Jeugdige overmoed en geldingsdrang in de gemeente

Jeugdige overmoed en geldingsdrang in de gemeente

Wanneer vurigheid groter is dan kennis, inzicht en levenservaring

Elke generatie kent het: jonge gelovigen die tot geloof komen of nieuwe theologische inzichten ontdekken en daar vol vuur voor gaan staan. Dat is prachtig. IJver voor Gods Woord is een zegen.

Ik ken het verschijnsel van dichtbij, heb destijds ook de brokstukken gezien, die nu na bijna 40 jaar nog hun sporen nalaten.

Wanneer kennis, geestelijk inzicht en levenservaring nog beperkt zijn, kan datzelfde vuur omslaan in overmoed. Dan wordt overtuiging hardheid. Dan wordt helderheid stelligheid. Dan wordt strijdlust identiteit.

De Schrift waarschuwt daar eerlijk en realistisch voor.

Veel overtuiging, weinig diepte

Wie net nieuwe inzichten heeft ontdekt – bijvoorbeeld rond Wet en Genade, Israël en de Gemeente, of een andere leer – kan het gevoel hebben eindelijk “het geheel” te zien.

Maar Paulus zegt:

“Want wij kennen ten dele.” (1 Korinthe 13:9, StV)

Niemand overziet het geheel volledig. Wie nog weinig studie, worsteling en correctie achter de rug heeft, ziet vaak slechts een deel van het geheel – maar ervaart dat deel als alles.

Dat kan leiden tot:

  • snelle conclusies
  • harde kwalificaties
  • weinig geduld met andersdenkenden

Niet uit slechte intenties, maar uit gebrek aan rijpheid.

Onvoldoende levenservaring en de valkuilen

Levenservaring breekt zelfverzekerdheid af.

Wie nog weinig correctie heeft ontvangen, weinig mislukkingen heeft meegemaakt of weinig geestelijke groei heeft doorgemaakt, kan denken dat waarheid vooral een kwestie is van scherp formuleren.

Maar waarheid wordt dieper begrepen in:

  • lijden
  • teleurstelling
  • falen
  • (af)wachten

Spreuken 18:13 zegt:

“Die antwoord geeft eer hij hoort, dat is hem dwaasheid en schande.” (STV)

Onervarenheid reageert snel.
Rijpheid luistert eerst. En onderzoekt.

Geldingsdrang als verborgen motor

Soms speelt er iets subtielers mee: de behoefte om gezien of gehoord te worden.

Wanneer iemand nog geen volwassenheid, gevestigde positie, ervaring of diepte heeft, kan felheid een manier worden om gewicht te krijgen. Sterke woorden wekken indruk.

Maar indruk maken is niet hetzelfde als geestelijk bouwen.

“De kennis maakt opgeblazen, maar de liefde sticht.” (1 Korinthe 8:1, STV)

Opgeblazenheid klinkt vaak als zekerheid.
Maar zij mist de stille kracht en grote waarde van nederigheid.

Testosteron en strijdlust

Vooral bij jonge mannen kan natuurlijke strijdlust een rol spelen. Debat voelt als uitdaging. Tegenstand geeft adrenaline. Overwinning geeft voldoening.

Maar de Schrift zegt:

“En een dienstknecht des Heeren moet niet twisten, maar vriendelijk zijn jegens allen.” (2 Timotheüs 2:24, STV)

Strijdlust is niet automatisch geestelijke moed.
Beheersing is een veel sterker bewijs van volwassenheid.

Waar testosteron de boventoon voert en zachtmoedigheid ontbreekt, ontstaat schade:

  • broeders worden verdacht gemaakt
  • leerstellige verschillen escaleren
  • gesprekken verharden
  • het getuigenis lijdt

Gebrek aan zelfkennis

Een van de duidelijkste kenmerken van geestelijke onrijpheid is overschatting van het eigen inzicht.

Romeinen 12:3 zegt:

“… dat hij niet wijzer zij dan men behoort wijs te zijn, maar dat hij wijs zij tot matigheid.” (STV)

Wie zichzelf nog niet goed kent, spreekt vaak stelliger dan hij behoort.
Wie zijn eigen beperkingen leert zien, wordt milder.

Die mildheid is geen zwakte.
Het is kracht onder controle.

Hoe groeit echte volwassenheid?

Geestelijke volwassenheid groeit langzaam.

Dat ontstaat door:

  • langdurige omgang met de Schrift
  • correctie durven aanvaarden
  • fouten erkennen
  • luisteren naar oudere, volwassen gelovigen
  • leren zwijgen wanneer spreken niet nodig is

Jakobus 1:19 zegt:

“Een ieder mens zij ras om te horen, traag om te spreken, traag tot toorn.” (STV)

Dat vers is een correctie op jeugdige overmoed.

Jeugdige ijver kan kostbaar zijn. Maar zonder diepgang gevaarlijk worden.

Wanneer kennis, inzicht en levenservaring nog beperkt zijn, kan:

  • overmoed ontstaan
  • geldingsdrang de toon bepalen
  • strijdlust het gesprek domineren
  • broederliefde onder druk komen te staan

Ware geestelijke volwassenheid is niet luid, niet fel, niet voortdurend strijdend.

Maar:

vast in overtuiging,
zacht in toon,
bereid om te leren,
en geworteld in nederigheid.

Wie nog weinig weet, hoeft zich niet te bewijzen.
Wie blijft groeien, zal vanzelf dieper worden, en tegelijk ook milder.

Schrift en belijdenis?

Schrift en belijdenis?

Belijdenisgeschriften 

In het boek “Schrift en belijdenis?” onderzoekt Harold Grevers de gereformeerde belijdenisgeschriften en vergelijkt deze met de Bijbel. Hij stelt de vraag of het gerechtvaardigd is om naast de Bijbel een belijdenis te hebben en of de gereformeerde belijdenisgeschriften volledig in overeenstemming zijn met de Bijbel.

Geschiedenis

Grevers geeft eerst een korte geschiedenis van de Reformatie en het ontstaan van de gereformeerde belijdenisgeschriften. Hij bespreekt de drie sola’s van de Reformatie: alleen door het geloof, alleen door Gods genade en alleen door de Schrift. Hij bespreekt ook de opkomst van de wederdopers en hun invloed op de totstandkoming van de Nederlandse Geloofsbelijdenis.

Niet in overeenstemming

Vervolgens bespreekt Grevers de drie belijdenisgeschriften: de Nederlandse Geloofsbelijdenis, de Dordtse Leerregels en de Heidelbergse Catechismus. Hij onderzoekt verschillende artikelen uit deze geschriften en vergelijkt ze met de Bijbel. Hij concludeert dat er meerdere punten zijn waar de belijdenisgeschriften niet in overeenstemming zijn met de Bijbel.

Grevers bespreekt ook de rol van de kerkenraad en de sacramenten in de gereformeerde traditie. Hij stelt dat de kerkenraad niet in overeenstemming is met de Bijbelse structuur van de gemeente en dat de sacramenten geen genademiddelen zijn.

De uitverkiezing

Ten slotte bespreekt Grevers de leer van de uitverkiezing en verwerping. Hij concludeert dat deze leer niet in overeenstemming is met de Bijbel en dat de Bijbel leert dat God alle mensen wil redden.

De Bijbel alleen

Grevers besluit zijn boek met een oproep om terug te keren naar de Bijbel en de belijdenisgeschriften kritisch te onderzoeken. Hij benadrukt dat de Bijbel het enige onfeilbare richtsnoer is voor het christelijk geloof.

