Daarom is de Here Jezus Christus echt JHWH
Van het één rol je makkelijk in het ander.. Na mijn video en blog over de godheid van de Here Jezus Christus kreeg ik een reactie op mijn youtube kanaal onder die betreffend video.
Van een unitarier.
“Wat is dat Jaap, een unitariër?” Hoor ik iemand denken. Dat is iemand die de Godheid van de Here Jezus Christus ontkent en de nadruk legt op Bijbelteksten die gaan over de menswording en het mens zijn van de Here Jezus Christus tijdens Zijn aardse omwandeling.
Bijbelteksten daarentegen die gaan over Zijn God-gelijk zijn, Zijn heerlijkheid, de ultieme verhoging die Hij ontvangen heeft ter gelegenheid van Zijn opstanding, deze teksten moeten in deze gedachtengang eerst wel ontkracht en weggeredeneerd worden. Omdat ik daar helemaal geen trek in heb en bovendien geen tijd voor heb, noch energie, wijd ik er nog maar een blogartikel aan in plaats van te vervallen in een woordenstrijd met herhalingen van zetten in de comments.
Er wordt met enige regelmaat beweerd dat de Here Jezus Christus volgens de Bijbel wel de Zoon van God is, maar niet werkelijk God. Jezus zou een menselijke Messias zijn, door God verheven en gezonden, maar Zelf niet delen in de goddelijke identiteit van JHWH.
Daarbij worden meestal dezelfde teksten aangevoerd: Jezus bidt tot Zijn Vader, Hij gehoorzaamt Zijn Vader, Hij zegt dat de Vader groter is dan Hij, Hij kent tijdens Zijn vernedering de dag en het uur niet en uiteindelijk sterft Hij aan het kruis.
Dat zijn allemaal Bijbelse gegevens.
Maar het probleem ontstaat wanneer men daar stopt.
Want dezelfde Schrift die de werkelijke mensheid van Christus leert, past in het Nieuwe Testament titels, eigenschappen, werken en eer die in het Oude Testament uitdrukkelijk aan JHWH toebehoren rechtstreeks toe op de Here Jezus Christus.
Daarom moet de discussie over de godheid van Jezus niet draaien om één los bewijsvers.
De veel belangrijkere vraag is:
Hoeveel eigenschappen van JHWH moeten op Jezus Christus worden toegepast voordat wij de Schrift toestaan ons te vertellen Wie Hij werkelijk is?
De Bijbel leert dat er maar één God is
We moeten beginnen waar de Schrift begint:
“Hoor, Israël! de HEERE, onze God, is een enig HEERE!”
Deuteronomium 6:4 (STV)
Het Bijbelse geloof kent geen verzameling goden.
Er is één God.
De godheid van de Here Jezus Christus betekent daarom niet dat naast JHWH ineens een tweede god verschijnt. De werkelijke vraag is:
Wie behoort volgens de Schrift tot de identiteit van die ene God?
Het Oude Testament laat al opmerkelijke lijnen zien waarin God Zich openbaart en er tegelijk onderscheid zichtbaar wordt. Het Nieuwe Testament maakt vervolgens duidelijk Wie de Zoon is.
JHWH is de Eerste en de Laatste: Jezus is de Eerste en de Laatste
JHWH zegt:
“Zo zegt de HEERE, de Koning van Israël, en zijn Verlosser, de HEERE der heirscharen: Ik ben de Eerste, en Ik ben de Laatste, en behalve Mij is er geen God.”
Jesaja 44:6 (STV)
Deze woorden zijn buitengewoon exclusief.
JHWH zegt niet alleen dat Hij de Eerste en de Laatste is. Hij verbindt deze titel direct met Zijn unieke Godheid:
“Behalve Mij is er geen God.”
Maar in Openbaring zegt de Here Jezus Christus:
“Vrees niet; Ik ben de Eerste en de Laatste; En Die leef, en Ik ben dood geweest; en zie, Ik ben levend in alle eeuwigheid.”
Openbaring 1:17-18 (STV)
Wie was dood en leeft weer?
Onmiskenbaar de Here Jezus Christus.
De titel waarmee JHWH in Jesaja Zijn unieke Godheid proclameert, wordt dus door Christus op Zichzelf toegepast.
