De bedelingenleer een verzinsel van Scofield?

De bedelingenleer een verzinsel van Scofield?

“De bedelingenleer is een uitvinding van Scofield.”

Het klinkt overtuigend. Het wordt vaak herhaald. Maar wie de geschiedenis eerlijk onderzoekt, ontdekt dat deze uitspraak geen stand houdt.

In dit artikel kijk ik nuchter naar de feiten, de Bijbelse grondslag en de werkelijke reden waarom deze beschuldiging zo hardnekkig blijft terugkomen.

Wie was Scofield?

C.I. Scofield (1843–1921) was een Amerikaanse bijbelleraar. Hij werd vooral bekend door de Scofield Reference Bible, gepubliceerd in 1909.

Deze studiebijbel bevatte uitgebreide kanttekeningen waarin de Schrift werd uitgelegd vanuit een Dispensationalistisch perspectief. Door de enorme verspreiding van deze Bijbel, vooral in evangelische kringen, werd Scofield hét gezicht van de bedelingenleer.

Maar gezicht zijn is iets anders dan bedenker zijn.

Al vóór Scofield

Lang vóór Scofield was er al een systematische uitwerking van de bedelingenleer.

De belangrijkste naam hier is John Nelson Darby (1800–1882). Hij werkte in de 19e eeuw een duidelijk onderscheid uit tussen verschillende bedelingen in Gods handelen met de mensheid.

Darby leefde en schreef tientallen jaren vóór Scofield zijn studiebijbel publiceerde. Scofield nam veel van Darby’s inzichten over en maakte ze toegankelijk voor een breder publiek.

De bedelingenleer werd dus niet door Scofield uitgevonden, hij verspreidde haar.

Het woord “bedeling” komt uit de Bijbel

Het gesprek hierover wordt vaak historisch gevoerd, maar eigenlijk moet ze Bijbels gevoerd worden.

Het woord “bedeling” staat letterlijk in de Schrift.

Paulus gebruikt het Griekse woord oikonomia, wat betekent: huishouding, beheer, rentmeesterschap.

In de Statenvertaling lezen we ondermeer:

Efeze 1:10
“Tot de bedeling van de volheid der tijden…”

Efeze 3:2
“Indien gij maar gehoord hebt van de bedeling der genade Gods, die mij gegeven is aan u.”

Kolossenzen 1:25
“…naar de bedeling van God, die mij gegeven is aan u, om te vervullen het Woord Gods.”

Paulus spreekt dus zelf over de bedeling der genade. Dat is geen 19e-eeuwse term, maar apostolische taal.

De vraag is niet óf er bedelingen zijn. De vraag is hoe wij ze begrijpen.

Waar zit dan het echte spanningsveld?

De controverse draait niet om Scofield. Zij draait om de manier waarop men de Schrift uitlegt.

 Israël en de Gemeente

De klassieke bedelingenleer maakt een duidelijk onderscheid tussen:

  • Israël met aardse roeping
  • De Gemeente als hemels lichaam van Christus

Binnen de verbondstheologie wordt dit onderschei afgewezen. Men ziet één doorgaand volk van God. “De kerk der eeuwen”

Hier ligt een fundamenteel verschil in schriftuitleg.

 Letterlijke of geestelijke uitleg van profetie

Dispensationalisten nemen beloften aan Israël letterlijk. Profetieën over land, koninkrijk en herstel worden verwacht als daadwerkelijk vervuld aan Israël.

Andere systemen passen deze beloften geestelijk toe op de Kerk.

De kernvraag is dus:
Lees je profetie letterlijk of vergeestelijkt?

Wet en Genade

Paulus schrijft:

“Want gij zijt niet onder de wet, maar onder de genade.” (Romeinen 6:14)

De bedelingenleer benadrukt dit onderscheid sterk. Zij stelt dat de gelovige vandaag leeft in de bedeling der Genade, niet onder het Mozaïsche Wetsstelsel.

Voor sommigen klinkt dat als een bedreiging van bestaande kerkelijke structuren.

Maar opnieuw: de taal komt van Paulus.

Verwarring met extreme vormen

We kennen ook hyper- of ultra-dispensationalisme dat leert onder andere dat de Gemeente pas in Handelingen 28 begon en dat bepaalde inzettingen vandaag niet meer gelden.

Dit is nadrukkelijk niet wat Darby of Scofield leerden.

Toch wordt vaak alles rucksichtslos op een hoop geveegd. Dat maakt het gemakkelijk om het als “verzinsel” af te severen.

Waarom blijft de beschuldiging terugkomen?

Omdat het eenvoudiger is een leer te koppelen aan een persoon dan haar bijbels te weerleggen.

