Is het maar makkelijk als je niet meer onder de wet leeft?

Is het maar makkelijk als je niet meer onder de wet leeft?

Dat is een vraag die je vaak hoort.
Als je zegt dat de gelovige niet onder de Wet is, maar onder de Genade, dan reageren sommigen direct:

“Dan wordt het geloof wel erg gemakkelijk.”

Maar is dat werkelijk zo?

Paulus schrijft in Romeinen 6 vers 14:
“Want de zonde zal over u niet heersen; want gij zijt niet onder de wet, maar onder de Genade.”

Let goed op wat daar staat. Hij zegt niet: u hebt geen norm meer.
Hij zegt: u bent niet onder de Wet.

Dat is een positieaanduiding.

Onder de Wet betekent: staan onder een systeem van eis en vergelding.
De Wet zegt: doe dit en gij zult leven.
Maar de Wet geeft geen kracht om te doen wat zij eist.

Romeinen 3 vers 20 zegt:


“Want door de wet is de kennis der zonde.”

En Romeinen 7 vers 7:


“Want ik wist de zonde niet dan door de wet.”

De wet openbaart Gods heiligheid.
De wet openbaart óók onze onmacht.

Het probleem lag niet in de wet.
Paulus zegt in Romeinen 8 vers 3:


“Want hetgeen der wet onmogelijk was, dewijl zij door het vlees krachteloos was…”

De wet was goed.
Het vlees was zwak.

Dus wie onder de Wet leeft, leeft onder een voortdurende eis, zonder innerlijke kracht om die eis te vervullen. Dat is geen gemak. Dat is een last.

Maar wat betekent dan: onder de Genade?

Romeinen 6 vers 4 zegt:

“Zo dan, wij zijn met Hem begraven door den doop in den dood, opdat, gelijkerwijs Christus uit de doden opgewekt is tot de heerlijkheid des Vaders, alzo ook wij in nieuwigheid des levens wandelen zouden.”

Genade betekent:
rechtvaardiging zonder werken.
een nieuwe positie in Christus.
mede gekruisigd met Hem.
opgewekt tot een nieuw leven.

En dan komt direct het misverstand.
Paulus stelt het zelf aan de orde in Romeinen 6 vers 15:

“Wat dan? Zullen wij zondigen, omdat wij niet zijn onder de wet, maar onder de genade? Dat zij verre.”

Genade is géén vrijbrief voor zonde.
Integendeel zelfs

Onder de Wet wordt de zonde veroordeeld, maar niet weggedaan.
Onder de Genade wordt de heerschappij van de zonde verbroken.

“Want de zonde zal over u niet heersen.”

Dát is bevrijding.

Maar is dat mákkelijker?

In zekere zin is het lichter, want er is geen veroordeling meer.
Maar in een andere zin is het dieper, want het raakt het hart.

Onder de Wet kun je je nog verschuilen achter uiterlijke naleving.
Onder Genade krijgt de door de Wet veroordeelde zondaar verlossing in Christus.

Galaten 2 vers 20 zegt:

“Ik ben met Christus gekruist; en ik leef, doch niet meer ik, maar Christus leeft in mij…”

Dat is geen gemak.
Dat is zelfverloochening.

Onder Genade dien je niet uit angst, maar uit liefde.
Je gehoorzaamt niet om aangenomen te worden, maar omdat je aangenomen bent.
Je leeft niet uit eigen kracht, maar in afhankelijkheid van Christus.

De norm wordt niet verlaagd.
Maar wordt verdiept.

De wet werkt van buiten naar binnen.
Genade werkt van binnen naar buiten.

Dus nee, niet onder de Wet leven is géén makkelijke weg.
Het is geen lagere roeping.
Het is een hogere werkelijkheid.

Geen eigen gerechtigheid meer.
Geen religieuze prestaties meer.
Maar ook geen leven meer voor jezelf.

Niet onder de Wet,
maar onder de Genade.

En dat betekent:
Christus in ons, de hoop der heerlijkheid.

