Judaïsten

Opnieuw gepost met vertaalde video

“Judaizers” is predominantly a Christian term, derived from the Greek verb iouda “live according to Jewish customs”, see Ioudaios). This term is most widely known from its single use in the Greek New Testament (Galatians 2:14)[1] where Paul publicly challenges Peter for compelling gentile converts to Early Christianity to “judaize”,[2] also known as the Incident at Antioch.

Wherefore the law was our schoolmaster to bring us unto Christ, that we might be justified by faith. -Galatians 3:24

If therefore perfection were by the Levitical priesthood, (for under it the people received the law,) what further need was there that another priest should rise after the order of Melchisedec, and not be called after the order of Aaron? 12 For the priesthood being changed, there is made of necessity a change also of the law. 13 For he of whom these things are spoken pertaineth to another tribe, of which no man gave attendance at the altar. -Hebrews 7:11-13

39 Categories of Activity Prohibited on the Jewish Sabbath

1. Sowing 2. Plowing 3. Reaping 4. Binding sheaves 5. Threshing 6. Winnowing 7. Selecting 8. Grinding 9. Sifting 10. Kneading 11. Baking 12. Shearing wool 13. Washing wool 14. Beating wool 15. Dyeing wool 16. Spinning 17. Weaving 18. Making two loops 19. Weaving two threads 20. Separating two threads 21. Tying 22. Untying 23. Sewing stitches 24. Tearing 25. Trapping 26. Slaughtering 27. Flaying 28. Tanning 29. Scraping hide 30. Marking hides 31. Cutting hide to shape 32. Writing two or more letters 33. Erasing two or more letters 34. Building 35. Demolishing 36. Extinguishing a fire 37. Kindling a fire 38. Putting the finishing touch on an object 39. Transporting an object between a private domain and the public domain, or for a distance of 4 cubits within the public domain.

lees ook:

De judaisering van het christelijk geloof (pdf)

De wanhoop van de Wet

De wanhoop van de Wet. Gods wet is heilig en rechtvaardig, maar de mens niet in staat die te volbrengen. Het probleem ligt niet in de goede wet, maar in de zondige menselijke natuur. De wet maakt de mens zondiger, in plaats van beter. Daarom is wedergeboorte nodig. Daardoor verandert het hart, ook al doet de oude vleselijke mens zich nog gelden. Maar onder de genade van Christus geldt niet wat men doet, maar wat men wil. Het denken is vernieuwd, maar ook de apostel Paulus constateerde dat zijn daden daarmee niet spoorden. God ziet het hart van de gelovige. En dát kan Hij, omdat Christus aan de eis der wet heeft voldaan, niet meer veroordelen. Evenals Hij mag de gelovige het oude leven los laten. Er geen acht meer op slaan. De tragiek van veel christenen is dat zij wanhopig de wet op zich toepassen, waarvan God hen heeft bevrijd. “De volmaakte wet is die der vrijheid.”

Download hier deze studie als mp3

Wet en genade sluiten elkaar uit

Uit: de verloren zoon

2 Korinthe 3 : 5-8
5 Niet dat wij van onszelven bekwaam zijn iets te denken, als uit onszelven;
maar onze bekwaamheid is uit God;
6 Die ons ook bekwaam gemaakt heeft, om te zijn dienaars des Nieuwen
Testaments, niet der letter, maar des Geestes; want de letter doodt, maar de
Geest maakt levend.
7 En indien de bediening des doods in letteren bestaande, en in stenen ingedrukt, in heerlijkheid is geweest, alzo dat de kinderen Israëls het aangezicht
van Mozes niet konden sterk aanzien, om de heerlijkheid zijns aangezichts,
die te niet gedaan zou worden,
8 Hoe zal niet veel meer de bediening des Geestes in heerlijkheid zijn?

Als gelovigen zijn wij in de vrijheid geplaatst, opdat wij geen dienaren meer zouden zijn van het Oude Verbond van de wet, van de letter, in stenen gegraveerd, maar van het Nieuwe Testament, van het Nieuwe Verbond van de Geest. Het Oude en het Nieuwe Verbond zijn twee dingen die elkaar niet verdragen. Dat wordt de Joden ook voorgehouden. Het probleem van het Jodendom is dat men hardnekkig probeert vast te houden aan wat men als specifiek Joods beschouwt, maar wat voor God geen enkele waarde heeft. Men is niet bereid dat los te laten, wat men wel zou moeten doen. Ook Paulus heeft dat gedaan:

Continue reading “Wet en genade sluiten elkaar uit”

Het wettig gebruik der Wet

Een boek wat ik destijds gelezen heb, zoek geraakt, maar teruggevonden. Een boek dat ik van harte kan aanbevelen. Het taalgebruik is naar huidige maatstaven nogal verouderd, maar het boek is dan ook bijna 95 jaar oud…(vintage dus :-) ) (vJ)

Er is voor een gering bedrag een herziene uitgave beschikbaar. Dat leest wel prettiger. Maar voor degenen die het origineel willen lezen klik>>(pdf)

Inhoud

I. Het Karakter der Wet………………………………………………….5

II. Het Wettig Gebruik der Wet……………………………………..13

III. Christus en de Wet…………………………………………………….25

IV. De Wet en het Evangelie……………………………………………33

V. Is de Wet een Regel der Dankbaarheid?…………………….41

VI. De Rechte Verhouding der Geloovigen tot de Wet……53

VII. De Wet en de Sabbat………………………………………………….61

VIII. De Wet van Christus………………………………………………….69

IX. De Prediking der Wet………………………………………………..75

X. De Vrees voor het Antinomianisme…………………………..85

Voorwoord:

Het is een verblijdend verschijnsel onzer dagen, dat de Heere door Zijn Geest en Woord tal van waarheden nader tot het bewustzijn der geloovigen gebracht heeft. De persoonlijke tegenwoordigheid des Heiligen Geestes in de Gemeente, de eisch van de volheid des Geestes, Christus als de waarachtige Mensch, ons vleesch en been, in heerlijkheid, het drievoudig karakter der zaligheid opzichtens verleden, heden en de toekomst, de macht des gebeds en der voorbidding alsmede de bijzondere kracht van het gemeenschappelijk gebed, de roeping en de heerlijkheid der Zending, de wederkomst des Heeren tot opname Zijner Gemeente en iets later tot Israëls herstel en de oprichting van Zijn koninkrijk, de leer en de listige methoden van den duivel, zietdaar waarheden, die in vroegere tijden wel door enkelen gekend werden, doch nooit in die mate als ze in onze dagen gekend worden door hen, die beven voor heel het Woord Gods. En zoo heeft het den Heere ook behaagd om in deze zware tijden meer licht te werpen op de rechte verhouding van wet en genade en in verband daarmede op de volkomene genoegdoening van Christus, de vrijheid der geloovigen en de algeheele toewijding uit dankbaarheid aan Zijn heiligen dienst. In de tien jaren mijner bediening had ik, – het zij hier met schaamte beleden ! – niet het rechte inzicht in de algeheele vrijheid der geloovigen van de wet. Doch toen mij dit door ernstig en onbevooroordeeld onderzoek der Schrift duidelijk werd, gevoelde ik mij geroepen om ook anderen hiermede in kennis te stellen en dit werkje is er het gevolg van. Ik hoop en bid dat het biddend, onbevooroordeeld en met een open Bijbel in de hand gelezen en onderzocht mag worden en dat alles wat niet mocht strooken met Gods Woord, verworpen en daarentegen alles wat daarmede wel overeenkomt geloovig aangenomen mag worden. Het is mijn begeerte niet om eigen meeningen, maar wel om de gedachten des Heeren nader tot hoofd en hart van Gods kinderen te brengen.

Bij alle gebrekkigheid van menschenwerk en een kennen ten deele, meen ik, dat het boekske, dat bij dezen biddend den lezers wordt aangeboden, volkomen is naar de H. Schrift. De Gemeente onzer dagen heeft te waken tegen twee dreigende gevaren: hier een vleeschelijke bandeloosheid, daar een geest van wettische gebondenheid. Hoewel het eerste ongetwijfeld gevaarlijker is dan het tweede, zoo zijn ze nochtans beide af te bidden en te weerstaan. En door het tweede te weerstaan zal men tevens veel sterker staan tegen het eerste. Waar toch de heerlijke vrijheid der kinderen Gods genoten wordt, daar zal men geen dienst des vleesches ontmoeten of begeeren. Aan broeder D. Veltman, Ph.D., zij mijn hartelijke dank gebracht, dewijl hij zijn speurend oog over het handschrift heeft willen laten gaan en mij enkele wenken ten nutte heeft willen geven. En nu, mijn papieren kindje, ga de koude wereld in en doe in Gods naam een gezegend werk door den gevangenen vrijheid uit te roepen.

H. BULTEMA 19 Augustus 1922.

Wat zegt de Bijbel over de sabbat?

Bron: http://www.toetsalles.nl

In deze Bijbelstudie wordt een overzicht gegeven van het onderwijs van de Bijbel over de sabbat.

Dit is de inhoudsopgave

1.      Wat is de sabbat?

2.      Het sabbatsgebod is onderdeel van het verbond van Mozes

3.      Het is een teken van het verbond

4.      Wanneer is de sabbat ingesteld?

5.      God nam het breken van de sabbat hoog op

6.      Het sabbatsgebod geldt niet voor de christenen

7.      Tegenwerpingen

8.      Maar mag het dan niet vrijwillig?

9.      Hoe zit het dan met de zondag?

 

A.      De sabbat was ook een sociale maatregel

B.      De reformatorische positie

C.      De invulling van de sabbat, Joods-traditioneel

1.      Wat is de sabbat?

De sabbat is de verplichte rustdag die God de Israëlieten heeft opgelegd: “maar de zevende dag is de sabbat van de Here, uw God; dan zult gij geen werk doen” (Exodus 20:10)

2.      Het sabbatsgebod is een onderdeel van het verbond van Mozes

De verbondsluiting bij de Sinai

Nadat God het volk Israel uit Egypte had bevrijd, heeft Hij een verbond met het volk gesloten, door bemiddeling van Mozes. Dat lezen we in Exodus 19 en 20.

God deed het volgende voorstel aan de Israëlieten: “Indien gij aandachtig naar Mij luistert en mijn verbond bewaart, dan zult gij uit alle volken Mij ten eigendom zijn”(Exodus 19:5). De Israëlieten namen het voorstel aan: “En het gehele volk antwoordde eenparig: Alles wat de Here gesproken heeft, zullen wij doen. En Mozes bracht de woorden van het volk weder aan de Here over.” (Exodus 19:8)

Wat God de Israëlieten in het verbond heeft opgelegd

Nadat het volk akkoord was gegaan met Gods voorstel, legde God de Israëlieten uit wat Hij in het verbond van hen verwachtte. God begon met hen de tien geboden te geven, dat wordt in Exodus 20 beschreven. De tien geboden worden ook wel de tien woorden van het verbond genoemd (Exodus 34:28). Daarna volgen er, vanaf Exodus 20:18 tot en met het einde van het boek Deuteronomium, nog vele andere voorschriften en wetten. Al die wetten samen vormen ‘de wet van Mozes’. Deze geboden met elkaar zijn ‘de verbondseis’. Dit is wat God in het verbond van Israel eiste. Door akkoord te gaan met Gods voorstel (Exodus 19:8), heeft Israel zich er toe verbonden om de wet van Mozes te onderhouden. Als ze zich aan de wet van Mozes zouden houden, dan zouden ze gezegend worden, als ze het niet deden, dan zou Gods vloek hen treffen (Leviticus 26, Deuteronomium 28).

Het sabbatsgebod staat in de kern van de wet van Mozes

Continue reading “Wat zegt de Bijbel over de sabbat?”

Wet of Genade

naar Klaas Rozendal (ca. 1942)

In Hebreeën 9 worden de twee Verbonden naar voren gebracht, nl. het Verbond der Wet en het Verbond der Genade. Van dit laatste waren de zegenrijke vruchten aan Abraham reeds beloofd, toen de Heere zei: “In u zullen alle geslachten der aarde gezegend worden.”Gen. 12:3 Het kon echter eerst van kracht worden als het zaad, waarop de belofte sloeg, zou gekomen zijn. Dat zaad was Christus. Het Verbond der Genade, uitgedrukt in beloften, Gal. 3:15-19 wordt in Heb. 9 met recht “Testament” genoemd en Christus de “Testamentmaker”of Erflater.

Oud en nieuw
De vraag “Waar begint het NieuweTestament?” is van het grootste belang.Het antwoord geeft de Bijbel zelf in Heb. 9:16 en 17: “Want waar een testament is, daar is het noodzaak, dat de dood des testamentmakers tussen kome; want een testament is vast in de doden, dewijl het nog geen kracht heeft, wanneer de testamentmaker leeft.” De nieuwtestamentische tijd begint derhalve eerst bij de dood van Christus en niet bij Zijn geboorte.
Het einde der oude Bedeling (die der Wet) en het begin der nieuwe Bedeling (die der Genade) vinden dus respectievelijk hun einde en hun begin bij de dood en opstanding van Christus. Dat dit zo is werd ook symbolisch aangetoond toen het voorhangsel van de tempel in tweeën scheurde en wel “van boven naar beneden”; dus niet tengevolge van de aardbeving, maar door Gods hand.

Wij mogen daarin een bewijs zien, dat de bediening der Wet, die de heilige God streng afscheidt van de onheilige mens en slechts door middel van de speciaal daartoe aangewezen en geheiligde “hogepriesters” contact mogelijk maakt, toen was afgelopen. Terwijl de bediening der Genade, waarbij God de in Christus geheiligde mens weer tot Zich opheft en rechtstreeks in gemeenschap met hem treedt, in zijn volle omvang begon. Bij het lezen van de Bijbel is het zeer noodzakelijk het onderscheid tussen beide bedieningen steeds vast te houden. Indien we dat niet doen, maar “Wet” en “Genade” vermengen, dan vertroebelen wij de Goddelijke openbaring.

Continue reading “Wet of Genade”