Die Ene Naam

Die Ene Naam

Dit overzicht trof ik jaren geleden aan in een brochure bestemd om te getuigen tegen de dwaalleer van de “Jehovah’s Getuigen’. Er zijn er echter meer, die om welke reden ook, behendig om deze Naam heen fietsen.

Welke Naam hebben de eerste christenen:

genoemd?

Romeinen 15:20

Maar ik heb mij een eer geacht, het Evangelie alzo te verkondigen, niet waar Christus alreeds genoemd was, opdat ik niet op eens anders fundament bouwen zou.

gepredikt?

Handelingen 8:12

Maar als zij Filippus geloofden, die het Evangelie van het Koninkrijk Gods en van den Naam van Jezus Christus verkondigde, werden zij gedoopt, beiden, mannen en vrouwen.

aangeroepen?

Handelingen 22:16

En nu, wat vertoeft gij? Sta op, en laat u dopen, en uw zonden afwassen, aanroepende den Naam des Heeren.

In welke Naam werden:

duivelen uitgedreven?

Handelingen 16:18

En dit deed zij vele dagen. Maar Paulus, zeer verstoord zijnde, en zich omkerende, zeide tot den geest: Ik gebied u in den Naam van Jezus Christus, dat gij van haar uitgaat. En hij ging uit terzelfder ure.

wonderen gedaan?

Handelingen 3:6

En Petrus zeide: Zilver en goud heb ik niet; maar wat ik heb, dat geef ik u: In den Naam van Jezus Christus, den Nazarener, sta op en wandel.

Handelingen 3:16

En door het geloof in Zijn Naam, heeft Zijn Naam dezen versterkt, dien gij ziet en kent; ja, het geloof, dat door Hem is, heeft hem deze volkomen gezondheid gegeven, in aller tegenwoordigheid.

Handelingen 4:10

Zo zij u allen bekend, en het ganse volk Israëls, dat door den Naam van Jezus Christus, den Nazarener, Dien gij gekruisigd hebt, Dien God van de doden opgewekt heeft, door Dien staat deze hier gezond voor u.

Handelingen 4:30

Daarin Gij Uw hand uitstrekt tot genezing, en dat tekenen en wonderen geschieden door den Naam van Uw heiligen Knecht Jezus.

In Wie moet men:

geloven?

Johannes 3:16

Alzo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat een iegelijk, die in Hem gelooft, niet verderve, maar het eeuwige leven hebbe.

Handelingen 16:31

En zij zeiden: Geloof in den Heere Jezus Christus, en gij zult zalig worden, gij en uw huis.

1 Johannes 3:23

En dit is Zijn gebod, dat wij geloven in den Naam van Zijn Zoon Jezus Christus, en elkander liefhebben, gelijk Hij ons een gebod gegeven heeft.

1 Johannes 5:13

Deze dingen heb ik u geschreven, die gelooft in den Naam van den Zoon Gods, opdat gij weet, dat gij het eeuwige leven hebt.

In welke Naam moet men:

gedoopt zijn?

Handelingen 2:38

En Petrus zeide tot hen: Bekeert u, en een iegelijk van u worde gedoopt in den Naam van Jezus Christus, tot vergeving der zonden; en gij zult de gave des Heiligen Geestes ontvangen.

Handelingen 8:16

(Want Hij was nog op niemand van hen gevallen, maar zij waren alleenlijk gedoopt in den Naam van den Heere Jezus.)

Handelingen 10:48

En hij beval hen te dopen in den Naam des Heeren. Toen baden zij hem, dat hij enige dagen bij hen wilde blijven.

Handelingen 19:5

En die dat hoorden, werden gedoopt in den Naam van den Heere Jezus.

Door welke Naam verkrijgen wij:

vergeving van zonden?

Handelingen 10:43

Van Hem getuigen al de profeten, dat een iegelijk, die in Hem gelooft, vergeving der zonden ontvangen zal door Zijn Naam.

In welke Naam:

is het leven?

Johannes 20:31

Maar deze zijn geschreven, opdat gij gelooft, dat Jezus is de Christus, de Zoon Gods, en opdat gij, gelovende, het leven hebt in Zijn Naam.

In welke Naam:

is rechtvaardiging?

1 Korinthe 6:11

En sommigen van u zijn dat geweest; maar gij zijt afgewassen, maar gij zijt geheiligd, maar gij zijt gerechtvaardigd in den Naam van den Heere Jezus, en door den Geest onzes Gods.

In welke Naam:

komt men samen?

Mattheüs 18:20

Want waar twee of drie vergaderd zijn in Mijn Naam, daar ben Ik in het midden van hen.

moet men alles doen?

