Het Islamitisch dilemma
Ik heb de afgelopen tijd vaker de volgende bewering gehoord:
De Thora en het Evangelie waren oorspronkelijk van God,
maar zijn later veranderd.
Dat klinkt als een mogelijkheid, totdat je het onderzoekt.
Hier begint wat wel het Islamitisch Dilemma wordt genoemd.
Wat zegt de Koran zelf?
De Koran leert:
- De Thora is door God geopenbaard (Soera 5:44).
- Het Evangelie is door God geopenbaard (Soera 5:46).
- Gods woorden kunnen niet veranderd worden (Soera 6:115; 10:64).
- De Koran bevestigt eerdere openbaringen (Soera 5:48).
Dus de logische vraag is:
Als Gods woorden niet veranderd kunnen worden,
hoe kunnen de Thora en het Evangelie dan vervalst zijn?
Het dilemma kent 2 opties
Optie 1
De Bijbel is betrouwbaar.
Dan bevestigt de Koran een boek dat leert dat:
- Jezus is gekruisigd.
- Jezus is gestorven.
- Jezus is opgestaan.
- Jezus de Zoon van God is.
Maar precies dát ontkent de Koran.
Optie 2
De Bijbel is vervalst.
Dan bevestigt de Koran een corrupte openbaring.
En zegt tegelijk dat Gods woorden niet veranderd kunnen worden.
Dat ondermijnt de interne consistentie.
Beide opties zijn problematisch voor de islam.
Waar is het bewijs van vervalsing?
Beschuldigingen zijn geen bewijs.
De vraag is eenvoudig:
- Waar is het manuscript van het “andere Evangelie”?
- Waar is de originele Thora met een andere leer?
- Waar is het historische spoor van een massale herschrijving?
Het bestaat niet.
De feiten over de Thora
De Dode Zee-rollen tonen dat de tekst van het Oude Testament al eeuwen vóór Christus vrijwel identiek was aan latere manuscripten.
Geen andere wet.
Geen andere Messias.
Geen andere God.
Als er vervalsing was, moet die vóór de tijd van Jezus hebben plaatsgevonden.
Maar dan bevestigt de Koran dus een reeds vervalste tekst.
De feiten over het Evangelie
- Meer dan 5800 Griekse manuscripten.
- Fragmenten uit de vroege 2e eeuw.
- Wereldwijd verspreid.
Er is geen enkel vroeg manuscript waarin Jezus niet wordt gekruisigd.
Sterker nog:
Romeinse historicus Tacitus bevestigt de kruisiging onder Pontius Pilatus.
Dus om de kruisiging te ontkennen moet men:
- Alle vroege christelijke manuscripten,
- Alle vroege kerkvaders,
- Alle niet-christelijke historische bronnen,
als collectieve misleiding bestempelen.
Dat is geen historische methode. Dat is een groteske aanname.
Het probleem van het “verloren Injil” (Evangelie)
Sommigen zeggen:
Het oorspronkelijke Injil was één boek dat verdwenen is.
Maar:
- Geen enkel manuscript.
- Geen verwijzing in de 1e of 2e eeuw.
- Geen historisch spoor.
Dat is geen geschiedenis. Dat is hypothese.
De echte vraag
Het draait uiteindelijk om gezag.
Is een openbaring uit de 7e eeuw bevoegd om documenten uit de 1e eeuw te corrigeren, zónder enig historisch bewijs?
Of wegen ooggetuigen zwaarder dan latere claims?
De Bijbel baseert zich op:
- Ooggetuigen.
- Vroege verspreiding.
- Publieke gebeurtenissen.
- Vroege martelaren die stierven voor hun getuigenis.
De Koran baseert zich op één latere openbaringsclaim.
Dat is het fundamentele verschil.
Dus
Het Islamitisch Dilemma is geen retorische truc.
Het is een serieuze historische en logische spanning.
Als de Bijbel niet veranderd is,
dan spreekt hij duidelijk over de kruisiging en de Godheid van Christus.
Als hij wél veranderd is —
waar is het bewijs?
Tot dat bewijs geleverd wordt, blijft de claim van tekstvervalsing een onbewezen aanname.
En dan blijft de vraag staan:
Wat doet u met Jezus?
lees ook:
