Romeinen 8:17:

“En indien wij kinderen zijn, zo zijn wij ook erfgenamen, erfgenamen van God, en mede-erfgenamen van Christus.”

Wat betekent dit praktisch?

Het betekent:

  • Leven vanuit identiteit, niet vanuit angst.
  • Wandelen in waardigheid.
  • Weten dat het lijden van nu niet opweegt tegen de heerlijkheid die geopenbaard zal worden.

Zoonstelling wijst vooruit.
Naar heerlijkheid.
Naar openbaring.
Naar volheid.

Zoonstelling is niet slechts “kind van God worden”.
Het is geplaatst worden in de positie van volwassen erfgenaam in Christus.

Niet een gevoel.
Niet een emotie.
Maar een door God vastgestelde positie.

En wat God vaststelt, stáát vast.

lees ook:

Aanneming tot kinderen? 

Aanneming tot kinderen of zoonstelling? 

Aanneming tot kinderen of zoonstelling?

Onder dit lemma vermeldt een willekeurige Bijbelse encyclopedie:

“Dit begrip komt in de Bijbel herhaaldelijk voor, al wordt de term zelf niet gebruikt. Paulus gebruikt het herhaaldelijk om de ervaring weer te geven van de Christen die in de toestand van kindschap Gods treedt. Hij kende uit het Romeinse recht de procedure waardoor iemand werd geadopteerd met alle rechten van het zoonschap, en maakte van deze analogie in zijn brieven herhaaldelijk gebruik.”

Ervaring? Romeins recht?

Voorbijgaand aan het begrip wedergeboorte, maken de traditionele commentaren ons tot pleegkinderen van God! En als ze dat niet doen melden ze wél, dat dit Bijbelse begrip de bijzondere positie van de gelovige aanduidt, maar níet wat die positie dan wezenlijk is! Alsof God een voorbeeld heeft genomen aan het Romeins recht! Maar “aanneming tot kinderen” komt inderdaad niet voor in de Bijbel.

De juiste vertaling is ‘Zoonstelling’. En dit begrip heeft inderdaad betrekking op een bijzondere positie!
In de kerkelijke en theologische traditie kent men dit begrip totaal niet; waarschijnlijk omdat het begrip ‘zoon’ sinds Nicea is doodgefilosofeerd. Niettemin, en juist daarom, was het – op verzoek – het onderwerp op een studiedag in Apeldoorn. Beluister via de link.>> Aanneming tot kinderen?

Beluister ook: Geroepen tot Zoonschap

lees ook:

Zoonstelling – Meer dan wedergeboorte alleen

Geverifieerd door MonsterInsights