Wie wil volhouden dat Jezus niet deelt in de identiteit van JHWH, moet dit verklaren.
Niet wegverklaren.
JHWH is de enige Heiland: Jezus Christus is Heiland
JHWH zegt:
“Ik, Ik ben de HEERE, en er is geen Heiland behalve Mij.”
Jesaja 43:11 (STV)
Dat is opnieuw exclusieve taal.
Buiten JHWH bestaat geen Heiland.
Maar bij de geboorte van Christus wordt gezegd:
“Dat u heden geboren is de Zaligmaker, Welke is Christus, de Heere, in de stad Davids.”
Lukas 2:11 (STV)
Paulus spreekt bovendien over:
“onzen groten God en Zaligmaker Jezus Christus.”
Titus 2:13 (STV)
En Petrus over:
“onzen God en Zaligmaker Jezus Christus.”
2 Petrus 1:1 (STV)
Hoe kan Jezus de Zaligmaker zijn als JHWH zegt:
“Er is geen Heiland behalve Mij”?
Wanneer Jezus buiten de goddelijke identiteit van JHWH zou staan, ontstaat hier een ernstig probleem.
Wanneer Christus deelt in die identiteit, valt het op zijn plaats.
JHWH alleen is Schepper: alle dingen zijn door Jezus geschapen
Een van de krachtigste teksten vinden we in Jesaja:
“Ik ben de HEERE, Die alles doe, Die de hemelen uitbreid, Ik alleen, en Die de aarde uitspan door Mijzelven.”
Jesaja 44:24 (STV)
Let vooral op:
“Ik alleen.”
En:
“door Mijzelven.”
Johannes schrijft echter over het Woord:
“Alle dingen zijn door Hetzelve gemaakt, en zonder Hetzelve is geen ding gemaakt, dat gemaakt is.”
Johannes 1:3 (STV)
Paulus schrijft over Christus:
“Want door Hem zijn alle dingen geschapen, die in de hemelen en die op de aarde zijn…”
Kolossenzen 1:16 (STV)
Hebreeën spreekt tot de Zoon:
“Gij, Heere! hebt in den beginne de aarde gegrond, en de hemelen zijn werken Uwer handen.”
Hebreeën 1:10 (STV)
Die laatste woorden komen uit Psalm 102, waar JHWH wordt aangesproken.
We krijgen dus:
JHWH: Ik heb alleen geschapen.
Johannes: Alles is door Christus gemaakt.
Paulus: Alle dingen zijn door Hem geschapen.
Hebreeën: De hemelen zijn werken van Zijn handen.
Als Christus Zelf een geschapen wezen zou zijn, ontstaat bovendien een fundamenteel probleem met Johannes 1:3.
Alles wat gemaakt is, is door het Woord gemaakt.
Als het Woord Zelf gemaakt zou zijn, zou Hij behoren tot de categorie dingen waarvan Johannes zegt dat zij juist door Hem gemaakt zijn.
De Schrift plaatst Christus niet aan de kant van het geschapene.
Zij plaatst Hem aan de kant van de Schepper.
JHWH is de Herder: Jezus is de goede Herder
David zegt:
“De HEERE is mijn Herder…”
Psalm 23:1 (STV)
Jesaja zegt over JHWH:
“Hij zal Zijn kudde weiden gelijk een herder…”
Jesaja 40:11 (STV)
En in Ezechiël 34, nadat de menselijke herders van Israël hebben gefaald, zegt God:
“Zie, Ik, ja Ik, zal naar Mijn schapen vragen en zal ze opzoeken.”
Ezechiël 34:11 (STV)
God Zelf zal naar Zijn schapen omzien.
Dan verschijnt de Here Jezus en zegt:
“Ik ben de goede Herder.”
Johannes 10:11 (STV)
Dit is niet zomaar een vriendelijke metafoor.
De goede Herder uit Johannes staat in de oudtestamentische lijn waarin JHWH Zelf de Herder van Zijn volk is.
JHWH is de Rots: Christus is de Rots
Mozes zegt over God:
“Hij is de Rotssteen, Wiens werk volkomen is…”
Deuteronomium 32:4 (STV)
Paulus schrijft:
“En de steenrots was Christus.”