“Dat is van Scofield” klinkt overtuigend. Maar het zegt niets over de Bijbelse juistheid.

Elke theologische stroming heeft een naam die ermee verbonden is:

  • Luther bij de Reformatie
  • Calvijn bij het gereformeerde denken

Dat betekent niet dat zij de waarheid hebben uitgevonden. Zij hebben haar verwoord en verdedigd.

Zo ook bij Scofield.

De bedelingenleer is:

  • Niet uitgevonden door Scofield
  • Uitgewerkt vóór hem door Darby
  • Geworteld in Paulus’ eigen gebruik van het woord “bedeling”
  • Een specifieke manier van het recht snijden van de Schrift

De werkelijke discussie moet niet historisch, maar Bijbels gevoerd worden.

Niet:
“Van wie komt het?”

Maar:
“Wat leert de Schrift zelf?”

En uiteindelijk draait alles om die ene opdracht uit 2 Timotheüs 2:15:

“Benaarstig u, om uzelven Gode beproefd voor te stellen, een arbeider die niet beschaamd wordt, die het Woord der waarheid recht snijdt.”

Daar begint het. Daar eindigt het.

zie ook:

De Schrift recht snijden

De bedelingen in de Bijbel en de reden waarom Paulus er letterlijk over spreekt

Bedelingen….

Bedelingenleer toegelicht

 

Is het maar makkelijk als je niet meer onder de wet leeft?

Is het maar makkelijk als je niet meer onder de wet leeft?

Dat is een vraag die je vaak hoort.
Als je zegt dat de gelovige niet onder de Wet is, maar onder de Genade, dan reageren sommigen direct:

“Dan wordt het geloof wel erg gemakkelijk.”

Maar is dat werkelijk zo?

Paulus schrijft in Romeinen 6 vers 14:
“Want de zonde zal over u niet heersen; want gij zijt niet onder de wet, maar onder de Genade.”

Let goed op wat daar staat. Hij zegt niet: u hebt geen norm meer.
Hij zegt: u bent niet onder de Wet.

Dat is een positieaanduiding.

Onder de Wet betekent: staan onder een systeem van eis en vergelding.
De Wet zegt: doe dit en gij zult leven.
Maar de Wet geeft geen kracht om te doen wat zij eist.

Romeinen 3 vers 20 zegt:


“Want door de wet is de kennis der zonde.”

En Romeinen 7 vers 7:


“Want ik wist de zonde niet dan door de wet.”

De wet openbaart Gods heiligheid.
De wet openbaart óók onze onmacht.

Het probleem lag niet in de wet.
Paulus zegt in Romeinen 8 vers 3:


“Want hetgeen der wet onmogelijk was, dewijl zij door het vlees krachteloos was…”

De wet was goed.
Het vlees was zwak.

Dus wie onder de Wet leeft, leeft onder een voortdurende eis, zonder innerlijke kracht om die eis te vervullen. Dat is geen gemak. Dat is een last.

Maar wat betekent dan: onder de Genade?

Romeinen 6 vers 4 zegt:

“Zo dan, wij zijn met Hem begraven door den doop in den dood, opdat, gelijkerwijs Christus uit de doden opgewekt is tot de heerlijkheid des Vaders, alzo ook wij in nieuwigheid des levens wandelen zouden.”

Genade betekent:
rechtvaardiging zonder werken.
een nieuwe positie in Christus.
mede gekruisigd met Hem.
opgewekt tot een nieuw leven.

En dan komt direct het misverstand.
Paulus stelt het zelf aan de orde in Romeinen 6 vers 15:

“Wat dan? Zullen wij zondigen, omdat wij niet zijn onder de wet, maar onder de genade? Dat zij verre.”

Genade is géén vrijbrief voor zonde.
Integendeel zelfs

Onder de Wet wordt de zonde veroordeeld, maar niet weggedaan.
Onder de Genade wordt de heerschappij van de zonde verbroken.

“Want de zonde zal over u niet heersen.”

Dát is bevrijding.

Maar is dat mákkelijker?

In zekere zin is het lichter, want er is geen veroordeling meer.
Maar in een andere zin is het dieper, want het raakt het hart.

Onder de Wet kun je je nog verschuilen achter uiterlijke naleving.
Onder Genade krijgt de door de Wet veroordeelde zondaar verlossing in Christus.

Galaten 2 vers 20 zegt:

“Ik ben met Christus gekruist; en ik leef, doch niet meer ik, maar Christus leeft in mij…”

Dat is geen gemak.
Dat is zelfverloochening.

Onder Genade dien je niet uit angst, maar uit liefde.
Je gehoorzaamt niet om aangenomen te worden, maar omdat je aangenomen bent.
Je leeft niet uit eigen kracht, maar in afhankelijkheid van Christus.

