Sektarisme, manipulatie, kuddegedrag, kerkje spelen

Datums en jaartallen heb ik niet exact op een rijtje. Maar het moet maar eens gezegd worden. Ik ben me ervan bewust dat subjectiviteit niet vermeden kan worden. Het zijn dan ook slechts wat (voor mij leerzame) herinneringen over de tijd die ik doorgebracht heb met broers en zussen, familie en vrienden die later geleidelijk zijn ingelijfd, en waarvan ene enkeling later ook weer is uitgekotst door de groep rondom Wim Griffioen.

[edit 01-07-2019*] Het Algemeen Dagblad editie Gouda besteedde gisteren een artikel aan “de groep Griffioen” Behalve dat het leed voor nogal wat familieleden nog steeds “doorettert” zijn er geen nieuwe feiten bekend geworden. De club is goed afgeschermd tegen de boze buitenwereld, maar opmerkelijk genoeg zijn tegelijkertijd een aantal leden al die jaren wél druk in de weer met geld verdienen aan diezelfde boze buitenwereld middels een trits gelikte bedrijven. Het is een inconsequent, schizofreen verschijnsel. Ze hebben zogenaamd gebroken met alles wat buiten is, maar voor zover het uitkomt dan.* Dit is een herpost van een artikel uit 2017. Ge-updated en aangepast.

Link:

Vergeten sekte in Waddinxveen is een open wond

Wim Griffioen, Een accountant, die na een Bijbelschool en nog wat van die zaken gevolgd te hebben, zijn kans schoon zag voor een eigen toko (lees groep volgelingen met collectezak) in Waddinxveen, en zich ontpopte als een cultleider, met daarbij horende afwijkingen.

Ik woonde destijds in bij Gerard waar ik ook bij werkte. Hij was net getrouwd, en doordat hij en zijn vrouw kost en inwoning verstrekte aan mij en nog iemand kon de huur voor het behoorlijk grote huis betaald worden. In die tijd (eind 80 begin jaren 90) kostte alleen huur al bijna 800 harde Hollandse guldens! Ik had er een fijne en goede tijd, vooral in het begin. Het leven was vrij eenvoudig. Ik werkte door de week bij Gerard op de kwekerij, en in het weekend reisde ik regelmatig op en neer naar Zeeland om mijn ouders te bezoeken.

Als ik in Boskoop bleef, ging ik vaak mee naar de samenkomst op zondagmorgen in het Trefpunt in Waddinxveen. Daar spraken toen voor mij al bekende namen, de belangrijkste was voor mij Jacob Klein Haneveld, (of zijn zoon Ab er ooit gesproken heeft kan ik me, gek genoeg, niet herinneren) Hij was een graag geziene en gehoorde verkondiger van Gods Woord. Met vuur en volle overtuiging bracht hij zijn boodschap.

“Ome Jacob” heeft m.i. een dempende of remmende uitwerking gehad op verschillende individuen. Toen hij overleed in 1988 (ik was bij de begrafenis met een oudere broeder uit de club) ging de beer van dwaling en sektarisch gedrag al snel los bij Wim Griffioen en de kring vertrouwelingen om hem heen.

Wim Griffioen woonde destijds als ik het goed heb nog in Wezep, of hij moet ergens anders dichterbij gewoond hebben, dat weet ik niet meer. However, meneer werd door de Trefpunt groep uitgenodigd om daar voortaan voor te gaan en Bijbelstudies te verzorgen. Dat was niet tegen dovemansoren gezegd. Op een gegeven ogenblik kreeg meneer een huis aangeboden in Boskoop, waar de hele goegemeente voor opgetrommeld werd om te betalen c.q. komen helpen klussen. Als Wim een andere auto nodig had, werd daar ook voor ingezameld.

Ondertussen begon zijn boodschap subtiel af te wijken van wat er eerder was verkondigd in het Trefpunt. Er werd steeds meer gegoocheld met Grieks en Hebreeuws, ellenlange uiteenzettingen, met als uiteindelijk gevolg dat de gedachte opkwam om als club te breken met wat beschouwd werd als “de wereld”.