Kolosse 3:17

En al wat gij doet met woorden of met werken, doet het alles in den Naam van den Heere Jezus, dankende God en den Vader door Hem.

Welke Naam moet men:

vasthouden?

Openbaring 2:13

Ik weet uw werken, en waar gij woont, daar de troon des satans is; en gij houdt Mijn Naam vast, en hebt het geloof in Mij niet verloochend.

niet verloochenen?

Openbaring 3:8

Ik weet uw werken; ziet, Ik heb voor u een geopende deur gegeven, en niemand kan die sluiten; want gij hebt kleine kracht, en hebt Mijn Woord bewaard, en Mijn Naam niet verloochend.

Welke Naam is:

boven alle naam?

Filippenzen 2:9

Daarom heeft God Hem ook uitermate verhoogd, en heeft Hem een Naam gegeven, welke boven allen naam is.

in welke Naam:

zal alle knie zich buigen?

Filippenzen 2:10

Opdat in den Naam van Jezus zich zou buigen alle knie dergenen, die in den hemel, en die op de aarde, en die onder de aarde zijn.

Samenvattend (Schrift met Schrift):

De Naam die genoemd, gepredikt, aangeroepen, geloofd, gedoopt, vastgehouden, niet verloochend, verheven en aanbeden wordt, niet volgens mij, maar check het vooral zelf, is één Naam:

DE NAAM VAN JEZUS CHRISTUS, DE HEERE

En géén andere…zelfs niet uit de ‘drie-eenheid’!

Alles uit, door, tot en via Hem! Verzwijg en vergeet dus die Ene Naam nooit!

Lees ook:
Tot Wie bidden en zingen? – Bijbelse basis

Genezing en ziekte: wat zegt de Bijbel echt?

Genezing en ziekte: wat zegt de Bijbel echt?

Er wordt vandaag veel gesproken over genezing. Met grote woorden, stellige claims en geestelijke zekerheden. Maar hoe harder men roept, hoe stiller de Bijbel wordt. Dat is geen verdieping, maar vervanging. Wat zegt de Bijbel — en wat verzinnen wij erbij? Wie werkelijk leest wat de Schrift zegt, ontdekt iets ongemakkelijks: God geneest niet op commando. En ziekte is geen bewijs van falend geloof.

God wil altijd genezen?

Een vrome onwaarheid. Deze uitspraak klinkt geestelijk, maar is gewoon on-bijbels. De Schrift zegt nergens dat God altijd iedere gelovige geneest. Ja, God kan genezen:

“Ik ben de HEERE, uw Heelmeester.”

(Exodus 15:26)

Maar wie van Gods macht een plicht maakt, tast in feite Zijn soevereiniteit aan.

Paulus bad driemaal om genezing. Het antwoord was geen wonder:

“Mijn genade is u genoeg.”

(2 Korinthe 12:9)

Dat is geen randgeval. Dat is leer.

Als genezing een recht wordt, wordt ziekte automatisch schuld

Zodra genezing als norm wordt gepresenteerd, wordt uitblijvende genezing schuld. Niet altijd uitgesproken — wel altijd gevoeld. te weinig geloof, verkeerde gedachtenen woorden, verborgen zonde Dat is geen pastoraat. Dat is geestelijke druk.

Jakobus zegt niet: onderzoek de zieke.

Hij zegt:

“Is er iemand krank onder ulieden?”

(Jakobus 5:14)

Gebed — geen diagnose.

Zorg — geen beschuldiging.

En vooral: geen garantie.

Jezus genas velen. Maar niet om een formule te lanceren

Jezus genas. Dat staat vast. Maar Hij deed dat niet om een universeel genezingsmodel te introduceren.

Zijn genezingen waren tekenen:

“Zo is dan het Koninkrijk Gods tot u gekomen.”

(Mattheüs 12:28)

Nicodémus begreep dit:

“Niemand kan deze tekenen doen, zo God met hem niet is.”

(Johannes 3:2)

Wie deze tekenen losmaakt van hun doel, bedrijft geen geloof — maar schriftmisbruik.

Gebed is geen techniek

Handoplegging, zalving en gebed zijn Bijbels.

Maar nergens mechanisch.

“De Heere zal hem oprichten.”

(Jakobus 5:15)

Niet de bidder. Niet de methode. Niet het geloof als kracht. God laat Zich niet afdwingen.

Waar ziekte in de Bijbel een beeld van is

De Schrift spreekt niet oppervlakkig over ziekte. Zij gebruikt ziekte als teken, spiegel en prediking.

Ziekte hoort bij de zondeval. Ziekte is geen scheppingsorde, maar scheppingsbreuk.