Bedelingenleer toegelicht

Bedelingenleer toegelicht

YouTube player
In deze video breng ik wat nuance aan over iets waar heel veel verwarring en misverstanden over bestaan : Gods woord , de Bijbel recht snijden. De Bedelingenleer. Door bepaalde mensen wordt met grote woorden gegooid, als zou het een ‘valse’ of een ‘vuile’ leer zijn. Wat grote onzin, en polemische taal is.
Heel kort noem ik ook de hyperbedelingen leer, wat een heel ander ding is. Ik heb over dit onderwerp verschillende blogs geschreven.

De Schrift recht snijden

De bedelingen in de Bijbel en de reden waarom Paulus er letterlijk over spreekt

Bedelingen….

“Mijn kracht wordt in zwakheid volbracht”

“Mijn kracht wordt in zwakheid volbracht”

Er zijn teksten die dwars ingaan tegen ons natuurlijke denken.
Eén daarvan is wat de Here zegt in 2 Korinthe 12:9:

“En Hij heeft tot mij gezegd: Mijn genade is u genoeg; want Mijn kracht wordt in zwakheid volbracht. Zo zal ik dan veel liever roemen in mijn zwakheden, opdat de kracht van Christus in mij wone.”

Deze woorden werden gesproken tot de apostel Paulus. En ze raken het hart van het leven uit Genade. Je kan je zelf verbeelden dat je heel wat voorstelt, totdat er wat gebeurt waardoor je stilgezet wordt, wat mij is overkomen. Door een ongeluk, bijna 3 maanden geleden , ben ik behoorlijk op mijn nummer gezet. En heb ondervonden hóe waar het is, wat de apostel Paulus in de tweede Korinthebrief zegt. Ik heb me letterlijk nooit zo zwak gevoeld als nu, terwijl ik ook nooit zo sterk was als nu. Menselijkerwijs gesproken klinkt dat als een vette tegenstelling, bijna schizofreen. maar het is realiteit.

De doorn in het vlees

In hetzelfde hoofdstuk lezen we dat Paulus last had van een “doorn in het vlees”  (2 Korinthe 12:7). Wát die doorn precies was, wordt niet uitgelegd. Sommigen denken aan een lichamelijke kwaal, anderen aan tegenstand of geestelijke druk.

Wat het ook was, het was pijnlijk en vernederend.

Paulus bad er driemaal om. Hij vroeg of de Heere het wilde wegnemen.

Maar het antwoord was geen genezing.

Het antwoord was Genade.

“Mijn genade is u genoeg”

Dit is geen kille harde afwijzing. Het is een diep geestelijk principe.

God zegt niet:

“Ik haal je probleem weg.”

Hij zegt:

“Ik ben genoeg in je probleem.”

Genade betekent hier:
de voortdurende, dragende kracht van God Zelf.

Niet incidenteel.
Niet tijdelijk.
Maar genoeg, en volledig toereikend.

Wat betekent “Mijn kracht wordt in zwakheid volbracht”?

Het woord “volbracht” betekent: tot volle werking gebracht, tot voltooiing gebracht.

Gods kracht wordt niet sterker dóór onze zwakheid, maar zij wordt juist zichtbaar wanneer onze eigen kracht ontbreekt.

Zolang wij sterk zijn:

  • vertrouwen wij op ons inzicht
  • steunen wij op ons vermogen
  • bouwen wij op onze ervaring

Maar wanneer wij zwak zijn:

  • vallen onze zekerheden weg
  • wordt eigen roem uitgesloten
  • leren wij afhankelijkheid

En dáár openbaart zich Gods kracht.

Het omgekeerde verhaal

De wereld zegt:
Wees sterk. Bewijs jezelf. Overwin.

God zegt:
Word nederig. Wees afhankelijk. Vertrouw.

Dit patroon zien we door de hele Schrift:

  • Gideon met 300 man
  • David als jonge herder tegenover Goliath
  • Het kruis van Christus, uiterlijke zwakheid, maar Goddelijke overwinning

Wat zwak lijkt, vertegenwoordigt Gods kracht.

Paulus’ reactie

Paulus verzet zich niet meer tegen zijn zwakheid. Hij leert het doel ervan kennen.

