Terug naar sabbat en feesten? Het Nieuwe Testament zegt iets anders
Waarom Sabbat en Bijbelse feestdagen weer populair worden
Moeten christenen de Sabbat houden en de Bijbelse feestdagen vieren? Het Nieuwe Testament geeft daar een verrassend duidelijk antwoord op.
In steeds meer christelijke kringen klinkt de oproep om terug te keren naar de Sabbat en de Bijbelse feestdagen. Men zegt dat deze door God zelf zijn ingesteld en dat Christenen daarom eigenlijk weer zouden moeten leven volgens deze kalender.
Dat klinkt best vroom. Wie kan er immers tegen “Bijbelse feesten” zijn?
Maar zodra we het Nieuwe Testament serieus nemen, ontstaat er een probleem. Want juist het Nieuwe Testament — en vooral de brieven van Paulus — verzetten zich scherp tegen het opnieuw opleggen van zulke voorschriften.
Het probleem bestond al in de eerste gemeente
De discussie die vandaag terugkeert, bestond al in de eerste eeuw.
Sommige gelovigen uit het Jodendom begonnen namelijk te leren dat heidenchristenen ook de wet van Mozes moesten gaan houden.
“En sommigen, die afgekomen waren van Judea, leerden de broeders, zeggende: Indien gij niet besneden wordt naar de wijze van Mozes, zo kunt gij niet zalig worden.”
(Handelingen 15:1, STV)
Dat was geen klein verschil van mening. Het ging om een fundamentele vraag:
Moeten christenen uit de heidenen onder de wet van Mozes leven?
Als het antwoord ja was, betekende dat automatisch:
- besnijdenis
- sabbat
- Joodse feestdagen
- voedselwetten
Het hele systeem van de Torah. Geen ‘pick and choose’.
Het apostelconvent in Handelingen 15
Daarom komen de apostelen en oudsten samen in Jeruzalem. Wat daar besloten wordt is cruciaal voor het hele christendom.
Petrus neemt het woord en zegt:
“Nu dan, wat verzoekt gij God, om een juk op den hals der discipelen te leggen, hetwelk noch onze vaders, noch wij hebben kunnen dragen?”
(Handelingen 15:10, STV)
Let op dat woord: juk.
Volgens Petrus zou het opleggen van de wet aan heidenchristenen betekenen dat men hen onder een religieus systeem plaatst dat zelfs Israël nooit heeft kunnen dragen.
Daarom zegt hij vervolgens:
“Maar wij geloven door de genade van den Heere Jezus Christus zalig te worden, op zulke wijze als ook zij.”
(Handelingen 15:11, STV)
Niet door wetsonderhouding.
Maar door Genade.
Waarom de apostelen de wet niet oplegden aan heidenen
De conclusie van het apostelconvent is glashelder.
“Daarom oordeel ik, dat men degenen uit de heidenen, die zich tot God bekeren, niet beroere.”
(Handelingen 15:19, STV)
En in de brief aan de gemeenten staat:
“Het heeft den Heiligen Geest en ons goed gedacht, ulieden geen meerderen last op te leggen dan deze noodzakelijke dingen.”
(Handelingen 15:28, STV)
Opvallend is wat er niet wordt opgelegd.
Niet:
- besnijdenis
- sabbat
- Joodse feestdagen
- de wet van Mozes
Als deze dingen essentieel waren geweest voor christenen, dan was dit precies het moment geweest om ze verplicht te stellen.
Maar dát gebeurt niet.
Kolossenzen 2: sabbatten zijn een schaduw
Paulus sluit volledig aan bij deze beslissing.
Hij schrijft:
“Dat u dan niemand oordele in spijs of in drank, of in het stuk des feestdags, of der nieuwe maan, of der sabbatten; Welke zijn een schaduw der toekomende dingen, maar het lichaam is van Christus.”
(Colossenzen 2:16–17, STV)
De termen die Paulus noemt zijn precies de onderdelen van de Joodse kalender:
- voedselwetten
- feestdagen
- nieuwe maan
- sabbatten
En Paulus noemt ze een schaduw.
Een schaduw heeft een functie: zij wijst vooruit naar iets dat komt. Maar zodra de werkelijkheid verschijnt, wordt de schaduw niet meer het centrum.
Die werkelijkheid is Christus.
Galaten 4: terug naar religieuze kalenderwetten
In Galaten gaat Paulus nog verder.
“Maar nu, God kennende, ja veelmeer van God gekend zijnde, hoe keert gij u wederom tot de zwakke en arme eerste beginselen, welke gij wederom van voren aan wilt dienen?
Gij onderhoudt dagen, en maanden, en tijden, en jaren.”
(Galaten 4:9–10, STV)
Paulus beschrijft hier precies wat vandaag opnieuw populair wordt:
- religieuze kalender
- heilige dagen
- vaste tijden en feesten
En zijn oordeel is scherp.
Het is geen geestelijke verdieping, maar een terugkeer naar “zwakke en arme beginselen”.
De sabbat als teken voor Israël
In het Oude Testament had de sabbat een duidelijke functie.
“Gij dan, spreek tot de kinderen Israëls, zeggende: Gij zult evenwel Mijn sabbatten onderhouden; want dit is een teken tussen Mij en tussen ulieden, bij uw geslachten.”
(Exodus 31:13, STV)
De sabbat was een verbondsteken tussen God en Israël.
Het Nieuwe Testament leert nergens dat dit teken is overgedragen aan de gemeente.
Daarom kan Paulus ook schrijven:
“De een acht wel den enen dag boven den anderen dag; maar de ander acht al de dagen gelijk. Een iegelijk zij in zijn eigen gemoed ten volle verzekerd.”
(Romeinen 14:5, STV)
Als de sabbat voor christenen een bindend gebod was geweest, had Paulus dit nooit zo kunnen zeggen.
De focus van het Nieuwe Testament
Het Nieuwe Testament verplaatst de aandacht van religieuze kalenderdagen naar Christus Zelf.
De sabbat wees vooruit naar de rust die in Hem gevonden wordt.
“Komt herwaarts tot Mij, allen die vermoeid en belast zijt, en Ik zal u rust geven.”
(Matthéüs 11:28, STV)
De gelovige leeft daarom niet onder een kalender van heilige dagen, maar in de vrijheid van het evangelie.
De sabbat en de Bijbelse feesten hebben een belangrijke plaats in de heilsgeschiedenis. Zij waren:
- profetische schaduwen
- onderwijs voor Israël
- vooruitwijzingen naar Christus
Maar het Nieuwe Testament maakt duidelijk dat zij niet de norm zijn voor de gemeente van Christus.
Het apostelconvent weigert de wet van Mozes aan heidengelovigen op te leggen. Paulus noemt sabbatten en feestdagen schaduwen en waarschuwt tegen een terugkeer naar religieuze kalenderwetten.
De gemeente leeft niet onder de schaduw.
Zij leeft in de werkelijkheid.
En die werkelijkheid is Christus Zelf.
lees ook:
Het verschil tussen de tijd van het Koninkrijk en de tijd van de Gemeente
sabbat nieuw testament uitleg
wet van mozes christenen bijbel
moeten christenen de torah houden
hebrew roots bijbels antwoord
sabbat volgens paulus
bijbelse feesten verplicht christenen
torah observance christenen kritiek
kolossenzen 2:16 sabbat uitleg
galaten 4 dagen maanden tijden jaren uitleg
handelingen 15 wet van mozes uitleg