Anders gezegd, men werd geacht te breken met iedereen die niet in de club zat, en/of personen die er andere inzichten of in hun ogen zondige levenspraktijken op nahielden. Ik schrijf het nu in een paar zinnen op, maar ik weet dat de realiteit slepender en venijniger was dan ik kan omschrijven.

Mijn ouders hoorden regelmatig verhalen over de gang van zaken en waarschuwden me al in een vroeg stadium de club te verlaten. “Dat gaat helemaal mis daar”. En ze kregen gelijk. Ik ben nooit officieel uitgesloten. De definitieve bevestiging dat het helemaal mis was daar, kwam voor mij toen Gerard werd doodverklaard en uitgesloten. Ik dacht DOOD-VER-KLAARD??? Waar halen ze het vandaan? De adrenaline van verontwaardiging en boosheid denderde door mijn lichaam. Dat deed de deur dicht. Toen heb ik besloten niet meer te gaan, en zelfs te gaan verhuizen. Weg uit Boskoop.

Ik heb het hier over een groep mensen die naar mijn beste weten in eerste instantie serieuze waarheidszoekers waren, kinderen van God, hongerig naar Gods Woord, gedreven door geestelijke ondervoeding. Velen waren afkomstig uit orthodox gereformeerde hoek, en konden de ontdekte genade en vrijheid helemaal niet aan. De groep werd een keiharde gesloten in zichzelf gekeerde sekte. Met alle brokken van dien. Waarover de pers destijds ook nog bericht heeft.

Een aantal familieleden die ik in de club had, hebben rücksichtslos alle banden met familie en vrienden doorgesneden. Bij ontmoetingen nadien werd er door de sektariërs in de neus geknepen met de opmerking dat het naar lijken stonk. Dergelijke vrucht kwam voort uit de boodschap van Wim Griffioen, en het werd geslikt en nageleefd als zoete koek.

Als je iets vindt moet je het bij de politie brengen, was een mantra wat daar rondging. Vooral niet zelfstandig denken was de boodschap. Zo werd men monddood gestudeerd.

Het laatste wat ik direct vernam was van zuster Els Bal uit Waddinxveen (heel aardige en op haar manier vrijgevochten zuster was dat) nog eens telefonisch gesproken, dat er zulke rare verhalen over de club de ronde deden, dat ze ongerust was, en vond het wel jammer dat er geen contact meer was.

Hoe het nu is met deze en gene zou ik niet weten. Al jaren niets meer gehoord. Ook niet erg nieuwsgierig naar eigenlijk. Wel zag ik op het www dat mijn betoverde familie graag veel geld verdient aan lijken. Men runt verschillende bedrijven in Boskoop en omstreken, en zijn behoorlijk succesvol als ik de websites mag geloven.

Als het om de Mammon gaat hebben ze dus nog maar wat graag gemeenschap met al die lijken in de wereld, zelfs na al die jaren van vertoeven in een heel eng eigen kringetje.

De reden waarom ik dit vertel is deze: Door deze geschiedenis is de kiem gelegd voor mijn uiterst voorzichtige houding t.a.v.. “Bijbelleraren, “Christelijk leiderschap”, “kuddegedrag” en “Kerkje spelen”.

Achteraf wel goed om meegemaakt te hebben omdat ik daardoor redelijk immuun ben geworden voor manipulatief gedrag, namaak en geestelijk bedrog. In de jaren daarna heb ik een aantal van deze zaken wederom voorbij zien komen en nog steeds…

Daaag ziektekiemen, ik ben gevaccineerd ;-)

Links:

Verwoestend spoor in de regio

Gerucht over zelfmoordplan

Sekteleider op non-actief gezet

Een bizarre sekte

23 thoughts on “Sektarisme, manipulatie, kuddegedrag, kerkje spelen

  1. Nee joh , Gerard is al lang bij de Heer. Hij had een erfelijke ziekte die zijn moeder, hem, zijn broer, twee zussen en nog wat nichten en neven inmiddels het leven heeft gekost. Bijna t hele gezin, op een na, zit al boven…

    Het was een heel aparte tijd die ik meegemaakt heb. Zelden zoveel godsdienstwaanzin gezien ook.

