“Koning Jezus”

Een vaak gebruikte uitdrukking die vol ernstige eerbied en ontzag wordt gebruikt in liederen, gebeden en preken. Ik kan me soms niet aan de indruk onttrekken dat er sprake is van jargon, vaktaal, zonder dat men volledig de inhoud begript.Ik heb het ook wel meegemaakt dat “Koning Jezus” als een soort mantra veelvuldig herhaaldelijk werd gebruikt.

Christus regeert nu niet als Koning, maar dient als Hogepriester

Wie wil spreken over het Koninkrijk van God, moet eerst helder krijgen wat Christus nú doet. Niet wat wij denken dat logisch zou zijn, en ook niet wat vaak wordt geleerd, maar wat de Schrift daarover zegt. Zodra dat punt onduidelijk wordt, raakt alles wat over het Koninkrijk gezegd wordt uit balans.

De Bijbel leert dat Christus Koning is, maar leert niet dat Hij nu al als Koning over deze wereld regeert. Dat onderscheid is wezenlijk. Het gaat niet om de vraag of Hij recht heeft op het Koninkrijk — dat staat vast — maar om de vraag wanneer Hij dat koningschap daadwerkelijk en zichtbaar uitoefent.

De verzoeking in de woestijn

Dat wordt al duidelijk in Lukas 4, bij de verzoeking in de woestijn. De duivel toont daar aan de Heere Jezus alle koninkrijken van de wereld en zegt dat die macht hem is overgegeven en dat hij die kan geven aan wie hij wil.

Opvallend is dat de Heere Jezus dit niet tegenspreekt. Hij ontkent niet dat die macht daar ligt. Hij wijst alleen die weg af die satan bedacht had. De verzoeking heeft alleen betekenis als Christus op dat moment niet regeert over de wereld. Macht die men al bezit, hoeft niet aangeboden te worden.

Dat betekent dit: Christus regeert nu niet over deze wereld. De wereld is niet Zijn Koninkrijk en deze tijd is niet de tijd van Zijn heerschappij. Dat wil niet zeggen dat God geen controle heeft, maar wel dat de wereld onder een andere macht functioneert, totdat Gods vastgestelde moment daar is.

De overste van deze wereld

Die lijn loopt door het hele Nieuwe Testament. De Heere Jezus spreekt herhaaldelijk over “de overste van deze wereld”. Die overste is geoordeeld, maar nog niet uitgeworpen. Het oordeel is uitgesproken, maar nog niet voltrokken. Ook Paulus spreekt over “de god van deze eeuw” en over een geest die nu werkt in de ongehoorzaamheid. Zulke uitspraken zijn alleen begrijpelijk als Christus nu niet regeert als zichtbaar Koning over de wereld.

“Zit aan Mijn rechterhand totdat”

Daarmee sluiten ook de woorden van Psalm 110 precies aan. Daar zegt God tot Christus: “Zit aan Mijn rechterhand, totdat Ik Uw vijanden zal zetten tot een voetbank Uwer voeten.” Dat zitten is geen regeren over de aarde, maar wachten. Het woord “totdat” geeft een duidelijke begrenzing aan. Er is een periode waarin Christus niet optreedt als Koning, maar wacht op het moment dat Zijn vijanden daadwerkelijk onderworpen zullen worden.

Wij zien het nog niet

De Hebreeënbrief zegt dit nog explicieter: “nu zien wij nog niet dat Hem alle dingen onderworpen zijn.” Dat ene woord “nu” laat geen ruimte voor vergeestelijking. De Schrift zegt niet dat alles al onder Zijn heerschappij staat, maar juist dat wij dat nog niet zien.

Na Zijn opstanding is Christus daarom niet gegaan om te regeren, maar om plaats te nemen aan de rechterhand van God. Dat is niet de troon van David, maar de plaats van hemelse majesteit. Vanuit die positie oefent Hij geen wereldregering uit. Hij wacht.

Maar wachten betekent niet niets doen. De Schrift laat zien dat Christus in deze tijd een andere taak vervult. Zijn huidige bediening is niet koninklijk, maar hogepriesterlijk. Dat is geen bijzaak, maar het hart van Zijn werk nu.

De Hebreeënbrief

De Hebreeënbrief maakt dit volkomen duidelijk. Christus is ingegaan in het ware heiligdom, niet om over mensen te heersen, maar om voor God te verschijnen voor ons. Hij wordt daar niet Koning genoemd, maar Bedienaar van het heiligdom. Hij leeft om voor hen te bidden die door Hem tot God gaan. Dat is priesterlijk werk, geen regeren.

Ten behoeve van

Een koning oefent gezag uit over mensen. Een priester treedt op ten behoeve van mensen tegenover God. En precies dát doet Christus nu. Hij herstelt de wereld niet, Hij oordeelt haar niet, Hij bestuurt haar niet. Hij bewaart een geroepen volk uit die wereld.