1 Korinthe 10:4 (STV)
Nog scherper wordt het in Jesaja 8:
“Den HEERE der heirscharen, Dien zult gijlieden heiligen…”
Jesaja 8:13 (STV)
En diezelfde HEERE zal zijn:
“tot een Steen des aanstoots, en tot een Rotssteen der struikeling.”
Jesaja 8:14 (STV)
Petrus past deze passage vervolgens op Christus toe:
“Een Steen des aanstoots, en een Rots der ergernis.”
1 Petrus 2:8 (STV)
Wie is de Steen in Jesaja?
JHWH der heirscharen.
Wie is de Steen volgens Petrus?
Christus.
Wanneer zulke verbindingen zich blijven opstapelen, wordt “toeval” een steeds ongeloofwaardiger verklaring.
JHWH vergeeft zonden: Jezus vergeeft zonden
JHWH zegt:
“Ik, Ik ben het, Die uw overtredingen uitdelg om Mijnentwil…”
Jesaja 43:25 (STV)
Psalm 103 zegt over de HEERE:
“Die al uw ongerechtigheid vergeeft…”
Psalm 103:3 (STV)
Wanneer Jezus tegen de geraakte zegt:
“Zoon, uw zonden zijn u vergeven.”
Markus 2:5 (STV)
reageren de schriftgeleerden:
“Wie kan de zonden vergeven dan alleen God?”
Markus 2:7 (STV)
Jezus antwoordt niet:
“Jullie begrijpen het verkeerd; Ik vergeef helemaal geen zonden.”
Integendeel.
Hij geneest de man juist om zichtbaar te maken:
“dat de Zoon des mensen macht heeft, de zonden te vergeven op de aarde…”
Markus 2:10 (STV)
De schriftgeleerden begrepen heel goed wat er op het spel stond.
JHWH geeft leven: Jezus geeft eeuwig leven
JHWH zegt:
“Ik dood en maak levend…”
Deuteronomium 32:39 (STV)
Jezus zegt:
“Want gelijk de Vader de doden opwekt en levend maakt, alzo maakt ook de Zoon levend, die Hij wil.”
Johannes 5:21 (STV)
Let vooral op:
“die Hij wil.”
En over Zijn schapen zegt Christus:
“En Ik geef hun het eeuwige leven…”
Johannes 10:28 (STV)
Een profeet kan de weg naar het eeuwige leven verkondigen.
Een apostel kan het Evangelie prediken.
Maar Jezus zegt:
Ik geef hun eeuwig leven.
JHWH is Rechter: Jezus Christus oordeelt de wereld
Abraham noemt God:
“de Rechter der ganse aarde.”
Genesis 18:25 (STV)
Jezus zegt:
“Want ook de Vader oordeelt niemand, maar heeft al het oordeel den Zoon gegeven.”
Johannes 5:22 (STV)
Paulus schrijft:
“Want wij allen moeten geopenbaard worden voor den rechterstoel van Christus…”
2 Korinthe 5:10 (STV)
De mensheid verschijnt uiteindelijk voor Christus.
Waarom?
Jezus Zelf vervolgt:
“Opdat zij allen den Zoon eren, gelijk zij den Vader eren.”
Johannes 5:23 (STV)Gelijk zij de Vader eren
Niet minder.
Niet slechts als vertegenwoordiger.
Niet als een bijzonder schepsel.
De Zoon ontvangt eer gelijk de Vader.
Als Christus slechts een verheven schepsel zou zijn, wordt dit geen oplossing maar een probleem. De God van Israël staat immers nergens toe dat een schepsel dezelfde eer ontvangt als Hijzelf.
JHWH onderzoekt hart en nieren: Jezus doet hetzelfde
JHWH zegt:
“Ik, de HEERE, doorgrond het hart, en proef de nieren…”
Jeremia 17:10 (STV)
De Here Jezus zegt:
“En al de Gemeenten zullen weten, dat Ik het ben, Die nieren en harten onderzoek…”
Openbaring 2:23 (STV)
De overeenkomst is moeilijk te missen.
JHWH:
Ik doorgrond hart en nieren
Christus:
Ik onderzoek nieren en harten
De goddelijke kennis van het innerlijk van mensen wordt rechtstreeks aan Christus toegeschreven.
Voor JHWH buigt iedere knie: voor Jezus buigt iedere knie
Jesaja 45 is uitgesproken monotheïstisch.
JHWH zegt:
“Wendt u naar Mij toe, wordt behouden, alle gij einden der aarde! want Ik ben God, en niemand meer.”
Jesaja 45:22 (STV)
Vervolgens:
“Dat Mij alle knie zal gebogen worden, alle tong Mij zal zweren.”
Jesaja 45:23 (STV)
Paulus schrijft:
“Opdat in den Naam van Jezus zich zou buigen alle knie…”
Filippenzen 2:10 (STV)
En:
“En alle tong zou belijden, dat Jezus Christus de Heere zij…”
Filippenzen 2:11 (STV)
Jesaja:
Iedere knie buigt voor JHWH
Paulus:
Iedere knie buigt voor Jezus
Paulus breekt het monotheïsme van Jesaja niet af.
Hij neemt Christus op binnen de identiteit van de ene God.
Wie JHWH aanroept wordt behouden: roep de Here Jezus aan
Joël schrijft:
“Al wie den Naam des HEEREN zal aanroepen, zal behouden worden.”
Joël 2:32 (STV)
De Hebreeuwse tekst spreekt over JHWH.
Paulus citeert:
“Want een iegelijk, die den Naam des Heeren zal aanroepen, zal zalig worden.”
Romeinen 10:13 (STV)
Wie is de Heere in de onmiddellijke context?
“Indien gij met uw mond zult belijden den Heere Jezus…”
Romeinen 10:9 (STV)
Een oudtestamentische tekst over het aanroepen van JHWH wordt toegepast in een gedeelte waarin Jezus als Heere wordt beleden.
Dat is geen vierde-eeuwse kerkelijke uitvinding.
Dat staat gewoon in Romeinen.
De weg wordt bereid voor JHWH: Johannes bereidt de weg voor Jezus
Jesaja schrijft:
“Een stem des roependen in de woestijn: Bereidt den weg des HEEREN…”
Jesaja 40:3 (STV)
Mattheüs past deze profetie toe op Johannes de Doper.
Voor Wie maakt Johannes de weg gereed?
Voor Jezus Christus.
Jesaja zegt:
Bereid de weg van JHWH
De Evangeliën zeggen:
Johannes bereidt de weg voor Jezus
Hetzelfde zien we bij Maleachi:
“Zie, Ik zend Mijn engel, die voor Mijn aangezicht den weg bereiden zal…”
Maleachi 3:1 (STV)
Johannes gaat voor Christus uit.
Opnieuw wordt een verwachting rond de komst van JHWH vervuld in de komst van de Here Jezus.
Jesaja zag JHWH: Johannes zegt dat hij Christus’ heerlijkheid zag
Jesaja ziet de HEERE:
“Mijn ogen hebben den Koning, den HEERE der heirscharen gezien.”
Jesaja 6:5 (STV)
Johannes verwijst naar Jesaja’s woorden en schrijft:
“Dit zeide Jesaja, toen hij Zijn heerlijkheid zag, en van Hem sprak.”
Johannes 12:41 (STV)
De context in Johannes gaat over Christus.
Jesaja zag de heerlijkheid van JHWH.
Johannes zegt dat Jesaja Zijn heerlijkheid zag en van Hem sprak.
Wie iedere identificatie tussen Jezus en JHWH categorisch afwijst, krijgt hier opnieuw iets uit te leggen.
JHWH geeft Zijn heerlijkheid aan geen ander: Jezus bezat die heerlijkheid vóór de wereld bestond
JHWH zegt:
“Ik ben de HEERE, dat is Mijn Naam; en Mijn eer zal Ik geen anderen geven…”
Jesaja 42:8 (STV)
Maar Jezus bidt:
“En nu verheerlijk Mij, Gij Vader, bij Uzelven, met de heerlijkheid, die Ik bij U had, eer de wereld was.”
Johannes 17:5 (STV)
Hoe kan iemand die uitsluitend een menselijke Messias is heerlijkheid bij de Vader hebben voordat de wereld bestond?
Niet alleen vóór Bethlehem.
Niet alleen vóór Abraham.
Maar vóór de wereld.