  2. Ja natuurlijk, hij was idd. ook mee op die reis ;-) Ja, Bill is hem al eerder voorgegaan naar het Vaderhuis, een paar maanden nadien stierf ook hun vader, en weer een pakweg een jaar later de oudste dochter, en nog weer een jaar of wat later de jongste dochter. voor zover ik weet zijn ze allen in Christus ontslapen :-) Ik koester goeie herinneringen aan Gerard, veel mee beleefd ;-)

  3. Nee, de jongste zus van Gerard bedoelde ik. Een dochter is gezond, dus Narjo is niet helemaal zonder. Overigens was Gerard al van haar gescheiden voor hij stierf

  4. Beste schrijver,
    Kent u misschien mijn zus Irene Radstake. Zij is in 1994 weg gegaan uit Den Haag, letterlijk ‘als een dief in de nacht’. Zij nam twee jonge kinderen mee. Later ging haar oudste dochter Jennie ook naar haar toe. Het lijkt er op dat men nog steeds totaal achter Wim Griffioen staat. Mijn andere zus heeft vorig jaar telefonisch contact gezocht. Het was helemaal onze zus niet meer, ze klonk als een dweepzieke vrouw. Wij zijn haar, haar drie kinderen en haar vier – ons bijna onbekende kleinkinderen totaal kwijt.
    vriendelijke groet,
    Nel Radstake (Den Haag)

  5. Beste Nel,
    Het heeft even geduurd voor je reaktie geplaatst werd ivm spambescherming. Deze vertraging is eenmalig.
    Ik ken de achternaam wel ergens van, maar ik heb geen kapstok om het aan op te hangen. In 1994 was ik echter al even weg uit de club, en had toen al geen contact meer.
    Wat een verhaal vertel je hier….
    Nog steeds verbijsterend om te zien hoeveel schade de sektarische geest achter deze club heeft aangericht. Ook in mijn familie. Ik hoop nog altijd dat er een ommekeer komt, maar ik vrees dat dat ijdele hoop is. Ze hebben alle schepen achter zich verbrand en hebben alleen elkaar nog. Maar wie weet…

  6. Dank je wel voor de reactie,
    Voor ons is het ook afwachten, maar na 23 jaren hebben we geen hoop meer. Ik hoop dat voor jullie alles nog eens goed komt.
    Met vriendelijke groeten,
    Nel Radstake

  7. Beste schrijver,
    vandaag kreeg ik de link naar deze site onder ogen, via een bericht van een verongelukte vrachtwagen chauffeur in België. Deze chauffeur kwam uit de kring rond Wim Griffioen, zijn naam Aat Willemse.
    Dit heeft mijn Interesse omdat ook mijn oudere broer (Fred) met zijn hele gezin in die sekte is terecht gekomen, wij hebben elkaar al 25 jaar niet meer gezien. Ouders en zussen zijn overleden, zelfs toen geen reactie meer uit Boskoop.
    Gerard W waar je over schrijft heb ik goed gekend, nog samen ooit in een tent geslapen toen we nog contact hadden. Evenals zijn broer en verdere familie. Goed te lezen dat zij bij hun Heer zijn.
    Zelf mag ik ervaren wat het in de praktijk van het leven inhoud vrijgemaakt te zijn met de liefde van Jezus Christus mijn Heer. Wat een tegenstelling met de mensen in deze groep die van alles en nog wat ontzegd wordt, en gevangen zitten in een systeem wat tot niets leid. Echt treist.
    Omdat ik nooit iets kan vinden over deze groep op het www heb ik toch maar even hierop gereageerd.
    met vriendelijke groet.