Hij schrijft:

“Zo heb ik dan een welbehagen in zwakheden, in smaadheden, in noden, in vervolgingen, in benauwdheden, om Christus’ wil; want wanneer ik zwak ben, dan ben ik machtig.” (2 Korinthe 12:10)

Dat is geen masochisme.
Dat is geestelijk inzicht.

Wanneer hij zwak is, is hij niet afhankelijk van zichzelf.
En wie niet op zichzelf steunt, steunt op, en staat overeind in Christus.

Wat betekent dit voor jou en mij vandaag?

Dit woord is troost voor:

  • wie leeft met lichamelijke beperking
  • wie teleurstelling ervaart
  • wie worstelt met falen
  • wie zich onbekwaam voelt

God zegt niet dat zwakheid aangenaam is.
Maar Hij zegt dat Zijn kracht er niet door wordt tegengehouden.

Sterker nog, vaak komt zij juist daar tot volle uitdrukking.

Leven uit Genade

Dit sluit naadloos aan bij het leven onder de Genade.

Wij leven niet:

  • uit eigen gerechtigheid
  • uit eigen kracht
  • uit eigen heiligheid

Maar uit Zijn volbrachte werk.

Zoals ook elders geschreven staat:

“Want uit Genade zijt gij zalig geworden, door het geloof; en dat niet uit u, het is Gods gave.” (Efeze 2:8)

Genade begon bij de zaligheid.
En genade draagt het verdere leven.

“Mijn kracht wordt in zwakheid volbracht” is geen troostzin voor zwakken.
Het is een fundament voor het leven van iedere gelovige.

God zoekt geen sterke mensen.
Hij zoekt afhankelijke harten.

Zwakheid is geen mislukking in Gods plan.
Het is vaak de plaats waar Christus zichtbaar wordt.

Wanneer wij niets meer hebben om op te roemen,
blijft alleen Zijn Genade over.

En die, zegt Hij, is genoeg.

De veelkleurige en veelvuldige wijsheid van God

De veelkleurige en veelvuldige wijsheid van God

De uitdrukking “de veelkleurige wijsheid van God” komt uit de brief van de apostel Paulus:

Efeze 3:10 (STV)
“Opdat nu door de Gemeente bekendgemaakt worde aan de overheden en de machten in de hemel de veelvuldige wijsheid Gods.”

In het Grieks staat hier het bijzondere woord polupoikilos — etterlijk: veelkleurig, bolnt geschakeerd, rijk gevarieerd. Paulus zegt dus dat Gods wijsheid niet eentonig of enkelvoudig is, maar rijk geschakeerd, gelaagd en veelzijdig.

Wat betekent “veelkleurig”?

Het beeld is dat van een diamant met vele facetten, of van wit licht dat door een prisma uiteenvalt in een spectrum van kleuren.

Gods wijsheid:

  • is zichtbaar in schepping
  • wordt onthuld in Israëls geschiedenis
  • wordt verdiept in het kruis van Christus
  • wordt openbaar in de Gemeente
  • zal uitmonden in de toekomstige eeuwige heerlijkheid

Elke fase toont een andere “kleur” van hetzelfde goddelijke plan.

De context van Efeze 3

In Efeze 3 spreekt Paulus over een verborgenheid (vers 3–9) die in vorige tijden niet bekendgemaakt was, namelijk:

Dat de heidenen mede-erfgenamen zijn en van hetzelfde lichaam, en mededeelgenoten van Zijn belofte in Christus.

Dit was niet geopenbaard in het Oude Testament zoals het nu bekend is. Hier zien we een nieuwe “kleur” van Gods wijsheid:
Jood en heiden samen in één lichaam,de Gemeente.

Niet Israël boven de volken.
Niet heidenen onder Israël.
Maar samen één nieuw mens in Christus (Efeze 2:15).

Dat is goddelijke wijsheid die geen mens had kunnen bedenken.

Bekendgemaakt aan de hemelse machten

Opmerkelijk is dat Paulus zegt dat deze wijsheid bekendgemaakt wordt aan overheden en machten in de hemel.

Met andere woorden:

De Gemeente is niet alleen een zegen voor mensen.
Zij is een getuigenis in de geestelijke wereld.

