Op het verkeerde been gezet
Ik bezoek af en toen de website cvandaag,nl. Het meeste nieuws zit daar overigens achter een betaalmuur, meestal ben ik er vrij snel klaar.
Ik zag de laatste tijd herhaaldelijk bij binnenkomst deze reclame. Verwijst hier naar. Ik heb even een screenshot gemaakt.
De terminologie deugt niet. Ik denk aan een opzettelijk gevalletje van contaminatie, Wellicht omdat die Ene Naam en het Evangelie na 2000 jaar nog alijd aanstoot geeft
Het klinkt vroom. Het klinkt Hebreeuws. Het klinkt alsof men dichter bij de wortels van het geloof wil komen.
Maar leerstellig is het een misser.
De uitdrukking “het lichaam van de Messias” wordt soms gebruikt voor de Gemeente. Dat lijkt onschuldig. Toch klopt het niet. En wie het onderscheid tussen Israël en de Gemeente serieus neemt, kan er niet achteloos aan voorbijgaan.
Hier staat meer op het spel dan woordkeus.
Hier staat openbaring op het spel.
Wat zegt de Schrift wél?
Paulus spreekt consequent over het lichaam van Christus.
“Want gelijk het lichaam één is, en vele leden heeft, en al de leden van dit ene lichaam, vele zijnde, maar één lichaam zijn, alzo ook Christus.” (1 Korinthe 12:12 STV)
“En Hij is het Hoofd des lichaams, namelijk der Gemeente.” (Kolossenzen 1:18 STV)
Nergens spreekt de Bijbel over “het lichaam van de Messias”.
Dat is geen detail. Dat is opvallend.
De Heilige Geest heeft niet zomaar willekeurig woorden gekozen.
“Welke dingen wij ook spreken, niet met woorden die de menselijke wijsheid leert, maar met woorden die de Heilige Geest leert, geestelijke dingen met geestelijke samenvoegende.” (1 Korinthe 2:13 STV)
Als de Schrift “Christus” zegt, wie zijn wij dan om dat te vervangen door “Messias”?
Het woord “Messias” betekent Gezalfde. Het is de titel van:
- De beloofde Koning uit het huis van David
- De vervuller van de verbonden met Israël
- Degene Die Zijn troon in Jeruzalem zal innemen
De Messias is onlosmakelijk verbonden met de profetieën van het Oude Testament. Met Sion. Met het koningschap. Met de restauratie van Israël.
De Messias was geen verborgenheid.
Israël verwachtte Hem.
Het lichaam is een verborgenheid
Maar de Gemeente als lichaam van Christus was géén oudtestamentische verwachting.
Paulus noemt dit een geheimenis:
“Dat Hij hun heeft willen bekendmaken, welke zij de rijkdom der heerlijkheid dezer verborgenheid onder de heidenen; welke is Christus onder u, de Hoop der heerlijkheid.” (Kolossenzen 1:27 STV)
En:
“Dat de heidenen mede-erfgenamen zijn, en van hetzelfde lichaam, en mededeelgenoten Zijner belofte in Christus, door het Evangelie.” (Efeze 3:6 STV)
Het lichaam behoort tot de verborgenheid.
De Messias behoort tot de geopenbaarde beloften.
Dat verschil is fundamenteel.
Wanneer men spreekt over “het lichaam van de Messias”, vermengt men het profetische programma van Israël met het verborgenheidsprogramma van de Gemeente.
Christus is de verhoogde Heer
De Gemeente is verbonden met de verheerlijkte Christus aan Gods rechterhand.
“En heeft alle dingen Zijn voeten onderworpen, en heeft Hem der Gemeente gegeven tot een Hoofd boven alle dingen.” (Efeze 1:22 STV)
Dit is geen aardse Messiaanse regering vanuit Jeruzalem.
Dit is een hemelse positie.
Het lichaam is één met de verhoogde Christus.
Niet met de nog te openbaren Messiaanse heerschappij op aarde.
Waarom dit onderscheid geen gekunstelde onzin is
Zodra men het lichaam “Messiaans” gaat noemen, verschuift er iets:
- De focus verschuift van hemel naar aarde
- De Gemeente wordt onder het koninkrijk geplaatst
- Israël en Gemeente gaan door elkaar lopen
- Het unieke van Paulus’ bediening vervaagt
En precies daar gaat het vandaag vaak mis.
Men wil terug naar “Hebreeuwse wortels”. Men wil dichter bij de Joodse context staan. Men vervangt “Jezus” door “Yeshua” en “Christus” door “Messias” alsof dat geestelijker zou zijn.
Maar geestelijkheid zit niet in Hebreeuwse klanken.
Geestelijkheid zit in gehoorzaamheid aan de openbaring.
Schriftgetrouw taalgebruik is geen muggenzifterij
Wie dit afdoet als semantiek, heeft niet begrepen hoe zorgvuldig Gods openbaring is opgebouwd.
God heeft onderscheid gemaakt.
Tussen Israël en de Gemeente.
Tussen profetie en verborgenheid.
Tussen aardse beloften en hemelse roeping.
En dat onderscheid wordt bewaakt door, en uitgedrukt in woorden.
De vraag of de Here Jezus Christus voor alle mensen gestorven is, raakt het hart van het evangelie. Het gaat hier niet om een scholastische discussie, maar om de aard van Gods liefde, de omvang van het Verlossingswerk en de oprechtheid van de evangelieverkondiging.
