Een idee dat oppervlakkig en strikt horizontaal bekeken vroom klinkt, maar bij nader onderzoek diep problematisch blijkt: ‘het dominion-denken’
In steeds meer evangelische en charismatische kringen voet aan de grond
De gedachte is simpel:
Christenen zouden geroepen zijn om de wereld te domineren. Cultuur, politiek, onderwijs, economie en media zouden onder christelijke heerschappij moeten komen. De kerk moet de aarde “terugnemen”. Sommige varianten leren zelfs dat Christus pas kan terugkomen wanneer de kerk de wereld onder controle heeft gebracht.
Het klinkt triomfantelijk. Het klinkt krachtig.
Maar het staat haaks op de boodschap van het Nieuwe Testament.
Christus ontkent zelf een aards dominion
Van de Here Jezus werd ook verwacht een politieke messias te worden. Het volk wilde Hem zelfs eventueel met geweld koning maken. De verwachting was duidelijk: Israël moest de wereld gaan domineren.
|
|
Hij wijst dit bij gelegenheid resoluut af.
“Jezus antwoordde: Mijn Koninkrijk is niet van deze wereld; indien Mijn Koninkrijk van deze wereld ware, zo zouden Mijn dienaars gestreden hebben, opdat Ik den Joden niet ware overgeleverd; maar nu is Mijn Koninkrijk niet van hier.”
Johannes 18:36 (STV)
Dit vers is vernietigend voor dominion-denken.
Als het Koninkrijk van Christus werkelijk bedoeld was als een politieke wereldmacht, zouden Zijn volgelingen hebben gevochten. Maar Christus zegt expliciet: dat doen zij niet.
Waarom niet?
Omdat Zijn Koninkrijk een andere oorsprong heeft.
De gemeente is geen machtsblok maar integendeel: een volk van vreemdelingen op aarde
Dominion-denken maakt van de kerk een instrument van maatschappelijke macht.
Maar het Nieuwe Testament beschrijft gelovigen totaal anders.
“Geliefden, ik vermaan u als inwoners en vreemdelingen, dat gij u onthoudt van de vleselijke begeerlijkheden, welke krijg voeren tegen de ziel.”
1 Petrus 2:11 (STV)
Een vreemdeling probeert geen wereldrijk te bouwen.
Een vreemdeling is op doorreis.
Paulus zegt hetzelfde:
“Maar onze wandel is in de hemelen, waaruit wij ook den Zaligmaker verwachten, namelijk den Heere Jezus Christus.”
Filippenzen 3:20 (STV)
De gemeente kijkt niet naar beneden om de wereld te regeren.
Maar kijkt omhoog en verwacht Christus.
De Bijbel voorzegt geen christelijke wereld
Dominion-denken gaat uit van een onbijbels scenario: de kerk zal de wereld transformeren.
Maar de apostelen spreken over toenemende misleiding en afval.
De wereld wordt niet geleidelijk het Koninkrijk van God.
Christus moet persoonlijk terugkomen om Zijn Koninkrijk te vestigen.
Daarom zegt de Schrift:
“Want wij hebben hier geen blijvende stad, maar wij zoeken de toekomende.”
Hebreeën 13:14 (STV)
Het christelijk geloof is geen project om de wereld te perfectioneren.
Het is een verwachting van een komende wereld.
De misbruikte tekst uit Genesis
Dominion-theologie grijpt vaak terug op Genesis: de mens moest de aarde onderwerpen.
Maar er wordt iets cruciaals vergeten.
Die opdracht werd gegeven vóór de zondeval.
Sinds de val is de wereld onder de macht van zonde en dood gekomen. Het Nieuwe Testament spreekt zelfs over satan als:
“den god dezer eeuw”
2 Korinthe 4:4 (STV)
Het herstel van de menselijke heerschappij gebeurt niet via kerkelijke machtspolitiek, maar via Christus, de laatste Adam.
Zijn Koninkrijk wordt niet opgebouwd door campagnes of politieke invloed of groeimodellen, maar geopenbaard bij Zijn wederkomst.
Dominion-denken lijkt verdacht veel op de oude messiaanse misvatting
De ironie is opvallend.
Dezelfde fout die het volk Israël in de dagen van Jezus maakte, wordt vandaag opnieuw gemaakt.
Men verwacht een aardse messiaanse heerschappij vóór de komst van de Koning.
Maar het Nieuwe Testament leert precies het tegenovergestelde.
Eerst komt:
- prediking
- afval
- opname van de Gemeente
- verdrukking
Pas daarná komt het Koninkrijk
Niet eerder.
Wanneer de kerk macht zoekt
Dominion-denken verandert het karakter van het christendom.
Het verschuift de focus van:
evangelie → naar macht
heiliging → naar invloed
verwachting → naar controle
Maar de gemeente is geen revolutionaire beweging.
Zij is het lichaam van Christus.
“En Hij is het Hoofd des lichaams, namelijk der Gemeente.”
Kolossenzen 1:18 (STV)
Een lichaam voert geen politieke strijd om wereldheerschappij op eigen initatief.
Een lichaam leeft uit het Hoofd.
De roeping van de gemeente
Het Nieuwe Testament kent een totaal andere opdracht:
- het evangelie verkondigen
- discipelen maken
- apart gezet leven
- het lichaam van Christus opbouwen
- uitzien naar Zijn komst
Niet: de wereld domineren.
De gemeente is geen regering.
Zij is een levend organisme in gemeenschap met de Heer.
De dingen zoekend die boven zijn. (Kolossenzen 3:1-3)
De fatale vergissing
Dominion-denken probeert het Koninkrijk van God eigenmachtig naar voren te trekken in de geschiedenis.
Maar het Koninkrijk komt niet door menselijke inspanning.
Het komt door de verschijning van de Koning.
Daarom eindigt het Nieuwe Testament niet met een oproep om de wereld te domineren.
Het eindigt met een gebed.
“Ja, kom, Heere Jezus!”
Openbaring 22:20 (STV)
Dát is de hoop van de schepping
Niet dominion.
Maar wederkomst.
lees ook:
Dominion-theologie en de zeven bergen: opdracht of machtsdroom?
extern:
https://www.cwowi.eu/weekly-thoughts-nl-wekelijkse-gedachten/random-thought-dominion-theology-1
https://nl.wikipedia.org/wiki/Heerschappijtheologie