Engelen zien in Gods handelen met de Gemeente:

  • Zijn Genade
  • Zijn Rechtvaardigheid
  • Zijn verlossingsplan
  • Zijn eenheid in verscheidenheid

De Gemeente is als het ware Gods “tentoonstelling” van Zijn wijsheid in het universum.

Wijsheid in het kruis

Paulus schrijft elders:

1 Korinthe 1:24 (STV)
“Maar hun die geroepen zijn, beiden Joden en Grieken, prediken wij Christus, de kracht Gods en de wijsheid Gods.”

Wat voor de wereld dwaasheid leek, een gekruisigde Messias,bbleek juist de diepste wijsheid van God.

Aan het kruis kwamen samen:

  • Rechtvaardigheid
  • Genade
  • Liefde
  • Heiligheid
  • Oordeel over zonde
Dat is geen simpele oplossing. Dat is goddelijke, veelkleurige wijsheid.

De wijsheid in de bedelingen

Wanneer je de Schrift recht snijdt (2 Timotheüs 2:15), zie je dat God in verschillende tijden op verschillende wijze handelt, zonder Zichzelf tegen te spreken.

Wet.
Genade.
Koninkrijk.
Gemeente.

Geen verwarring, maar voortgaande openbaring.

Elke fase toont een nieuwe dimensie van Gods wijsheid.

Wat betekent dit voor ons?

De veelkleurige wijsheid van God betekent dat:

  • Ons leven geen toeval is
  • De Gemeente geen noodoplossing is
  • Het kruis geen plan B was
  • Gods plan dieper en rijker is dan wij ooit volledig kunnen bevatten

Romeinen 11:33 vat het samen:

“O diepte des rijkdoms, beide der wijsheid en der kennis Gods! Hoe ondoorzoekelijk zijn Zijn oordelen, en onnaspeurlijk Zijn wegen!”

De veelkleurige en veelvuldige wijsheid van God is:

zichtbaar in Zijn heilsplan

geopenbaard in Christus

tentoongesteld in de Gemeente

bewonderd door engelen

en uiteindelijk tot eer van Zijn heerlijkheid

Waarom het Sola Scriptura niet werkelijk beleden wordt

Waarom het Sola Scriptura niet werkelijk beleden wordt

Binnen het protestantisme wordt vaak met overtuiging gezegd: wij geloven in Sola Scriptura. Het klinkt krachtig, reformatorisch en Bijbels. We kijken hier naar de vraag wordt het ook werkelijk beleden in de praktijk?

Sola Scriptura betekent niet maar dat de Bijbel belangrijk is. Het betekent dat de Schrift de enige hoogste, beslissende autoriteit is voor geloof en leven. Geen traditie, geen kerkelijke structuur, geen concilie, geen leerstuk, geen formulier geen systeem mag daarboven staan.

En toch… in veel gevallen blijkt dit principe eerder een leus dan een levende overtuiging.

Wat de reformatoren bedoelden

Tijdens de Reformatie keerden mannen als Maarten Luther zich tegen het gezag van de Rooms-Katholieke Kerk, waar Schrift en traditie samen als bron van openbaring functioneerden.

Luther stelde dat de Schrift zichzelf uitlegt en boven kerkelijk gezag staat.

Dat uitgangspunt rust op duidelijke Bijbelse grond:

“Heel de Schrift is van God ingegeven en is nuttig tot lering, tot wederlegging, tot verbetering, tot onderwijzing in de rechtvaardigheid.”
2 Timotheüs 3:16 (STV)

“Maar al ware het ook dat wij, of een engel uit de hemel, u een ander evangelie verkondigden, buiten hetgeen wij u verkondigd hebben, die zij vervloekt.”
Galaten 1:8 (STV)

De norm is dus: wat staat er geschreven?

Waar gaat het mis?

Traditie blijft onaantastbaar

Hoewel men zegt: “De Bijbel alleen”, blijkt in de praktijk vaak dat kerkelijke traditie niet ter discussie mag worden gesteld.

Wanneer bijvoorbeeld leerstukken als:

  • verbondstheologie
  • kerkstructuren
  • bepaalde sacramentopvattingen

bevraagd worden op grond van Schrift, blijkt dikwijls dat het systeem leidend is en niet de tekst.

De Bijbel wordt dan gelezen door de bril van het reeds vaststaande dogma.

Dat is feitelijk geen Sola Scriptura, maar Sola Traditio.

Systematiek boven tekst

In veel theologische benaderingen begint men bij een leerstelsel. Vervolgens worden Bijbelteksten gezocht om dit te ondersteunen. Tegenteksten worden:

  • vergeestelijkt
  • gerelativeerd
  • in een ander kader geplaatst

Maar werkelijk Sola Scriptura vraagt het omgekeerde:
de Schrift moet het systeem vormen — niet het systeem de Schrift.

Het Woord niet recht snijden

De apostel Paulus schrijft:

“Benaarstig u om uzelf Gode beproefd voor te stellen, een arbeider die niet beschaamd wordt, die het woord der waarheid recht snijdt.”
2 Timotheüs 2:15 (STV)

Dat “recht snijden” impliceert onderscheid maken.

Wanneer men:

  • Koninkrijksteksten rechtstreeks toepast op de Gemeente
  • Wet en Genade vermengt
  • tekenen en wonderen als de norm maakt voor vandaag

zonder rekening te houden met context en doelgroep, dan wordt de Schrift niet recht gesneden.

Paulus wordt niet consequent gevolgd

Opmerkelijk is dat juist Paulus spreekt over:

“de bedeling der genade Gods” — Efeze 3:2
“de bedeling van de verborgenheid” — Efeze 3:9

Hij noemt zichzelf:

“Want ik spreek tot u, heidenen; voor zoveel ik der heidenen apostel ben…”
Romeinen 11:13 (SV)

Maar in de praktijk worden zijn uitspraken vaak ondergeschikt gemaakt aan koninkrijksprediking of vermengd met andere bedelingen.

Als men werkelijk Sola Scriptura toepast, dan moet men ook erkennen dat de Schrift zelf onderscheid maakt.

Ervaring boven openbaring

In moderne evangelische kringen is het gevaar anders:

  • “God sprak tot mij…”
  • “Ik voel dat de Geest dit zegt…”

Maar de toetssteen is niet gevoel of ervaring — het is de Schrift.

Sola Scriptura betekent dat alles getoetst wordt aan wat geschreven staat.

De werkelijke toets

De vraag is niet: belijden wij Sola Scriptura?
De vraag is: mag de Schrift ons corrigeren, ook wanneer dat onze traditie raakt?

  • Mag de tekst het systeem doorbreken?
  • Mag Paulus letterlijk zeggen wat hij zegt?
  • Mogen Israël en Gemeente onderscheiden blijven als de Schrift dat doet?
  • Mag Gods Genade werkelijk Genade zijn — zonder vermenging met Wet?

Daar wordt het spannend.

Sola Scriptura is geen dode slogan uit de 16e eeuw.
Het is een geesteshouding van onderwerping.

Het betekent:

De Schrift alleen is norm.

De Schrift verklaart zichzelf.

Geen traditie boven het Woord.

Geen dogma boven de tekst.

Geen ervaring boven openbaring.

Waar dat ontbreekt, wordt Sola Scriptura niet werkelijk beleden, hoe Reformatorisch óf Evangelisch men zich ook noemt.

De eerlijke vraag blijft daarom:

Durven wij de Schrift echt alleen te laten spreken?

lees ook:

De bedelingen in de Bijbel en de reden waarom Paulus er letterlijk over spreekt

De Schrift recht snijden

Leven uit Genade

Bedelingen….

Waarom “Verbondstheologie” tekort schiet

Bijbels taalgebruik, ook vandaag nog #2 In goede aarde vallen

Bijbels taalgebruik, ook vandaag nog #2 In goede aarde vallen

Ons hedendaags Nederlands bevat nog veel Bijbels taalgebruik; er zijn tal van spreekwoorden en gezegden, die rechtstreeks uit de Statenvertaling komen, zoals:

“In goede aarde vallen”

Ontleend aan:

Markus 4:8 En het andere viel in de goede aarde en gaf vrucht, die opging en wies; en het ene droeg dertig- en het andere zestig- en het andere honderdvoud.

Geverifieerd door MonsterInsights