Ik zat zelf in een sekte in wording — en in deze video vertel ik wat ik daar van binnenuit heb meegemaakt. Wat begon als iets oprechts en betrokken, veranderde voor mij langzaam in een omgeving waarin controle, invloed en afhankelijkheid een steeds grotere rol gingen spelen. Ik deel dit verhaal niet om mensen aan te vallen, maar om inzicht te geven in processen die van buitenaf vaak moeilijk te herkennen zijn. Of je het een sekte noemt of niet — dat laat ik aan jou over. Wat ik wél weet, is wat ik heb meegemaakt. Als je iets herkent in dit verhaal, neem dat serieus en blijf zelf nadenken.
De opname van de Gemeente komt eerst: waarom de wereld de Grote Verdrukking niet ziet aankomen
De gebeurtenis vóór de Grote Verdrukking
Wanneer Christenen spreken over de eindtijd verplaatst de focus vaak meteen naar de Grote Verdrukking. Films, boeken en preken schilderen een periode van wereldwijde chaos, oorlog en oordeel.
Maar volgens de Schrift gaat aan deze periode een andere gebeurtenis vooraf die vaak vergeten wordt of verkeerd wordt begrepen: de opname van de Gemeente.
Om de profetieën over de eindtijd goed te begrijpen moeten we daarom eerst kijken naar deze gebeurtenis.
Wat de opname van de Gemeente is
De opname wordt duidelijk beschreven door de apostel Paulus.
“Daarna wij, die levend overgebleven zijn, zullen te zamen met hen opgenomen worden in de wolken, den Heere tegemoet in de lucht; en alzo zullen wij altijd met den Heere wezen.”
(1 Thessalonicenzen 4:17, STV)
Paulus beschrijft hier een moment waarop gelovigen plotseling worden opgenomen om Christus te ontmoeten in de lucht.
Dit gebeurt wanneer:
de doden in Christus eerst opstaan
levende gelovigen worden veranderd
de Gemeente Christus tegemoet gaat
Het gaat dus om een plotselinge wegneming van de Gemeente.
Een verborgenheid die Paulus openbaart
Paulus noemt deze gebeurtenis een verborgenheid.
“Ziet, ik zeg u een verborgenheid: wij zullen wel niet allen ontslapen, maar wij zullen allen veranderd worden.”
(1 Korinthe 15:51, STV)
Hij beschrijft vervolgens hoe snel dit gebeurt.
“In een punt des tijds, in een ogenblik, met de laatste bazuin.”
(1 Korinthe 15:52, STV)
De opname gebeurt dus plotseling en onverwacht., in een ‘ondeelbaar ogenblik’
Waarom vóór de Grote Verdrukking
Dit gegeven is voor veel mensen niet duidelijk; de reden waarom.
De Bijbel zegt dat de Gemeente niet bestemd is voor de komende oordelen.
Paulus schrijft:
“En Zijn Zoon uit de hemelen te verwachten, Dien Hij uit de doden opgewekt heeft, namelijk Jezus, Die ons verlost van den toekomenden toorn.”
(1 Thessalonicenzen 1:10, STV)
En:
“Want God heeft ons niet gesteld tot toorn, maar tot verkrijging der zaligheid door onzen Heere Jezus Christus.”
(1 Thessalonicenzen 5:9, STV)
De oordelen van de eindtijd worden in Openbaring juist beschreven als de toorn van God.
“Verberg ons voor het aangezicht Desgenen, Die op den troon zit, en voor den toorn des Lams.”
(Openbaring 6:16, STV)
Daarom leert de Schrift dat Christus Zijn Gemeente wegneemt voordat deze periode begint.
Een belangrijk onderscheid
Veel verwarring ontstaat doordat men de opname van de Gemeenteverwart met de wederkomst van Christus.
Bij de opname:
ontmoeten gelovigen Christus in de lucht
Christus komt niet op aarde
het vde Gemeente wordt tot Hem opgenomen
Bij de wederkomst:
“En zij zullen den Zoon des mensen zien komen op de wolken des hemels met grote kracht en heerlijkheid.”
(Mattheüs 24:30, STV)
Dan komt Christus zichtbaar naar de aarde.
HUIDIGE TIJD
De Gemeente op aarde
│
│
▼
OPNAME VAN DE GEMEENTE
(1 Thessalonicenzen 4:17)
Gelovigen worden opgenomen
om Christus in de lucht te ontmoeten
│
│
▼
BEGIN LAATSTE JAARWEEK VAN DANIEL
(Daniël 9:27)
Eerste periode – 3,5 jaar
• politieke stabiliteit
• schijnvrede
• opkomst wereldleider
• eerste oordelen
│
│
▼
GRUWEL DER VERWOESTING
(Mattheüs 24:15)
Keerpunt in de profetie
│
│
▼
GROTE VERDRUKKING – 3,5 JAAR
(Mattheüs 24:21)
• wereldwijde vervolging
• oordelen van God
• macht van het beest
• tijd der benauwdheid voor Jakob
│
│
▼
WEDERKOMST VAN CHRISTUS
(Mattheüs 24:30)
Christus verschijnt zichtbaar
en vestigt Zijn Koninkrijk
Misverstanden over de opname
Er bestaan verschillende misverstanden.
Sommigen zeggen dat het idee van de opname een moderne uitvinding is. Toch staat de beschrijving letterlijk in de brieven van Paulus.
Anderen denken dat de Gemeente door de Grote Verdrukking moet gaan. Maar het Nieuwe Testament benadrukt juist dat gelovigen niet gesteld zijn tot toorn.
De opname vormt daarom de overgang tussen het huidige tijdperk van de Gemeente en het verdere profetische programma van God met Israël.
In het volgende blog zullen we de eerstvolgende periode bespreken:de Grote Verdrukking
Terug naar sabbat en feesten? Het Nieuwe Testament zegt iets anders
Waarom Sabbat en Bijbelse feestdagen weer populair worden
Moeten christenen de Sabbat houden en de Bijbelse feestdagen vieren? Het Nieuwe Testament geeft daar een verrassend duidelijk antwoord op.
In steeds meer christelijke kringen klinkt de oproep om terug te keren naar de Sabbat en de Bijbelse feestdagen. Men zegt dat deze door God zelf zijn ingesteld en dat Christenen daarom eigenlijk weer zouden moeten leven volgens deze kalender.
Dat klinkt best vroom. Wie kan er immers tegen “Bijbelse feesten” zijn?
Maar zodra we het Nieuwe Testament serieus nemen, ontstaat er een probleem. Want juist het Nieuwe Testament — en vooral de brieven van Paulus — verzetten zich scherp tegen het opnieuw opleggen van zulke voorschriften.
SCHADUW of CHRISTUS?
Het probleem bestond al in de eerste gemeente
De discussie die vandaag terugkeert, bestond al in de eerste eeuw.
Sommige gelovigen uit het Jodendom begonnen namelijk te leren dat heidenchristenen ook de wet van Mozes moesten gaan houden.
“En sommigen, die afgekomen waren van Judea, leerden de broeders, zeggende: Indien gij niet besneden wordt naar de wijze van Mozes, zo kunt gij niet zalig worden.”
(Handelingen 15:1, STV)
Dat was geen klein verschil van mening. Het ging om een fundamentele vraag:
Moeten christenen uit de heidenen onder de wet van Mozes leven?
Als het antwoord ja was, betekende dat automatisch:
besnijdenis
sabbat
Joodse feestdagen
voedselwetten
Het hele systeem van de Torah. Geen ‘pick and choose’.
Het apostelconvent in Handelingen 15
Daarom komen de apostelen en oudsten samen in Jeruzalem. Wat daar besloten wordt is cruciaal voor het hele christendom.
Petrus neemt het woord en zegt:
“Nu dan, wat verzoekt gij God, om een juk op den hals der discipelen te leggen, hetwelk noch onze vaders, noch wij hebben kunnen dragen?”
(Handelingen 15:10, STV)
Let op dat woord: juk.
Volgens Petrus zou het opleggen van de wet aan heidenchristenen betekenen dat men hen onder een religieus systeem plaatst dat zelfs Israël nooit heeft kunnen dragen.
Daarom zegt hij vervolgens:
“Maar wij geloven door de genade van den Heere Jezus Christus zalig te worden, op zulke wijze als ook zij.”
(Handelingen 15:11, STV)
Niet door wetsonderhouding.
Maar door Genade.
Waarom de apostelen de wet niet oplegden aan heidenen
De conclusie van het apostelconvent is glashelder.
“Daarom oordeel ik, dat men degenen uit de heidenen, die zich tot God bekeren, niet beroere.”
(Handelingen 15:19, STV)
En in de brief aan de gemeenten staat:
“Het heeft den Heiligen Geest en ons goed gedacht, ulieden geen meerderen last op te leggen dan deze noodzakelijke dingen.”
(Handelingen 15:28, STV)
Opvallend is wat er niet wordt opgelegd.
Niet:
besnijdenis
sabbat
Joodse feestdagen
de wet van Mozes
Als deze dingen essentieel waren geweest voor christenen, dan was dit precies het moment geweest om ze verplicht te stellen.
Maar dát gebeurt niet.
Kolossenzen 2: sabbatten zijn een schaduw
Paulus sluit volledig aan bij deze beslissing.
Hij schrijft:
“Dat u dan niemand oordele in spijs of in drank, of in het stuk des feestdags, of der nieuwe maan, of der sabbatten; Welke zijn een schaduw der toekomende dingen, maar het lichaam is van Christus.”
(Colossenzen 2:16–17, STV)
De termen die Paulus noemt zijn precies de onderdelen van de Joodse kalender:
voedselwetten
feestdagen
nieuwe maan
sabbatten
En Paulus noemt ze een schaduw.
Een schaduw heeft een functie: zij wijst vooruit naar iets dat komt. Maar zodra de werkelijkheid verschijnt, wordt de schaduw niet meer het centrum.
Die werkelijkheid is Christus.
Galaten 4: terug naar religieuze kalenderwetten
In Galaten gaat Paulus nog verder.
“Maar nu, God kennende, ja veelmeer van God gekend zijnde, hoe keert gij u wederom tot de zwakke en arme eerste beginselen, welke gij wederom van voren aan wilt dienen?
Gij onderhoudt dagen, en maanden, en tijden, en jaren.”
(Galaten 4:9–10, STV)
Paulus beschrijft hier precies wat vandaag opnieuw populair wordt:
religieuze kalender
heilige dagen
vaste tijden en feesten
En zijn oordeel is scherp.
Het is geen geestelijke verdieping, maar een terugkeer naar “zwakke en arme beginselen”.
De sabbat als teken voor Israël
In het Oude Testament had de sabbat een duidelijke functie.
“Gij dan, spreek tot de kinderen Israëls, zeggende: Gij zult evenwel Mijn sabbatten onderhouden; want dit is een teken tussen Mij en tussen ulieden, bij uw geslachten.”
(Exodus 31:13, STV)
De sabbat was een verbondsteken tussen God en Israël.
Het Nieuwe Testament leert nergens dat dit teken is overgedragen aan de gemeente.
Daarom kan Paulus ook schrijven:
“De een acht wel den enen dag boven den anderen dag; maar de ander acht al de dagen gelijk. Een iegelijk zij in zijn eigen gemoed ten volle verzekerd.”
(Romeinen 14:5, STV)
Als de sabbat voor christenen een bindend gebod was geweest, had Paulus dit nooit zo kunnen zeggen.
De focus van het Nieuwe Testament
Het Nieuwe Testament verplaatst de aandacht van religieuze kalenderdagen naar Christus Zelf.
De sabbat wees vooruit naar de rust die in Hem gevonden wordt.
“Komt herwaarts tot Mij, allen die vermoeid en belast zijt, en Ik zal u rust geven.”
(Matthéüs 11:28, STV)
De gelovige leeft daarom niet onder een kalender van heilige dagen, maar in de vrijheid van het evangelie.
De sabbat en de Bijbelse feesten hebben een belangrijke plaats in de heilsgeschiedenis. Zij waren:
profetische schaduwen
onderwijs voor Israël
vooruitwijzingen naar Christus
Maar het Nieuwe Testament maakt duidelijk dat zij niet de norm zijn voor de gemeente van Christus.
Het apostelconvent weigert de wet van Mozes aan heidengelovigen op te leggen. Paulus noemt sabbatten en feestdagen schaduwen en waarschuwt tegen een terugkeer naar religieuze kalenderwetten.