In het Heiligdom

Dat verklaart ook waarom de wereld blijft zoals zij is. Niet omdat Christus faalt, of het niet opmerkt maar omdat Hij nu iets anders doet. Hij is Hogepriester naar de ordening van Melchizedek, niet verbonden aan een aardse tempel of een nationaal koninkrijk, maar aan een hemelse werkelijkheid. Zijn werk speelt zich niet af op het wereldtoneel, maar in het heiligdom.

Niet zichtbaar

Daarom heeft de Gemeente nu geen aardse macht en geen zichtbare heerschappij. Haar plaats is niet de troon, maar de toegang tot God. Zij deelt niet in regering, maar in genade. Niet in oordeel, maar in voorspraak.

Zo vallen de lijnen samen. Christus heeft recht op het Koninkrijk, maar oefent dat recht nu niet uit. Hij wacht met het aanvaarden van Zijn koningschap. Ondertussen dient Hij als Hogepriester. Zijn macht is er wel, maar wordt nu niet gebruikt om te heersen, maar om te bewaren.

Nu verborgen, straks openbaar

Daarom is het Koninkrijk nu verborgen. Niet omdat het niet bestaat, maar omdat de Koning wacht. Niet omdat Gods plan is veranderd, maar omdat er een vaste volgorde is. Eerst dient Christus in het heiligdom. Daarna zal Hij verschijnen om te heersen op aarde. Eerst is er genade. Daarna komt oordeel. Eerst de roeping uit de wereld. Daarna de onderwerping van de wereld.

Onderscheid zien

Wie dat onderscheid niet ziet, komt ofwel tot de gedachte dat Christus nu al regeert — terwijl de zichtbare realiteit dat duidelijk weerspreekt, — of tot de gedachte dat Zijn Koninkrijk pas later begint te bestaan. De Schrift leert geen van beide. Zij leert een wachtende Koning en een dienende Hogepriester, totdat de dag komt waarop het wachten eindigt en het Koninkrijk openbaar wordt.

Zelf lezen in de Bijbel?:

Lukas 4:5–7
Johannes 12:31
Johannes 14:30
Johannes 16:11
2 Korintiërs 4:4
Efeziërs 2:2
Galaten 1:4

Psalm 110:1
Hebreeën 1:13
Hebreeën 2:8
1 Korintiërs 15:24–28

Hebreeën 4:14–16
Hebreeën 7:24–25
Hebreeën 8:1–2
Hebreeën 9:11–12
Hebreeën 10:12–13

Daniël 7:13–14
Openbaring 5:1–7
Openbaring 11:15
Openbaring 19:11–16

Kolossenzen 1:13
Filippenzen 3:20
Hebreeën 13:14
Romeinen 14:17

Bent u ook religieus?

Ook religieus?

En hoe is dat met u? Bent u ook religieus? Houdt u zich ook netjes aan allerlei voorschriften? Mag ik dan eens vragen: Wat is er in uw hart? Of valt u ook in de categorie “witgepleisterde graven”, gij geveinsden”?

Zonden weggedaan

Weet u wat het tegenovergestelde van Wet doet? Weet u wat Genade doet?
Genade maakt de mens nederig. Wet maakt hem hoogmoedig. Genade maakt een mens dankbaar. Genade brengt een mens respect bij voor anderen. Genade brengt een mens die normen en waarden die men ons vanuit Den Haag niet kan geven want daar kan men alleen maar wet maken. Komt toch niet goed… en wat God ons u mij aanreikt is Genade; de Blijde boodschap dat God via de Here Jezus Christus de zonde der wereld heeft weggedragen aan het kruis van Golgotha, en dat is volgens de hoogste Rechter, dat is God zelf uiteraard, uw zonden zijn weggedaan. Voor Hem tellen ze niet meer.

Eén voor allen gestorven

Indien één voor allen gestorven is zegt mijn Bijbel, zijn allen gestorven, en het ís zo, staat er meteen achter in 2 Korinthe 5. Eén is voor allen gestorven en de bedoeling is dat waar dat zonde probleem door God zelf, de hoogste instantie die er is, is opgelost, wij vervolgens van Hem zouden aanvaarden zouden aannemen, zouden geloven, die zaligmakende Genade die verschenen is aan alle mensen. Want de Genadegift Gods is eeuwig leven. Dát is wat God je geven wil.
En daarvoor hoef je niet eerst naar Jeruzalem te gaan, om dan onderweg te gaan naar Damascus In de hoop dat God je onderweg een keer wat laat zien. En mocht u denken: “Ja maar het moet toch een keer, God moet je toch dan een keer roepen ofzo, dan kan ik u met blijdschap mededelen dat Hij dat nú doet. De Bijbel zegt dat Hij ALTIJD roept, zolang het heden genaamd wordt, en voegt eraan toe: “heden is de welaangename tijd”, en voegt er ook aan toe: “heden indien gij Zijn stem hoort verhardt uw hart niet maar láát u leiden.

Nieuwe schepping

Niet door andere mensen, niet door religieuze leiders, niet door de Wet, maar door de Heer zelf, die roept en zegt tot u: “komt allen tot Mij die vermoeid zijn, en Ik zal u rust geven. Kóm tot Mij, hóór, luister, en ge zult leven, uw ziel zal leven. Want God is Degene die weliswaar eenmaal in het verleden door Zijn Woord deze hele wereld gemaakt heeft maar die met diezelfde mond en met hetzelfde Woord gezegd heeft, dat deze wereld tijdelijk is, voorbij gaat, en met Zijn zelfde Woord, Zijn zelfde spreken, maakt Hij een nieuwe schepping.
En daarom zegt Paulus in één van zijn eerste woorden in zijn eerste brief in Romeinen 1 vers 16 “Het evangelie is kracht Gods” de Blijde boodschap de verkondiging van het Woord aangaande Christus in een Nieuw verbond. dat evangelie van Christus in zichzelf, dat Woord is kracht Gods tot zaligheid voor EEN IEDER die gelooft. Want als je niet luistert heb je er niks aan!

Je komt er niet mee weg

En vanavond roept Hij. Je komt niet weg, vanavond zeker niet, met te zeggen: “Maar ik ben al religieus..”
Dát is nou juist waar Hij je uitroept. Men zou niet zijn vertrouwen stellen op wetten en regels en op zijn eigen manier van leven hoe gedisciplineerd dat waarschijnlijk ook is, en hoe knap dat overigens ook moge zijn. Waar een mens zou komen zoals Abraham, zou gaan uit zijn land, uit zijn maagschap, en uit zijns vaders huis en op weg gaan. En de Heer zegt: “Ik zal je wijzen al de weg die gij gaan zult”.
En waarmee ook alweer zou een jongeling zijn pad rein bewaren? Als hij dat houdt naar uw Woord, Psalm 119. “Uw woord is een lamp voor mijn voet en een licht op mijn pad”. Niet menselijke overlevering, niet de Mozaïsche Wet uit geboden en inzettingen bestaande, maar het Woord van Gods Genade.

Rechtvaardigheid

Als je dat zoekt, als je waarheid zoekt, in alle oprechtheid, kom dan tot Jezus. Er is niks anders te doen dan Hem te danken en wat je dan zegt tegen Hem, dan zeg je “ spreek Heer want uw knecht hoort” als Samuel. Of je zegt: “wie zijt Gij Heere”. En later zegt diezelfde Paulus die zegt: het gaat in onze levens maar om één ding, dat we die religie achter ons laten.
Ik gun me de tijd niet om het voor te lezen maar het staat hier in Filippenzen 3, dat hij die dingen “schade en drek achtte” en hij had het over religie, “om de uitnemendheid der kennis van Christus Jezus Mijn Heer om wiens wil ik al die dingen schade en drek gerekend heb opdat ik Christus moge gewinnen, en in Hem gevonden worde, niet hebbende MIJN rechtvaardigheid die uit de Wet, uit religie is, maar die door het geloof van Christus is. Namelijk de rechtvaardigheid die uit het geloof is. Door het geloof opdat ik Hem kenne”.

Kent u de Heere Jezus?

En dat was wat hij tot de Heer zei toen die Hem riep: “Saul, Saul, wat vervolgt gij Mij” kan gericht worden aan ieder die religieus is in de echte, ook Bijbelse betekenis van de term. En het antwoord zou moeten zijn: “Wie zijt gij Heere, ik ken U niet, maar maak U bekend. En dát gebed wordt, gegarandéérd, verhoord omdat het de wil van God Is dat wij komen tot kennis van Hem.
Ik kom uit oorspronkelijk evangelisch milieu en daarin vroegen wij elkaar: “kent u de Heere Jezus?” en dan bedoelden we echt niet of men er ooit van gehoord had. Maar wij bedoelden: “Ben je al tot geloof gekomen? Heb je jezelf al aan hem overgegeven? Heb je Hem toegelaten in je leven? Want dát is wat de Heer van ons vraagt.
Niet Wet, maar oprechte onderwerping aan Hem, en aan Zijn Woord zodat Hij door Zijn Woord, en zo werkt God altijd, door Zijn Woord. Opdat Hij door Zijn Woord Zijn Werk in ons zou doen. En nog een keer met de woorden van Paulus: “Opdat Gods kracht in onze zwakheid volbracht zal worden, tot eer van Hem in de eerste plaats, maar vervolgens ook tot redding en tot eer van ons.