Judaïsten

Opnieuw gepost met vertaalde video

“Judaizers” is predominantly a Christian term, derived from the Greek verb iouda “live according to Jewish customs”, see Ioudaios). This term is most widely known from its single use in the Greek New Testament (Galatians 2:14)[1] where Paul publicly challenges Peter for compelling gentile converts to Early Christianity to “judaize”,[2] also known as the Incident at Antioch.

Wherefore the law was our schoolmaster to bring us unto Christ, that we might be justified by faith. -Galatians 3:24

If therefore perfection were by the Levitical priesthood, (for under it the people received the law,) what further need was there that another priest should rise after the order of Melchisedec, and not be called after the order of Aaron? 12 For the priesthood being changed, there is made of necessity a change also of the law. 13 For he of whom these things are spoken pertaineth to another tribe, of which no man gave attendance at the altar. -Hebrews 7:11-13

39 Categories of Activity Prohibited on the Jewish Sabbath

1. Sowing 2. Plowing 3. Reaping 4. Binding sheaves 5. Threshing 6. Winnowing 7. Selecting 8. Grinding 9. Sifting 10. Kneading 11. Baking 12. Shearing wool 13. Washing wool 14. Beating wool 15. Dyeing wool 16. Spinning 17. Weaving 18. Making two loops 19. Weaving two threads 20. Separating two threads 21. Tying 22. Untying 23. Sewing stitches 24. Tearing 25. Trapping 26. Slaughtering 27. Flaying 28. Tanning 29. Scraping hide 30. Marking hides 31. Cutting hide to shape 32. Writing two or more letters 33. Erasing two or more letters 34. Building 35. Demolishing 36. Extinguishing a fire 37. Kindling a fire 38. Putting the finishing touch on an object 39. Transporting an object between a private domain and the public domain, or for a distance of 4 cubits within the public domain.

lees ook:

De judaisering van het christelijk geloof (pdf)

Wet en genade sluiten elkaar uit

Uit: de verloren zoon

2 Korinthe 3 : 5-8
5 Niet dat wij van onszelven bekwaam zijn iets te denken, als uit onszelven;
maar onze bekwaamheid is uit God;
6 Die ons ook bekwaam gemaakt heeft, om te zijn dienaars des Nieuwen
Testaments, niet der letter, maar des Geestes; want de letter doodt, maar de
Geest maakt levend.
7 En indien de bediening des doods in letteren bestaande, en in stenen ingedrukt, in heerlijkheid is geweest, alzo dat de kinderen Israëls het aangezicht
van Mozes niet konden sterk aanzien, om de heerlijkheid zijns aangezichts,
die te niet gedaan zou worden,
8 Hoe zal niet veel meer de bediening des Geestes in heerlijkheid zijn?

Als gelovigen zijn wij in de vrijheid geplaatst, opdat wij geen dienaren meer zouden zijn van het Oude Verbond van de wet, van de letter, in stenen gegraveerd, maar van het Nieuwe Testament, van het Nieuwe Verbond van de Geest. Het Oude en het Nieuwe Verbond zijn twee dingen die elkaar niet verdragen. Dat wordt de Joden ook voorgehouden. Het probleem van het Jodendom is dat men hardnekkig probeert vast te houden aan wat men als specifiek Joods beschouwt, maar wat voor God geen enkele waarde heeft. Men is niet bereid dat los te laten, wat men wel zou moeten doen. Ook Paulus heeft dat gedaan:

Continue reading “Wet en genade sluiten elkaar uit”

Bent u ook religieus?

Bent u ook religieus? Houdt u zich ook netjes aan allerlei voorschriften? Mag ik dan eens vragen: wat is er in uw hart? Of valt u ook in de categorie:”Witgepleisterde graven?”, “Gij geveinsden”?

Weet u wat het tegenovergestelde van wet is? Weet u wat genade doet? Genade maakt de mens nederig. Wet maakt hem hoogmoedig. Genade maakt de mens dankbaar. Genade brengt de mens respect bij voor anderen. Genade brengt een mens die normen en waarden die men ons vanuit Den Haag niet kan geven, want daar kan men alleen maar wet maken.

En wat God u aanreikt is genade. De blijde boodschap dat God via de Here Jezus Christus de zonde der wereld heeft weggedragen aan het kruis van Golgotha en dat is volgens de hoogste Rechter, dat is God Zelf uiteraard, uw zonden zijn weggedaan. Voor Hem tellen ze niet meer.

Indien Een voor allen gestorven is, zegt mijn Bijbel, zijn allen gestorven. En de bedoeling is dat waar dat zonden probleem door God Zelf is opgelost, wij vervolgens van Hem zouden aanvaarden, zouden aannemen, zouden geloven, die zaligmakende genade die verschenen is aan alle mensen. Want de genadegift Gods is eeuwig leven. Dát is wat God je geven wil.

Wat zegt de Bijbel over de sabbat?

Bron: http://www.toetsalles.nl

In deze Bijbelstudie wordt een overzicht gegeven van het onderwijs van de Bijbel over de sabbat.

Dit is de inhoudsopgave

1.      Wat is de sabbat?

2.      Het sabbatsgebod is onderdeel van het verbond van Mozes

3.      Het is een teken van het verbond

4.      Wanneer is de sabbat ingesteld?

5.      God nam het breken van de sabbat hoog op

6.      Het sabbatsgebod geldt niet voor de christenen

7.      Tegenwerpingen

8.      Maar mag het dan niet vrijwillig?

9.      Hoe zit het dan met de zondag?

 

A.      De sabbat was ook een sociale maatregel

B.      De reformatorische positie

C.      De invulling van de sabbat, Joods-traditioneel

1.      Wat is de sabbat?

De sabbat is de verplichte rustdag die God de Israëlieten heeft opgelegd: “maar de zevende dag is de sabbat van de Here, uw God; dan zult gij geen werk doen” (Exodus 20:10)

2.      Het sabbatsgebod is een onderdeel van het verbond van Mozes

De verbondsluiting bij de Sinai

Nadat God het volk Israel uit Egypte had bevrijd, heeft Hij een verbond met het volk gesloten, door bemiddeling van Mozes. Dat lezen we in Exodus 19 en 20.

God deed het volgende voorstel aan de Israëlieten: “Indien gij aandachtig naar Mij luistert en mijn verbond bewaart, dan zult gij uit alle volken Mij ten eigendom zijn”(Exodus 19:5). De Israëlieten namen het voorstel aan: “En het gehele volk antwoordde eenparig: Alles wat de Here gesproken heeft, zullen wij doen. En Mozes bracht de woorden van het volk weder aan de Here over.” (Exodus 19:8)

Wat God de Israëlieten in het verbond heeft opgelegd

Nadat het volk akkoord was gegaan met Gods voorstel, legde God de Israëlieten uit wat Hij in het verbond van hen verwachtte. God begon met hen de tien geboden te geven, dat wordt in Exodus 20 beschreven. De tien geboden worden ook wel de tien woorden van het verbond genoemd (Exodus 34:28). Daarna volgen er, vanaf Exodus 20:18 tot en met het einde van het boek Deuteronomium, nog vele andere voorschriften en wetten. Al die wetten samen vormen ‘de wet van Mozes’. Deze geboden met elkaar zijn ‘de verbondseis’. Dit is wat God in het verbond van Israel eiste. Door akkoord te gaan met Gods voorstel (Exodus 19:8), heeft Israel zich er toe verbonden om de wet van Mozes te onderhouden. Als ze zich aan de wet van Mozes zouden houden, dan zouden ze gezegend worden, als ze het niet deden, dan zou Gods vloek hen treffen (Leviticus 26, Deuteronomium 28).

Het sabbatsgebod staat in de kern van de wet van Mozes

Continue reading “Wat zegt de Bijbel over de sabbat?”