“Door de zonde de dood.”

(Romeinen 5:12)

“Het ganse schepsel zucht.”

(Romeinen 8:22)

Elke ziekte herinnert aan Genesis 3.,Ziekte als beeld van geestelijke ontwrichting

De profeten spreken over zonde in medische taal:

“Van den voetzool af tot den hoofdschedel toe is er niets geheels aan.”

(Jesaja 1:6)

“Waarom is de breuk… niet geheeld?”

(Jeremia 8:22)

Hier gaat het niet over lichamen, maar over harten.

Is ziekte oordeel?

Soms — maar nooit automatisch

Ja, ziekte kan oordeel zijn:

“Zo zal de HEERE u slaan met krankheden.”

(Deuteronomium 28:59)

Maar Job ontkracht elke simpele rekensom:

“In dit alles zondigde Job niet.”

(Job 2:10)

Wie elke ziekte direct duidt als persoonlijke schuld, spreekt zoals Jobs vrienden — en wordt door God terechtgewezen.

Ziekte ontmaskert zelfredzaamheid. Ziekte breekt de illusie van controle.

“Het uitnemendste daarvan is moeite en verdriet.”

(Psalm 90:10)

Ziekte predikt zonder woorden: gij zijt stof.

Ziekte is niet zinloos

Jezus zegt over de blindgeborene:

“Opdat de werken Gods in hem zouden geopenbaard worden.”

(Johannes 9:3)

Niet elke ziekte is straf.

Maar geen enkele ziekte is betekenisloos.

Volkomen genezing ligt in de toekomst

De Bijbel belooft geen universele genezing nu, maar wel straks:

“Wij verwachten de verlossing onzes lichaams.”

(Romeinen 8:23)

“Noch moeite zal meer zijn.”

(Openbaring 21:4)

Wie alle genezing naar het heden trekt, berooft de toekomst.

Wat je nooit mag zeggen

De Schrift laat hier geen ruimte:

  • ziekte = ongeloof
  • genezing = geloofskracht
  • blijvende ziekte = falen

“Oordeelt niet.”

(Mattheüs 7:1)

Conclusie

Geen genezingsrecht — maar hoop

De Bijbel leert geen maakbaarheid, maar soevereiniteit.

Geen succesgeloof, maar kruisdragen. God geneest soms. God draagt altijd Zwakheid is geen schande

“Mijn kracht wordt in zwakheid volbracht.”

(2 Korinthe 12:9)

De echte vraag is niet:

Waarom geneest God mij niet? De echte vraag is: Is God genoeg — ook als Hij dat niet doet?

Wie daarop leert antwoorden, heeft geen genezingsleer nodig.

Die heeft Christus.

De “Statenvertaling-alleen” denkfout en de verwarring

De “Statenvertaling-alleen” denkfout en de verwarring

Waarom de verabsolutering van de Statenvertaling geen Schriftgetrouwheid is, maar een denkfout

Er bestaat een vorm van vroomheid die zich voordoet als trouw aan Gods Woord, maar die in werkelijkheid wordt gedreven door angst voor correctie. De “Statenvertaling-alleen”denkfout spreekt in hoofdletters over eerbied, en soms met grote woorden en grove beschuldigingen over “corrupte , valse Bijbels” maar sluit tegelijkertijd de ogen voor feiten. Het credo is eenvoudig en onwrikbaar:

De Statenvertaling is norm. Afwijking is gevaar. Onderzoek is verdacht.

Dit denken is niet onschuldig. Het is systematisch, polemisch en misleidend. En het steunt op één fundamentele verwarring die telkens opnieuw wordt verzwegen:

>>>het onderscheid tussen Schriftkritiek en tekstkritiek<<<

De fatale verwarring: Schriftkritiek ≠ tekstkritiek

Het debat rond de Statenvertaling wordt bewust vervuild door twee totaal verschillende zaken op één hoop te gooien.

Tekstkritiek vraagt:

Wat heeft de oorspronkelijke auteur geschreven?

Schriftkritiek vraagt:

Is wat de auteur geschreven heeft wel waar, betrouwbaar of gezaghebbend?

Dat verschil is niet subtiel. Het is principieel.

Tekstkritiek veronderstelt het gezag van de Schrift.  Deze zoekt niet naar afbraak, maar naar herstel. En corrigeert kopiisten, geen profeten. Maar probeert de tekst terug te brengen naar haar oorspronkelijke vorm.

Schriftkritiek daarentegen ondergraaft dat gezag. Hiermee stelt men de inhoud zelf ter discussie.

Wie deze twee gelijkstelt, bedrijft geen theologie, maar retorische manipulatie.

