De Wet is voor kinderen

Bijbelstudie mp3 door Ab Klein Haneveld.

Bron: bijbelspanorama.nl

 

De door God via Mozes gegeven wet, beëindigde Hij bij de dood van de Here Jezus. Door Diens opstandig als de Gezalfde werd een Nieuw Verbond van kracht, waarin de genade heerst en niet meer de ‘tuchtmeester’, de wet voor het Joodse volk, die tot op Christus was en niet na Zijn verrijzenis. Paulus legt dat uit in Galaten 4. Terwijl een wet is voor kinderen, is de bedoeling dat het Nieuwe Verbond leidt tot geestelijke volwassenheid, waarin kinderen Gods, zonen in wording, verantwoordelijkheid in vrijheid dragen. Die zoonstelling geschiedt bij de opname van de Gemeente, maar wie daarvóór in feite geen zoon was, zal het ook daarbij niet zijn. De gelovige zou nú al bijbelstudiedaartoe opgroeien en de daarvoor benodigde voeding tot zich nemen uit het Woord der Waarheid. Onder het oude verbond gold de slavernij van de wet, maar wie in Christus gelooft, is met Hem erfgenaam en dus naar erfenis op weg. De Heilige Geest is in hem uitgestort, Die hem doet getuigen dat God zijn vader (Abba) is.

“Opdat, gelijk de zonde heeft geheerst tot den dood, ook de genade zou heersen tot eeuwig leven.”

Wet en genade sluiten elkaar uit

Uit: de verloren zoon

2 Korinthe 3 : 5-8
5 Niet dat wij van onszelven bekwaam zijn iets te denken, als uit onszelven;
maar onze bekwaamheid is uit God;
6 Die ons ook bekwaam gemaakt heeft, om te zijn dienaars des Nieuwen
Testaments, niet der letter, maar des Geestes; want de letter doodt, maar de
Geest maakt levend.
7 En indien de bediening des doods in letteren bestaande, en in stenen ingedrukt, in heerlijkheid is geweest, alzo dat de kinderen Israëls het aangezicht
van Mozes niet konden sterk aanzien, om de heerlijkheid zijns aangezichts,
die te niet gedaan zou worden,
8 Hoe zal niet veel meer de bediening des Geestes in heerlijkheid zijn?

Als gelovigen zijn wij in de vrijheid geplaatst, opdat wij geen dienaren meer zouden zijn van het Oude Verbond van de wet, van de letter, in stenen gegraveerd, maar van het Nieuwe Testament, van het Nieuwe Verbond van de Geest. Het Oude en het Nieuwe Verbond zijn twee dingen die elkaar niet verdragen. Dat wordt de Joden ook voorgehouden. Het probleem van het Jodendom is dat men hardnekkig probeert vast te houden aan wat men als specifiek Joods beschouwt, maar wat voor God geen enkele waarde heeft. Men is niet bereid dat los te laten, wat men wel zou moeten doen. Ook Paulus heeft dat gedaan:

Continue reading “Wet en genade sluiten elkaar uit”

Gesterkt door Genade

Een nieuwe overdenking van Jolande op Bijbeloverd8

Want het is goed dat het hart gesterkt wordt door genade, niet door voedsel; zij die het daarin zochten, hebben daar geen baat bij gevonden.

-Hebreeën 13:9- 

In deze overdenking legt zij uit wat de schrijver van de Hebreeën brief met deze woorden bedoelt en hoe hij de offerdienst uit het Oude Testament toepast op de verzoening die de Here Jezus tot stand heeft gebracht.

Luister hier

Bent u ook religieus?

Bent u ook religieus? Houdt u zich ook netjes aan allerlei voorschriften? Mag ik dan eens vragen: wat is er in uw hart? Of valt u ook in de categorie:”Witgepleisterde graven?”, “Gij geveinsden”?

Weet u wat het tegenovergestelde van wet is? Weet u wat genade doet? Genade maakt de mens nederig. Wet maakt hem hoogmoedig. Genade maakt de mens dankbaar. Genade brengt de mens respect bij voor anderen. Genade brengt een mens die normen en waarden die men ons vanuit Den Haag niet kan geven, want daar kan men alleen maar wet maken.

En wat God u aanreikt is genade. De blijde boodschap dat God via de Here Jezus Christus de zonde der wereld heeft weggedragen aan het kruis van Golgotha en dat is volgens de hoogste Rechter, dat is God Zelf uiteraard, uw zonden zijn weggedaan. Voor Hem tellen ze niet meer.

Indien Een voor allen gestorven is, zegt mijn Bijbel, zijn allen gestorven. En de bedoeling is dat waar dat zonden probleem door God Zelf is opgelost, wij vervolgens van Hem zouden aanvaarden, zouden aannemen, zouden geloven, die zaligmakende genade die verschenen is aan alle mensen. Want de genadegift Gods is eeuwig leven. Dát is wat God je geven wil.

Het wettig gebruik der Wet

Een boek wat ik destijds gelezen heb, zoek geraakt, maar teruggevonden. Een boek dat ik van harte kan aanbevelen. Het taalgebruik is naar huidige maatstaven nogal verouderd, maar het boek is dan ook bijna 95 jaar oud…(vintage dus :-) ) (vJ)

Er is voor een gering bedrag een herziene uitgave beschikbaar. Dat leest wel prettiger. Maar voor degenen die het origineel willen lezen klik>>(pdf)

Inhoud

I. Het Karakter der Wet………………………………………………….5

II. Het Wettig Gebruik der Wet……………………………………..13

III. Christus en de Wet…………………………………………………….25

IV. De Wet en het Evangelie……………………………………………33

V. Is de Wet een Regel der Dankbaarheid?…………………….41

VI. De Rechte Verhouding der Geloovigen tot de Wet……53

VII. De Wet en de Sabbat………………………………………………….61

VIII. De Wet van Christus………………………………………………….69

IX. De Prediking der Wet………………………………………………..75

X. De Vrees voor het Antinomianisme…………………………..85

Voorwoord:

Het is een verblijdend verschijnsel onzer dagen, dat de Heere door Zijn Geest en Woord tal van waarheden nader tot het bewustzijn der geloovigen gebracht heeft. De persoonlijke tegenwoordigheid des Heiligen Geestes in de Gemeente, de eisch van de volheid des Geestes, Christus als de waarachtige Mensch, ons vleesch en been, in heerlijkheid, het drievoudig karakter der zaligheid opzichtens verleden, heden en de toekomst, de macht des gebeds en der voorbidding alsmede de bijzondere kracht van het gemeenschappelijk gebed, de roeping en de heerlijkheid der Zending, de wederkomst des Heeren tot opname Zijner Gemeente en iets later tot Israëls herstel en de oprichting van Zijn koninkrijk, de leer en de listige methoden van den duivel, zietdaar waarheden, die in vroegere tijden wel door enkelen gekend werden, doch nooit in die mate als ze in onze dagen gekend worden door hen, die beven voor heel het Woord Gods. En zoo heeft het den Heere ook behaagd om in deze zware tijden meer licht te werpen op de rechte verhouding van wet en genade en in verband daarmede op de volkomene genoegdoening van Christus, de vrijheid der geloovigen en de algeheele toewijding uit dankbaarheid aan Zijn heiligen dienst. In de tien jaren mijner bediening had ik, – het zij hier met schaamte beleden ! – niet het rechte inzicht in de algeheele vrijheid der geloovigen van de wet. Doch toen mij dit door ernstig en onbevooroordeeld onderzoek der Schrift duidelijk werd, gevoelde ik mij geroepen om ook anderen hiermede in kennis te stellen en dit werkje is er het gevolg van. Ik hoop en bid dat het biddend, onbevooroordeeld en met een open Bijbel in de hand gelezen en onderzocht mag worden en dat alles wat niet mocht strooken met Gods Woord, verworpen en daarentegen alles wat daarmede wel overeenkomt geloovig aangenomen mag worden. Het is mijn begeerte niet om eigen meeningen, maar wel om de gedachten des Heeren nader tot hoofd en hart van Gods kinderen te brengen.