Lees: Schrift en belijdenis? (pdf)

Galaten 5:13 en de Christelijke vrijheid als oorzaak voor het vlees / de fles? (Whisky you’re the devil)

Ooit (lang geleden 🙂 ) van dichtbij gezien hoe een liefdevol en verstandig mens verandert onder invloed van grote hoeveelheden drank. Zodanig dat er een hardvochtig, manipulerend, en kwaadaardig karakter aan de oppervlakte verscheen. Was de drank uitgewerkt dan was er verwarring, ontkenning, wrok en zelfmedelijden. (“Iedereen is tegen me”)

Toen ik later gelovig werd las ik ook de Galatenbrief. En ik ontdekte dat deze door gelovigen als excuus (oorzaak, aanleiding) werd aangegrepen om ‘lekker hun gang te kunnen gaan’. (!!!)

De Genade van God was immers altijd groter…..

Maar de realiteit ligt dan toch veel genunanceerder.

Galaten 5:13 en Christelijke Vrijheid 

Galaten 5:13 (Statenvertaling) zegt: “Want gij zijt tot vrijheid geroepen, broeders, alleenlijk gebruikt de vrijheid niet tot een oorzaak voor het vlees; maar dient elkander door de liefde.”

Dit vers spreekt over de vrijheid die we hebben in Christus. Het is een vrijheid van de wet en van de zonde, maar het is allesbehalve een vrijbrief om er dan maar ‘op los te leven’ en onverstandige, ongezonde en zelfs gevaarlijke gewoontes te koesteren en cultiveren.

In Christus zijn we daadwerkelijk bevrijd van de wet van zonde en dood. Deze vrijheid is  niet bedoeld om ons vlees, onze oude natuur, te dienen. In tegendeel zelfs. Het is een oproep om door de Geest geleid te worden en niet door onze menselijke begeerten.

En in eerste instantie daarmee Christus en vervolgens onze broeders en zusters en zelfs ook ‘zij die buiten zijn’ te dienen.

Kan dat met een drankkegel? 

Ik weet het antwoord wel denk ik.

“De Fles” als voorbeeld

Alcoholmisbruik is een daarom een aansprekend voorbeeld van het misbruiken van die vrijheid. Het kan leiden tot gezondheidsproblemen, verslaving, manipulatie, vergaand egoisme en schade aan relaties en verantwoordelijkheden. Het is het dienen van het vlees, wat Paulus ons waarschuwt niet te doen.

Christelijke Vrijheid

De Christelijke vrijheid heeft als doel dat we door de Geest geleid worden en de vruchten van de Geest voortbrengen: liefde, blijdschap, vrede, lankmoedigheid, goedertierenheid, goedheid, geloof, zachtmoedigheid, matigheid (Galaten 5:22-23). Zuipen, wat in feite gebondenheid is, staat haaks op deze vruchten, vooral op matigheid, en kan ons ervan weerhouden de wil van God te volgen. Ook de groei naar geestelijke volwassenheid komt in de knel. Rondrennen in vicueze of poreuze cirkeltjes….

Als Christenen zouden we deze vrijheid gebruiken (en dus niet misbruiken als vrijbrief voor het vlees) om Christus en elkaar lief te hebben en te dienen, dus niet om ons over te geven aan vleselijke begeerten. We zouden waakzaam zijn en ons niet laten leiden door dingen die ons van Christus kunnen scheiden.

Galaten 5:13 spoort ons aan, sterker: vermaant ons om onze vrijheid in Christus verantwoordelijk te gebruiken. We zijn geroepen om elkaar lief te hebben en te dienen. Laten we daarom streven naar een leven dat de vruchten van de Geest voortbrengt en wat liefde van Christus toont aan de wereld om ons heen.

Weet dat er loon is weggelegd voor degenen die Hem dienen en van harte gehoorzaam willen zijn.  En ja, dit zeg ik allemaal in eerste instantie tegen mijzelf. Ik ben zelf namelijk een verslavingsgevoelig tiepje, maar ik weiger daar aan toe te geven.

Geverifieerd door MonsterInsights