De begintijd in het boek Handelingen en nu
Waarom charismatische leer en praktijk botst met de voltooiing van de Bijbel
Binnen de charismatische leer wordt vaak een beroep gedaan op de eerste christelijke periode om hedendaagse verschijnselen te legitimeren. Handelingen wordt daarbij gelezen als norm voor alle tijden. Dat lijkt vroom, maar het miskent een fundamenteel Bijbels onderscheid tussen de begintijd van de openbaring en de tijd ná de voltooiing van de Schrift.
En precies daar wringt de schoen.
Handelingen is overgangstijd, geen blauwdruk
Het boek Handelingen beschrijft een unieke fase in Gods heilsplan. De gemeente van Jezus Christus is daar nog in wording. Apostelen spreken, profeten profeteren, tekenen bevestigen nieuwe waarheid.
Maar Handelingen is:
- beschrijvend, niet voorschrijvend
- historisch, geen formule
- overgang, geen eindstadium
Wat God daar deed, zegt niet automatisch wat Hij altijd doet.
De denkfout van de charismatische leer
De charismatische leer maakt van Handelingen een model:
- tongentaal als norm
- profetie als voortdurende praktijk
- apostelen als herhaalbaar ambt
Daarmee wordt impliciet gezegd dat:
- openbaring nog doorgaat
- de canon functioneel niet gesloten is
- het Woord op zichzelf niet voldoende is
Dat is geen randzaak, maar raakt het hart van het Bijbels gezag.
Openbaring versus verlichting
De Schrift leert dat Gods openbaring een eindpunt heeft bereikt:
“Al de Schrift is van God ingegeven.”
(2 Tim. 3:16, STV)“Opdat de mens Gods volmaakt zij, tot alle goed werk volmaaktelijk toegerust..”
(2 Tim. 3:17, STV)
Volmaaktheid sluit aanvulling uit.
Wat de Heilige Geest vandaag doet, is niet openbaren, maar verlichten:
- Hij voegt niets toe
- Hij maakt verstaan wat reeds gegeven is
Charismatische “woorden van God” verwarren deze twee en openen zo opnieuw wat God heeft afgesloten.
Apostelen en profeten: eenmalig fundament
De Schrift is duidelijk:
“Gebouwd op het fondament der apostelen en profeten.”
(Ef. 2:20, STV)
Een fundament:
- wordt éénmaal gelegd
- kent geen opvolging
- wordt niet periodiek vernieuwd
Wie vandaag apostelen of profeten installeert, herbouwt een fundament dat al voltooid is. Dat is leerstellig onmogelijk
Tekenen zonder nieuwe boodschap
Tekenen hadden in de begintijd een helder doel:
“God medegetuigende door tekenen en wonderen.”
(Hebr. 2:4, STV)
Zij bevestigden nieuwe openbaring.
Vandaag is er:
- geen nieuwe leer
- geen nieuw evangelie
- geen nieuwe waarheid
Tekenen zonder nieuwe boodschap zijn daarom:
- doelloos
- onschriftuurlijk
- zelflegitimerend
De Bijbel kent geen tekenen als geestelijke sensatie of geloofsbeleving.
“God is toch is gisteren en vandaag Dezelfde?”
Een vaak gehoord argument luidt: God verandert niet.
Dat is waar:
“Ik, de HEERE, word niet veranderd.”
(Mal. 3:6, STV)
“Alle goede gave en alle volmaakte gift is van boven, van den Vader der lichten afkomende, bij Welken geen verandering is of schaduw van omkering”(Jakobus1:17 STV)
Maar dit gaat over Gods wezen, niet over Zijn wijze van handelen.
God:
- sprak eens door profeten → nu door het voltooide Woord
- werkte eens met tekenen → nu door prediking
- handelde onder de Wet → nu onder de Genade
Wie gelijkheid van wezen verwart met gelijkheid van handelen, past Gods onveranderlijkheid verkeerd toe.
Van Woord naar ervaring
Charismatische leer verschuift het zwaartepunt:
- van Schrift naar ervaring
- van objectieve waarheid naar subjectieve beleving
- van geloof naar zien en voelen
De Schrift zegt:
“Wij wandelen door geloof, en niet door aanschouwen.”
(2 Kor. 5:7, STV)
Wat niet toetsbaar is aan het Woord, krijgt uiteindelijk meer gezag dan het Woord.
Samengevat
Charismatische leer schiet tekort omdat zij leeft vóór de voltooiing van de openbaring.
Deze maakt van een overgangstijd de norm en opent daarmee opnieuw wat God heeft afgesloten.
De Bijbel leert:
- de openbaring is voltooid
- het fundament is gelegd
- het Woord is voldoende
God is altijd Dezelfde in Zijn wezen
maar Hij doet niet altijd hetzelfde, omdat Zijn heilsplan voortgang kent.
“Het geloof is uit het gehoor, en het gehoor door het Woord Gods.”
(Rom. 10:17, STV)
