Dominion-theologie en de zeven bergen: opdracht of machtsdroom?
Binnen ‘apostolische’ en NAR-kringen komen ondermeer de volgende zaken aan de orde :
- de “Zeven Bergen”
- het innemen van cultuur
- het hervormen van naties
- het vestigen van Gods Koninkrijk op aarde
- een eindtijdleger dat de wereld zal transformeren
Men leert dat de kerk geroepen is om invloed te nemen in zeven maatschappelijke domeinen:
- Religie
- Overheid
- Onderwijs
- Media
- Kunst & entertainment
- Economie
- Gezin
Het doel is: deze “bergen” onder christelijke heerschappij brengen.
Maar de vraag is:
Waar in de Bijbel staat deze opdracht aan de Gemeente?
Wat leert dominion-theologie?
Dominion-denken gaat ervan uit dat:
- De kerk vóór Christus’ wederkomst de wereld moet transformeren.
- Christenen bestuurlijke invloed moeten verkrijgen.
- Het Koninkrijk van God zichtbaar moet doorbreken in maatschappelijke structuren.
- De kerk de aarde gereed moet maken voor Christus.
Sommigen spreken zelfs over:
- een eindtijd-opwekking van miljarden zielen
- een ongekende triomfperiode
- een geestelijke elite die regeringsmacht uitoefent
Maar waar staat dit in de Bijbel?
De Grote Opdracht
Mattheüs 28:19:
“Gaat dan henen, onderwijst al de volken…”
De opdracht is:
- discipelen maken
- dopen
- leren onderhouden wat Christus geboden heeft
Er staat niet:
- neem regeringsmacht
- transformeer maatschappelijke structuren
- vestig christelijke heerschappij
De focus is geestelijk, niet politiek.
Wat zegt Jezus over Zijn Koninkrijk?
Johannes 18:36:
“Mijn Koninkrijk is nu niet van deze wereld.”
Het Koninkrijk van Christus:
- is geestelijk van aard
- breekt door in harten
- is niet afhankelijk van politieke controle
De vroege kerk:
- had geen regeringsmacht
- bezat geen maatschappelijke dominantie
- maar verspreidde het Evangelie krachtig
Zij overwon door lijden, niet door heersen.
Wat leert het Nieuwe Testament over de eindtijd?
2 Timotheüs 3:1:
“En weet dit, dat in de laatste dagen zware tijden zullen ontstaan.” (STV)
De Schrift schildert:
- afval
- misleiding
- vervolging
Niet een wereldwijde christelijke triomf vóór Christus’ komst.
De wederkomst van Christus is de doorbraak —
niet een geleidelijke overname door de kerk.
Het linke van dominion-denken
Wanneer men leert dat:
- de kerk de wereld moet overnemen
- politieke invloed geestelijke volwassenheid bewijst
- culturele heerschappij onderdeel van het evangelie is
dan verschuift de missie van:
verzoening met God
naar
maatschappelijke macht.
Dit creëert:
- vermenging van evangelie en politieke agenda
- geestelijke triomfaliteit
- desillusie wanneer de wereld niet verandert
Wat dan wel
Christenen mogen:
✔ Zout en licht zijn
✔ Invloed uitoefenen
✔ Goed doen
✔ Rechtvaardigheid bevorderen
Maar dat is iets anders dan:
✘ De wereld transformeren vóór Christus’ komst
✘ Een theocratisch model nastreven
✘ Politieke macht koppelen aan geestelijke autoriteit
Vanwaar heeft dit geleuter aantrekkingskracht?
Omdat het:
- een gevoel van historische betekenis geeft
- een heroïsche missie biedt
- collectieve mobilisatie creëert
- hoop op zichtbare triomf voedt
Maar het Evangelie belooft geen wereldwijde overwinning vóór de Koning verschijnt.
De overwinning komt bij Zijn wederkomst.
Christus bouwt Zijn Gemeente
Mattheüs 16:18:
“Ik zal Mijn Gemeente bouwen.”
Niet:
“Jullie zullen Mijn Koninkrijk vestigen.”
Christus bouwt.
Christus bepaalt en stuurt aan
Christus voltooit.
De Gemeente getuigt.
Dominion-theologie en de ‘zeven bergen’ gaan mijlen verder dan wat het Nieuwe Testament ons leert.
De gemeente is géén politieke overnamebeweging.
Zij is een volk van vreemdelingen en bijwoners
Onze hoop is niet culturele heerschappij.
Onze hoop is de verschijning van Christus.
Hiermee komt een voorlopig eind aan deze blogreeks. Ik merk bij mezelf dat ik door het onderwerp niet blij word; het is bepaald géén opbeurende materie om mee bezig te zijn.
Hieronder nog de links van de vorige berichten erover. Wellicht in de toekomst nog wat aanvullingen….
Doorbraakgebed en de ‘Hemelse rechtbank’; geestelijke kracht of geestelijke misleiding?
