Blij met de Bijbel

 

De campagnes zijn vooral bedoeld om ongelovigen en randkerkelijk publiek te bereiken. “Wij willen de mensen met de Waarheid, Gods Woord, in aanraking brengen”, zegt Ab Klein Haneveld. “In de praktijk blijken ook mensen in kerken en evangelische gemeenten schrikbarend weinig te weten van de Bijbel, waarin Christus centraal staat. In veel kringen heeft de prediking haar inhoud verloren door het huidige streven naar laagdrempeligheid. Onze tent heeft letterlijk helemáál geen drempel, maar wij kunnen om de scherpte van Gods Woord, dat zichzelf een tweesnijdend zwaard noemt, niet heen. Wij merken dat veel mensen die werkelijk de Waarheid zoeken, daar juist op afkomen.”

Continue reading “Blij met de Bijbel”

De Wet is voor kinderen

Bijbelstudie mp3 door Ab Klein Haneveld.

Bron: bijbelspanorama.nl

De door God via Mozes gegeven wet, beëindigde Hij bij de dood van de Here Jezus. Door Diens opstandig als de Gezalfde werd een Nieuw Verbond van kracht, waarin de genade heerst en niet meer de ‘tuchtmeester’, de wet voor het Joodse volk, die tot op Christus was en niet na Zijn verrijzenis. Paulus legt dat uit in Galaten 4. Terwijl een wet is voor kinderen, is de bedoeling dat het Nieuwe Verbond leidt tot geestelijke volwassenheid, waarin kinderen Gods, zonen in wording, verantwoordelijkheid in vrijheid dragen. Die zoonstelling geschiedt bij de opname van de Gemeente, maar wie daarvóór in feite geen zoon was, zal het ook daarbij niet zijn. De gelovige zou nú al bijbelstudiedaartoe opgroeien en de daarvoor benodigde voeding tot zich nemen uit het Woord der Waarheid. Onder het oude verbond gold de slavernij van de wet, maar wie in Christus gelooft, is met Hem erfgenaam en dus naar erfenis op weg. De Heilige Geest is in hem uitgestort, Die hem doet getuigen dat God zijn vader (Abba) is.

“Opdat, gelijk de zonde heeft geheerst tot den dood, ook de genade zou heersen tot eeuwig leven.”

“De wederopstanding des vleses”

Een ietwat ouderwets klinkend onderwerp, ontleend aan de “Twaalf artikelen van het algemeen ongetwijfeld Christelijk geloof” een diepgaande studie in 3 delen (mp3 link) Met dank aan bijbelspanorama.nl

De bijsluiter:

Wijsgeren hebben gefilosofeerd over de “onsterfelijkheid” van de menselijke ziel – wat dat ook wezen moge – maar zij droomden nimmer van de opstanding van het menselijk lichaam. Dit laatste is de exclusieve leer van de Heilige Schrift, en overtreft alle menselijk verstand en heidense filosofie. Alle eeuwen door heeft de Christelijke kerk deze fundamentele geloofswaarheid van de opstanding der doden bewaard. In de “Twaalf artikelen van het algemeen ongetwijfeld Christelijk geloof” belijdt zij: Ik geloof ….. in de wederopstanding des vleses.” Helaas is deze wonderbare belijdenis voor vele christenen tot een dode letter geworden. Naarmate de boodschap van de wederkomst van Christus naar de achtergrond werd geschoven, is de leer van de “wederopstanding des vleses” praktisch vervangen door die van de onsterfelijkheid van de ziel. Mensen, predikanten, theologen kunnen hooguit zeggen er niet in te geloven, maar zij kunnen niet ontkennen dat de Bijbel niet alleen leert de opstanding der doden, maar ook de opstanding uit de doden en zowel de eerste als de tweede opstanding. Het is het grote thema van het Evangelie.

De ware kerk


Adviezen om kerkverlating te beteugelen hebben weinig van doen met de éne Gemeente van Christus, die Hij Zelf bouwt. Degenen die tot Zijn Lichaam behoren kúnnen dat dus niet verlaten. Er zijn wel vleselijke gelovigen, die nauwelijks groeien. Zij zijn geneigd te hechten aan menselijke instellingen en – vaak onder verwijzing naar cultuurverschillen – verdeeldheid te bewerken. Dat was al bij de door Paulus ver-maande Korinthiërs aan de orde. Er is evenwel maar één Gemeente en één boodschap voor Jood en heiden. God maakt geen onderscheid tussen culturen, religies of andere uiterlijkheden. Wie gelooft in de Heere Jezus Christus ontvangt eeuwig leven. Wie dat doet leeft uit genade onder het Nieuwe Verbond, aansluitend bij het geloof van Abraham. Niet onder dat met Mozes en de wet. “Hij heeft vrede verkondigd U die verre waart en die nabij waren.”

De gemeente is geen kerk

Om Zijn doel te bereiken gebruikt God mensen die zich aan Hem beschikbaar stellen. Geen kerkelijke instituties, die door de eeuwen heen tevergeefs hebben gepoogd Zijn koninkrijk op aarde te bouwen. Daardoor werd het zicht op de Gemeente van Christus, haar heerlijkheid en opname verduisterd. De brieven aan de gemeenten in Openbaring leggen diverse aspecten van dat feilen bloot. De machtsstructuren binnen kerkelijke organisaties staan veelal haaks op wat de Bijbel zegt over het functioneren van de Gemeente onder de éne Herder. Haar taak is te dienen, zoals de Heer Zelf kwam om te dienen, om vervolgens met eer en heerlijkheid te worden gekroond. “Maar gij hebt uw eerste liefde verlaten.”

Oud en Nieuw

Oud en nieuw

God is geen reparateur, maar Schepper van iets nieuws. Hij repareert niet, maar vervangt. Voor het Oude Verbond kwam bij de opstanding van Christus het nieuwe in de plaats, voor de wet genade en de oude schepping wordt vervangen door een nieuwe, waartoe gelovigen nu al als ‘eerstelingen’ behoren. Heel de Bijbel verwijst in feite naar het komende Messiaanse rijk, de nieuwe hemel en dito aarde. Het kenmerk van Gods werk is dat Hij het oude wegneemt om er iets nieuws voor in de plaats te stellen. Veel christenen missen helaas het zicht op het Nieuwe Verbond en doen in de praktijk alsof dat niet meer dan een voortzetting van het oude is. Maar de Bijbel maakt duidelijk onderscheid tussen oud en nieuw. De Heere Jezus begon daar al mee toen Hij in gelijkenissen sprak over bijvoorbeeld nieuwe wijn die niet verdraagt met oude zakken en een nieuwe lap die niet op een oud kleed moet worden bevestigd. Wie gelooft, doet er goed aan te beseffen dat hij al leeft in het Koninkrijk van Christus, dat nog niet is geopenbaard. ‘Het oude is voorbijgegaan, ziet, het nieuwe is gekomen.’

Beluister hier de 3-delige Bijbelstudie

Wat Christus nú doet

Zonden niet gedenken

Prediking aan gelovigen vandaag de dag is er dikwijls op gericht dat men zou stoppen met zondigen, zichzelf de voeten zou wassen. Maar dat kán helemaal niet. Bovendien is het zondeprobleem voor eens en altijd opgelost. Dat is geen goedkope genade, het was de enige manier waarop dat mogelijk was….Christus, de Hogepriester van het Nieuwe Verbond (vJ)

Dat de Heere Jezus Christus het Hogepriesterschap onder het Nieuwe Verbond kreeg na Zijn opstanding uit de dood, staat in Hebreeën duidelijk en in andere Schriftgedeelten verborgen, zoals in Johannes 13, waar de voetwassing aan de orde komt. Als Hogepriester doet Hij een werk aan Zijn volk, de Gemeente, die deel heeft aan Zijn priesterschap. Hij doet een verzoenend werk en is trouw aan Zijn huis, zoals Mozes destijds aan het zijne. Toen de Heere Jezus de wereld met God verzoende, was dat geen hogepriesterlijk werk. Dat kwam pas daarna, een Bijbelse waarheid die men helaas kwijt raakte. Door wat Christus als Hogepriester nu doet, worden gewetens van gelovigen gereinigd. Het betekent dat God door het werk van de Hogepriester hun zonden niet meer gedenkt en zij Hem mogen dienen. Dat niet doen, omdat men in zondige staat verkeert, is een drogreden. Veel christenen blijken, anders dan Hij, hun zonden nog wel te gedenken. Hun lichaam ten dienste van Hem stellend, ontmoeten gelovigen elkaar bij de troon van Zijn genade.

“En Hij begon de voeten der discipelen te wassen en af te drogen.”

Luister bij bijbelspanorama naar de studie

Jehovah de Eerste en Laatste


Terwijl verandering het kenmerk van vergankelijkheid is, staat Jehovah aan het begin en het einde van de geschiedenis. Hij is de Eerste en de Laatste. Hij was, is en zal komen. Uit en door Hem zijn alle dingen, meldt Paulus in Romeinen 11:36. De moderne mens noemt verandering progressief en vooruitgang. Maar God en Zijn Woord zijn onveranderlijk. De Jezus Christus uit het Nieuwe Testament is Dezelfde als Jehovah in het Oude. De beide testamenten vormen één geheel. Dat drie personen de Godheid vormen, is een theologisch geworteld begrip, maar nergens in de Bijbel te vinden. Die zegt alleen dat God, de Heere, één is. Als Hij zichtbaar verschijnt, ziet men alleen de Heere Jezus Christus in Diens menselijke gedaante, met littekenen. De Zoon van God is de openbaring van Zijn wezen. Alle godsbeelden die mensen hebben uitgevonden om te voldoen aan de eisen van de (wereldse) tijd, komen neer op niet Bijbelse theologie. Zij hebben ermee te maken dat de mens zelf de baas wil zijn, met op eigen godsbeeld gebaseerde normen en waarden. Maar de Heere is niet onze assistent, maar de Schepper van hemel en aarde. Hij komt alleen bij mensen door in hun hart te wonen. “Genade zij u en vrede van Hem, Die is, was en komen zal.”

Gesterkt door Genade

Een nieuwe overdenking van Jolande op Bijbeloverd8

Want het is goed dat het hart gesterkt wordt door genade, niet door voedsel; zij die het daarin zochten, hebben daar geen baat bij gevonden.

-Hebreeën 13:9-

In deze overdenking legt zij uit wat de schrijver van de Hebreeën brief met deze woorden bedoelt en hoe hij de offerdienst uit het Oude Testament toepast op de verzoening die de Here Jezus tot stand heeft gebracht.

Luister hier