De Wet is voor kinderen

Bijbelstudie mp3 door Ab Klein Haneveld.

Bron: bijbelspanorama.nl

De door God via Mozes gegeven wet, beëindigde Hij bij de dood van de Here Jezus. Door Diens opstandig als de Gezalfde werd een Nieuw Verbond van kracht, waarin de genade heerst en niet meer de ‘tuchtmeester’, de wet voor het Joodse volk, die tot op Christus was en niet na Zijn verrijzenis. Paulus legt dat uit in Galaten 4. Terwijl een wet is voor kinderen, is de bedoeling dat het Nieuwe Verbond leidt tot geestelijke volwassenheid, waarin kinderen Gods, zonen in wording, verantwoordelijkheid in vrijheid dragen. Die zoonstelling geschiedt bij de opname van de Gemeente, maar wie daarvóór in feite geen zoon was, zal het ook daarbij niet zijn. De gelovige zou nú al bijbelstudiedaartoe opgroeien en de daarvoor benodigde voeding tot zich nemen uit het Woord der Waarheid. Onder het oude verbond gold de slavernij van de wet, maar wie in Christus gelooft, is met Hem erfgenaam en dus naar erfenis op weg. De Heilige Geest is in hem uitgestort, Die hem doet getuigen dat God zijn vader (Abba) is.

“Opdat, gelijk de zonde heeft geheerst tot den dood, ook de genade zou heersen tot eeuwig leven.”

“De wederopstanding des vleses”

Een ietwat ouderwets klinkend onderwerp, ontleend aan de “Twaalf artikelen van het algemeen ongetwijfeld Christelijk geloof” een diepgaande studie in 3 delen (mp3 link) Met dank aan bijbelspanorama.nl

De bijsluiter:

Wijsgeren hebben gefilosofeerd over de “onsterfelijkheid” van de menselijke ziel – wat dat ook wezen moge – maar zij droomden nimmer van de opstanding van het menselijk lichaam. Dit laatste is de exclusieve leer van de Heilige Schrift, en overtreft alle menselijk verstand en heidense filosofie. Alle eeuwen door heeft de Christelijke kerk deze fundamentele geloofswaarheid van de opstanding der doden bewaard. In de “Twaalf artikelen van het algemeen ongetwijfeld Christelijk geloof” belijdt zij: Ik geloof ….. in de wederopstanding des vleses.” Helaas is deze wonderbare belijdenis voor vele christenen tot een dode letter geworden. Naarmate de boodschap van de wederkomst van Christus naar de achtergrond werd geschoven, is de leer van de “wederopstanding des vleses” praktisch vervangen door die van de onsterfelijkheid van de ziel. Mensen, predikanten, theologen kunnen hooguit zeggen er niet in te geloven, maar zij kunnen niet ontkennen dat de Bijbel niet alleen leert de opstanding der doden, maar ook de opstanding uit de doden en zowel de eerste als de tweede opstanding. Het is het grote thema van het Evangelie.

Oud en Nieuw

Oud en nieuw

God is geen reparateur, maar Schepper van iets nieuws. Hij repareert niet, maar vervangt. Voor het Oude Verbond kwam bij de opstanding van Christus het nieuwe in de plaats, voor de wet genade en de oude schepping wordt vervangen door een nieuwe, waartoe gelovigen nu al als ‘eerstelingen’ behoren. Heel de Bijbel verwijst in feite naar het komende Messiaanse rijk, de nieuwe hemel en dito aarde. Het kenmerk van Gods werk is dat Hij het oude wegneemt om er iets nieuws voor in de plaats te stellen. Veel christenen missen helaas het zicht op het Nieuwe Verbond en doen in de praktijk alsof dat niet meer dan een voortzetting van het oude is. Maar de Bijbel maakt duidelijk onderscheid tussen oud en nieuw. De Heere Jezus begon daar al mee toen Hij in gelijkenissen sprak over bijvoorbeeld nieuwe wijn die niet verdraagt met oude zakken en een nieuwe lap die niet op een oud kleed moet worden bevestigd. Wie gelooft, doet er goed aan te beseffen dat hij al leeft in het Koninkrijk van Christus, dat nog niet is geopenbaard. ‘Het oude is voorbijgegaan, ziet, het nieuwe is gekomen.’

Beluister hier de 3-delige Bijbelstudie

Wat Christus nú doet

Zonden niet gedenken

Prediking aan gelovigen vandaag de dag is er dikwijls op gericht dat men zou stoppen met zondigen, zichzelf de voeten zou wassen. Maar dat kán helemaal niet. Bovendien is het zondeprobleem voor eens en altijd opgelost. Dat is geen goedkope genade, het was de enige manier waarop dat mogelijk was….Christus, de Hogepriester van het Nieuwe Verbond (vJ)

Dat de Heere Jezus Christus het Hogepriesterschap onder het Nieuwe Verbond kreeg na Zijn opstanding uit de dood, staat in Hebreeën duidelijk en in andere Schriftgedeelten verborgen, zoals in Johannes 13, waar de voetwassing aan de orde komt. Als Hogepriester doet Hij een werk aan Zijn volk, de Gemeente, die deel heeft aan Zijn priesterschap. Hij doet een verzoenend werk en is trouw aan Zijn huis, zoals Mozes destijds aan het zijne. Toen de Heere Jezus de wereld met God verzoende, was dat geen hogepriesterlijk werk. Dat kwam pas daarna, een Bijbelse waarheid die men helaas kwijt raakte. Door wat Christus als Hogepriester nu doet, worden gewetens van gelovigen gereinigd. Het betekent dat God door het werk van de Hogepriester hun zonden niet meer gedenkt en zij Hem mogen dienen. Dat niet doen, omdat men in zondige staat verkeert, is een drogreden. Veel christenen blijken, anders dan Hij, hun zonden nog wel te gedenken. Hun lichaam ten dienste van Hem stellend, ontmoeten gelovigen elkaar bij de troon van Zijn genade.

“En Hij begon de voeten der discipelen te wassen en af te drogen.”

Luister bij bijbelspanorama naar de studie

Gesterkt door Genade

Een nieuwe overdenking van Jolande op Bijbeloverd8

Want het is goed dat het hart gesterkt wordt door genade, niet door voedsel; zij die het daarin zochten, hebben daar geen baat bij gevonden.

-Hebreeën 13:9-

In deze overdenking legt zij uit wat de schrijver van de Hebreeën brief met deze woorden bedoelt en hoe hij de offerdienst uit het Oude Testament toepast op de verzoening die de Here Jezus tot stand heeft gebracht.

Luister hier

Bijbelse Basisbegrippen 2

De jaarlijkse NBC Bijbelstudieconferentie is weer geweest. In 13 lezingen van pakweg 1,5 uur worden een aantal Bijbelse Basisbegrippen besproken. Ik ben er nog niet aan toe gekomen, maar ook voor mijn eigen gemak dan toch maar. Ik realiseer me dat net als met andere leraren ook Ab door sommigen wordt verguisd en verketterd, en door anderen juist op een voetstuk gezet en verafgood. Beide is niet terecht en eigenlijk dom. Het gaat niet om het poppetje maar om de inhoud. Dat is geen melk, (zoals we op vele plaatsen voorgeschoteld krijgen als dat al melk is) maar over het algemeen een doorwrochte consistente Bijbelse boodschap. Luister zonder aanzien des persoons, en steek er wat van op, via onderstaande widget te beluisteren en of te downloaden voor offline gebruik. (vJ)

Normen en waarden


Het idee van vooruitgang (progressie, progressiviteit) mag dan in onze tegenwoordige tijd overheersend zijn in het menselijk denken en bedrijf, maar de klassieke oudheid kende het begrip niet. Integendeel. Eerder kende men een gouden tijdperk aan het begin van de geschiedenis, waarna mens en wereld vervielen tot degeneratie en verloedering. Zoals in de Bijbel! Van paradijs tot barbarij. Een aflopende lijn. En in hindoeïsme en boeddhisme werd en wordt de geschiedenis beschouwd als in zichzelf terugkerend en repeterend. Een cirkel. Het idee van vooruitgang (de oplopende lijn) werd ontwikkeld in de dagen van “de verlichting” sinds eind 17-de eeuw en werd fysiek uitgewerkt in de evolutieleer en die van de oerknal. Sindsdien moeten wij progressief zijn en de vooruitgang helpen om niet achter te lopen en gedateerd te raken. Terwille van de vooruitgang moesten ook de bestaande “heilige huisjes” en “taboe’s” worden af- en doorgebroken. Die gingen al te lang mee en dienden daarom te verdwijnen. Daarmee verdwenen ook de “normen en waarden”, kortom alle dingen die betrouwbaar en waardevol zijn. Maar mocht u ze zoeken, ze zijn te vinden in “het eeuwig blijvende Woord van God”.

Lid van een kerk?

Een Bijbelstudie van 72 minuten

Geloof is individueel en geen instituut dat door mensen wordt aangeduid als kerk. Wie gelooft in het Woord van God, en dus in de Heere Jezus Christus, wordt van Godswege aan Christus en daarmee aan Zijn Lichaam, de Gemeente, toegevoegd. Menselijke organisaties hebben daar niets mee van doen en zijn in wezen onbijbels. “De Heere deed dagelijks toe die zalig werden.”