“Jezus heeft het Zelf gezegd.”
Het klinkt vroom. Eerbiedig zelfs. Alsof daarmee op voorhand het gesprek is beëindigd.
Maar deze redenering heeft misschien wel meer verwarring veroorzaakt dan menige dwaalleer.
Niet omdat de woorden van de Here Jezus onwaar zouden zijn. Integendeel. Iedere uitspraak van de Here Jezus is volmaakt waar.
Het probleem is een ander.
Veel christenen passen de woorden van Jezus rechtstreeks toe op de Gemeente, zonder rekening te houden met Gods heilsplan, de bediening van Paulus en de Verborgenheid die pas later werd geopenbaard.
Daardoor worden Wet en Genade, Israël en de Gemeente, profetie en Verborgenheid voortdurend met elkaar vermengd.
Dit artikel is géén aanval op kerken of oprechte gelovigen. Integendeel. Juist omdat zoveel christenen deze manier van Bijbellezen hebben meegekregen, is het belangrijk opnieuw de vraag te stellen:
Wat zegt de Schrift?
Niet alleen wat zij zegt, maar ook:
- tot wie?
- wanneer?
- waarom?
Dát is de sleutel tot verantwoord Bijbelgebruik.
Waarom veel christenen vooral de rode letters lezen
Opmerkelijk genoeg hebben veel christenen onbewust een canon binnen de canon gemaakt.
De rode letters lijken belangrijker te zijn geworden dan de zwarte.
Alsof de Evangeliën de definitieve uitleg geven van de rest van het Nieuwe Testament.
Maar de Schrift leert dat nergens. En, de grondtekst kent geen kleurendruk.
“Al de Schrift is van God ingegeven, en is nuttig tot lering, tot wederlegging, tot verbetering, tot onderwijzing, die in de rechtvaardigheid is.” (2 Timótheüs 3:16, STV)
Niet een deel van de Schrift.
Ook niet alleen de woorden van Jezus.
Al de Schrift.
Waarom de bediening van Paulus vaak wordt vergeten
Vraag eens in een gemiddelde kerk:
Waarom werd Paulus geroepen?
Vaak blijven de antwoorden steken bij:
- zendeling
- apostel van de heidenen
- schrijver van brieven
Allemaal waar.
Maar Paulus zegt zelf iets veel groters.
“Hoe dat Hij mij door openbaring heeft bekendgemaakt deze verborgenheid.” (Efeze 3:3, STV)
En:
“Welke in andere eeuwen den kinderen der mensen niet is bekendgemaakt…” (Efeze 3:5, STV)
Hier ligt de sleutel.
Paulus ontving geen tweede mening over de woorden van Jezus.
Hij ontving een nieuwe openbaring van de verheerlijkte Christus.
Daarom is de bediening van Paulus onmisbaar en essentieel voor het verstaan van het Nieuwe Testament.
Waarom Mattheüs niet rechtstreeks tot de Gemeente spreekt
De Here Jezus zegt Zelf:
“Ik ben niet gezonden, dan tot de verloren schapen van het huis Israëls.” (Matthéüs 15:24, STV)
En:
“En gaat niet op den weg der heidenen… maar gaat veelmeer heen tot de verloren schapen van het huis Israëls.” (Matthéüs 10:5-6, STV)
Dat laat de context van Zijn aardse bediening zien.
Hij kwam als Israëls Messias.
Hij predikte het Koninkrijk.
Hij leefde onder de Wet.
De Gemeente als Lichaam van Christus was toen nog een Verborgenheid.
Mattheüs 6:14-15 uitgelegd: geldt deze tekst voor de Gemeente?
Hier wordt de rodeletter-valkuil zichtbaar.
“Want indien gij den mensen hun misdaden vergeeft, zo zal uw hemelse Vader ook u vergeven.” (Matthéüs 6:14, STV)
Gods vergeving is hier verbonden aan de houding van de mens.
Maar Paulus schrijft later:
“Vergevende elkander, gelijk ook God in Christus ulieden vergeven heeft.” (Efeze 4:32, STV)
De volgorde is
Niet:
vergeven om vergeving te ontvangen.
Maar:
vergeven omdat God reeds heeft vergeven.
Dat is geen tegenstelling.
Dat is voortgaande openbaring binnen Gods heilsplan.
Waarom Paulus de sleutel is tot het verstaan van de Bijbel
Paulus schrijft:
“Want ik heb ook hetzelve niet van een mens ontvangen, noch geleerd, maar door de openbaring van Jezus Christus.” (Galaten 1:12, STV)
Dat betekent dat de verhoogde Here Jezus na Zijn hemelvaart nieuwe waarheden bekendmaakte.
Niet ter vervanging van Zijn aardse bediening.
Maar als verdere ontvouwing van Gods heilsplan.
Wie Paulus overslaat, mist daarom:
- de Verborgenheid;
- de bedeling der Genade;
- het Lichaam van Christus;
- de hemelse roeping van de Gemeente.
Wat gebeurt er als Israël en de Gemeente door elkaar worden gehaald?
Wanneer de bediening van Paulus wordt genegeerd, ontstaat vanzelf verwarring.
Dan wordt:
- Wet vermengd met Genade;
- Israël vermengd met de Gemeente;
- profetie vermengd met de Verborgenheid;
- het Koninkrijk vermengd met het Lichaam van Christus.
Het gevolg is een Evangelie waarin voorwaarden en Genade voortdurend door elkaar lopen.
Recht snijden van het Woord is geen optionele keuze
Paulus schrijft niet:
“Lees de Bijbel aandachtig.”
Hij schrijft:
“Benaarstig u, om uzelven Gode beproefd voor te stellen, een arbeider, die niet beschaamd wordt, die het Woord der waarheid recht snijdt.” (2 Timótheüs 2:15, STV)
Het probleem van veel hedendaagse prediking is niet dat men te veel over Jezus spreekt.
Het probleem is dat men de Here Jezus tijdens Zijn aardse bediening leest zonder te luisteren naar wat diezelfde Here Jezus later vanuit de hemel aan Paulus heeft geopenbaard.
De rodeletter-valkuil vermijden
De rode letters zijn niet belangrijker dan de zwarte.
Samen vormen zij het volmaakte Woord van God.
Maar de Bijbel vraagt om zorgvuldig onderscheid.
Niet alles wat in de Schrift staat, is rechtstreeks tot de Gemeente gesproken.
Alles is voor ons geschreven tot lering.
Maar niet alles is aan ons gericht.
Wie dat onderscheid leert zien, ontdekt hoe de bediening van Paulus, de Verborgenheid en het onderscheid tussen Israël en de Gemeente de Bijbel ontsluiten.
Misschien is de grootste blinde vlek van het moderne christendom daarom niet een gebrek aan liefde voor de Bijbel.
Misschien is het eenvoudig een gebrek aan zorgvuldig Bijbelgebruik.
lees ook:
Christus niet meer naar het vlees kennen – Bijbelse basis
De bediening van Jezus en Paulus niet hetzelfde – Bijbelse basis