Dat sluit precies aan bij Johannes 1:
“In den beginne was het Woord…”
Johannes 1:1 (STV)
Het Woord begon daar niet te bestaan.
Het was.
JHWH komt op de wolken: Jezus komt op de wolken
Jesaja schrijft:
“Zie, de HEERE rijdt op een snelle wolk…”
Jesaja 19:1 (STV)
Daniël ziet:
“er kwam Een met de wolken des hemels, als eens mensen Zoon…”
Daniël 7:13 (STV)
Deze Mensenzoon ontvangt eeuwige heerschappij.
Tijdens Zijn verhoor zegt Jezus:
“Van nu aan zult gij zien den Zoon des mensen, zittende ter rechterhand der kracht Gods, en komende op de wolken des hemels.”
Mattheüs 26:64 (STV)
Kajafas reageert:
“Hij heeft God gelasterd…”
Mattheüs 26:65 (STV)
Waarom zo’n reactie wanneer Jezus alleen maar zou hebben verklaard dat Hij een menselijke Messias is?
Omdat Kajafas de verwijzing begreep.
De Here Jezus identificeert Zich met de hemelse Mensenzoon uit Daniël 7, Die eeuwige heerschappij ontvangt en met de wolken des hemels komt.
Hebreeën 1: wordt Jezus rechtstreeks God genoemd?
Er wordt soms zonder omwegen beweerd:
“Jezus wordt nergens God genoemd.”
Maar dan ligt Hebreeën 1 behoorlijk dwars.
Over de Zoon staat:
“Maar tot den Zoon zegt Hij: Uw troon, o God, is in alle eeuwigheid…”
Hebreeën 1:8 (STV)
Wie wordt aangesproken?
De Zoon.
Hoe wordt Hij aangesproken?
“O God.”
En vervolgens:
“Gij, Heere! hebt in den beginne de aarde gegrond, en de hemelen zijn werken Uwer handen.”
Hebreeën 1:10 (STV)
Deze woorden zijn afkomstig uit Psalm 102, waar JHWH wordt aangesproken.
Hebreeën past ze op de Zoon toe.
Binnen één hoofdstuk wordt Christus:
God genoemd.
Heere genoemd.
Als Schepper beschreven.
Boven de engelen geplaatst.
En vervolgens lezen we:
“En dat alle engelen Gods Hem aanbidden.”
Hebreeën 1:6 (STV)
Daarom wordt de vraag:
“Waar staat eigenlijk dat Jezus God is?”
een beetje bleachelijk zolang Hebreeën 1 gewoon in onze Bijbel staat.
Maar Jezus bad toch tot God?
Zeker.
Jezus gehoorzaamde de Vader.
Hij had honger.
Hij werd moe.
Hij leed.
Hij werd verzocht.
Hij stierf.
Dat bewijst iets buitengewoon belangrijks:
Hij was werkelijk mens.
Maar waarom zou Zijn mensheid Zijn godheid uitsluiten?
Johannes schrijft:
“En het Woord is vlees geworden…”
Johannes 1:14 (STV)
Maar dezelfde Johannes had enkele verzen eerder geschreven:
“En het Woord was God.”
Johannes 1:1 (STV)
Hier gaat het in veel redeneringen mis.
Alle teksten over Christus’ mensheid worden letterlijk genomen.
Terecht.
Maar wanneer Hij God genoemd wordt, als Schepper wordt beschreven, eeuwige heerlijkheid bezit, JHWH-teksten op Hem worden toegepast of Hij goddelijke eer ontvangt, moet de tekst ineens worden voorzien van verklaringen waarom er niet zou staan wat er staat.
Dan moeten we ons afvragen:
Zijn we echt bezig onze leer aan de Schrift te onderwerpen, of zijn we bezig de Schrift aan onze leer te onderwerpen?
De Bijbelse oplossing laat beide gegevens gewoon staan:
Het Woord was God.
En:
Het Woord is vlees geworden.
Het opvallende manco van het unitarisme
Hier komt voor mij het fundamentele probleem van het unitarisme scherp naar voren.
Het unitarisme kan doorgaans vrij uitvoerig uitleggen waarom de Here Jezus Christus bidt tot de Vader, Zich aan Hem onderwerpt, gehoorzaam is, lijdt en als mens beperkingen kent.
Dat gedeelte van de Schrift krijgt volop aandacht.
Maar wanneer dezelfde Schrift spreekt over Christus als Degene Die God gelijk is, goddelijke heerlijkheid bezit, alle dingen schept, zonden vergeeft, leven geeft, de wereld oordeelt, dezelfde eer als de Vader ontvangt en oudtestamentische JHWH-teksten op Zich toegepast krijgt, wordt de uitleg opvallend minder vanzelfsprekend.
Dan moet vrijwel iedere tekst worden voorzien van een alternatieve betekenis.
Dan betekent “God” ineens iets anders.
“De Eerste en de Laatste” zou anders bedoeld zijn.
Scheppen zou slechts gedelegeerd scheppen betekenen.
Goddelijke eer zou slechts vertegenwoordigde eer zijn.
Het buigen van iedere knie zou niets zeggen over goddelijke identiteit.
Het aanroepen van de Naam van de Here zou zonder probleem op een niet-goddelijke Messias kunnen worden toegepast.
En wanneer de Vader tot de Zoon zegt:
“Uw troon, o God…”
Hebreeën 1:8 (STV)
moet ook dat dan iets anders betekenen dan wat de woorden zeggen.
Dat is geen kleine kanttekening aan de rand van de discussie.
Het is een structureel probleem.
Een leer over Christus moet niet alleen kunnen verklaren waarom Hij werkelijk mens is.
Zij moet ook kunnen verklaren waarom de Bijbel Hem behandelt op een wijze die geen enkel gewoon mens, profeet of engel toekomt.
De vraag is daarom niet alleen:
Hoe kan Jezus God zijn als Hij Zich aan de Vader onderwerpt?
De minstens zo indringende vraag is:
Hoe kan Jezus slechts mens zijn als de Schrift Hem keer op keer plaatst binnen de sfeer van wat uitsluitend aan God toekomt?
Zolang het unitarisme op die tweede vraag geen werkelijk samenhangend antwoord geeft, blijft juist daar zijn grootste Bijbelse zwakte zichtbaar.
De Drie-eenheid staat toch nergens in de Bijbel?
Het woord Drie-eenheid staat inderdaad niet letterlijk in de Bijbel.
Maar dat argument bewijst weinig.
De vraag is niet of onze samenvattende leerstellige term letterlijk in één vers voorkomt.
De vraag is of de Bijbelse gegevens waarop die term gebaseerd is aanwezig zijn.
En die zijn er:
- Er is één God.
- De Vader is God.
- De Zoon is onderscheiden van de Vader.
- De Zoon wordt God genoemd.
- De Zoon bezit eigenschappen van JHWH.
- De Zoon verricht werken van JHWH.
- Oudtestamentische teksten over JHWH worden op de Zoon toegepast.
- De Zoon ontvangt goddelijke eer.
- De Heilige Geest wordt onderscheiden van Vader en Zoon en handelt persoonlijk en goddelijk.
De leer van de Drie-eenheid probeert de Schrift niet ingewikkelder te maken.
Zij probeert juist geen van deze Bijbelse gegevens weg te gooien.
Het cumulatieve Bijbelse bewijs dat Jezus God is
Dit is uiteindelijk het beslissende punt.
Wanneer één tekst Jezus God zou noemen, kon men eindeloos over dat ene vers discussiëren.
Wanneer één JHWH-tekst op Jezus werd toegepast, kon men misschien nog van uitzonderlijk taalgebruik spreken.
Maar we hebben geen enkele losse tekst.
We hebben een patroon dat door de Schrift heen loopt:
JHWH is de Eerste en de Laatste.
Jezus is de Eerste en de Laatste.
JHWH is Heiland.
Jezus is Heiland.
JHWH is Schepper.
Door Jezus zijn alle dingen geschapen.
JHWH is de Herder.
Jezus is de goede Herder.
JHWH is de Rots.
Christus is de Rots.
JHWH vergeeft zonden.
Jezus vergeeft zonden.
JHWH geeft leven.
Jezus geeft eeuwig leven.
JHWH oordeelt de wereld.
Jezus Christus oordeelt de wereld.
JHWH onderzoekt hart en nieren.
Jezus onderzoekt hart en nieren.