     

  8. Nou (ome) Reinier, de lijn is in dit geval wel heel erg kort. Er is erg weinig over te vinden, er wordt nu en dan wel iets genoemd over deze groep rond Wim G. Ik denk nog veel terug aan de tijd die ik daar gehad heb. Al lang niet meer met boosheid,  maar wel met hartzeer, omdat  het gezwel wat daar ontstaan is, begin jaren 90 vorige eeuw, nog steeds doorwoekert. Mijn neef Jaco heeft ook, paar jaar terug alweer, zijn dochter het huis uitgezet  Zoveel leed in zoveel mensenlevens. Een anti-getuigenis voor waar ze ooit voor stonden.

    Wel dankbaar dat er ook weer mensen los gekomen zijn die ik gekend heb daar. Maar nog steeds een heel droevig verhaal. En inderdaad, zij zijn totaal niet vrij, maar hebben hun van God geschonken vrijheid laten roven en verruild voor totale groepscontrole. De laatste tijd verneem ik overigens niets meer. De contacten die ik had in Boskoop zijn of overleden of uit zicht geraakt.

    Als  je nog niet weet wie ik ben, je oudste neef, hier bekend onder mijn doopnaam, ooit geboren in een mooi vissersdorp :-)

    Hartelijke groet uit de Alblasserwaard!

     

  9. Nou, dan doe ik er nog een schepske bovenop heur. Ik denk zomaar dat de oudere broer van Reinier, Fred, mijn oom is. Als hij met Anneke is getrouwd, de zus van mijn moeder, en Ferdi de oudste zoon is. Anders heb ik niks gezegd. Het is zeker droevig ja. Sterkte!

  10. Ha Erik, dat klopt. Fred en Reinier zijn allebei omes van mij, mijn moeder is hun zus. Dus Anneke is ook mijn tante, aangetrouwd zoals dat heet. Sterkte? Och het is inmiddels lang geleden. Was niet leuk. Maar wel leerzaam. Ik heb met name het kuddegedrag van ome Fred en zijn gezin, mijn neven en nicht, nooit begrepen. Ik zat er destijds met mijn neus bovenop toen het breken met familie en kennissen begon. Ik woonde in Boskoop en mijn neven Jaco en Arnold kwamen vaak langs, hadden zelfs een huissleutel van me. Ik ben toen verhuisd omdat het daar heel slecht voelde. Zoals gezegd wel leerzaam, heb gezien hoe het niet moet. 🙂

  11. Beste schrijver,
    Ik zit met veel verwondering en interresse uw stuk te lezen.
    Ik vind het verdrietig te lezen dat dit nog zoveel invloed heeft op iedereen. Ik ben de dochter van wim en ben sinds 2006 op eigen benen gaan staan. Ik heb zo nu en dan nog wel eens ‘zakelijk’ contact met mijn vader en soms een paar andere uit de gemeenschap, maar heb ze nooit meer gezien net als een ieder ander. Els bal waar u over schreef is helaas ongeveer 3 jaar geleden overleden, ze was erg ziek.
    Om antwoord te geven op nel radstake… ja ik kende haar goed en ook haar kinderen. Ze maken het allemaal prima voor zover ik weet, en haar zoon is in de randstad komen wonen.
    Ik heb dit alles achter me gelaten, maar ik hoop voor een ieder dat ze ergens rust kunnen vinden. Het spijt me als jullie zo’n verdriet is aangedaan, en wil het ook absoluut niet bagatelliseren maar men hoeft niet bang te zijn dat de mensen in deze groep een marteling ondergaan, er zitten ( al klinkt dit misschien erg pijnlijk of raar) ook positieve ervaringen.
    Sterkte voor iedereen toegewenst!

  12. Dag Rachel,
    Ik heb ook met veel interesse en verwondering jouw reaktie gelezen. Hoe is het mogelijk, denk ik dan, dat mensen met beroep op het Woord van God zulke vreemde en harteloze keuzes gemaakt hebben en nog. Ik begrijp ook wel dat in de groep niet alles negatief is, dan zou deze waarschijnlijk al lang geklapt zijn. Het effect wat de groep na het breken op de achterblijvers heeft gehad is best heftig. Ik weet dat mijn opa en oma er veel verdriet van hebben gehad. Ik weet ook dat er anderen zijn die nog steeds met pijn/ gemis rondlopen. Het is heel lief van je dat het jou spijt, maar het is natuurlijk niet jouw verantwoordelijkheid. Ik neem aan dat jij ook uitgestoten dan wel doodverklaard bent geworden. Hoe is het mogelijk dat je dan nog contact hebt, al is het dan zakelijk? Het komt op mij zo harteloos over…
    Ik weet niet of jij (nog) gelooft. Maar voor mij was het een goede leerschool. Ik heb geleerd om niet op mensen te bouwen, en wat ze zeggen niet zomaar Ann te nemen. Mijn geloof is er sterker vsn geworden. Verder hoop ik dat jij gelukkig brbt, en blijkbaar is er toch ook leven buiten de groep.
    Wat betreft sommigen waar ik goed mee kon opschieten dan wel bevriend was, is het nog steeds jammer dat het contact verbroken is. Ik heb er gelukkig geen kinderen zitten…
    Moedig van je om te reageren, het zijn toch je ouders.Hartelijk dank daarvoor!
    Met groet, Jaap

  13. Hallo, interessante discussie. Mijn ouders en broers zijn verbonden aan de club. Ik ben op tijd een andere kant opgegaan en ‘doodverklaard’ nu al 26 jaar geen contact meer. Jan en Henny van den berg. Arthur en Dirk Jsn

  14. Beste schrijver,

    Ik kom zelf uit de buurt waar de sekte zich huist, en doe onderzoek naar deze groepering. Zou u mij informatie kunnen verstrekken en de namen van de bedrijven uit Boskoop kunnen geven?

    Met vriendelijke groet,
    Sven

  15. Beste lezers,

    Zover ik weet, (en er zijn zeker lezers die meer weten over de ontwikkeling) is dat er meer mensen de groep Giffioen hebben verlaten. Ook leden uit mijn familie die ik waarschijnlijk nog nooit heb ontmoet. Mede om deze familieleden te laten weten dat er ook nog andere familiebanden zijn zou ik graag met hen in contact komen.

    Als er onder ons zijn die informatie hebben die om begrijpelijke redenen niet door iedereen gelezen mag worden, stel ik voor dit via (de beheerder) Jaap te communiceren.

    Laten we vooral niet vergeten voor deze zusters en broeders te blijven bidden, want de Geest doorbreekt alle grenzen.

    Shalom aleichem

  16. een korte vraag,

    waar halen jullie de informatie vandaan dat dit een sekte is?
    ik lees (bijna) alleen maar verhalen van meer dan 10 jaar oud.

    Als onderzoeksjournalist interesseren dit soort verhalen mij en zou graag willen weten of er bronnen zijn die recent zijn en iets kunnen onderbouwen.

    Het enige verhaal wat nog redelijk recent is (plus minus 6 jaar) is namelijk helemaal niet zo negatief…

    alvast bedankt.

  17. Als onderzoeksjournalist krijg je net zo min als ieder andere buitenstaander. iets relevants te horen wat daarbinnen gebeurt. Waar ik de informatie vandaan haal heb je al kunnen lezen. Ik ben ervaringsdeskundige, en heb van dichtbij weet van veel persoonlijk leed, door allerlei banden die rucksichtlos zijn afgekapt op aangeven van de leiding. De boom ken je aan zijn vrucht. Wat bedoel je met “enige verhaal van plm 6 jaar geleden en niet zo negatief”? Positief? Wees duidelijk a.u.b.

    Ik heb afgelopen dagen wat rondgesnuffeld op het net en ben links en rechts profielen van verschillende ex-leden tegengekomen. Eenvoudig door wat namen in te kloppen. Ook daarin klinkt door dat kinderen hun ouders missen. En andersom. Het is met recht een door etterende wond. Ik schat zo in dat een nieuwsgierige onderzoeksjournalist (?) hier ook heel weinig aan gaat veranderen.

  18. Mocht je meelezen en met vragen zitten, heb je familie of vrienden binnen de groep, of ben je zelf uitgestapt en wil je jouw verhaal kwijt, dan mag je altijd mailen jvdo at live.nl

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.