De norm wordt niet verlaagd.
Maar wordt verdiept.

De wet werkt van buiten naar binnen.
Genade werkt van binnen naar buiten.

Dus nee, niet onder de Wet leven is géén makkelijke weg.
Het is geen lagere roeping.
Het is een hogere werkelijkheid.

Geen eigen gerechtigheid meer.
Geen religieuze prestaties meer.
Maar ook geen leven meer voor jezelf.

Niet onder de Wet,
maar onder de Genade.

En dat betekent:
Christus in ons, de hoop der heerlijkheid.

Wat bedoelt de Bijbel met “leven uit Genade”?

Leven uit Genade

Geen religie. Geen prestatie. Stoppen met proberen. Rust in volbracht werk.

Wat bedoelt de Bijbel met “leven uit Genade”?

Veel christenen geloven in Genade,maar leven er niet uit.
Ze zijn gered door Genade, maar proberen daarna verder te leven op basis van inzet, discipline en inspanning.

Toch zegt de Schrift iets radicaals:

“Want uit genade zijt gij zalig geworden door het geloof; en dat niet uit u, het is Gods gave; niet uit de werken, opdat niemand roeme.”
— Efeze 2:8–9 (Statenvertaling)

Genade is geen aanvulling op jouw tekort.
Genade is Gods initiatief van begin tot eind.

Onder de Wet of onder de Genade?

Paulus maakt een messcherp onderscheid:

“Want de zonde zal over u niet heersen; want gij zijt niet onder de wet, maar onder de genade.”
— Romeinen 6:14 (Statenvertaling)

Dit is geen nuanceverschil.
Dit is een cruciaal onderscheid.

Onder de Wet:

  • geldt eis en voorwaarde
  • staat gehoorzaamheid centraal
  • volgt veroordeling bij falen

Onder de Genade:

  • staat Christus’ volbrachte werk centraal
  • wordt gerechtigheid toegerekend
  • is er geen verdoemenis voor wie in Christus is

De wet zegt: doe dit en gij zult leven.
Genade zegt: het is volbracht.

Maar leidt Genade niet tot losbandigheid?

Dat bezwaar bestond in Paulus’ dagen al.

“Wat zullen wij dan zeggen? Zullen wij in de zonde blijven, opdat de genade te meerder worde? Dat zij verre.”
— Romeinen 6:1–2 (Statenvertaling)

Genade is geen vrijbrief tot zonde.
Genade verandert de positie én het hart.

De Wet probeert gedrag te beheersen van buitenaf.
Genade vernieuwt van binnenuit.

Waarom worstelen zoveel gelovigen dan toch?

Omdat ze geestelijk leven alsof ze nog onder Sinaï staan, terwijl ze feitelijk onder Golgotha geplaatst zijn.

Ze meten hun aanvaarding bij God aan:

  • hun stille tijd
  • hun gehoorzaamheid
  • hun geestelijke prestaties
  • hun gevoel

Maar Paulus zegt:

“Maar indien het door genade is, zo is het niet meer uit de werken; anderszins is de genade geen genade meer.”
— Romeinen 11:6 (Statenvertaling)

Zodra werken grond worden, verdwijnt genade.

Wat betekent leven uit Genade concreet?

Rust

Je behoud rust op Christus’ werk, niet op jouw wisselende trouw of emotie.

Zekerheid

Je positie bij God verandert niet met je prestaties.

Dankbaarheid

Gehoorzaamheid wordt vrucht, geen voorwaarde.

Vrijheid

Geen religieuze slavernij, maar wandelen in de Geest.

Waar het om gaat:

Leven uit Genade betekent:

Christus centraal

niet de mens

vertrouwen

geen prestatie

zekerheid

geen angst

Het is niet: “Ik hoop dat ik het red.”
Het is: “Hij heeft het volbracht.”

 

En dát verandert alles.

lees ook:

De wet van Christus – Bijbelse basis

De vloek van de wet – Bijbelse basis

“Ik ben niet gekomen om de Wet te ontbinden, maar te vervullen” – Bijbelse basis

Vrij van de Wet , o vreugdevol leven – Bijbelse basis

De Bergrede is geen wet voor de christen – Bijbelse basis

De Wet, alleen de vloek weggenomen? – Bijbelse basis

Waren gelovigen uit de volken ooit onder de Wet? – Bijbelse basis

Waren gelovigen uit de volken ooit onder de wet? (2) – Bijbelse basis

De wet onder een nieuw etiket als “Tien kernwaarden voor het leven van een christen?” – Bijbelse basis

 

Geverifieerd door MonsterInsights