17 Meent niet dat Ik gekomen ben om de Wet of de Profeten te ontbinden; Ik ben niet gekomen om die te ontbinden, maar te vervullen.
18 Want voorwaar zeg Ik u: Totdat de hemel en de aarde voorbijgaan, zal er niet één jota noch één tittel van de Wet voorbijgaan, totdat het alles zal zijn geschied.
19 Zo wie dan één van deze minste geboden zal ontbonden en de mensen alzo zal geleerd hebben, die zal de minste genaamd worden in het Koninkrijk der hemelen; maar zo wie dezelve zal gedaan en geleerd hebben, die zal groot genaamd worden in het Koninkrijk der hemelen.
Dit bijbelgedeelte wordt soms aangehaald om ons te vertellen dat de wet nog steeds zeggenschap heeft voor, maar meer nog over Christenen. Maar dat is een foute conclusie, gebaseerd op een verkeerde lezing van wat Jezus hier zegt
De Here Jezus spreekt vóór kruis en opstanding
Allereerst: Jezus spreekt deze woorden onder de bedeling van de wet.
Hij is nog niet gestorven, de wet is nog volledig van kracht, en Israël staat nog onder het oude verbond.
Dat Jezus de wet op dat moment niet ontbindt, is vanzelfsprekend.
Een verbond wordt niet afgeschaft vóórdat het doel ervan is bereikt
“Vervullen” is niet: voortzetten
Het sleutelwoord is vervullen.
Vervullen betekent niet:
bevestigen,
verlengen,
opnieuw opleggen aan anderen.
Vervullen betekent:
tot voltooiing brengen,
het doel bereiken,
afronden.
Wanneer een contract is vervuld, blijft het niet gelden — het is juist afgelopen. Zo ook met de wet.
Jezus vervult:
de morele eisen van de wet,
de ceremoniële voorschriften,
de profetische verwachting.
Niet door ze opnieuw op de mens te leggen, maar door ze volledig op Zich te nemen
“Totdat alles is geschied”
Jezus zegt niet dat de wet blijft gelden tot het einde van de wereld, maar:
“totdat alles is geschied.”
De cruciale vraag is hier: wanneer is “alles” geschied?
Het antwoord geeft Jezus Zelf:
“Het is volbracht.”
Daarmee is:
de wet vervuld,
de vloek gedragen,
aan de eis voldaan.
De hemel en aarde staan nog, maar de wet heeft haar doel bereikt
Paulus spreekt expliciet verder
Als de Here Jezus in Mattheüs 5 zou leren dat de wet blijvend heersend is over gelovigen, dan zou Paulus een valse leraar zijn.
Maar Paulus zegt ondubbelzinnig:
wij zijn gestorven voor de wet,
wij zijn vrijgemaakt van de wet,
Christus is het einde van de wet.
De Schrift spreekt zichzelf niet tegen.
Mattheüs 5 beschrijft de weg naar het kruis.
Paulus beschrijft de situatie ná het kruis.
De diepste ironie
Ironisch genoeg bevestigt Mattheüs 5 juist het tegenovergestelde van wat men ermee wil bewijzen.
Want als:
de wet tot op de kleinste letter moet worden vervuld,
en Jezus dat volledig heeft gedaan,
dan is er niets meer over om door ons te worden vervuld.
Wie na Christus alsnog teruggrijpt op de wet, zegt in feite:
Zijn vervulling was niet genoeg.
Jezus zegt niet:
“De wet blijft voor altijd staan voor Mijn volgelingen.”