SV-alleen denken leeft van die verwarring

SV-alleen denken kan alleen bestaan zolang tekstkritiek wordt voorgesteld als Schriftkritiek. Daarom wordt elk beroep op oudere handschriften, elke voetnoot, elke tekstvariant onmiddellijk geframed als “aanval op de Bijbel”.

Dat is geen toeval. Dat is strategie.

Zodra men toegeeft dat tekstkritiek iets anders is dan Schriftkritiek, stort het hele SV-alleen bouwwerk in. Want dan blijkt ineens dat moderne tekstuitgaven niet de Schrift aantasten, maar doorgaans trachten haar zo zuiver mogelijk te achterhalen.

Daarom moet het onderscheid vaag blijven. Angst werkt beter dan argumenten.

De Textus Receptus: hulpmiddel, geen norm

De Textus Receptus is geen geïnspireerde tekst, maar een historische reconstructie, samengesteld met de beperkte middelen van de zeventiende eeuw. Dat was toen legitiem. Maar het was nooit bedoeld als eindstation.

Sindsdien zijn er veel oudere handschriften ontdekt. Die negeren is geen geloofsdaad, maar een keuze — een bewuste weigering om te luisteren naar beter en ouder bewijsmateriaal.

Wie zegt:

“Wij houden vast aan de Textus Receptus, ook als oudere handschriften iets anders laten zien”

zegt impliciet:

Het doet er niet toe wat de apostelen geschreven hebben, zolang onze vertrouwde tekst maar intact blijft. Dat is geen eerbied voor de Schrift. Dat is verplaatsing van gezag.

De ironie: SV-alleen denken bedrijft zelf Schriftkritiek

Hier wordt het pijnlijk.

Door vast te houden aan een specifieke editie — ongeacht betere gegevens — verschuift het gezag: niet langer de oorspronkelijke tekst is norm, maar een latere tekstvorm.

De vraag is dan niet meer:
Wat schreef Paulus? maar: Wat staat er in de Statenvertaling?

Dat is precies wat Schriftkritiek doet: het gezag losmaken van de oorspronkelijke openbaring en verankeren in iets anders.

SV-only denken beschuldigt anderen van Schriftkritiek, maar praktiseert haar zelf.

“Weglaten” als angstwoord

Het woord weglaten is het favoriete wapen in dit debat. Het suggereert roof, verminking, verlies. Maar in werkelijkheid gaat het meestal om het herkennen en verwijderen van latere toevoegingen.

Meer woorden betekent niet meer waarheid.
Meer vroom klinkende zinnen betekent niet meer inspiratie.Tekstkritiek vraagt niet:Wat klinkt het mooist? maar: Wat verklaart het ontstaan van de andere varianten? Wie dat weigert te vragen, heeft de waarheid ingeruild voor ‘wat men gewend is’

Een geloof dat voetnoten vreest, is geen sterk geloof

SV-alleen denken doet alsof Gods Woord alleen kan overleven binnen één Nederlandse vertaling uit 1637. Alsof Gods voorzienigheid ophield bij de Statenvertalers.

Dat is geen hoge Schriftopvatting. Dat is Gods woord benauwd inpassen.

Een geloof dat bang is voor handschriften,bang is voor wetenschap, bang ook voor correctie, is geen geloof dat rust in de waarheid, maar een geloof dat zichzelf, koste wat-kost, moet beschermen.

Noem het bij de naam

Tekstkritiek is geen vijand van de Schrift.
Tekstkritiek is een dienaar.

Schriftkritiek is geen synoniem van tekstkritiek.
Dat gelijkstellen is intellectueel oneerlijk.

SV-alleen denken is geen onschuldige voorkeur, maar een systeem dat leeft van verwarring, angst en verabsolutisering van traditie.

Wie werkelijk buigt voor Gods Woord, buigt niet voor één vertaling,niet voor één editie, niet voor één tijdperk

De vraag moet zijn, zonder angst en zonder in een verdedigingsreflex te schieten:

Wat staat er werkelijk geschreven?

Alles minder is geen trouw, maar verhard en blind traditionalisme. Om niet te zeggen overspannen complotdenken.

zie ook:

De claims van de “checklist vervalste Bijbels” van sv1637.org gecheckt – Bijbelse basis

De KJV-only en Statenvertaling alléén controverse ontzenuwd – Bijbelse basis

Waar komt de term “Textus Receptus” vandaan? – Bijbelse basis

Een betrouwbare Bijbel: tekstoverlevering – Bijbelse basis

Wat is ‘King James Onlyism’? – Bijbelse basis

Zijn moderne Bijbels vervalst? – Bijbelse basis

Geverifieerd door MonsterInsights