Wanneer ‘zalving’ gezag wordt

Wanneer ‘zalving’ gezag wordt

Een korte blogserie, ontstaan uit één eenvoudige vraag:

Wat zegt de Schrift , en wat voegen wij toe?

Wat in mijn geval begon met een artikel over de leer over impartatie, bleek onderdeel van een groter systeem: ‘geestelijke vaders’, ‘apostolische covering’, ‘profetische openbaring’, ‘strategische oorlogsvoering’ en ‘dominion-denken’. Steeds weer verschijnt dezelfde verschuiving:

Van Christus naar door mensen verzonnen structuur.
Van Schrift naar ervaring.
Van eenvoud naar onbijbelse hiërarchie.

Ik geloof dat Christus, ook vandaag al, het Hoofd is van Zijn Gemeente.
Niet een vermeend ‘apostel’
Niet een netwerk.
Niet een beweging.

En ik geloof dat Hij straks zichtbaar Koning zal zijn, en regeren over de hele schepping.
Niet omdat de kerk de wereld overneemt,”
maar omdat Hij komt en Zelf zal regeren

Tot die dag is onze roeping geen machtsuitoefening, maar trouw.
Geen geestelijke overspannenheid, kunstjes of spierballentaal,maar nuchterheid, nederigheid en waakzaamheid.
Geen nieuwe openbaringen maar gehoorzaamheid aan wat geschreven staat.

“Zijt nuchter.”
“Voegt u tot de nederige dingen.”
“Niet uitgaan boven hetgeen geschreven staat.”

Deze serie wil niet aanvallen, maar toetsen.
Niet polariseren, maar terugbrengen en wijzen naar het fundament.

Christus is het Hoofd.
Zijn Woord is voldoende.
Zijn Koninkrijk komt — op Zijn tijd.

Tot dan: waakzaam, nederig en de Schrift alléén

Apostelen vandaag?

Apostelen vandaag?

Er begeven  zich vandaag de dag op het christelijk erf steeds vaker lieden die zich uitgeven voor ‘apostel’. Check voor het bewijs van deze stelling maar eens met Google. Dit is niet zomaar, is mijn stellige indruk, maar met een onderliggende gezagsclaim. Waar de titel ‘pastor’ of een afgeleide daarvan, niet meer lijkt te voldoen, om een bepaalde zeggingskracht/autoriteit te hebben, gezag uit te oefenen , of bepaalde zaken door te drukken. Men gaat dan doorgaans voorbij over wat de Bijjbel er zoal over zegt. Hieronder een korte samenvatting, een incompleet overzicht, over wat er zoal over geschreven staat .

Kenmerken van het apostelschap:

Getuige van Jezus’ bediening en opstanding

“Het is dan nodig, dat van de mannen, die met ons omgegaan zijn al den tijd, in welken de Heere Jezus onder ons ingegaan en uitgegaan is, beginnende van den doop van Johannes tot op den dag, dat Hij van ons opgenomen is, een van dezen met ons getuige worde Zijner opstanding.”
(Handelingen 1:21–22)

Paulus was de laatste, een uitzondering

“Ben ik niet een apostel? Ben ik niet vrij? Heb ik Jezus Christus, onzen Heere, niet gezien? Zijt gij niet mijn werk in den Heere?”
(1 Korinthe 9:1)

“En als laatste van allen is Hij ook van mij gezien, als van een ontijdig geborene.”
(1 Korinthe 15:8)

Bevestiging door tekenen en krachten

“De tekenen nu eens apostels zijn onder u gewerkt in alle lijdzaamheid, in tekenen, en wonderen, en krachten.”
(2 Korinthe 12:12)

Apostelen als fundamentleggers

Wat heel vaak verkeerd begrepen en uitgelegd wordt :

“Gebouwd op het fundament der apostelen en profeten, waarvan Jezus Christus is de uiterste Hoeksteen.”
(Efeze 2:20)

Normbepalend gezag van de apostolische leer

“En zij waren volhardende in de leer der apostelen, en in de gemeenschap, en in de breking des broods, en in de gebeden.”
(Handelingen 2:42)

Waarschuwing tegen valse apostelen

“Want zulke zijn valse apostelen, bedriegelijke arbeiders, zich veranderende in apostelen van Christus.”
(2 Korinthe 11:13)

Tekenen en wonderen zijn geen bewijs op zichzelf

“Velen zullen te dien dage tot Mij zeggen: Heere, Heere, hebben wij niet in Uw Naam geprofeteerd, en in Uw Naam duivelen uitgeworpen, en in Uw Naam vele krachten gedaan?”
(Mattheüs 7:22)

Apostel in de ruimere betekenis van gezondene

“Maar als de apostelen, namelijk Barnabas en Paulus, dat hoorden, scheurden zij hun klederen, en sprongen onder de schare.”
(Handelingen 14:14)

Apostelen en profeten als eenmalig fundament

“En God heeft sommigen gesteld in de gemeente, ten eerste apostelen, ten tweede profeten, ten derde leraars, daarna krachten, daarna gaven der gezondmakingen, hulpverleningen, regeringen, verscheidenheid der talen.”
(1 Korinthe 12:28)

Samenvattend vanuit de Schrift

De Schrift leert dat apostelen in de betekenis van fudamentleggers:

  • persoonlijk door Christus zijn aangesteld
  • getuigen waren van Zijn opstanding
  • door God bevestigd werden met tekenen
  • het fundament van de gemeente hebben gelegd

Dat fundament ligt vast in Christus zoals de Bijbel benadrukt.

“Het geloof, dat eenmaal den heiligen overgeleverd is.”
(Judas :3)

Daarom is er geen Bijbelse grond om vandaag mensen te erkennen die zichzelf apostel noemen in dezelfde gezaghebbende betekenis als de apostelen van het Nieuwe Testament.

 

Geverifieerd door MonsterInsights