Bij alle gebrekkigheid van menschenwerk en een kennen ten deele, meen ik, dat het boekske, dat bij dezen biddend den lezers wordt aangeboden, volkomen is naar de H. Schrift. De Gemeente onzer dagen heeft te waken tegen twee dreigende gevaren: hier een vleeschelijke bandeloosheid, daar een geest van wettische gebondenheid. Hoewel het eerste ongetwijfeld gevaarlijker is dan het tweede, zoo zijn ze nochtans beide af te bidden en te weerstaan. En door het tweede te weerstaan zal men tevens veel sterker staan tegen het eerste. Waar toch de heerlijke vrijheid der kinderen Gods genoten wordt, daar zal men geen dienst des vleesches ontmoeten of begeeren. Aan broeder D. Veltman, Ph.D., zij mijn hartelijke dank gebracht, dewijl hij zijn speurend oog over het handschrift heeft willen laten gaan en mij enkele wenken ten nutte heeft willen geven. En nu, mijn papieren kindje, ga de koude wereld in en doe in Gods naam een gezegend werk door den gevangenen vrijheid uit te roepen.

H. BULTEMA 19 Augustus 1922.

Wet of Genade

naar Klaas Rozendal (ca. 1942)

In Hebreeën 9 worden de twee Verbonden naar voren gebracht, nl. het Verbond der Wet en het Verbond der Genade. Van dit laatste waren de zegenrijke vruchten aan Abraham reeds beloofd, toen de Heere zei: “In u zullen alle geslachten der aarde gezegend worden.”Gen. 12:3 Het kon echter eerst van kracht worden als het zaad, waarop de belofte sloeg, zou gekomen zijn. Dat zaad was Christus. Het Verbond der Genade, uitgedrukt in beloften, Gal. 3:15-19 wordt in Heb. 9 met recht “Testament” genoemd en Christus de “Testamentmaker”of Erflater.

Oud en nieuw
De vraag “Waar begint het NieuweTestament?” is van het grootste belang.Het antwoord geeft de Bijbel zelf in Heb. 9:16 en 17: “Want waar een testament is, daar is het noodzaak, dat de dood des testamentmakers tussen kome; want een testament is vast in de doden, dewijl het nog geen kracht heeft, wanneer de testamentmaker leeft.” De nieuwtestamentische tijd begint derhalve eerst bij de dood van Christus en niet bij Zijn geboorte.
Het einde der oude Bedeling (die der Wet) en het begin der nieuwe Bedeling (die der Genade) vinden dus respectievelijk hun einde en hun begin bij de dood en opstanding van Christus. Dat dit zo is werd ook symbolisch aangetoond toen het voorhangsel van de tempel in tweeën scheurde en wel “van boven naar beneden”; dus niet tengevolge van de aardbeving, maar door Gods hand.

Wij mogen daarin een bewijs zien, dat de bediening der Wet, die de heilige God streng afscheidt van de onheilige mens en slechts door middel van de speciaal daartoe aangewezen en geheiligde “hogepriesters” contact mogelijk maakt, toen was afgelopen. Terwijl de bediening der Genade, waarbij God de in Christus geheiligde mens weer tot Zich opheft en rechtstreeks in gemeenschap met hem treedt, in zijn volle omvang begon. Bij het lezen van de Bijbel is het zeer noodzakelijk het onderscheid tussen beide bedieningen steeds vast te houden. Indien we dat niet doen, maar “Wet” en “Genade” vermengen, dan vertroebelen wij de Goddelijke openbaring.

