Psalm 19 vers 3 en 4

Psalm 19 vers 3 en 4

De context in Psalm 19

1 Een psalm van David, voor den opperzangmeester. 2 De hemelen vertellen Gods eer, en het uitspansel verkondigt Zijner handen werk. 3 De dag aan den dag stort overvloediglijk spraak uit, en de nacht aan den nacht toont wetenschap. 4 Geen spraak, en geen woorden zijn er, waar hun stem niet wordt gehoord. 5 Hun richtsnoer gaat uit over de ganse aarde, en hun redenen aan het einde der wereld; Hij heeft in dezelve een tent gesteld voor de zon. 6 En die is als een bruidegom, uitgaande uit zijn slaapkamer; zij is vrolijk als een held, om het pad te lopen. 7 Haar uitgang is van het einde des hemels, en haar omloop tot aan de einden deszelven; en niets is verborgen voor haar hitte. 8 De wet des HEEREN is volmaakt, bekerende de ziel; de getuigenis des HEEREN is gewis, den slechte wijsheid gevende. 9 De bevelen des HEEREN zijn recht, verblijdende het hart; het gebod des HEEREN is zuiver, verlichtende de ogen. 10 De vreze des HEEREN is rein, bestaande tot in eeuwigheid, de rechten des HEEREN zijn waarheid, samen zijn zij rechtvaardig. 11 Zij zijn begeerlijker dan goud, ja, dan veel fijn goud; en zoeter dan honig en honigzeem. 12 Ook wordt Uw knecht door dezelve klaarlijk vermaand; in het houden van die is grote loon. 13 Wie zou de afdwalingen verstaan? Reinig mij van de verborgene afdwalingen. 14 Houd Uw knecht ook terug van trotsheden; laat ze niet over mij heersen; dan zal ik oprecht zijn en rein van grote overtreding. 15 Laat de redenen mijns monds, en de overdenking mijns harten welbehagelijk zijn voor Uw aangezicht, o HEERE, mijn Rotssteen en mijn Verlosser!

Afsluiting blogreeks

Afsluiting blogreeks

De reeks blogs over King James only en Statenvertaling alléén en de Textus Receptus begon eigenlijk met één doel: misverstanden en misconcepties over de Bijbel uit de weg ruimen

Niet om strijd te voeren, maar juist om te luisteren naar, en gehoorzaam zijn aan de Schrift.

Gaandeweg merkte ik dat het inhoudelijk steeds vaker verschoof naar vaste posities en verdediging. Wat bedoeld was als toetsing, werd een frontlinie.

Dat is pertinent  niet de weg die ik wil gaan.

Daarom sluit ik deze reeks af niet uit afstand tot de Bijbel, maar juist uit respect daarvoor.

Ik heb geen leer losgelaten, Christus niet verloochend en geen vertrouwen verloren in Gods Woord.

Wel heb ik, definitief, afstand genomen van de overtuiging dat tekstueel absolutisme, één vertaling of tekstvorm de exclusieve norm voor het verstaan van Gods Woord zou zijn.

Argumenten verdienen toetsing, juist ook als ze vertrouwd klinken of gevoelsmatig kloppen.

Toetsing is geen ongeloof.

Het is gehoorzaamheid.

Ik blijf de Statenvertaling en de King James Version een warm hart toedragen om hun rol  voor vele gelovigen, zelfs door de eeuwen heen, en hun plaats in de kerkgeschiedenis.

Dat verandert niet.

Maar mijn vertrouwen ligt niet langer in één tekstvorm, of traditie,  maar blijft in de God die Zijn Woord door de eeuwen heen heeft bewaard en gedragen,  en daar niet mee gestopt is 4 eeuwen terug.

Deze reeks bracht mij steeds verder in een rol van loopgravenverdediger, terwijl ik wil lezen, onderzoeken, verstaan en me wil blijven verwonderen.

Niet om vast te roesten.

Met de hakken in het zand.

Die spanning kies ik niet langer.

Dit is geen eindconclusie, maar een uitnodiging:

Blijf alsjeblieft toetsen, blijf of ga zelf onderzoeken , blijf vragen stellen bij wat als feit is gepresenteerd, en lees de Bijbel om te groeien, in kennis en geloof van die Ene Naam, ook om gehoord te worden, niet om oorlog te voeren.

Voor mij eindigt hier deze  blogreeks.

In rust. En vrede.

Geverifieerd door MonsterInsights