Voor JHWH buigt iedere knie.
Voor Jezus buigt iedere knie.
Wie JHWH aanroept wordt behouden.
De Here Jezus wordt aangeroepen tot behoud.
De weg wordt voor JHWH bereid.
Johannes bereidt de weg voor Jezus.
JHWH komt op de wolken.
Jezus komt op de wolken.
JHWH bezit goddelijke heerlijkheid.
Jezus bezat heerlijkheid bij de Vader voordat de wereld bestond.
Hoeveel overeenkomsten zijn nodig?
Tien?
Twintig?
Wanneer wordt het punt bereikt waarop we niet langer ieder afzonderlijk vers proberen te neutraliseren, maar eindelijk erkennen dat er een cumulatief getuigenis ligt?
Jezus is JHWH: laat Johannes het laatste woord hebben
Johannes formuleert het bijna ongeëvenaard zorgvuldig:
“In den beginne was het Woord, en het Woord was bij God, en het Woord was God.”
Johannes 1:1 (STV)
“Het Woord was bij God.”
Daar is onderscheid.
“Het Woord was God.”
Daar is de Godheid.
Vervolgens:
“En het Woord is vlees geworden, en heeft onder ons gewoond…”
Johannes 1:14 (STV)
Daar is menswording.
De Here Jezus Christus is niet de Vader.
Hij is werkelijk de Zoon.
Hij is werkelijk mens geworden.
Maar dezelfde Schrift laat ons evenmin toe Hem te reduceren tot uitsluitend een menselijke Messias of een verheven schepsel.
Daarvoor worden eenvoudigweg te moerenondeksher van de titels, eigenschappen, werken en prerogatieven van JHWH die op Hem worden toegepast.
Misschien is daarom niet de juiste vraag:
“Kun je één tekst noemen waaruit blijkt dat Jezus God is?”
De veel indringender vraag luidt:
Hoe vaak moet JHWH in het Oude Testament iets exclusief over Zichzelf zeggen, waarna het Nieuwe Testament precies datzelfde op de Here Jezus Christus toepast, voordat wij ophouden de teksten passend te maken bij onze leer en onze leer passend maken bij de teksten?
Het probleem is niet dat er niet genoeg Bijbelteksten zijn die op de godheid van Christus wijzen.
Het probleem is juist het tegenovergestelde.
Het bewijs blijft zich opstapelen.
En wie alle gegevens serieus wil nemen, kan niet blijven volstaan met tegenspreken:
“Maar Jezus bad toch?”
“Maar Jezus gehoorzaamde toch?”
“Maar Jezus stierf toch?”
Ja.
Dat dééd Hij.
Omdat het Woord werkelijk vlees geworden is.
Maar datzelfde Woord:
was God.
Daarom is de Bijbelse belijdenis niet dat een mens later God geworden is.
De Bijbelse belijdenis is dat Degene Die God was, mens geworden is.
En daarom wijzen uiteindelijk al deze lijnen in dezelfde richting:
Jezus Christus is Heer
Niet als een tweede god naast JHWH.
Niet als slechts een verheven profeet.
Niet als slechts een menselijke Messias.
Maar als de Zoon, door Wie alle dingen zijn, Die de heerlijkheid bij de Vader had eer de wereld was, voor Wie iedere knie zal buigen en Die door de Schrift geplaatst wordt binnen de identiteit van de ene God.
Daar ligt uiteindelijk het punt waarop iedere christologie getoetst moet worden: niet aan de teksten die gemakkelijk in het eigen systeem passen, maar juist aan de teksten die dat systeem onder spanning zetten.
En juist daar blijkt hoe vreselijk ontoereikend het unitarisme is.
Want een leer die uitstekend kan uitleggen waarom Jezus mens is, maar voortdurend moeite heeft met de teksten waarin Hij God gelijk wordt voorgesteld, heeft niet zomaar een klein exegetisch probleem.
Zij heeft een christologisch probleem.
Een ernstig probleem.
Want de vraag is uiteindelijk niet:
Wat maken wij van Jezus?
De vraag is:
Wie zegt de Schrift dat Hij is?
En het antwoord klinkt door van Genesis tot Openbaring:
Jezus Christus is Heer.
Lees ook:
