Psalm 150 vers 3 t/m 6


Wanneer Paulus zegt dat hij niets anders wil weten dan Christus en Die gekruisigd, bedoelt hij niet dat hij alleen over Golgotha sprak.
In dezelfde brief (1 Korinthe) behandelt hij:
“Christus en Dien gekruisigd” is geen beperking, maar een fundament.
Alles wat Paulus onderwijst, vloeit voort uit het volbrachte werk.
Zonder kruis:
Het kruis blijft het hart van het evangelie.
Paulus vat het evangelie samen:
“Dat Christus gestorven is voor onze zonden… en dat Hij is opgewekt…”
(1 Korinthe 15:3–4)
Romeinen 4:25 zegt:
“Die overgeleverd is om onze zonden, en opgewekt om onze rechtvaardigmaking.”

Het kruis is leeg — het werk is volbracht.
Het graf is leeg — Hij leeft.
De gemeente verkondigt geen dode Messias, maar een levende Heer.
Het evangelie is:
Kruis én opstanding horen bij elkaar.
Romeinen 6 laat zien dat wij niet alleen gered zijn dóór Zijn dood, maar ook verbonden zijn mét Zijn leven.
Wij zijn:
met Hem gekruisigd
met Hem gestorven
met Hem begraven
met Hem opgewekt
met Hem in de hemel gezet
“En heeft ons medeopgewekt, en heeft ons medegezet in den hemel in Christus Jezus” (Efeze 2:6)
“Opdat… wij in nieuwigheid des levens wandelen zouden.” (Romeinen 6:4)
Nieuw leven is geen opgeknapte oude mens.
Het is leven vanuit een nieuwe positie in Christus.
Zoals Paulus zegt:
“Ik ben met Christus gekruist; en ik leef, doch niet meer ik, maar Christus leeft in mij.”
(Galaten 2:20)
Dat is volwassenheid.
In Hebreeën 6:1–3 staat:
“Daarom nalatende het beginsel der leer van Christus, laat ons voortvaren tot de volmaaktheid…”
Dit betekent niet:
laat Christus achter.
Het betekent:
blijf niet hangen in elementair onderwijs.
Er wordt gesproken over:
Dat zijn fundamenten.
Maar je bouwt een huis niet door telkens de fundering te leggen.
Je bouwt erop verder.
Het fundament blijft liggen, je bouwt erop.
En je groeit naar volwassenheid.
“Maar de waarheid betrachtende in liefde, alleszins zouden opwassen in Hem Die het Hoofd is, namelijk Christus;” (Efeze 4:15)
Nee.
1 Korinthe 2:2 zegt:
Christus en Zijn kruis blijven centraal.
Hebreeën 6 zegt:
blijf niet geestelijk onvolwassen.
Dat zijn geen tegenstellingen.
Het eerste bewaakt het fundament.
Het tweede roept op tot groei.
Geestelijke groei is niet:
Maar:
De gemeente groeit niet van het kruis af.
Zij groeit in het volle besef van kruis én opstanding.
Het kruis is het fundament.
De opstanding is de levensbron.
Hebreeën 6 roept op tot volwassenheid.
Paulus houdt Christus gekruisigd centraal.
Er is geen tegenstelling.
Wie werkelijk groeit in het geloof, leert steeds dieper:
2 Timotheüs 2:15 (STV)
“Benaarstig u, om uzelven Gode beproefd voor te stellen, een arbeider, die niet beschaamd wordt, die het Woord der waarheid recht snijdt.”
Deze woorden schreef Paulus aan Timotheüs.
Het is de enige plaats in de Schrift waar expliciet wordt gezegd dat het Woord “recht gesneden” moet worden.
Dat betekent: er is blijkbaar ook een manier waarop deze níet recht gesneden wordt.
En dáár begint het probleem in veel uitleg….

Het Griekse woord orthotomeō betekent letterlijk:
Het beeld is dat van een vakman die nauwkeurig werkt. Geen slordige sneden. Geen vermenging.
Geestelijk betekent het:
Het Woord van God juist indelen, onderscheiden en toepassen.
Niet alles wat in de Bijbel staat, is rechtstreeks tot ons gesproken — hoewel alles voor ons geschreven is (Romeinen 15:4).
Omdat God niet altijd op dezelfde manier met mensen heeft gehandeld.
Denk aan:
God verandert niet.
Maar Zijn openbaring en bestuur kennen wel voortgang.
Dat noemt Paulus:
“de bedeling der genade Gods” (Efeze 3:2)
Het woord bedeling betekent: huishouding of beheer.
Hier ligt het hart van het recht snijden.
Israël:
De Gemeente:
Paulus schrijft:
“Dat Hij door openbaring heeft bekendgemaakt deze verborgenheid…” (Efeze 3:3)
Deze Gemeente was niet geopenbaard in de profeten.
Zij is geen voortzetting van Israël.
Wanneer men dit onderscheid niet maakt:
De Schrift kent twee lijnen:
Koninkrijk, Messias, herstel van Israël.
De Gemeente als Lichaam van Christus.
Paulus noemt dit:
Recht snijden betekent die twee lijnen niet vermengen.
Men leest Mattheüs 5–7 alsof dat rechtstreeks voor de Gemeente geschreven is.
Maar de context is het Koninkrijk voor Israël.
Men eist vandaag tongen, genezingen en wonderen als bewijs van geloof.
Maar Paulus zegt later:
“Want wij wandelen door geloof en niet door aanschouwen.” (2 Korinthe 5:7)
In zijn latere brieven verdwijnen de tekenen.
Men predikt genade, maar legt tegelijk wetseisen op.
Paulus zegt echter:
“Gij zijt niet onder de wet, maar onder de genade.” (Romeinen 6:14)
Absoluut niet!
Recht snijden:
Hyper- of ultradispensationalisme:
Recht snijden is niet schrappen.
Het is onderscheiden.
Opmerkelijk: nergens zegt Petrus dat we de Schrift moeten recht snijden.
Het is Paulus die dit schrijft.
Waarom?
Omdat hij de apostel is van:
Wanneer je Paulus niet op zijn eigen plaats laat staan, vervaagt het onderscheid.
En dat gebeurt vaak.
Zonder recht snijden:
Met recht snijden:
✔️ Blijft genade puur
✔️ Blijft Israël onderscheiden
✔️ Blijft de Gemeente hemels
✔️ Blijft het evangelie helder
Recht snijden betekent bij elke tekst vragen:
Dat is geen kunstmatige constructie.
Dat is gehoorzaamheid aan 2 Timotheüs 2:15.
lees ook:
De bedelingen in de Bijbel en de reden waarom Paulus er letterlijk over spreekt
Het verschil tussen de tijd van het Koninkrijk en de tijd van de Gemeente