Wat zal er van de staat Israël worden?

Nu met de 70 jarige verjaardag van Israël nog, of misschien wel juist nu, volop actueel. De toekomst van deze staat ziet er niet rooskleurig uit…

Er is voorzichtig gezegd, verschil van, of misschien wel gebrek aan inzicht over wat de Bijbel zegt aangaande het herstel en de toekomst van Israël. Christen-Zionisten bijvoorbeeld, zien doorgaans geen verschil tussen de 2 en 10 stammen van Israël, en zij geloven dat de Joodse staat van nu hetzelfde als Gods volk is.

Daarom dit artikel wat destijds in 1951 als boekje onder deze naam is uitgegeven, en wat toenmalige en ook hedendaagse taboes niet uit de weg gaat. (vJ)

BRON
Door  A. Klein Haneveld sr.

De Staat Israël

Een golf van geestdrift en ontroering voer door de harten van het Joodse volk bij het bekend worden van de proclamatie van 14 Mei 1948 in Tel Aviv. Met ingang van de komende middernacht werd de Staat Israël in het leven geroepen. Een vrije, onafhankelijke Joodse staat in het oude vaderland! Wie had dat ooit kunnen geloven?

Zeker, de Joden hadden er reeds lang, hadden er eigenlijk de eeuwen door, altijd hoopvol naar uitgezien. Bij elke Paasfeestviering, ieder jaar opnieuw, hadden zij over de gehele wereld elkaar toegewenst: “Het volgend jaar in Jeruzalem.” In Jeruzalem zelf aangevuld met de woorden: “maar in een vrij Jeruzalem!” Een onverwoestbaar optimisme had hen steeds doen blijven hopen, dat toch eens de lange ballingschap zou wijken voor de terugkeer. Maar is het niet zo, dat ook de taaist volgehouden hoop, als ze eenmaal in vervulling gaat, ons toch verrast?

Continue reading “Wat zal er van de staat Israël worden?”

Een teken van de tijd, ja dat wel

Maar of het nou ook echt goed nieuws is?

Israeltoday berichtte eerder deze week:

Religieuze Joodse fracties zeggen dat ze steeds dichter bij de realisatie van de Derde Tempel in Jeruzalem komen. Het meest recente bewijs hiervan is de op zondag verleende toestemming van de politie om een Pesach offer ceremonie te houden op slechts tientallen meters van de plaats waar ooit de Tweede Tempel stond.

Een eerdere bijeenkomst

Religieuze groepen houden al jaren openbare Pesachoffers, in overeenstemming met de Bijbelse richtlijnen (Leviticus 23). Maar nooit eerder hebben ze toestemming gekregen om de ceremonie zo dicht bij de Tempelberg te houden,

 

Ja, een teken van de tijd omdat ik hieraan zie dat de tijd gaat dringen. Dat er een derde tempel gebouwd gaat worden op de berg Moria הר הבית de Tempelberg, uitgerekend dezelfde berg waarop Abraham zijn enige zoon Izak vastgebonden had om hem te offeren (Genesis 22)

Reken maar dat deze ‘Pesach offer ceremonie’ door gepeupel aangegrepen wordt om onrust en haat weer wat verder aan te wakkeren. Weer een stapje dichter bij de geprofeteerde explosie van haat van de wereld jegens de Joden in het bijzonder, en natuurlijk de staat Israël en Jeruzalem, wiens bestaan voor steeds meer mensen eenonverdraaglijk iets is. Weer een stapje dichterbij de geprofeteerde verzameling van alle volken tegen Jeruzalem. (Zacharia 12:2-3)

Gebeurtenissen als deze tekenen de nabije toekomst, het verlangen naar een herstelde eredienst in een wederom herbouwde tempel, compleet met priesters en offers, wat naar ik verwacht vrij binnenkort gerealiseerd zal gaan worden onder tijdelijke toelating van de antichrist, mister evil himself.

Intussen zie ik deze ceremonie vooral als een droevige vertoning, namelijk die van volhardend ongeloof in de Messias van Israël. Degene die tot op vandaag verworpen wordt door de Joodse natie als zodanig.
Het enige Paasoffer wat echt kon voldoen heeft God zelf in voorzien; Jezus Christus, volmaakt en onbestraffelijk, vlekkeloos. (1 Petrus 1:19)

Voorlopig is het einde nog niet, maar nog meer dan voorheen kijk ik, wakker gepord door nieuws als dit, uit naar wat komen gaat.

Gerelateerd:

Israël in profetisch perspectief

Lastig he, dat Jeruzalem

Koppen: Jeruzalem in het nieuws

De laatste dagen zijn begonnen

Wat zal er van de staat Israël worden?

Coalitie tegen Israël

Het herstel van Israël

Coalitie tegen Israël

Bijbelse profetie in actie. Het lijkt erop dat we werkelijkheid zien worden wat de profeten in de Bijbel voorzegd hebben. Dat Jeruzalem het middelpunt zal zijn van de eindtijd, dat haar vijanden zich zullen verenigen en tegen haar ten strijde zullen trekken. Dat Jeruzalem een lastige steen zou zijn enz. (vJ)

Turkse krant uit kringen rond Erdogan roept op tot coalitie tegen Israël

Israël in profetisch perspectief

Brochure geheel belangeloos ingescand, bewerkt en aangeleverd door broeder en vriend Hans

Israëls roeping en bestemming

“In de derde maand na de uittocht der Israëlieten uit het land Egypte, op dezelfde dag, kwamen zij in de woestijn Sinaï Nadat zij van Refidim opgebroken waren, kwamen zij in de woestijn Sinaï en legerden zich in de woestijn; en Israël legerde zich daar tegenover de berg. Toen klom Mozes op tot God, en de HERE riep tot hem van de berg, en zeide: Zó zult gij zeggen tot het huis van Jakob en meedelen aan de Israëlieten: gij hebt gezien, wat lk de Egyptenaren heb aangedaan, en dat lk u op arendsvleugelen gedragen en tot Mij gebracht heb. Nu dan, indien gij aandachtig naar Mij luistert en Mijn verbond bewaart, dan zult gij uit alle volken Mij ten eigendom zijn, want de ganse aarde behoort Mij. En gij zult Mij een koninkrijk van priesters zijn en een heilig volk. Dit zijn de woorden die gij tot de Israëlieten spreken zult. Toen kwam Mozes en ontbood de oudsten van het volk en legde hun al deze woorden die de HERE hem geboden had, voor. En het gehele volk antwoordde eenparig: Alles wat de HERE gesproken heeft, zullen wij doen. En Mozes bracht de woorden van het volk weder aan de HERE over” (Exodus 19:1-8).

Met deze gedenkwaardige woorden, vele duizenden jaren geleden uitgesproken, is de reis van Israël als de heilige natie van God begonnen. Uit Egypte tot de HERE gebracht, werd het volk opgenomen in de relatie met God door het verbond der wet. De HERE Zelf heeft Israël op wonderbare wijze uit Egypte verlost en zodoende de belofte aan Abram bevestigd (zie Gen.15:13, 14). Aan hem had God beloofd, dat hij tot een groot volk zou worden onder de zegen des HEREN (Gen.12:1, 2).
En nu is het zover. Aan de voet van de berg in de woestijn Sinaï bevindt zich het legerkamp van Israël. Door het verbond dat nu gesloten gaat worden komt Israël apart te staan van de andere volkeren om een persoonlijke bezitting van God te zijn: “Mij ten eigendom” (vers 5). Precies zoals Mozes het later nog eens herhaalt in Deut.7:6:

“Want gij zijt een volk, dat de HERE, uw God, heilig is; Cl heeft de HERE, uw God, uit alle volken op de aarde uitverkoren om Zijn eigen volk te zijn.”

Dat wil natuurlijk niet zeggen dat alle andere volken niets met God te maken hebben. God zegt in Ex.19:5: “de ganse aarde behoort Mij.” Ieder mens, elk volk is verantwoording schuldig tegenover God, de Schepper. Alleen, Israël neemt tenmidden van alle overige volken een bijzondere plaats in. Het is bestemd om voor de HERE een koninkrijk van priesters te zijn en een heilig volk (vers 6).

In deze woorden ligt een geweldige profetie opgesloten aangaande een verre toekomst, want nog nooit is Israël er aan toe gekomen om werkelijk de HERE waardig te wandelen als een koninkrijk van priesters. Zoals onder Israël Levi de priesterstam was, die bemiddelde tussen de HERE en Zijn volk, zo zullen in de toekomst (toen nog ver, nu dichtbij!) alle Israëlieten priesters zijn voor God (zie Openb.1:6). Israël zal bemiddelen tussen de HERE en de volkeren en de eerste onder de naties zijn! Wat een geweldig perspektief wordt hier geboden.
Er is echter één voorwaarde aan verbonden voor Israël:

“indien gij aandachtig naar Mij luistert en Mijn verbond bewaart”

Continue reading “Israël in profetisch perspectief”