Continue reading “Wet of Genade”

Religie óf Genade

Video geheel belangeloos in elkaar geknutseld door broeder en vriend Hans

“Dus u wilt een pak voor de broek? Welaan, u kunt het kríjgen.”

                                                                                                       (citaat: De voddenfilosoof)

Wetticisme van de overheid, de weg naar tirannie (The Fuel Project)

Zoiets als wet op wet, regel op regel, gebod op gebod, hier een weinig, daar een weinig. Wetticisme kent vele vormen. Waar wet is is overtreding….(vJ)

Van de vertaler, Jeroen  Dantuma, dus niet van mij:

Help mij om door te gaan met dit werk, Ik weet dat God voorziet, maar wel door medebroeders, we moeten het allemaal samen doen elk zijn aandeel en ik hoop dat u mij wil ondersteunen door een gift of sponsering en een bedrag over te maken op reknummer NL52ABNA0418279241

Leven door de wet of uit genade?

Eerder gepubliceerd op bijbelarchief.nl

Het komt nog al eens voor dat gelovigen het leven onder de wet en leven uit genade door elkaar halen. De oorzaak moet worden gezocht in de vervangingstheologie. Deze theorie (theologie) vindt haar oorsprong in het Rooms-katholicisme en wel in de gedachte dat de kerk in de plaats van Israel is gekomen. Israel zou aan de kant gezet zijn omdat ze Christus Jezus zou hebben vermoord, ten diepste is dit niet waar want uiteindelijk was het een Romein, Pilatus, die Hem tot het kruishout veroordeelde. Door deze dwaling aan te hangen kon men de bewering staven dat de kerk, lees Rome, uiteindelijk zal triomferen over satan en met Christus zal regeren. Aangezien de oorsprong van de R.K.Kerk in Babel ligt is het geen wonder dat ze wereldse macht zocht, in het laatst der dagen zal ze dan ook volop meedoen naar het streven van de wereld-heerschappij De Reformatoren – Luther, Calvijn, Zwingli, Hus en anderen – zijn tot op zekere hoogte wél terug gegaan naar de Bijbel maar niet naar Handelingen 2 en hebben dus de gedachte van de overwinnende kerk niet losgelaten. wet-en-genade_larkin

De Protestantse Kerken hebben de gedachte dat de kerk Israel is overgenomen van de R.K.Kerk vanwege politieke overwegingen. Luther, bijvoorbeeld, werd in levensonderhoud voorzien door de Duitse adel die met de R.K.Kerk over hoop lag. De kerk wilde vanaf haar ontstaan, door toedoen van de Romeinse keizer Constantijn de Grote, wereldse macht naar zich toetrekken. Ze kon dit gemakkelijk doen omdat het gewone volk van haar afhankelijk was voor het eeuwige leven. In Luther zag de adel de kans om terug te slaan en het volk zich, via Luther en de kerk, aan zich te binden. Laten we niet vergeten dat wie de religie op zijn hand heeft het volk kan beinvloeden. Verder moet worden opgemerkt dat het volk gewend was de kinderen te laten opnemen in de kerk, men ze dacht dat daardoor de kinderen opgenomen zouden zijn het het verbond tussen Abraham en God. Al in haar prille bestaan heeft de protestantse kerk haar ziel verkocht aan de politiek en (opnieuw) macht gezocht via o.a. de landadel die dorstte naar macht, macht zonder Rome. De roomse bewering dat de wet gevolgd moet worden, dat alleen ingewijden de sacramenten mogen bedienen, dat de prediking alleen door opgeleide mensen gedaan mag worden, enz, werd overgenomen door de reformatoren. Deze reformatoren, zoals o.a. Luther en Calvijn, werden op hun beurt weer in de gelederen van de welgestelden opgenomen, de kerk was wéér ten dienste van de politiek. Het spreekwoord gaat óók in de kerken op: Wiens brood men eet, diens woord men spreekt.

Continue reading “Leven door de wet of uit genade?”