Waarom moderne ‘apostelen en profeten’ onvermijdelijk ontsporen
In mijn vorige blog besprak ik eerder het probleem van zogenaamde hedendaagse profeten. In dit blog wil ik daar nog wat verder op inzoomen.
Het probleem zit in het model
Binnen delen van de charismatische wereld is een structuur ontstaan die vaak wordt verbonden met de New Apostolic Reformation. In dit model functioneren moderne ‘apostelen’bals geestelijke leiders over netwerken van gemeenten, terwijl ”profeten’ nieuwe openbaringen” van God ontvangen.
Het klinkt indrukwekkend, maar het creëert een gevaarlijk mechanisme.
Wanneer iemand eenmaal als profeet wordt erkend door invloedrijke leiders, ontstaat een kring van wederzijdse legitimatie. Apostelen bevestigen profeten. Profeten bevestigen apostelen. Kritiek wordt vervolgens gezien als rebellie tegen geestelijk gezag.
Zo ontstaat een gesloten systeem.
En precies dáár begint de ellende.
De Schrift kent geen feilbare profeten
De Bijbel spreekt uiterst serieus over profeten. Een profeet spreekt niet zijn eigen gedachten, maar het Woord van God. Daarom was de toets eenvoudig en streng.
“Maar de profeet, die zal vermeten spreken een woord in Mijn Naam, dat Ik hem niet geboden heb te spreken, of die spreken zal in den naam van andere goden, die profeet zal sterven.”
— Deuteronomium 18:20 (STV)
De Schrift kent dus geen categorie van “een profeet die soms fout zit”.
Wanneer iemand namens God spreekt en het blijkt onwaar te zijn, dan is dat geen kleine fout. Het is het misbruiken van Gods Naam.
Wanneer profetie informatiemisbruik wordt
Een van de beschuldigingen rond Shawn Bolz is dat zogenaamde woorden van kennis gebaseerd waren op informatie die vooraf online werd verzameld.
Met andere woorden:
- sociale media
- internetinformatie
- publieke gegevens
werden gebruikt om vervolgens een “profetie” te presenteren.
Wanneer zulke informatie wordt voorgesteld als bovennatuurlijke openbaring van God, dan is dat niet slechts een misverstand. Het is geestelijke manipulatie.
Het is precies de reden waarom de Schrift gelovigen oproept tot toetsing.
“Geliefden, gelooft niet een iegelijken geest, maar beproeft de geesten, of zij uit God zijn; want vele valse profeten zijn uitgegaan in de wereld.”
— 1 Johannes 4:1 (STV)
Het probleem van geestelijke hiërarchie
De moderne apostolische netwerken functioneren vaak volgens een piramide:
- apostelen bovenaan
- profeten daaronder
- pastors en gemeenten daaronder.
In zo’n structuur ontstaat vanzelf een cultuur waarin leiders elkaar beschermen. Wanneer een profeet ontspoort, wordt het probleem vaak intern gehouden. De reputatie van het netwerk staat immers op het spel.
Maar de Bijbel kent geen oncontroleerbare geestelijke elite.
Integendeel.
“Die zondigen, bestraf die in tegenwoordigheid van allen, opdat ook de anderen vrees mogen hebben.”
— 1 Timotheüs 5:20 (STV)
Openbare misleiding vraagt openbare correctie.
Niet om iemand te vernederen, maar om de gemeente te beschermen.
Het echte probleem: ervaring boven Schrift
Wat deze hele kwestie blootlegt, is een verschuiving die al langer gaande is.
In veel kerken is de nadruk verschoven van:
- Schrift naar ervaring
- waarheid naar manifestatie
- toetsing naar autoriteit.
Wanneer ervaring de norm wordt, verdwijnt de vraag of iets werkelijk bijbels is. Mensen vragen dan:
- Was het krachtig?
- Was het bovennatuurlijk?
- Voelde je de Geest?
Maar zelden nog:
Is het waar volgens de Schrift?
En juist dáár begint geestelijke misleiding om nog niet te spreken van machtsmoisbruik
De gemeente is gebouwd op een voltooid fundament
De kerk van Christus is niet gebouwd op moderne apostelen of hedendaagse profeten. Het fundament ligt al vast.
“Gebouwd op het fundament der apostelen en profeten, waarvan Jezus Christus is de uiterste Hoeksteen.”
— Efeze 2:20 (STV)
De apostelen en profeten van de Schrift hebben het fundament gelegd. De gemeente bouwt daarop. Zij voegt geen ‘nieuwe openbaringen’ toe.
Wanneer kerken opnieuw een systeem bouwen waarin apostelen en profeten nieuwe openbaringen brengen, verlaten zij feitelijk het fundament dat God al gelegd heeft.
Waarom zulke systemen uiteindelijk ontsporen
Geschiedenis laat een patroon zien. Iedere beweging die:
- nieuwe openbaringen introduceert
- leiders boven toetsing plaatst
- kritiek demoniseert
zal uiteindelijk ontsporen.
Niet omdat mensen per se slechter zijn dan vroeger, maar omdat het systeem zelf onbijbels is. Wanneer iemand autoriteit krijgt zonder duidelijke Bijbelse grenzen, wordt misbruik bijna onvermijdelijk.
Terug naar het Woord
De oplossing is niet cynisme. De oplossing is ook niet het demoniseren van individuele leiders.
De oplossing is eenvoudiger en tegelijk nog radicaler.
Terug naar het Woord van God.
De gemeente heeft geen nieuwe apostelen nodig.
Geen moderne profeten.
Geen verborgen openbaringen.
Zij heeft al alles wat nodig is.
“Uw woord is een lamp voor mijn voet en een licht voor mijn pad.”
— Psalm 119:105 (STV)
Waar de Schrift centraal staat, kan de gemeente onderscheiden.
Waar ervaring boven de Schrift komt te staan, wordt misleiding onvermijdelijk.
En daarom blijft de vraag voor iedere kerk dezelfde:
Staat het Woord centraal, of zijn we een systeem aan het bouwen waarin mensen namens God spreken zonder dat God werkelijk gesproken heeft?
