De wet van Christus
Geen “Sinaï” voor de gemeente, maar ook geen wetteloosheid
Wie helder ziet dat gelovigen uit de volken nooit onder de wet van Mozes hebben gestaan, krijgt onvermijdelijk de vraag:
staan christenen dan helemaal zonder wet?
Het antwoord van de Schrift is ondubbelzinnig: nee.
Maar even ondubbelzinnig is dit: ook niet onder Mozes.
De Bijbel kent geen wetteloos christendom, maar ook geen terugkeer naar Sinaï.
Paulus is ondubbelzinnig duidelijk: niet zonder wet, maar onder Christus
Paulus schrijft:
Dengenen die zonder de wet zijn, ben ik geworden als zonder de wet zijnde (Gode nochtans zijnde niet zonder de wet, maar voor Christus onder de wet), opdat ik degenen die zonder de wet zijn, winnen zou.
(1 Korinthe 9:21)
Dit vers wordt vaak gladgestreken, maar het zegt precies wat het zegt:
- niet onder de wet (van Mozes)
- niet zonder wet
- onder de wet van Christus
Wie hier Mozes via de achterdeur binnenhaalt, leest iets wat er niet staat.
Wat is de wet van Christus?
De wet van Christus is niet een heruitgave van de Sinaï-wet.Ook geen los verkrijgbare morele vaagheid.
Zij is de concrete gehoorzaamheid die voortkomt uit leven in gemeenschap met Christus.
Jezus Zelf zegt:
“Indien gij Mij liefhebt, zo bewaart Mijn geboden.”
(Johannes 14:15)
En:
“Een nieuw gebod geef Ik u, dat gij elkander liefhebt.”
(Johannes 13:34)
De wet van Christus is:
- relationeel, niet contractueel
- geestelijk, niet ceremonieel
- innerlijk, niet opgelegd
Deze werkt niet van buiten naar binnen, maar van binnen naar buiten.
De wet vervuld in ons niet door ons
Dit is het cruciale verschil met Mozes.
“Opdat het recht der wet vervuld zou worden in ons,
die niet naar het vlees wandelen, maar naar den Geest.”
(Romeinen 8:4)
Let op de formulering:
- niet door ons
- maar in ons
De wet van Christus vraagt geloof, geen menselijke prestatie, maar goddelijke inwoning. Wat de wet eiste maar niet kon bewerken, doet God Zelf door Zijn Geest.
Waarom dit geen wetteloosheid is
Sommigen menen dat spreken over genade en vrijheid automatisch leidt tot losbandigheid. De Schrift denkt daar anders over.
“Want gij zijt geroepen tot vrijheid…
alleen gebruikt de vrijheid niet tot een oorzaak voor het vlees.”
(Galaten 5:13)
De wet van Christus sluit zonde niet uit door regels, maar door vernieuwing van het hart en van het denken. Wie door de Geest leeft, zoekt geen uitwegen om te zondigen, maar verlangt ernaar God te behagen.
Waarom dit ook geen verkapt wetticisme is
Even gevaarlijk is de andere kant: de wet van Christus gebruiken als nieuwe wet met nieuwe verplichtingen, nieuwe lijsten en nieuwe druk.
Dan wordt zelfs Christus weer tot een wetgever op afstand, in plaats van de Heer die in ons leeft.
Paulus zegt niet: doe dit en leef.
Hij zegt:
“Ik leef, doch niet meer ik, maar Christus leeft in mij.”
(Galaten 2:20)
Dat is geen techniek.
Dat is relatie.
Samengevat
De wet van Christus is:
- geen Sinaï 2.0
- geen sabbatisme in christelijke verpakking
- geen morele vrijblijvendheid
maar:
- leven uit verbondenheid met Christus
- wandelen door de Geest
- gehoorzaamheid als vrucht, niet als voorwaarde
Wie dit verwart, belandt óf in wetticisme, óf in wetteloosheid.
Wie dit verstaat, ontdekt dat genade niet minder gehoorzaam maakt, maar juist meer.